ΑΠ 1307/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1307 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα. Περίληψη: Αναίρεση αποφάσεως, που απέρριψε το αίτημα του εκκαλούντος, για αναβολή της δίκης, με την επίκληση της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας της παρεμπίπτουσας αποφάσεως. Επάρκεια αιτιολογίας. Απορρίπτει την αναίρεση. Αριθμός 1307/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σαραντινού, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθ. 57/1-4-2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου X1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Σδούκο, για αναίρεση της 62/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1948/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, εκτείνεται όχι μόνο στην απόφαση για την ενοχή, την καταδικαστική δηλαδή ή αθωωτική απόφαση του Δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξάρτητα του αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του Δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου, που απορρίπτει αίτηση του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης λόγω σημαντικών αιτίων, κατά το άρθρο 349 του Κ.Ποιν.Δ., πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, εφόσον η αίτηση υποβάλλεται παραδεκτά και είναι ορισμένη, έστω και αν η παραδοχή ή απόρριψη μιας τέτοιας αιτήσεως, έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου. Διαφορετικά, ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως για ελλιπή αιτιολογία. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 62/2007 απόφαση, το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, και την εξέδωσε, απέρριψε ως ανυποστήρικτη, την έφεση που αυτός είχε ασκήσει κατά της υπ' αριθμό 147/22-11-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, αφού απέρριψε προηγουμένως το αίτημα, για αναβολή, κατά το άρθρο 349 του Κ.Π.Δ, που υπέβαλε, ως άγγελος η σύζυγός του ήδη αναιρεσείοντος, Γ
2. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο, δεν εμφανίσθηκε ο αναιρεσείων, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Αντί αυτού, εμφανίσθηκε, ως άγγελος, η σύζυγός του Γ1, η οποία ανήγγειλε, ότι ο κατηγορούμενος αδυνατεί, λόγω ασθενείας του, να εμφανισθεί στο ακροατήριο και ζήτησε την αναβολή της δίκης. Προς απόδειξη του ισχυρισμού αυτού, δεν προσκόμισε στο Δικαστήριο, οποιαδήποτε ιατρική γνωμάτευση. Αντίθετα, το Δικαστήριο, διέκοψε τη συζήτηση επί τη προκείμενης υποθέσεως, μέχρι την 12η π.μ της ίδιας ημέρας, προκειμένου να προσκομισθεί με επιμέλεια της, σχετική ιατρική πιστοποίηση του θεραπευτηρίου ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ, ενόψει της δηλώσεώς της, ότι ο σύζυγός της νοσηλεύεται στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. Το Δικαστήριο, επανήλθε κατά την ορισθείσα ώρα, χωρίς, όμως, η σύζυγός του ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, να προσκομίσει οποιαδήποτε ιατρική βεβαίωση. Το Δικαστήριο, ακολούθως, απέρριψε, με παρεμπίπτουσα απόφασή του, το αίτημα αναβολής της δίκης, ως ουσιαστικά αβάσιμο με την εξής αιτιολογία: "Το Δικαστήριο δεν πείστηκε, ότι ο κατηγορούμενος, είναι ασθενής και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" Αθηνών και συνεπώς δεν μπορεί να εμφανιστεί στη σημερινή δικάσιμο. Ειδικότερα, η εξετασθείσα σύζυγος του κατηγορουμένου Γ1, μολονότι της δόθηκε εύλογη προθεσμία για να προσκομίσει στο δικαστήριο σχετική βεβαίωση του παραπάνω νοσοκομείου, περί νοσηλείας του κατηγορουμένου, ουδέν προσκόμισε. Επομένως, το δικαστήριο κρίνει, ότι ο κατηγορούμενος, δεν είναι ασθενής και το αίτημα αναβολής παρελκυστικά προβάλλεται και πρέπει να απορριφθεί". Έτσι, που αποφάνθηκε, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην ως άνω παρεμπίπτουσα απόφασή του, την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθεται σ' αυτήν τα προκύψαντα πραγματικά περιστατικά, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις, στις οποίες στηρίχθηκε το άνω Δικαστήριο, για να οδηγηθεί στο προεκτεθέν πόρισμά του, για απόρριψη του ως άνω, περί αναβολής της δίκης, αιτήματος του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου. Επομένως, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν, οι σχετικοί πρώτος και δεύτερος εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ, λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη πιο πάνω απόφαση, για αναιτιολόγητη απόρριψη του άνω αιτήματος αναβολής της δίκης. Μετά από αυτά, και αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ). Για τους λόγους αυτούς Απορρίπτει την από 12 Νοεμβρίου 2007, αίτηση του X1, για αναίρεση της υπ' αριθμό 62/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι