ΑΠ 1332/2015 — Απάτη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1332 / 2015 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Απάτη. Περίληψη: Απορρίπτει Αίτηση Αναίρεσης, ως αβάσιμη. Απάτη Ιδιαίτ. Μεγάλης αξίας - 386 παρ.1 ΠΚ.

1. Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ, Ε' του ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για ασάφειες, αντιφάσεις, λογικά αιτιολογικού και διατακτικού.
2. Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β και Η λόγοι αναιρέσεως.
3. Η μη όρκιση του μάρτυρα δεν επάγεται καμιά ακυρότητα της διαδικασίας(ΑΠ 172/2015). Αριθμός 1332/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Βασίλειο Καπελούζο, Πάνο Πετρόπουλο και Δημήτριο Γεώργα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ι. Π. του Γ., κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Παπαδόπουλο, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 469/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Mε πολιτικώς ενάγουσα την Π. συζ. Γ. Κ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Λαμπρόπουλο. Το Τριμελές Εφετείο Πατρών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Μαΐου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 523/
4. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 386 παρ. 1 ΠΚ, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και, αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον πράξη, παράλειψη ή ανοχή και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες του δράστη. Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι το έγκλημα της απάτης θεμελιώνεται αντικειμενικώς και υποκειμενικώς με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών, συνεπεία των οποίων παραπλανάται άλλος, και προβαίνει με πράξη παράλειψη, ανοχή, σε περιουσιακή διάθεση, η οποία έχει ως άμεσο και αναγκαίο αποτέλεσμα περιουσιακή βλάβη στον πλανηθέντα ή άλλον προς το σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος αντίστοιχο παράνομο όφελος, είναι δε αδιάφορο αν πραγματοποιήθηκε ή όχι ο σκοπός αυτός.Περιουσιακή βλάβη μπορεί να συνιστά και συγκεκριμένη απειλή ή διακινδύνευση της περιουσίας όταν επιφέρει μείωση αυτής. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τoν εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ’ αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ’ αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος, από τον Άρειο Πάγο, της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αρ. 469/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε, σε δεύτερο βαθμό, ένοχος απάτης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, σε βαθμό πλημμελήματος, αναγνωρίστηκε ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 περ. α ‘ του ΠΚ και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως έξι μηνών, ανασταλείσα επί τριετία. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής, δέχθηκε το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ότι από την εκτίμηση των μνημονευομένων στο αιτιολογικό κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων αποδείχθηκαν τα ακόλουθα κατά πιστή μεταφορά πραγματικά περιστατικά: "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, που εξετάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο, από την ανώμοτη κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτόδικης δίκης και της εκκαλουμένης απόφασης, τα έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και όλη γενικά την διαδικασία αποδείχθηκαν τα εξής: Δυνάμει του υπ’ αριθ. .../31-1-2008 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Πατρών Μαρία συζύγου Αθανασίου Αμπατζή, το γένος Αθανασίου Φωτοπούλου, το οποίο νομίμως μετεγράφη, στις 05-02-2008, στο τόμο ... και τον αριθμό … των Βιβλίων Μεταγραφών του Υποθηκοφυλακίου Ευπαλίου, ο κατηγορούμενος Ι. Π. και Α. - Β. Π. του Γ. μεταβίβασαν στην πολιτικώς ενάγουσα Π. σύζυγο Γ. Κ., το γένος Π. Π., α) μία ισόγεια οικία, εμβαδού 89,22 τ.μ., κείμενη στο ανατολικό τμήμα οικοπέδου, συνολικής επιφανείας 1.960 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο οικόπεδο 250/000 εξ αδιαιρέτου, που βρίσκεται στη συνοικία "..." εντός "του Οικισμού ... του Δήμου Ευπαλίου του Νομού Φωκίδας και ειδικότερα ο κατ/νος της πώλησε το 1/4 εξ αδιαιρέτου της πλήρους κυριότητας της άνω οικίας, καθώς και την ψιλή κυριότητα των λοιπών 3/4 εξ αδιαιρέτου αυτής, η δε Α.-Β. Π. (μητέρα του κατ/νου) την επικαρπία επί του ανωτέρω ιδανικού μεριδίου των 3/4 της οικίας αυτής, ενώ ο κατ/νος της μεταβίβασε επί πλέον, λόγω πώλησης, δια του αυτού ως άνω συμβολαίου και κατά πλήρη κυριότητα β) μία παλαιό διώροφη -οικοδομή, η οποία είναι επίσης κτισμένη στο ανατολικό τμήμα του οικοπέδου (συνεχόμενα και σε επαφή με την οποία ανεγέρθηκε η προρρηθείσα ισόγεια οικία από τον πατέρα του κατ/νου, δυνάμει της υπ’ αριθ. ...14-03-1989 οικοδομικής αδείας της Πολεοδομίας Φωκίδας), επιφανείας κάθε ορόφου (που συνδέονται μεταξύ τους με εσωτερική κλίμακα, αποτελώντας μία ενιαία κατοικία) 29,4525 τ.μ., ήτοι συνολικής επιφάνειας 58,905 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο όλο οικόπεδο 250/000 εξ αδιαιρέτου και γ) ένα οικόπεδο, όμορο και σε επαφή ευρισκόμενο με το προρρηθέν ανατολικό τμήμα του ανωτέρω οικοπέδου [έκτασης (του ανατολικού τμήματος) 977,70 τ.μ.], κείμενο και αυτό στη συνοικία "..." εντός του Οικισμού ... του Δήμου Ευπαλίου του Νομού Φωκίδας, συνολικής επιφανείας ...,52 τ.μ., άρτιο κατά παρέκκλιση και μη οικοδομήσιμο, καθόσον δεν έχει πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο. Το τίμημα των ανωτέρω μεταβιβάσεων ορίσθηκε, για μεν την ισόγεια κατοικία σε 50.722,84 ευρώ (από το οποίο 7.608,43 ευρώ αντιστοιχούν στην αξία της μεταβιβασθείσας επικαρπίας των 3/4 εξ αδιαιρέτου, 30.433,70 ευρώ στην αξία της ψιλής κυριότητας του ανωτέρω ιδανικού μεριδίου των 3/4 και 12.680,71 ευρώ στην αξία της πλήρους κυριότητας του ιδανικού μεριδίου του 1/4 που ο πρώτος κατ/νος μεταβίβασε στην εγκαλούσα), για δε τη διώροφη οικοδομή σε 40.047,16 ευρώ και σε 9.230 ευρώ για το οικόπεδο των ...,52 τ.μ., επομένως το τελικό τίμημα διαμορφώθηκε στο ποσό των 100.000 ευρώ, από το οποίο η πολιτικώς ενάγουσα κατέβαλε στους πωλητές, κατά την ημέρα υπογραφής του μεταβιβαστικού συμβολαίου 75.000 ευρώ (60.000 ευρώ με την παράδοση ισόποσης επιταγής + 15.000 ευρώ σε μετρητά), τα δε υπόλοιπα 25.000 ευρώ συμφωνήθηκε να καταβάλει η αγοράστρια στους πωλητές με την παράδοση των πωληθέντων κτισμάτων (καθότι η εγκαλούσα είχε επιτρέψει στον κατ/νο να παραμείνει στο μεταξύ στην προρρηθείσα ισόγεια οικία) τα οποία και πράγματι τους κατέβαλε, συνταχθείσης προς τούτο της υπ’ αριθ. .../22-04-2008 πράξης εξόφλησης υπολοίπου τιμήματος αγοραπωλησίας ακινήτων και κατάργησης διαλυτικής αίρεσης της αυτής ως άνω Συ/μφου, που επίσης νομίμως μεταγράφηκε στα προρρηθέντα Βιβλία Μεταγραφών (στον τόμο ... και τον αριθμό ...). Πλην όμως, παρά το γεγονός ότι αμφότεροι οι πωλητές δήλωσαν κατά τη σύνταξη του υπ’ αριθ. .../31-01-2008 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ότι τα μεταβιβαζόμενα από αυτούς, ακίνητα είναι ελεύθερα από οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό ελάττωμα, υποσχόμενοι μάλιστα ότι "σε κάθε άλλη περίπτωση ευθύνονται, για δε την ισόγεια οικία αλληλέγγυα και σε ολόκληρο ο καθένας τους, σε πλήρη αποζημίωση της αγοράστριας και σε όλο της το διαφέρον απεριόριστα", δήλωση στην αλήθεια της οποίας πίστεψε η πολιτικώς ενάγουσα και έτσι προχώρησε στην αγοραπωλησία και στην πλήρη και ολοσχερή εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος, αποδείχθηκε ότι η πωληθείσα στην τελευταία ισόγεια οικία ήταν αυθαίρετη κατά τμήμα της εμβαδού 21,32 τ.