ΑΠ 1315/2012 — Υπέρβαση εξουσίας, Απόπειρα, Ληστεία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1315 / 2012 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Απόπειρα, Ληστεία. Περίληψη: Αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, για θετική υπέρβαση εξουσίας, λόγω χειροτερεύσεως της θέσεως του εκκαλούντος κατηγορουμένου, με το να του επιβληθεί από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ποινή κάθειρξης 5 ετών, για απόπειρα ληστείας, καίτοι δεν του είχεν επιβληθεί καμία ποινή από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο για την πράξη αυτή. ΑΡΙΘΜΟΣ 1315/2012 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα-κατηγορουμένου Β. Μ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Χριστίνα Καρούνια, περί αναιρέσεως της 224/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λαρίσης. Το Πενταμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Μαΐου 2012 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1220/2011. Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναίρεσης, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ.2, 499, 502 παρ.2 και 523 επ. του ΚΠΔ, προκύπτει ότι εάν ασκηθεί έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης επί όλων των κεφαλαίων αυτής, το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα αυτής είναι καθολικό, διότι μεταβιβάζεται η υπόθεση στο σύνολό της στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει την εξουσία να ερευνήσει την υπόθεση από την αρχή, όπως και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και να αποσαφηνίσει ή συμπληρώσει τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά, υπό τον περιορισμό μόνον του άρθρου 470 του ΚΠΔ, ήτοι της μη χειροτερεύσεως της θέσεως του κατηγορουμένου, δίνοντας μάλιστα, εάν συντρέχει περίπτωση, και τον προσήκοντα νομικό χαρακτηρισμό στην πράξη. Κατά τη διάταξη του άρθρου 470 εδ. α' ΚΠΔ "στην περίπτωση που ασκήθηκε ένδικο μέσο εναντίον καταδικαστικής αποφάσεως από εκείνον που καταδικάσθηκε η υπέρ αυτού, δε μπορεί να γίνει χειρότερη η θέση του ούτε να ανακληθούν τα ευεργετήματα που δόθηκαν με την απόφαση που προσβάλλεται". Από τη διάταξη αυτή, η παραβίαση της οποίας συνιστά υπέρβαση εξουσίας και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Η' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, προκύπτει ότι χειροτερεύει η θέση του κατηγορουμένου όταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που κρίνει επί ενδίκου μέσου που άσκησε ο ίδιος ή ασκήθηκε υπέρ αυτού, επιβάλλει μεγαλύτερη ποινή από εκείνη που επιβλήθηκε πρωτοδίκως, έστω και εσφαλμένα. Έτσι, επί συρροής δύο εγκλημάτων, αν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο επέβαλε εσφαλμένα μία ποινή, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δε μπορεί σύμφωνα με την άνω διάταξη να επιβάλει δύο ποινές. Επίσης, είναι ανεπίτρεπτη η επιβολή το πρώτον από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο νέας ποινής, έστω και αν εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, είχε, από παραδρομή παραλείψει να επιβάλει ποινή για μία πράξη που είχε καταγνώσει ενοχή. Όμως, τέτοια χειροτέρευση της θέσεως του κατηγορουμένου δε δημιουργείται όταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχεται ότι, υπό τα αυτά δεκτά γενόμενα και πρωτοδίκως πραγματικά περιστατικά, η πράξη τελέστηκε κατ' εξακολούθηση και όχι κατά συρροή, εφόσον η υπό του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου επιβληθείσα ποινή είναι ίση ή μικρότερη από την πρωτοδίκως επιβληθείσα. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με το μοναδικό λόγο της αιτήσεώς του, αιτιάται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με τη προσβαλλόμενη 224/2011 απόφασή του, υπερέβη την εξουσία του με την μορφή της νομικής χειροτερεύσεως της θέσης του, καθόσον ενώ τον αθώωσε για τα λοιπά εγκλήματα και για τετελεσμένη ληστεία, τον καταδίκασε μόνον για το αδίκημα της απόπειρας ληστείας και του επέβαλε, το πρώτον όμως, μία νέα ποινή κάθειρξης πέντε ετών, ενώ το πρωτοβάθμιο Τριμελές Εφετείο Λάρισας, έστω εσφαλμένα, είχεν παραλείψει να του επιβάλει οιαδήποτε ποινή για την άνω πράξη της απόπειρας ληστείας. Όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για την έρευνα του βασίμου του παραπάνω προβαλλόμενου αναιρετικού λόγου: α) Το αιτιολογικό της πρωτόδικης 427/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, έχει ως εξής: "Επειδή από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης που ενόρκως εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, την ανάγνωση των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία κάθε κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία, όσον αφορά στον πρώτο κατηγορούμενο Β. Μπουραζάνα αποδείχθηκαν τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και στο διατακτικό της απόφασης αυτής που εκόντως αναφερόμενες στο κατηγορητήριο και στο διατακτικό της απόφασης αυτής πράξεις, τα υποκειμενικά και αντικειμενικά τους στοιχεία. Οι καταθέσεις των απολειπομένων μαρτύρων Χ. και Κ., τόσο προανακριτικά, όσο και ανακριτικά οι οποίες διαβάστηκαν με συναίνεση των κατηγορουμένων, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας για την τέλεση των πράξεων από τον πρώτο κατηγορούμενο τον οποίο αναγνώρισαν και οι δύο ως άνω μάρτυρες, δεδομένου ότι ήταν άτομο γνωστό σ' αυτούς, και στον μεν πρώτο (μάρτυρα) από παλαιότερες προσαγωγές του α' κατηγορουμένου στην ασφάλεια, που τις είχε διενεργήσει ο ίδιος μάρτυρας, ο οποίος μάλιστα δηλώνει με σαφήνεια ότι ο α' κατηγορούμενος ομολόγησε τις πράξεις του, προανακριτικά, χωρίς να πιεστεί από τα αρμόδια προανακριτικά όργανα και στον δεύτερο (μάρτυρα), λόγω των συχνών επισκέψεων του εν λόγω κατηγορουμένου σε συνεργείο μοτοποδηλάτων, που βρισκόταν πλησίον της οικίας του και λόγω του ότι στενά συγγενικά πρόσωπα του κατηγορουμένου διαμένουν πλησίον οικίας της μητέρας του. Επομένως, ο κατηγορούμενος αυτός πρέπει να κηρυχθεί ένοχος όλων των αναφερομένων στο κατηγορητήριο πράξεων με την αποδειχθείσα ελαφρ. περ. του άρθρ. 84§2ε' ΠΚ". Με την ίδια 427/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων, κηρύχθηκε ένοχος του ότι: "κατά τους παρακάτω αναφερομένους χρόνους με περισσότερες από μία πράξεις πραγμάτωσε περισσότερα του ενός εγκλήματα και συγκεκριμένα: Α) Στις 11-2-2001, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, ήτοι χρησιμοποιώντας σωματική βία εναντίον προσώπου με σκοπό να αφαιρέσει (από αυτόν) ξένο ολικά κινητό πράγμα επιχείρησε πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης και ειδικότερα, κατά τον παραπάνω τόπο και χρόνο, έχοντας ήδη αποφασίσει να αφαιρέσει μια τσάντα από οποιαδήποτε γυναίκα και αφού μετέβη επί της οδού ... επιβαίνοντας σε δίκυκλο μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Π. Σ., ενώ ο ίδιος ήταν συνεπιβάτης, έπιασε με τα χέρια του την τσάντα που έφερε στον αριστερό της ώμο η Σ. Κ. και προσπάθησε να της την αφαιρέσει τραβώντας την βίαια χωρίς όμως να επιτύχει το σκοπό του καθόσον η ως άνω παθούσα αντέδρασε κρατώντας την σφικτά. Β) Στον ίδιο τόπο και χρόνο με πρόθεση προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση. Ειδικότερα και ενώ επιχείρησε βίαια να αφαιρέσει την τσάντα της παραπάνω παθούσας, την έσυρε στο οδόστρωμα κρατώντας την από την τσάντα και σε απόσταση τριάντα