ΑΠ 1337/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Πρόσθετοι λόγοι

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1337 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Αοριστία λόγου αναιρέσεως, Πρόσθετοι λόγοι. Περίληψη: Αόριστοι λόγοι αναιρέσεως. Για το παραδεκτό του ενδίκου μέσου οι λόγοι αναιρέσεως, πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι. Απαράδεκτη. Απορρίπτει τις αναιρέσεις και τους πρόσθετους λόγους. Αριθμός 1337/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Χ1 και 2) Χ2, που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Αλεξανδρή, περί αναιρέσεως της 8349/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Παπαμιχάλη. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 29 Νοεμβρίου 2006 και 14 Δεκεμβρίου 2006 δύο αιτήσεις τους αναιρέσεως, αντίστοιχα, καθώς και τους επ' αυτών από 5 Μαρτίου 2007 και 14 Μαρτίου 2007 προσθέτους λόγους, αντίστοιχα, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 157/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσες αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Εισάγονται ενώπιον του Αρείου Πάγου, οι από 29-11-2006 και 14-12-2006 δυο αιτήσεις αναιρέσεως, που ασκήθηκαν από τους κατηγορούμενους, Χ1 και Χ2 και οι επ' αυτής, με χρονολογία 5-3-2007 και 14-3-2007 πρόσθετοι λόγοι, στρεφόμενες κατά της υπ' αριθμό 8349/2006 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, των οποίων οι λόγοι είναι ταυτόσημοι και πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της συνάφειάς τους, αφού στρέφονται κατά της ίδιας αποφάσεως. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της, να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους στα άρθρα 484, προκειμένου περί βουλευμάτων, και 510 του Κ.Π.Δ, προκειμένου περί αποφάσεων, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως εκ τέτοια απορρίπτεται, χωρίς άλλη παραπέρα έρευνα (476 παρ. 1, 513 παρ. 1 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα, για να είναι σαφής και ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός ο προβλεπόμενος στις διατάξεις των άρθρων 484 στοιχείο δ, ή 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, λόγος αναιρέσεως, της ελλείψεως της απαιτούμενης, σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, πρέπει α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του προσβαλλόμενου βουλεύματος ή αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η σχετική αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επιπλέον σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος ή της αποφάσεως. Στις κρινόμενες με αριθμό 458/29-11-2006 και 488/14-12-2006 εκθέσεις, αναιρέσεως, κατά της υπ' αριθμό 8349/10-11-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε, ο πρώτος των αναιρεσειόντων σε συνολική ποινή φυλάκισης 10 μηνών, για τις πράξεις της ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης και ψευδορκίας μάρτυρα, και ο δεύτερος σε φυλάκιση 7 μηνών, για την πράξη της ψευδορκίας μάρτυρα, ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους αναφερόμενους στα αναιρετήρια λόγους. Ειδικότερα, ο πρώτος των αναιρεσειόντων, ζητεί την αναίρεσή της, για τους παρακάτω λόγους: "Και ζήτησε τη σύνταξη της παρούσας, δηλώνοντας ότι ασκεί ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ ενώπιον του Αρείου Πάγου, τ η ς ο π ο ί α ς ΦΩΤΟΑΝΤΙΓΡΑΦΑ, ως ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ σύμφωνα με το άρθρο 40 ΚΠΔ και ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ του, για κατάφορη παραβίαση των ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ του, ειδικότερα άρθρων 1, 6 παρ. 1 και περ. δ', 7 και 17 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ και Συντάγματος της Χώρας μας, άρθρων 2, 5Α, 7 παρ. 1, 20 παρ. 1 και 2, 25 παρ. 1, 2 και 3, θα κοινοποιηθεί ΑΜΕΣΩΣ, με συστημμένη επιστολή, προς τους Αξιοτίμους παρακάτω: 1) ΥΠΟΥΡΓΟ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ κ. Αναστάσιο Παπαληγούρα. 2) ΠΡΟΕΔΡΟ του ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ κ. Ρωμύλο Κεδίκογλου και3) ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ του ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ κ. Γεώργιο Σανιδά. Για να λάβουν γνώση και για τις δικές τους ενέργειες, για τα όσα με τεχνάσματα και αυθαιρεσίες από ορισμένους, συμβαίνουν στους κόλπους της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ. Τα οποία, προκύπτουν και αποδεικνύονται από τα υπάρχοντα έγγραφα στο φάκελο της δικογραφίας, κατά των αναιρεσιβαλλομένων αναληθών κατ'αρθρο 242 ΠΚ ή πλαστών κατά την πάγια ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ του ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, παρανόμων και απάνθρωπων, άρον-άρον με αριθμούς 67757/7.11.2005 καταδικαστικής ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ του Β' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και 8349 της 10.11.2006 αποφάσεως του Α' Τριμελούς ΕφετείουΑθηνών, με την οποία έχει καταδιστεί σε ποινή φυλακίσεωςΑΘΗΝΩΝ Τμήματος ποινικού, της άρον - άρον με αριθμό 8349 της 10.11.2006 καταδικαστικής ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ του Α' Τριμελούς Εφετείου Αθηνών". Έτσι, όμως, όπως έχουν διατυπωθεί οι λόγοι αναιρέσεως στο πρώτο από τα δικόγραφα αυτά, (της αίτησης του Χ1) χωρίς να προσδιορίζεται σε τι ακριβώς συνίστανται οι ελλείψεις της αιτιολογίας, σε σχέση με τις κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, σε ποια κεφάλαια αυτής ανάγονται και ποια πραγματικά περιστατικά δεν περιέχονται με σαφήνεια και πληρότητα σ' αυτήν, είναι εντελώς αόριστοι, γι' αυτό η παραπάνω αίτηση πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, λόγω παντελούς αοριστίας των λόγων της. Τούτο, γιατί, στην αίτηση αυτή, κυρίως φέρει το χαρακτήρα καταγγελίας, όπως άλλωστε και ο ίδιος την χαρακτηρίζει, δεν γίνεται οποιαδήποτε σχετική αναφορά για τις τυχόν πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Αντίθετα, σ' αυτήν διατυπώνονται τα διάφορα αιτήματα, που αυτός υπέβαλε κατά τη διάρκεια της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας δίκης, χωρίς, όμως, να συνδέονται με συγκεκριμένες πλημμέλειες αυτής. Συγκεκριμένα, περιορίζεται επανειλημμένα στα διάφορα αιτήματα αναβολών, που αυτός υπέβαλε κατά τη διάρκεια της πρωτοβάθμιας δίκης και σε ιστορικές αναφορές, με αντίστοιχη αναδρομή σε γεγονότα που μεσολάβησαν μεταξύ αυτού και της αντίδικής του εταιρείας και με τους εκπροσώπους αυτής, με την οποία βρίσκονταν σε πολύχρονη δικαστική διαμάχη, χωρίς να παραλείπει να προβαίνει ακόμη και σε εξυβριστικούς και μειωτικούς της τιμής και υπολήψεως χαρακτηρισμούς, σε βάρος δικαστικών λειτουργών, που είχαν οποιαδήποτε ανάμειξη με τις υποθέσεις των αναιρεσειόντων. Ακόμη, στο ίδιο δικόγραφο διαλαμβάνεται αυτολεξεί το κείμενο διαφόρων αιτημάτων του ή ακόμη και αποφάσεων π.