μ., το οποίο δεν είχε την απαιτούμενη απόσταση των 2,50 μέτρων από τα όρια του οικοπέδου, γεγονός που διαπιστώθηκε κατόπιν αυτοψίας στην οποία προέβη, στις 14-10-2009, η υπάλληλος της Διεύθυνσης Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος της τότε Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Φωκίδας Χ. Α., Αρχιτέκτων - Μηχανικός Β’ βαθμού (συνταχθείσης προς τούτο της υπ1 αριθ. 26/2009 έκθεσης αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής και υπολογισμού προστίμων), κατόπιν της από 16-10-2008 καταγγελίας του κατ/νου (που κατατέθηκε στην άνω υπηρεσία με αριθμό πρωτοκόλλου .../16-10-2008) κατά της αγοράστριας (και ήδη πολιτικώς ενάγουσας-εγκαλούσης) Π. Π. και του πατέρα της (και θείου του κατ/νου - αδελφού του πατέρα του Γ.) Π. Π. του Ι., στην οποία, μεταξύ άλλων, ο πρώτος κατ/νος κατήγγελλε ότι αφενός η απόσταση της ισόγειας οικίας που αγόρασε η εξαδέλφη του Π. Π. από το παρακείμενο ακίνητο "είναι δεν είναι ένα μέτρο", αφετέρου ότι "η νοτιοανατολική γωνία της εν λόγω οικίας εφάπτεται ακινήτου Κ. Κ.". Κατόπιν των ανωτέρω και μετά την άσκηση της υπ’ αριθ. πρωτ. .../12-11-2009 ένστασης του, φερομένου ως ιδιοκτήτη της άνω αυθαίρετης κατασκευής, Π. Π. (πατέρα της εγκαλούσας), η οποία έγινε εν μέρει δεκτή με το από 13-01-2010 Πρακτικό της Επιτροπής Εξέτασης Ενστάσεων κατά Εκθέσεων Αυτοψίας Αυθαιρέτων της Πολεοδομίας της Ν.Α. Φωκίδας και την από 09-03-2010 αίτηση του τελευταίου, επιβλήθηκε σε αυτόν πρόστιμο για την ανέγερση του αυθαιρέτου τμήματος της ισόγειας οικίας των 21,32 τ.μ. ύψους 563,07 ευρώ και πρόστιμο διατήρησης της εν λόγω αυθαίρετης κατασκευής ύψους 431,68 ευρώ, το οποίο, προσαυξανόμενο κατά 2% ανά έτος, αρχής γενομένης από το 2000, ανήλθε μέχρι και το έτος 2010 στο συνολικό ποσό των 5.252,76 ευρώ. Επί πλέον, αποδείχθηκε ότι η ανωτέρω ισόγεια οικία, την οποία ανήγειρε, σε επέκταση της όμορης σε αυτήν παλαιότερης διώροφης οικίας, ο πατέρας του κατ/νου Γ. Π. δυνάμει της προαναφερθείσας υπ’ αριθ. ...1989 οικοδομικής αδείας της Πολεοδομίας Φωκίδας, κτίσθηκε σε εντελώς διαφορετικό σημείο από αυτό που βλεπόταν στην ανωτέρω οικοδομική άδεια, στην οποία φερόταν ότι θα ανεγερθεί στο νότιο άκρο του οικοπέδου, ήτοι σε επαφή με την ανώνυμη κοινοτική οδό, ενώ τελικώς ανηγέρθη στο βορειοανατολικό τμήμα του οικοπέδου, όπως σαφώς προκύπτει από μία απλή αντιπαραβολή του προχείρου σκαριφήματος του Τεχνολόγου Πολιτικού μηχανικού Ν. Β., που ενσωματώνεται στην υπ’ αριθ. ...1989 οικοδομική άδεια, με το από Μαΐου του 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονας Μηχανικού Θ. Τ., τον οποίο προσέλαβε ο κατ/νος [παρά το γεγονός ότι στο ανωτέρω τοπογραφικό φέρονται, ως εργοδότες του ο Ι. Π. του Γ. (κατ/νος) και ο θείος του Π. Π. του Ι., αναγραφή που ουδεμία έννομη συνέπεια παράγει, αφού δεν υπάρχουν τοπογραφικό διάγραμμα οι υπογραφές των φερομένων ως εργοδοτών παραπλεύρως της υπογραφής του συντάξαντος αυτό Θ. Τ.]