ΑΠ 1341/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1341 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Σωματική βλάβη από αμέλεια, από υπόχρεο. Έλλειψη αιτιολογίας καταδικαστικής αποφάσεως. Απορρίπτει αναίρεση. Αριθμός 1341/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή-Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου X1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Πουλτουρτζίδη, περί αναιρέσεως της 2896/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1912/07. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν σε αυτή περιέχονται με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται το περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, που, δικάζοντας κατ' έφεση, την εξέδωσε, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη που του αποδίδεται με το κατηγορητήριο και για την οποία καταδικάσθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος X1, ως υπεύθυνος της εταιρείας "ΕΚΜΕ Α.Ε.", η οποία, ως υπεργολάβος, ανέλαβε την κατασκευή σφαιρών αποθήκευσης προπυλενίου, από αμέλειά του προξένησε σωματική κάκωση στον ......, ο οποίος απασχολούνταν στο χώρο των Ελληνικών Πετρελαίων ως ηλεκτροσυγκολλητής. Συγκεκριμένα ο παθών-εργαζόμενος, στα πλαίσια της εργασίας κατασκευής σφαιρών αποθήκευσης προπυλενίου, ηλεκτροσυγκολλούσε ένα κατακόρυφο έλασμα, 2,14 μέτρων ύψους, που ενίσχυε μαζί με άλλα όμοια ελάσματα, μεταλλικές κολώνες κυκλικής διατομής, διαμέτρου 4,15 μ. οι οποίες με τη σειρά τους στήριζαν μια σφαιρική δεξαμενή από μεταλλικά στοιχεία και ως εκ τούτου βρίσκονταν σε ύψος 7,50 μέτρων από το έδαφος πάνω σε μαδέρι, που πατούσε σε υπάρχουσα σκαλωσιά, ενώ ο ανωτέρω κατηγορούμενος δεν είχε λάβει τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, ήτοι το μαδέρι δεν είχε επαρκές πλάτος έδρασης και δεν ήταν καρφωμένο, ενώ και το υπάρχον κενό μεταξύ της μεταλλικής κολώνας και της σκαλωσιάς δεν καλύπτονταν με τρόπο σταθερό και αυθεντικό. Αποτέλεσμα της απρονοησίας αυτής του κατηγορουμένου ήταν μετακινηθές το μαδέρι, να γλυστρήσει ο εργαζόμενος και στη συνέχεια να πέσει στο προαναφερόμενο κενό και να υποστεί πολλαπλά κατάγματα (ηβοϊσχιακού κλάδου δεξιά, κάταγμα colles δεξιά, κάταγμα 01 και 02, κατάγματα πτερνών, κάταγμα δεξιάς κνήμης και κάταγμα οπίσθιου σφυρού). Τα περιστατικά αυτά, εκτός από τα έγγραφα που αναγνωρίσθηκαν, προκύπτουν και από τις σαφείς, τεκμηριωμένες και πειστικές καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και ιδίως της μάρτυρος ......., επιθεωρήτριας Εργασίας, η οποία μετά το ατύχημα, επησκέφθηκε το χώρο εργασίας, όπου έγινε αυτό, και τόσο με την έκθεση που συνέταξε, όσο και με την ένορκη κατάθεσή της στο ακροατήριο, βεβαίωσε τις συνθήκες, υπό τις οποίες έγινε το ατύχημα και από τις οποίες προκύπτει η ως άνω αμελής συμπεριφορά του κατηγορουμένου και ο εξαιτίας αυτής τραυματισμός του παθόντος". Τη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για την αξιόποινη πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο (άρθ. 26 παρ. 1β, 28, 314 παρ.1, 315 παρ. 1β ΠΚ) και τον επέβαλε ποινή φυλακίσεως οκτώ