χ της υπ' αριθμό 7702/1992 διαταγής πληρωμής, αλλά και των προτάσεων που αυτός υπέβαλε, ενώπιον των αρμοδίων πολιτικών δικαστηρίων, για την αντίκρουση των ισχυρισμών επί της αγωγής της αντιδίκου εταιρείας, ακόμη δε και σε αναφορές σε διάφορα οικονομικά μεγέθη, που συνέχονται με το εύρος της εταιρείας του, χωρίς όμως, αυτά να αποτελούν αντικείμενο έρευνας της κρινόμενης αιτήσεως. Επιπρόσθετα, στην κρινόμενη αίτηση, περιέχονται και διάφοροι άλλοι ισχυρισμοί του, είτε αυτοί αφορούσαν την πλαστότητα ορισμένων εγγράφων της πρωτοβάθμιας δίκης, ή την αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων, που δόθηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης εκείνης ή ακόμη αναφέρεται στο περιεχόμενο της καταγγελίας του-εγκλήσεων, κατά συγκεκριμένων δικαστικών λειτουργών, (σελίδα 63 επ.), που, σε καμία περίπτωση δεν συνδυάζονται με συγκεκριμένες πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Ανάλογες πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν προσδιορίζονται ακόμη από την παράθεση στο αναιρετήριο του περιεχόμενου σχετικής αγωγής, μεταξύ της εταιρείας που αυτός εκπροσωπούσε με την αντίδικο εταιρεία ή από τους ισχυρισμούς, που αυτός υπέβαλε για την αντίκρουση της συγκεκριμένης αγωγής, που, σε κάθε περίπτωση, όχι μόνο δεν συνδέονται με τις κατηγορίες, για τις οποίες κρίθηκε ένοχος, αλλά και δεν πλήττεται με αυτούς η προσβαλλόμενη απόφαση. Πέραν αυτών, η αιτίαση του πρώτου των αναιρεσειόντων, ότι δεν αναγνώσθηκαν διάφορα έγγραφα, που αυτός ζήτησε, προεχόντως, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, λόγω της αοριστίας του σχετικού ισχυρισμού του, αφού δεν προσδιορίζει, ποια έγγραφα αυτός ζήτησε να αναγνωσθούν, ανεξάρτητα από το γεγονός, ότι δεν προκύπτει ότι υπέβαλε σχετικό αίτημα. Ακόμη, είναι απορριπτέα η αιτίασή του, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, "αποτελεί απάνθρωπη αδικία και καταχρηστική άσκηση δικαιώματος του άρθρου 281 του Α.Κ, και υπέρβαση εξουσίας, όπως και η αντίστοιχη γενική αναφορά του, σε ποιες περιπτώσεις, δημιουργείται, κατά τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, απόλυτη ή σχετική ακυρότητα", αφού, οι αιτιάσεις του αυτές δεν συνδυάζονται με συγκεκριμένες πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Ούτε, ακόμη η αναφορά του στην αίτηση αναιρέσεως, η σχετική με την εξουσία του Ανακριτή, ή με το σε ποιες περιπτώσεις εξαλείφεται το αξιόποινο των εγκλημάτων και πολύ περισσότερο η αναφορά του ίδιου, στο ισοζύγιο πληρωμών της εταιρείας που αυτός εκπροσωπούσε, θεμελιώνουν σε οποιαδήποτε περίπτωση το παραδεκτό των επικαλούμενων λόγων αναιρέσεως, και τέλος, ούτε με την παράθεση των κατ' είδος και αξία, εμπορευμάτων που η εκπροσωπούμενη απ' αυτόν εταιρεία, είχε προμηθευτεί από την αντίδικο εταιρεία . Περαιτέρω, όσον αφορά και την αίτηση αναιρέσεως του Χ2, πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Σύμφωνα με τους αναφερόμενους στο σχετικό δικόγραφο, λόγους αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεσή της προσβαλλόμενης αποφάσεως, για τους παρακάτω λόγους. Ειδικότερα: 1ος λόγος ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ,για απάνθρωπη αδικία και κραυγάζουσες αδίστακτες σκοπιμότητες σε βάρος α θ ώ ω ν κατηγορουμένων και καταδίκη αυτών, κατά παράβαση του άρθρου 510 παρ. 1, στοιχ. Α', Β', Γ' και Η' περ. δ' ΚΠΔ, με ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΚΗ κατάχρηση δικαιώματος α γ ν ω ό ν τ α ς ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ μας !!!!!!!!!!!!!!!Συγκεκριμένα, περιεχόμενα ένδεκα