. Ενόψει των ανωτέρω, πλήρως αποδείχθηκε ότι ο κατ/νος γνώριζε την ύπαρξη των ανωτέρω ελαττωμάτων της ισόγειας οικίας που πώλησε (μαζί με τη μητέρα του) στην πολιτικώς ενάγουσα (όπως σαφώς περί τούτου κατέθεσε ο αδελφός του Α. Π., αλλά και ευθαρσώς ομολόγησε ο ίδιος ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου), και παρά ταύτα της τα απέκρυψε, ενεργώντας κακοπροαίρετα και με σκοπό να εκδικηθεί πρωτίστως το θείο του Π. Π. και κατ’ επέκταση την εξαδέλφη του Π. Π. (χαρακτηριστική είναι προς τούτο η περικοπή της ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου απολογίας του ότι "Ναι, με όλους τους έχω μανία ... Όλοι . χαμογελούσαν κατά την υπογραφή του συμβολαίου εκτός από εμένα ..."), αποκομίζοντας από αυτήν παράνομο περιουσιακό όφελος, συνιστάμενο στο ποσό των 35.688 €, που αποτελεί τη C διαφορά της αγοραίας αξίας της ισόγειας οικίας χωρίς το ελάττωμα και εκείνης που αυτή είχε ως ελαττωματική (50.722,84 - 15.034,84) με αντίστοιχη ζημία της πολιτικώς ενάγουσας που είναι ιδιαίτερα μεγάλη, αφού ο κατ/νος είχε ήδη προτείνει στον πατέρα της εγκαλούσας Π. Π. (ακολουθώντας οργανωμένο σχέδιο που είχε εκ των προτέρων καταστρώσει) με το από 11-10-2007 έγγραφο σημείωμά του, να αγοράσει αυτός τα τελικώς πωληθέντα ακίνητα, προσφερόμενος να του παραχωρήσει δωρεάν τη χρήση των τοπογραφικών διαγραμμάτων, τα οποία είχαν ήδη συνταχθεί από μήνα Μάιο του 2007 κατά τ’ ανωτέρω, με σκοπό να αποκρύψει απ’ το θείο του Π. Π. και κατ’ επέκταση από τη θυγατέρα του Π. Π., που τελικώς συνεβλήθη στην αγοραπωλησία (χωρίς ο κατ/νος να γνωρίζει την ταυτότητα του προσώπου του πραγματικού αγοραστή, την οποία διεπίστωσε όταν είδε ξαφνικά στο Συμβολαιογραφείο της Μαρίας Αμπατζή - Φωτοπούλου την εξαδέλφη του Π. Π. ενώ μέχρι τότε πίστευε ότι αγοραστής θα ήταν ο θείος του Π. Π.), τις αυθαιρεσίες της ισόγειας οικίας, για τις οποίες τον είχε ενημερώσει ο Αρχιτέκτονας Μηχανικός Θ. Τ. [αποτρέποντας τους (με την άνω γενναιόδωρη προσφορά του) από το να αναθέσουν σε δικό τους Μηχανικό τη σύνταξη αντίστοιχου τοπογραφικού, ο οποίος αμέσως θα αντιλαμβανόταν τις άνω αυθαιρεσίες και θα τους ενημέρωνε σχετικώς], πράγμα που τελικώς κατάφερε, αφού πλήρως αποδείχθηκε ότι ούτε η πολιτικώς ενάγουσα, ούτε ο πατέρας της γνώριζαν τις ανωτέρω αυθαιρεσίες, καθόσον, ανεξαρτήτως του εάν στο προρρηθέν από Μαΐου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του Αρχιτέκτονος Μηχανικού Θ. Τ. (το οποίο προσαρτήθηκε στο υπ’ αριθ. .../31-01-2008 συμβόλαιο της Συμ/φου Πατρών Μαρίας Αμπατζή - Φωτοπούλου, υπογράφηκε δε απ’ όλους τους συμβαλλομένους) φαινόταν ή όχι ότι η απόσταση της ισόγειας οικίας από τα όρια του οικοπέδου ήταν μικρότερη των 2,50 μέτρων, ουδόλως αποδείχθηκε ότι η εγκαλούσα γνώριζε ότι η απόσταση αυτή συνιστούσε πολεοδομική παράβαση, το αυτό δε ισχύει και για το σύζυγο της Γ. Κ. και τον πατέρα της Π. Π., οι οποίοι τη συνόδευσαν κατά την υπογραφή της σύμβασης, αφού αντιβαίνει στους κανόνες της λογικής να θελήσει η πολιτικώς ενάγουσα να αγοράσει οικία, καταβάλλοντος γι’ αυτήν το ποσό των 50.722,84 Ευρώ, γνωρίζοντας ότι είναι αυθαίρετη. Τελικώς, επειδή η κατεδάφιση του αυθαιρέτου τμήματος της οικίας θα καθιστούσε την οικοδομή στατικώς ανεπαρκή, εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος του Δήμου Δελφών Φωκίδας η υπ’ αριθ. .../20-06-2011 άδεια κατεδάφισης της άνω οικίας. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της αποδιδόμενης σε αυτόν πράξης της απάτης ιδιαιτέρως μεγάλης ζημίας, απορριπτόμενου του ισχυρισμού του, ότι αναγκάσθηκε να πωλήσει το μερίδιο του στο πατρικό ακίνητο επειδή ο θείος του Π. Π. αρνείτο να προβεί στη διανομή του οικοπέδου των 1.960 τ.μ., αφού, όπως αποδείχθηκε, η Συμβολαιογράφος Πατρών Μ. Αμπατζή - Φωτοπούλου, στην οποία ο κατ/νος απευθύνθηκε το Νοέμβριο του 2006, προκειμένου να συντάξει αποδοχή της κληρονομιάς που κατέλειπε σε αυτόν και τη μητέρα του ο πατέρας του Γ. Π. (που είχε αποβιώσει στην Πάτρα στις 22-01-2002), προέβη σε διόρθωση του υπ’ αριθ. .../16-11-1999 συμβολαίου γονικής παροχής της Συμ/ φου Ευπαλίου Γεωργίας Παπαγεωργίου- Κωνσταντινίδου με την οποία ο πατέρας του κατ/νου Γ. Π. Ι. μεταβίβασε σε αυτόν λόγω γονικής παροχής, από το 1/2 εξ αδιαιρέτου του ενιαίου οικοπέδου των 1.960 τ.μ., το 1/4 εξ αδιαιρέτου αυτού [αφού ο ανωτέρω αποβιώσας είχε ήδη αποκτήσει, δυνάμει του υπ’ αριθ. .../27-03-1977 συμβολαίου του Συμ/φου Πατρών Χρήστου Αργύρη, από τον πατέρα του Ι. Π. του Γ., λόγω εν ζωή δωρεάς, το 1/2 εξ αδιαιρέτου της προρρηθείσας διώροφης οικίας και του πέριξ αυτής οικοπέδου "μετά χρήσεως του ανατολικού ημίσεως της άνω οικίας" (ενώ το έτερο 1 /2 εξ αδιαιρέτου της αυτής διώροφης οικίας και του πέριξ αυτής οικοπέδου "μετά χρήσεως του δυτικού ημίσεως της άνω οικίας", είχε μεταβιβασθεί από τον Ι. Π., λόγω δωρεάς εν ζωή, στον έτερο υιό του Π. Π. δυνάμει του υπ1 αριθ. .../27-03-1977 συμβολαίου του αυτού ως άνω Συμ/φου)], με το σκεπτικό ότι, αφού ο πάππος του κατ/νου Ι. Π. του Γ. είχε δωρίσει εν ζωή σε έκαστο των τέκνων του Γ. Π. (πατέρα του κατηγορουμένου και σύζυγο της μητέρας του) και Π. Π. (πατέρα της πολιτικώς ενάγουσας) το 1/2 εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου που βρίσκεται στη συνοικία "..." εντός του Οικισμού ... του Δήμου Ευπαλίου του Νομού Φωκίδας, του οποίου η συνολική επιφάνεια, κατόπιν ακριβούς καταμέτρησης από τον Αρχιτέκτονα - Μηχανικό Θ. Τ., ανήλθε σε 1.960 τ.μ., μετά χρήσεως του ανατολικού τμήματος (έκτασης 977,77 τ.μ., εντός του οποίου υπάρχει η παλαιά διώροφη οικοδομή και η νεώτερη ισόγεια οικία των 89,22 τ.μ.) στο Γ. Π. και του δυτικού τμήματος (έκτασης 982,30 τ.μ.) στον Π. Π., προέβη σε διανομή του οικοπέδου, συνιστώντας δύο ανεξάρτητες εντός αυτού κάθετες ιδιοκτησίες, γεγονός που ο κατ/νος γνώριζε, αφού του το γνωστοποίησε η ως άνω Συμ/φος, η οποία ουδόλως γνώριζε την εγκαλούσα Π. Π. και την οικογένεια της, προχώρησε δε στη διόρθωση του υπ’ αριθ. .../16-11-1999 συμβολαίου γονικής παροχής της Συμ/φου Ευπαλίου Γεωργίας Παπαγεωρίου - Κωνσταντινίδου δυνάμει της υπ’ αριθ. 21.779/20-11-2006 πράξης της και στη συνέχεια συνέταξε την υπ1 αριθ. 21.780-/20-11-2006 αποδοχή από τους πωλητές της καταληφθείσας σε αυτούς με την από 16-11-1999 ιδιόγραφη διαθήκη του Γ. Π. Ι., που νομίμως δημοσιεύθηκε δυνάμει των υπ’ αριθ. 144/05-04-2002 πρακτικών του Πρωτοδικείου Πατρών, κληρονομιάς. Το Δικαστήριο ωστόσο δέχεται ότι συντρέχει στο πρόσωπο του κατηγορουμένου η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84§2α Π.Κ.". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο διέλαβε στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, την από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ κατά τα ανωτέρω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς επιλεκτική εκτίμηση αποδεικτικών μέσων και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ανωτέρω αξιόποινης πράξεως απάτης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, εκθέτει τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1 α, 27 παρ.1, 386 παρ.1 α του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπή ή αντιφατική αιτιολογία και να στερήσει έτσι την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα αναφέρονται στην αιτιολογία τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λπ.) από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε, κατά νόμο ανάγκη, για την πληρότητα της αιτιολογίας, ειδική αξιολόγηση, συσχετισμός και συγκριτική στάθμιση των επί μέρους αποδεικτικών μέσων. Όσον αφορά τις ειδικότερες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, α) επαρκώς και εμπεριστατωμένα αιτιολογείται ότι ο αναιρεσείων κατηγορούμενος και η Α. - Β. Π., μεταβίβασαν στην πολιτικώς ενάγουσα Π. Π., εξαδέλφη του αναιρεσείοντος, τα αναφερόμενα ακίνητα, δηλώσαντες ψευδώς κατά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου την 31-1-2008 ότι τα πωλούμενα ακίνητα είναι ελεύθερα από οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό ελάττωμα και η ενάγουσα προχώρησε σε ολοσχερή εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος, ενώ διαπιστώθηκε αρμοδίως, κατόπιν της από 16-10-2008 έγγραφης καταγγελίας του ιδίου του κατηγορουμένου πωλητή, κατόπιν αυτοψίας κατά την 14-10-2009 από την οικεία Διεύθυνση Πολεοδομίας Φωκίδας ότι η πωληθείσα ισόγεια οικία έφερε ελαττώματα και δη ότι ήταν αυθαίρετη κατά τμήμα της εμβαδού 21,32 τ.μ., πράγμα που γνώριζε ο κατηγορούμενος και αγνοούσε η αγοράστρια, ότι εκδόθηκε αρμοδίως έκθεση αυθαίρετης κατασκευής κατεδαφιστέας και υπολογισμού προστίμων και εκδόθηκε η με αρ. .../20-6-2011 άδεια κατεδάφισης της οικίας αυτής, β) αιτιολογείται πλήρως επαρκώς η γνώση του αναιρεσείοντος για την ύπαρξη των ανωτέρω ελαττωμάτων της πωληθείσας οικίας κατά την ημέρα της πωλήσεως, τα οποία και απέκρυψε, όσον και η άγνοια της αγοράστριας για το ανωτέρω πολεοδομικό πρόβλημα της οικίας, γ) αιτιολογείται ότι ο αναιρεσείων απεκόμισε παράνομο περιουσιακό όφελος, συνιστάμενο στο ποσό των 35.688 ευρώ, που αποτελεί τη διαφορά της αγοραίας αξίας της οικίας χωρίς το ελάττωμα και εκείνης που είχε με το ελάττωμα, με αντίστοιχη ισόποση ζημία της αγοράστριας, ζημία που εκτιμήθηκε από το Δικαστήριο ως ιδιαίτερα μεγάλη, ενώ το ύψος της ζημίας ανήκει στην αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας, δ) αιτιολογείται επαρκώς η πλάνη της αγοράστριας που δημιουργήθηκε από την παραπειστική συμπεριφορά των πωλητών και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ δημιουργηθείσας πλάνης και της ζημίας της αγοράστριας, που συνίσταται στη μείωση της αξίας της αγορασθείσας περιουσίας, ε) όσον αφορά την με αρ. 44/ΤΜ/ 9/2009/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας, που επικαλέστηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, ισχυριζόμενος ύπαρξη σχετικού δεδικασμένου, προκύπτει από την επισκόπηση της αποφάσεως αυτής, ότι με την απόφαση αυτή του άνω πολιτικού δικαστηρίου, απορρίπτεται αγωγή της αγοράστριας- πολιτικώς ενάγουσας Π. Κ. - Π. κατά του νυν κατηγορουμένου για χρηματική ικανοποίηση, λόγω προσβολής της προσωπικότητάς της από την με αρ. .../16-10-2008 ψευδή καταγγελία του εναγομένου - κατηγορούμενου στην πολεοδομία Φωκίδας, ήτοι λόγω συκοφαντικής δυσφήμισης αυτής για διάπραξη υπ’ αυτής δύο πολεοδομικών παραβάσεων, όχι διότι κρίθηκε, ως αληθής και ουδόλως συκοφαντική για την ενάγουσα αγοράστρια η καταγγελία του στα Δικαστήρια της Άμφισσας και για ανακρίβεια των σχετικών σκαριφημάτων του 1980 του Π. Π. και του 1989 του Γ. Π., βάσει των οποίων εκδόθηκε η με αρ ...1989 και η .../1980 παλαιά οικοδομική άδεια Πολεοδομίας Φωκίδας, σε επέκταση της παλαιάς προπολεμικής οικίας του παππού τους, αλλά διότι "ο εναγόμενος στην παραπάνω καταγγελία του αναφέρει ως υπαίτιο των παραβάσεων της πολεοδομικής νομοθεσίας τον Π. Π. και αφετέρου δεν αποδίδει στην ενάγουσα κάποια μομφή για τέλεση παράνομων και αυθαίρετων πράξεων, όπως η ενάγουσα διατείνεται, ήτοι ο ισχυρισμός της ενάγουσας δεν επιβεβαιώθηκε από κάποιο ασφαλές αποδεικτικό στοιχείο της δικογραφίας". Ήτοι, δεν πρόκειται για επίκληση δεδικασμένου, κατά την έννοια του άρθρου 57 ΚΠΔ, για την κρινόμενη πράξη της απάτης, που παραβιάστηκε κατά τον αναιρεσείοντα, αλλά για επίκληση εγγράφου στοιχείου απόφασης πολιτικού δικαστηρίου, που σαφώς συνεκτιμήθηκε όπως όλα τα λοιπά έγγραφα από το ποινικό Δικαστήριο της ουσίας, για να συναγάγει συμπεράσματα επί της ουσίας της υποθέσεως της απάτης για την ύπαρξη της εν λόγω πολεοδομικής παράβασης και το δόλο του αναιρεσείοντος πωλητή για το ελάττωμα αυτό του πωληθέντος ακινήτου, στ) η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή πολεοδομικής παράβασης επιτρεπτά έγινε παρεμπιπτόντως γιατί συνέχεται με τη συνδρομή ή μη νομικού ελαττώματος της πωληθείσας οικίας και εντεύθεν συνδρομής βασικού στοιχείου ψευδούς παράστασης της ερευνώμενης απάτης των πωλητών και αντίστοιχης ζημίας της αγοράστριας και δε σημαίνει ότι το ποινικό δικαστήριο αποφάσισε για διοικητική υπόθεση που δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του και ζ) δεν συνάγεται μη συνεκτίμηση από το Δικαστήριο, μεταξύ των άλλων αναγνωσθέντων εγγράφων και του από 2003 τοπογραφικού διαγράμματος από 10-10-2003 του πολιτικού μηχανικού Αθηνών Χ. Τ. και της από 11-11-2013 βεβαιώσεως που το συνοδεύει, για το λόγο ότι δε γίνεται στο αιτιολογικό ειδική αναφορά σε αυτά, αφού στο αιτιολογικό σημειώνεται ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά και δεν υπάρχει, κατά νόμο ανάγκη, για την πληρότητα της αιτιολογίας, ειδική αξιολόγηση, συσχετισμός και συγκριτική στάθμιση των επί μέρους αποδεικτικών μέσων, καθενός χωριστά. Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ και Ε’ του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως και 6 της ΕΣΔΑ (πρώτος, δεύτερος, τρίτος, τέταρτος, έκτος και έβδομος), με τους οποίους προβάλλεται η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και έλλειψη νόμιμης βάσης, όσον και υπέρβασης εξουσίας εκ του στοιχ. Η’ του ιδίου ως άνω άρθρου, για κρίση επί διοικητικού θέματος που υπάγεται στη δικαιοδοσία των Διοικητικών Δικαστηρίων, είναι αβάσιμοι. Οι λοιπές αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, με το πρόσχημα της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττουν την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου και είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες. Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β’ του ΚΠΔ, λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως είναι και η έλλειψη της ακροάσεως κατά το άρθρο 170 παρ. 2, η οποία επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας. Η ακυρότητα αυτή επέρχεται κατά τη διάταξη του άρθρου 170 παρ. 2 στοιχ. α’ του ΚΠΔ, στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το δικαστήριο τους αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση. Τέτοιο δικαίωμα είναι και αυτό του κατηγορουμένου να προβάλει αυτοτελείς ισχυρισμούς. Το Δικαστήριο οφείλει να απαντήσει στους ισχυρισμούς αυτούς, αιτιολογώντας την απόφασή του, άλλως, αν αρνηθεί ή παραλείψει να αποφανθεί, δημιουργείται έλλειψη ακροάσεως. Για να επέλθει, όμως, από την τελευταία, ακυρότητα της διαδικασίας απαιτείται να προταθούν αυτοτελείς ισχυρισμοί κατά τρόπο ορισμένο και όχι ισχυρισμοί που συνιστούν άρνηση της κατηγορίας, άρνηση συνδρομής της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος ή υπερασπιστικά επιχειρήματα του κατηγορουμένου. Αυτοτελείς ισχυρισµοί στην ποινική δίκη, ονοµάζονται εκείνοι που προβάλλονται από τον κατηγορούµενο ή το συνήγορό του στο ποινικό δικαστήριο της ουσίας, κατά τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, έχουν ορισµένο αίτηµα και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας προς καταλογισµό ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη µείωση της ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως (σελ.2-13), επικαλέστηκε και ισχυρίστηκε, δια των συνηγόρων του, που ανέπτυξαν και προφορικά τα εξής σε περίληψη, που ονομάζει αυτοτελείς ισχυρισμούς: Ότι η έγκληση της πολιτικώς ενάγουσας είναι καταφανώς ψευδής, ότι η πωληθείσα οικία δεν ήταν κατεδαφιστέα, ότι η αγοράστρια και ο πατέρας της δεν υπέστησαν πλάνη και εγνώριζαν όλα τα προβλήματα της πωληθείσας οικίας, ότι δεν υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ πλάνης και ζημίας της αγοράστριας, ότι δεν υφίσταται παράνομο περιουσιακό όφελος και αντίστοιχη βλάβη της αγοράστριας, ότι η οικία αυτή αγοράστηκε για να κατεδαφιστεί και να αποκτήσει ο πατέρας της αγοράστριας τη δυνατότητα κατεδάφισης με σκοπό τη νομιμοποίηση άλλου οικήματος επιχείρησης νεροτριβής και η τυχόν ζημία ισοσταθμίστηκε με ισάξια αντιπαροχή και ότι συνολική αξία των τεσσάρων συνολικά αγορασθέντων ακινήτων ανερχόταν σε 200.000 ευρώ και αγοράστηκαν αντί 100.000 ευρώ. Οι παραπάνω όμως ισχυρισμοί δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς, αλλά αρνητικούς της κατηγορίας ισχυρισμούς και υπερασπιστικά επιχειρήματα και το Δικαστήριο σαφώς με την προπαρατεθείσα αιτιολογία ενοχής, απαντά και λαμβάνει σαφώς θέση επ’ αυτών με την κρίση περί ενοχής και ο συναφής εκ του άρθρου 510 παρ.2 στοιχ. Β’ , Δ, Ε’ του ΚΠΔ και 6 της ΕΣΔΑ τρίτος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 218 του ΚΠΔ, ορίζονται τα εξής: "Παρ.
5. Κάθε μάρτυρας οφείλει, πριν εξεταστεί στο ακροατήριο, να ορκιστεί δημόσια. Προς τούτο ερωτάται ,αν προτιμά να δώσει θρησκευτικό ή πολιτικό όρκο. Παρ. 3,4,5,
6. ..". Το άρθρο 218 τροποποιήθηκε ως παραπάνω με την παρ. 3 του άρθρου 39 του ν. 4055/
7. Η ανωτέρω παρ. 1 του άρθρου 218 του ΚΠΔ, πριν από την ως άνω αντικατάστασή του, είχε ως εξής: "Κάθε μάρτυρας οφείλει, πριν εξεταστεί στο ακροατήριο, να ορκιστεί δημόσια, ... Αν δεν τηρηθεί η διάταξη αυτή, η διαδικασία είναι άκυρη". Μετά, δηλαδή, την αντικατάσταση του άρθρου 218 του ΚΠΔ από το ν. 4055/2012, απαλείφθηκε η άνω κύρωση και η μη όρκιση του μάρτυρα δεν επάγεται καμιά ακυρότητα της διαδικασίας(ΑΠ 172/2015). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως (9ο φύλλο), στο ακροατήριο εξετάστηκε η μάρτυρας υπερασπίσεως Μ. Π., δηλώσασα χριστιανή ορθόδοξος και συγγενής του κατηγορουμένου, χωρίς να ορκισθεί στο Ιερό Ευαγγέλιο κατά το άρθρο 221 του ΚΠΔ, χωρίς να προβάλλεται ή να σημειώνεται ή να προκύπτει συνδρομή κάποιου συγκεκριμένου λόγου από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 221 ΚΠΔ και που δικαιολογούν την εξέταση χωρίς όρκο της μάρτυρος. Όμως, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα η μη όρκιση της παραπάνω μάρτυρος υπερασπίσεως δεν επάγεται σε καμία περίπτωση καμιά ακυρότητα της διαδικασίας και ο συναφής, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Β του ΚΠΔ πέμπτος λόγος αναιρέσεως για ακυρότητα της διαδικασίας που προκλήθηκε από την ανωμοτί εξέταση της ως άνω μάρτυρος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως για έρευνα, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας (άρθρα 176,183 ΚΠολ.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τη με αριθμό εκθ. 16/6-5-2015 αίτηση του Ι. Π. του Γ., περί αναιρέσεως της με αριθμό 469/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Πατρών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα