← Ελλάδα

ΑΠ 1330/2009 — Ακυρότητα απόλυτη, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1330 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ακυρότητα απόλυτη, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αναίρεση αποφάσεως που απέρριψε έφεση ως εκπρόθεσμη. Απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο του δικαστηρίου, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, προκαλείται, σύμφωνα με το άρθρο 171 παρ. 1 εδ. Δ΄ του ιδίου Κώδικα, και αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν, εκτός άλλων, την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Η έλλειψη, από τη μη αναγραφή διευθύνσεως κατοικίας στην εξουσιοδότηση για την απουσιάζουσα κατηγορούμενη προς τον εμφανιζόμενο και παριστάμενο συνήγορό της, κατά τη ρητή πρόβλεψη του άρθρου 340 παρ. 2 του ΚΠΔ, προκαλεί μεν απαράδεκτο της έγγραφης δηλώσεως διορισμού δικηγόρου και το Δικαστήριο όφειλε αυτεπαγγέλτως να μη δεχθεί την ως άνω μη νόμιμη εκπροσώπηση της κατηγορουμένης δια συνηγόρου και να ερευνήσει περαιτέρω το νόμιμο και εμπρόθεσμο της κλητεύσεώς της, δεν προκαλεί όμως η παράβλεψη αυτή του Δικαστηρίου και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Αφού όμως το Δικαστήριο, παρά το απαράδεκτο της εξουσιοδοτήσεως συνηγόρου, παρείδεν αυτό και επέτρεψε της δια συνηγόρου εξουσιοδότηση της κατηγορουμένης και η όλη διαδικασία, όσον και η δημοσίευση της καταδικαστικής αποφάσεως, έγινε νομίμως με την παρουσία του εξουσιοδοτημένου συνηγόρου της έπεται ότι η 10ήμερη προθεσμία της εφέσεως αρχίζει από την επομένη ημέρα της δημοσιεύσεως της, κατ' άρθρον 473 παρ.1 εδ. Α΄ του ΚΠΔ, και όχι από την επομένη ημέρα της επιδόσεως στην κατηγορουμένη της καταδικαστικής αποφάσεως. Απορρίπτει. Αριθμός 1330/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Γιαταγαντζίδη, περί αναιρέσεως της 1067/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Μαρτίου 2008 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 613/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 340 παρ. 2, 473 παρ, 1 και 476 παρ. 1 και 2 ΚΠοινΔ συνάγεται ότι, αφενός μεν επιτρέπεται στον κατηγορούμενο να εκπροσωπείται μόνον από συνήγορο, που διορίζεται με απλή έγγραφη δήλωσή του. Η δήλωση γίνεται κατά τις διατυπώσεις του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 42 και πρέπει, με ποινή απαραδέκτου, να αναφέρει την ακριβή διεύθυνση κατοικίας ή διαμονής του κατηγορουμένου. Ο εκπροσωπών τον κατηγορούμενο συνήγορος, ενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι' αυτόν, οπότε, στην περίπτωση αυτή, ο κατηγορούμενος θεωρείται πραγματικά παρών και όχι ωσεί παρών, διό και η προθεσμία των δέκα

(10)ημερών για την άσκηση υπό τούτου του ενδίκου μέσου της εφέσεως αρχίζει από την δημοσίευση της καταδικαστικής αποφάσεως και όχι από την επίδοσή της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι ο νομίμως εκπροσωπήσας αυτόν συνήγορος ήταν παρών κατά τη δημοσίευση, διότι, πληροφορούμενος την καταδίκη του εντολέα του, μπορεί ν' ασκήσει, κατ' άρθρο 465 παρ. 2 ΚΠοινΔ, ένδικο μέσο, χωρίς άλλη εντολή, αφετέρου δε η εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεως επάγεται την απόρριψή της ως απαράδεκτης και κατά της σχετικής αποφάσεως επιτρέπεται μόνο αναίρεση για αρνητική υπέρβαση εξουσίας, όπως όταν, καίτοι δε συντρέχει περίπτωση εκπροθέσμου της, η έφεση απορρίπτεται ως δήθεν απαράδεκτη (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠοινΔ). Περαιτέρω, απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο του δικαστηρίου, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, προκαλείται, σύμφωνα με το άρθρο 171 παρ.1 εδ. δ' του ιδίου Κώδικα, και αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν, εκτός άλλων, την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου. Τέτοια ακυρότητα από τη μη νόμιμη εκπροσώπηση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, που λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως, δεν προκαλείται, όταν το Δικαστήριο δέχθηκε την εκπροσώπηση του κατηγορουμένου παράνομα, καίτοι ο διορισμός συνηγόρου υπερασπίσεως για να εκπροσωπήσει τον απουσιάζοντα κατηγορούμενο γίνει με δήλωση, στην οποία δεν αναγράφεται η ακριβής διεύθυνση της κατοικίας ή διαμονής του, την οποίαν απαιτεί ο νόμος ρητά με ποινή απαραδέκτου, ή όταν δεν υπήρχε στη δήλωση βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του εξουσιοδοτούντος κατηγορουμένου. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, απέρριψε, ως απαράδεκτη, καθό εκπροθέσμως ασκηθείσα, την από 5-5-2005 έφεση της αναιρεσείουσας εναντίον της με αριθ. 1464/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας, που την καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως ενός έτους και χρηματική ποινή 2900 ευρώ, για παράβαση του άρθρου 66 παρ.1 του ν. 2121/1993, τελεσθείσα στις 14-3-2002. Η πληττόμενη απόφαση, μετ' εκτίμηση και αξιολόγηση των σε αυτή αναφερομένων και δημοσίως αναγνωσθέντων εγγράφων και δη της από 5-5-2005 εφέσεως της αναιρεσείουσας και της εκκληθείσας, ως άνω, πρωτόδικης αποφάσεως, διαλαμβάνει στο σκεπτικό της, προς αιτιολόγηση της ανωτέρω κρίσεώς της, ότι η αναιρεσείουσα, εκπροσωπηθείσα στην πρωτοβάθμια δίκη και μέχρι την στις 24-11-2004 δημοσίευση της προσημειωθείσας και εκκληθείσας αποφάσεως από συνήγορο, τον δικηγόρο Δ.Σ. Έδεσσας Νικόλαο Κοντάκο, κατ' άρθρο 340 παρ. 2 ΚΠοινΔ, θεωρείται πραγματικά παρούσα και συνεπώς εδικαιούτο ν' ασκήσει έφεση μέσα στην νόμιμη δεκαήμερη προθεσμία από την ανωτέρω ημερομηνία δημοσιεύσεως της καταδικαστικής γι' αυτήν πρωτόδικης αποφάσεως, πλην, όμως, άσκησε την έφεσή της στις 5-5-2005, ήτοι, μετά την πάροδο της προδιαληφθείσας νόμιμης προθεσμίας, οπότε η έφεσή της είναι εκπρόθεσμη και εντεύθεν απορριπτέα ως απαράδεκτη. Όμως, από την παραδεκτή, για την έρευνα του αναιρετικού λόγου, επισκόπηση της πρωτοβάθμιας αποφάσεως και της από 23-11-2004 εξουσιοδοτήσεως της κατηγορουμένης που προσκόμισε στο παραπάνω πρωτοβάθμιο δικαστήριο ο παραστάς και εκπροσωπήσας αυτήν δικηγόρος Νικόλαος Κοντάκος, προκύπτει ότι στην εξουσιοδότηση αυτή η κατηγορουμένη δε σημειώνει καμία διεύθυνση κατοικίας της. Η έλλειψη αυτή, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, κατά τη ρητή πρόβλεψη του άρθρου 340 παρ.2 του ΚΠοινΔ, προκαλεί μεν απαράδεκτο της έγγραφης δηλώσεως διορισμού δικηγόρου και το Δικαστήριο όφειλε αυτεπαγγέλτως να μη δεχθεί την ως άνω μη νόμιμη εκπροσώπηση της κατηγορουμένης δια συνηγόρου και να ερευνήσει περαιτέρω το νόμιμο και εμπρόθεσμο της κλητεύσεώς της, δεν προκαλεί όμως η παράβλεψη αυτή του Δικαστηρίου και απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Αφού όμως το Δικαστήριο, παρά το απαράδεκτο της εξουσιοδοτήσεως συνηγόρου, παρείδεν αυτό και επέτρεψε τη δια εξουσιοδοτημένου συνηγόρου παράσταση της κατηγορουμένης, η όλη διαδικασία, όσον και η δημοσίευση της καταδικαστικής αποφάσεως, έγινε νομίμως με την παρουσία του εξουσιοδοτημένου συνηγόρου της Νικολάου Κοντάκου και έπεται ότι η 10ήμερη προθεσμία της εφέσεως αρχίζει από την επομένη ημέρα της δημοσιεύσεώς της, κατ'άρθρον 473 παρ.1 εδ.α του ΚΠοινΔ, και όχι από την επομένη ημέρα της επιδόσεως στην κατηγορουμένη της καταδικαστικής αποφάσεως. Επομένως, αφού δεν ήταν αναγκαία να γίνει και επίδοση της πρωτοβάθμιας αποφάσεως για την έναρξη της 10ήμερης προθεσμίας εφέσεως και αφού η έφεση της κατηγορουμένης κατατέθηκε αρμοδίως ,κατ'άρθρον 474 παρ.1 ΚΠοινΔ, υπό της ιδίας, όπως προκύπτει από τη με αριθ. 33/5-5-2005 εκθ. εφέσεως της γραμματέως του Ειρηνοδικείου Έδεσσας, στις 5-5-2005, έπεται ότι η έφεση αυτή ασκήθηκε εκπρόθεσμα και ήταν απαράδεκτη. Άρα, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ορθά δέχθηκε ότι η πρωτοβάθμια απόφαση δημοσιεύθηκε με παρούσα την κατηγορουμένη δια νομίμως εκπροσωπούντος αυτήν δικηγόρου, εξουσιοδοτημένου με την από 23-11-2004 έγγραφη εξουσιοδότηση αυτής, καίτοι δε διαπίστωσε ότι ήταν κατά τα παραπάνω απαράδεκτη, ως ελλιπής, μη αναφέρουσα τη διεύθυνση κατοικίας της κατηγορουμένης και ότι η 10ήμερη προθεσμία της εφέσεως άρχιζε από την επομένη ημέρα της κατά την 24-11-2004 γενομένης δημοσιεύσεώς της, με παρούσα την κατηγορουμένη δια του εξουσιοδοτημένου συνηγόρου της, κατ'άρθρον 473 παρ.1 εδ.α του ΚΠοινΔ, και όχι από την επομένη ημέρα της επιδόσεως στην κατηγορουμένη της καταδικαστικής αποφάσεως. Κατ'ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Α ΚΠοινΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως "ότι εσφαλμένως το πρωτόδικο δικαστήριο δέχθηκε παράσταση πολιτικής αγωγής από την ΑΕΠΙ, μη νομιμοποιουμένης προς τούτο και μη προσκομίσασας έγγραφες εξουσιοδοτήσεις από τους δημιουργούς..", είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί στρέφεται κατά της μη προσβαλλόμενης με την αναίρεση αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου. Μετά ταύτα, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τη με αριθ. εκθ. 21/21-3-2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της με αριθ. 1067/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου
  1. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Ιουνίου
  2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.