Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1338 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Καταγγελία σχέσης εργασίας. Περίληψη: Καταγγελία συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Απαιτείται τήρηση εγγράφου τύπου και ταυτόχρονη καταβολή της νομίμου αποζημιώσεως. Η καταβολή μπορεί να έχει προηγηθεί με πίστωση του τραπεζικού λογαριασμού του εργαζόμενου, στον οποίο, λόγω της τεχνολογικής προόδου, καταβάλλεται σταθερά η μισθοδοσία του. Να απορριφθεί η αίτηση Αριθμός 1338/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β2 Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα, Στυλιανή Γιαννούκου και Μιχαήλ Αυγουλέα, Αρεοπαγίτες (κωλυομένων των Αρεοπαγιτών Δημητρίου Μουστάκα και Ασπασίας Καρέλλου). ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 13η Μαΐου 2014, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ: ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΥΣΑΣ: Α. Γ. του Α., κατοίκου ..., που υπήχθη στο καθεστώς της παροχής νομικής βοήθειας και παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου Αικατερίνης Καπούδα, η οποία κατέθεσε προτάσεις. ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Ακαδημαϊκού Ερευνητικού Ιδρύματος, Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΩΝ - ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ" (ΙΤΥΕ ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ), πρώην ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ" (ΕΑΙΤΥ) όπως νομίμως εκπροσωπείται, που εδρεύει στην Πάτρα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Δήμητρας Κοντού. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-3-2004 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 412/2010 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 6003/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9-1-2014 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 30-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
- Επειδή, κατά το άρθρο 5 παρ.3 εδ. α' του ν. 3198/1955, η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας αορίστου χρόνου, που πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού και των άρθρων 1 και 3 του ν. 2112/1920 και 669 ΑΚ, θεωρείται έγκυρη μόνον εφ' όσον γίνει εγγράφως και καταβληθεί η οφειλόμενη αποζημίωση. Ως χρόνος καταβολής της αποζημιώσεως ορίζεται κατ' αρχήν, με τη ρητή διάταξη του άρθρου 2 παρ.1 εδ. α' του ν. 3198/1955, η ημέρα της λύσεως της συμβάσεως, εκτός αν η αποζημίωση υπερβαίνει τις αποδοχές έξι μηνών, οπότε ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλει στον απολυόμενο μισθωτό το μέχρι των αποδοχών έξι μηνών μέρος της αποζημιώσεως, το δε υπόλοιπο δικαιούται να το καταβάλει σε τριμηνιαίες δόσεις, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο άρθρο 2 παρ.1 εδ. β' του ν. 3198/
- Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η καταβολή της αποζημιώσεως πρέπει να είναι πραγματική και ότι δεν αρκεί η απλή προσφορά αυτής. Σε περίπτωση αρνήσεως του μισθωτού να την εισπράξει, ο εργοδότης οφείλει να προβεί στη δημόσια κατάθεσή της, μέσα σε εύλογο χρόνο από την ατελεσφόρητη προσφορά, ώστε να αποτρέψει την ακυρότητα. Ο προσδιορισμός του εύλογου χρόνου, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι συνάρτηση των κρατούντων συναλλακτικών ηθών (κατά κανόνα: ο απολύτως αναγκαίος χρόνος για τη συντέλεση των απαιτουμένων διατυπώσεων) και των συντρεχουσών σε κάθε περίπτωση περιστάσεων, όπως η συμπεριφορά του εργαζόμενου, που δικαιολογεί τη δημόσια κατάθεση ή τυχόν έκτακτες εξωτερικές συνθήκες. Από τις ίδιες διατάξεις, όμως, συνάγεται ότι δεν αποκλείεται το να προκαταβληθεί η αποζημίωση σε σχέση με το χρόνο επίδοσης του εγγράφου της καταγγελίας ή το να κατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό, του οποίου δικαιούχος είναι ο εργαζόμενος και στον οποίο, κατά τη διάρκεια της συμβάσεως εργασίας, είχε συμφωνηθεί να κατατίθεται η μισθοδοσία του (ΑΠ 105/2009).
- Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του τα εξής ουσιώδη: Ότι η ενάγουσα (τότε εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσείουσα), την 21-4-1997, είχε προσληφθεί από το εναγόμενο (τότε εκκαλούν) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών (ΕΑΙΤΥ)", στη θέση του οποίου ήδη έχει υποκατασταθεί νομίμως το αναιρεσίβλητο, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, για να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως διοικητικό στέλεχος στη διεύθυνση ανάπτυξης εκπαιδευτικού λογισμικού. Ότι από 8-5-2000, με νεότερη γραπτή συμφωνία, η σύμβαση εργασίας κατέστη αορίστου χρόνου. Ότι, την 16-12-2003, το εναγόμενο γνωστοποίησε στην ενάγουσα, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, την πρόθεσή του να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας από 31-12-2003 και της ζήτησε να δηλώσει προς τα αρμόδια όργανά του αν προτίθεται να αποπληρώσει το οφειλόμενο υπόλοιπο δανείου, που είχε λάβει από το Ινστιτούτο ή αν επιθυμεί να συμψηφίσει με την οφειλή αυτή τις πάσης φύσεως αξιώσεις που θα έχει κατά τη λύση της συμβάσεως, μεταξύ των οποίων και την αποζημίωση απολύσεως. Ότι μετά από προφορική διαμαρτυρία της ενάγουσας, το εναγόμενο, την 23-12-2003, πίστωσε με το χρηματικό ποσό των 7.223,37 ευρώ τον με αριθμό ... λογαριασμό που η ενάγουσα διατηρούσε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, στον οποίο μέχρι τότε, με συμφωνία των διαδίκων, γινόταν η κατάθεση των νομίμων αποδοχών αυτής. Ότι το εν λόγω ποσό αντιστοιχούσε στην κατά νόμο αποζημίωση απολύσεως, περιστατικό που δεν αμφισβητήθηκε από την ενάγουσα. Ότι, στη συνέχεια, την 30-12-2003, επιδόθηκε στην ενάγουσα η από 23-12-2003 έγγραφη καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, στην οποία, μεταξύ των άλλων, δηλωνόταν ότι το εναγόμενο παύει να αποδέχεται τις υπηρεσίες της από 31-12-2003 και ότι η νόμιμη αποζημίωση έχει κατατεθεί ήδη στο λογαριασμό της μισθοδοσίας της. Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές, το δικαστήριο της ουσίας έκρινε ότι η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας από 31-12-2003 είχε συντελεσθεί νομίμως, διότι το σχετικό έγγραφο επιδόθηκε την 30-12-2003 και η νόμιμη αποζημίωση είχε προκαταβληθεί εγκύρως, την 23-12-2003, με την κατάθεση του προσήκοντος ποσού στο λογαριασμό της μισθοδοσίας της. Κατόπιν αυτού, εξαφάνισε την τότε εκκαλουμένη απόφαση του Πρωτοδικείου και απέρριψε την ένδικη αγωγή.
- Επειδή, με την κρίση αυτή, το Εφετείο εφάρμοσε σωστά τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, διότι, όπως από τις παραδοχές του συνάγεται, αφ' ενός το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν είχε αποσταλεί στην αναιρεσείουσα ως καταγγελία της συμβάσεως, αλλ' ως μη νομικώς αξιόλογη προαναγγελία της καταγγελίας, η οποία επακολούθησε εγγράφως και αφ' ετέρου η πίστωση του λογαριασμού μισθοδοσίας της αναιρεσείουσας με το προσήκον ποσό της αποζημίωσης αποτελούσε σύγχρονο και αποτελεσματικό τρόπο καταβολής, τον οποίο τα διάδικα μέρη είχαν ήδη αποδεχθεί, αμοιβαίως, για την απόσβεση των εκ της συμβάσεως εργασίας απαιτήσεων της αναιρεσείουσας. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.
- Επειδή, σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση. Δικαστικά έξοδα υπέρ της αναιρεσίβλητης δεν επιδικάζονται, ελλείψει αιτήματος (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9-1-2014 αίτηση περί αναιρέσεως της 6003/ 2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 10η Ιουνίου
- -Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 17η Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