ΑΠ 13/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Λαθρεμπορία, Αναβολής αίτημα

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 13 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Λαθρεμπορία, Αναβολής αίτημα. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για λαθρεμπορία καυσίμων. Λόγοι αναίρεσης: 1) Αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος αναβολής της δίκης, λόγω σημαντικού αιτίου στο πρόσωπο της απούσας) εκκαλούσας- κατηγορουμένης. Απορρίπτεται ο λόγος, διότι η αιτιολογία είναι πλήρης. Η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στις παρεμπτίπτουσες αποφάσεις. 2) Απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο, διότι ο διευθύνων τη συζήτηση δεν κάλεσε τον εκπροσωπούντα την απούσα κατηγορουμένη πληρεξούσιο δικηγόρο της να απολογηθεί αντ' αυτής. Απορρίπτεται ο λόγος, διότι η απολογία είναι άμεση και προφορική και δίνεται από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος που εκπροσωπεί τον απόντα κατηγορούμενο δεν καλείται να απολογηθεί για λογαριασμό του. 3) Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως. Απορρίπτεται ο λόγος, διότι η απόφαση έχει τέτοια αιτιολογία. Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης για έλλειψη αιτιολογίας και για ακυρότητα στο ακροατήριο. Αριθμός 13/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου - Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιλτιάδη Καρπέτα, περί αναιρέσεως της 980-981/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, το οποίο στο ακροατήριο εκπροσώπησε η Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Μαρία- Λουίζα Μπακαλάκου. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 15 Οκτωβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1510/2009. Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Η κατά τα άνω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφορά όλες τις δικαστικές αποφάσεις, ακόμη και τις παρεμπίπτουσες ή προπαρασκευαστικές και εκείνες των οποίων η έκδοση αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή, όπως είναι και η παρεμπίπτουσα απόφαση, με την οποία απορρίπτεται αίτηση του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης για σημαντικά αίτια κατ' άρθρο 349 του ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 980-981/22/5/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών που δίκασε ως Εφετείο, η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, εκπροσωπήθηκε από τον συνήγορό της, δικηγόρο Πατρών Γεώργιο Πολυχρονόπουλο, ο οποίος υπέβαλε αίτημα αναβολής της δίκης, λόγω σημαντικού αιτίου στο πρόσωπό της, ζήτησε δε και εξέτασε προς τούτο ως μάρτυρα τον σύζυγο της ..., ο οποίος κατέθεσε ενόρκως ότι "η κατηγορουμένη είναι γυναίκα μου, αρρώστησε από οξεία γαστρεντερίτιδα και δεν μπορεί να παρουσιαστεί σήμερα στο δικαστήριο και μου είπε να ζητήσω την αναβολή της δίκης και προσκομίζω την από 20/5/2009 ιατρική γνωμάτευση". Το δικαστήριο, αφού ανάγνωσε την προσκομισθείσα κατά τα άνω ιατρική βεβαίωση, απέρριψε το αίτημα αναβολής της δίκης με την ακόλουθη αιτιολογία: "Από την κατάθεση του μάρτυρα..., που εξετάσθηκε ενόρκως στο ακροατήριο του δικαστηρίου και την με αριθμό πρωτ.... ιατρική γνωμάτευση του Γενικού Νοσοκομείου Μεσολογγίου, που αναγνώσθηκε, το δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι η προβαλλόμενη από την εκκαλούσα- κατηγορουμένη ασθένεια της (γαστρεντερίτιδα), αποτελεί ανυπέρβλητο κώλυμα αυτοπρόσωπης εμφάνισής της στο ακροατήριο, και συνεπώς σημαντικό αίτιο αναβολής της δίκης, κατ' άρθρο 349 ΚΠΔ, και επομένως, το αίτημα της πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο και να διαταχθεί η πρόοδος της δίκης". Η αιτιολογία όμως αυτή είναι πλήρης και εμπεριστατωμένη, καθόσον το δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε την κατάθεση του μάρτυρα και το περιεχόμενο της ιατρικής βεβαίωσης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ασθένεια της κατηγορουμένης (γαστρεντερίτιδα) δεν αποτελεί, κατά την κρίση του, ανυπέρβλητο κώλυμα αυτοπρόσωπης εμφάνισής της στο ακροατήριο, και με το σκεπτικό αυτό απέρριψε ως αβάσιμο στην ουσία το σχετικό αίτημα της. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος στην ουσία. Από τη διάταξη του άρθρου 366 παρ. 1 εδ. α' του ΚΠΔ που ορίζει ότι "εκείνος που διευθύνει τη συζήτηση καλεί τον κατηγορούμενο να απολογηθεί για την κατηγορία που του αποδίδεται", σαφώς συνάγεται ότι η απολογία είναι προφορική και άμεση και δίδεται από τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη εκπροσωπήθηκε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πολυχρονόπουλο, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, ο τελευταίος δεν μπορούσε να απολογηθεί μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας, για λογαριασμό της πελάτισσάς του, διότι η απολογία είναι προφορική και άμεση και δίδεται από τον ίδιο τον κατηγορούμενο, και συνεπώς η διευθύνουσα τη συζήτηση, δεν υποχρεούτο να καλέσει τον εκπροσωπούντα την κατηγορουμένη συνήγορό της να απολογηθεί αντ' αυτής. Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως περί απόλυτης, άλλως σχετικής ακυρότητας, κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α και Β του ΚΠΔ), επειδή η διευθύνουσα τη συζήτηση δεν κάλεσε τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας να απολογηθεί για λογαριασμό της, είναι απορριπτέος αβάσιμος. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών με την ως άνω προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών στοιχείων, που κατ' είδος αναφέρει, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Η κατηγορουμένη διατηρεί και εκμεταλλεύεται στο Δ.Δ. ... πρατήριο υγρών καυσίμων. Σε επιτόπιο έλεγχο στο εν λόγω πρατήριο στις 12/9/2002 από τον υπάλληλο του ΣΔΟΕ Περιφερειακής Διεύθυνσης Δυτικής Ελλάδος, ..., διαπιστώθηκε ότι, ενώ οι αγορές πετρελαίου κίνησης και αποθεμάτων ανερχόταν την 1/1/2002 σε 88.950 λίτρα, οι πωλήσεις στις 12/9/2002 ανέρχονταν σε 298.406 λίτρα, δηλαδή υπήρχε διαφορά επιπλέον πωλήσεων 209.456 λίτρα. Κατ' ακολουθίαν, η κατηγορουμένη διέθεσε στη γενική κατανάλωση, κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/2002 έως 12/9/2002, 209.456 λίτρα πετρελαίου κίνησης, χωρίς η εν λόγω ποσότητα να καλύπτεται από τα προβλεπόμενα παραστατικά έγγραφα αγορών, οι δε αναλογούντες δασμοί, φόροι κτλ, δικαιώματα που στερήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο ανέρχονται στο ποσό των 71.237,63 ευρώ, και επομένως, η κατηγορουμένη πρέπει να κηρυχθεί ένοχη, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2α του ΠΚ". Ακολούθως δε κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα της αξιόποινης πράξης της λαθρεμπορίας και συγκεκριμένα του ότι "στο δημοτικό διαμέρισμα..., κατά το χρονικό διάστημα από 1/1/2002 έως 12/9/2002, ως ιδιοκτήτρια πρατηρίου υγρών καυσίμων, διέθεσε σε τρίτους εμπορεύματα τεθέντα στη γενική κατανάλωση κατά τρόπον συνιστώντα το αδίκημα της λαθρεμπορίας, δηλαδή τελώντας εν γνώσει της ιδιότητας αυτών ως λαθραίων, καθότι είχαν εισαχθεί στην Ελλάδα από το εξωτερικό χωρίς έγγραφη άδεια της αρμόδιας τελωνειακής αρχής, ο τρόπος δε αυτός αποσκοπούσε να στερήσει το Δημόσιο των υπ' αυτού εισπρακτέων δασμών, τελών, φόρων και δικαιωμάτων επί των εισαγομένων εκ της αλλοδαπής εμπορευμάτων. Ειδικότερα, όπως προέκυψε από επιτόπιο έλεγχο στο εν λόγω πρατήριο υπαλλήλου του Σ.Δ.Ο.Ε. περιφερειακής Διεύθυνσης Δυτικής Ελλάδος, ενώ οι αγορές πετρελαίου κίνησης και αποθεμάτων ανερχόταν την 1/1/2002 σε 88950 λίτρα, οι πωλήσεις στις 12/9/2002 ανερχόταν σε 298.406 λίτρα, δηλαδή διαφορά επί πλέον πωλήσεων 209.456 λίτρα. Κατ' ακολουθίαν, διέθεσε στην γενική κατανάλωση 209.456 λίτρα πετρελαίου κίνησης, χωρίς η εν λόγω ποσότητα να καλύπτεται από τα προβλεπόμενα παραστατικά έγγραφα αγορών, οι δε αναλογούντες δασμοί, φόροι κ.τ.λ., δικαιώματα που στερήθηκε το Δημόσιο ανέρχονται στο χρηματικό ποσό των 71.237,63 ευρώ". Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Πατρών, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, τις αποδείξεις από τις οποίες πείστηκε, χωρίς να απαιτείται ειδική αναφορά των αποδεικτικών μέσων από τα οποία προέκυψαν οι επί μέρους παραδοχές της απόφασης, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα περιστατικά που δέχθηκε στην ποινική ουσιαστική διάταξη που εφάρμοσε, ήτοι αυτή των άρθρων 155 παρ. 1 α, 157 παρ. β περ. τρίτη του Ν. 2960/2001, ούτε υπάρχουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά μεταξύ του σκεπτικού και του διατακτικού της απόφασης. Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, που κατ' είδος αναφέρει, και μετά από μαθηματικό υπολογισμό, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αναιρεσείουσα διέθεσε στην κατανάλωση 209.456 λίτρα πετρελαίου κίνησης, χωρίς να έχει γι' αυτά τα απαιτούμενα παραστατικά έγγραφα αγορών, με συνέπεια οι διαφυγόντες δασμοί του Ελληνικού Δημοσίου να ανέρχονται σε 71.237,63 ευρώ. Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ προβαλλόμενος τρίτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, κατά το μέρος δε που με αυτόν, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου, αναφορικώς με την εκτίμηση των αποδείξεων και συγκεκριμένα την κατάθεση του συζύγου της ότι το πρατήριο υγρών καυσίμων δεν το εκμεταλλευόταν αυτή αλλά ο πεθερός της, είναι απαράδεκτος και ως τέτοιος πρέπει να απορριφθεί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, καταδικασθεί δε η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα(άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ), και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου(άρθρα 176, 183 του Κ.Πολ. Δικ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 15/10/2009 αίτηση της ... περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 980-981/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι