ΑΠ 1344/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1344 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Απορρίπτεται η αναίρεση, ως απαράδεκτη, διότι πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου. Αριθμός 1344/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Πανταζή, περί αναιρέσεως της 425/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειο-δικείου Χαλκίδας. Με συγκατηγορούμενο τον Χ

1. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Χαλκίδας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3.5.2006 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 935/
2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ ΕΠΕΙΔΗ, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2 , 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικώς στο άρθρο 510 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως, που προβλέπει τον λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, τα οποία θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα, για την πληρότητα των από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγων αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, αντιστοίχως, πρέπει: 1) στην πρώτη περίπτωση, αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής, σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση, ενώ αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά προβάλλεται ότι αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται με την αναίρεση, επί πλέον, σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της αποφάσεως ή οι αντιφατικές αιτιολογίες της σε σχέση με τις παραδοχές της ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν λήφθηκαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο (ΟλΑΠ 2/2002, ΟλΑΠ 19/2001) και 2) στη δεύτερη περίπτωση να αναφέρεται η διάταξη που παραβιάστηκε και να προσδιορίζεται σε τι ακριβώς συνίσταται η παραβίασή της, σε σχέση με τις παραδοχές της αποφάσεως. Περαιτέρω, απαράδεκτος είναι και ο λόγος αναιρέσεως στο μέτρο που με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου, αφού αυτός δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των λόγων αναιρέσεως, που αναφέρονται περιοριστικώς στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 3 Μαΐου 2006 αίτηση αναιρέσεως, πλήττεται η 425/2006 απόφαση του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για αγορανομική παράβαση και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο μηνών με τριετή αναστολή. Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ. 2 ΚΠΔ. Με αυτήν αποδίδονται οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και νόμιμης βάσεως. Συνίστανται δε οι λόγοι αυτοί της αναιρέσεως στο ότι: "Ειδικότερα στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης διαλαμβάνονται σε σχέση με το προκείμενο ζήτημα οι εξής σκέψεις: "Αποδείχθηκε ότι οι κατηγορούμενοι τέλεσαν την αποδιδόμενη σε αυτούς αξιόποινη πράξη. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι την 19.9.2002 οι υπάλληλοι 1)....... και 2)......., αρμόδιοι για τη δειγματοληψία προς έλεγχο των εδωδίμων ποτών και αντικειμένων κοινής χρήσης, διενήργησαν δειγματοληπτικό έλεγχο στο σούπερ μάρκετ ....... Κατά τον έλεγχο και σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει ο Κώδικας Τροφίμων και ποτών και ειδών κοινής χρήσης, έλαβαν από το ψυγείο (βιτρίνα) του ανωτέρω καταστήματος το με αριθμό ..... δείγμα εις διπλούν: ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ από ανοικτή συσκευασία 5 Kg..... Το εν λόγω προϊόν διακινούσε κατά τον κρίσιμο χρόνο η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ΛΑ ΚΡΕ ΑΕ... Σημειωτέον ότι η κατάθεση του μάρτυρα υπεράσπισης όπως και η απολογία των κατηγορουμένων αναφέρουν ότι υπήρχαν κολλημένες δύο ετικέτες στη συσκευασία και ότι η μία εξ αυτών αποκολλήθηκε εξαιτίας της υγρασίας. Ωστόσο, ο εν λόγω ισχυρισμός δεν ενισχύεται από άλλα στοιχεία της δικογραφίας....σε περίπτωση που ήθελε κριθεί αληθής θα υπήρχε ίχνος ή υπόλοιπο ετικέτας, γεγονός που δεν επιβεβαιώνεται από τα αρμόδια όργανα...". Οι παραπάνω σκέψεις δεν συνιστούν ειδική αιτιολογία, διότι η ασκηθείσα κατ' εμού ποινική δίωξη για δήθεν παράβαση των διατάξεων των αρ. 1, 12, 14, 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 51, 53, 57, 79, 80, 94 παρ. 1 Π.Κ. αρ. 11 παρ. 3α 89 παρ. 3, 5, παρ. 7 (ε) Κώδικα Τροφίμων και άρθρο 38 ΑΔ 14/89 και 30 παρ. 12, 15 νδ 136/46 σε συνδ. με την 14/89 ΑΔΥΕ και συγκεκριμένα ότι ως υπεύθυνος της εταιρείας ΛΑ ΚΡΕ Α.Ε. δήθεν από πρόθεση καταλήφθηκα να διαθέτω στην κατανάλωση χωριάτικα λουκάνικα χωρίς να αναγράφονται επί της συσκευασίας αυτών οι ενδείξεις της ονομασίας, του είδους κ.τ.λ. του προϊόντος είναι ΝΟΜΩ ΑΒΑΣΙΜΗ και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Διότι: 1) Η προσβαλλομένη απόφαση δεν έλαβε υπόψιν της ότι ο έλεγχος διενήργησε δειγματοληψία σε ήδη ανοικτή συσκευασία των 5 Kg που βρισκόταν σε βιτρίνα του καταστήματος, παρέλειψε δε να διενεργήσει δειγματοληψία και σε κλειστές συσκευασίες που θα βρίσκονταν στα ψυγεία του καταστήματος, προκειμένου να διαπιστώσει αν το <<φαινόμενο>> της δήθεν έλλειψης ετικετών ήταν γενικευμένο και εκ πρόθεσης - ευθύνης της εταιρείας της οποίας τυγχάνω εκπρόσωπος ή μεμονωμένο και συμπτωματικό, δηλαδή με ευθύνη από αμέλεια του εκπροσώπου του παραπάνω καταστήματος και β' κατηγορουμένου. 2) Αποδείχθηκε με την κατάθεση του μάρτυρα υπεράσπισης, αλλά και τον ισχυρισμό του β' των κατηγορουμένων ότι τα λουκάνικα έφεραν ταμπέλες, οι οποίες είχαν επικολληθεί επάνω στο προϊόν και ανέφεραν όλες τις ενδείξεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Ειδικά, ο β' κατηγορούμενος ανέφερε επί λέξει: "Το πρόβλημα ήταν στα ταμπελάκια, λόγω της υγρασίας ξεκολλούσαν, μετά μας έδωσαν ειδική κόλλα και δεν ξεκολλούν...", γεγονός που σημαίνει (από μόνη τη διατύπωση) ότι τα "ταμπελάκια" υπήρχαν δε, αλλά ξεκολλούσαν, προφανώς κατά την μεταφορά στην βιτρίνα και αμελώς δεν τα τοποθετούσαν οι υπάλληλοι ξανά, μετά δε τον έλεγχο, τα κολλούσαν οι ίδιοι με ειδική κόλλα!!. Οι ταμπέλες που είχαν επικολληθεί από την εταιρεία ΛΑ ΚΡΕ Α.Ε. στο προϊόν κατατέθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Α' Μονομελούς Πλημ/κείου Χαλκίδας και απέδειξαν την βασιμότητα αλλά κα την αλήθεια του ισχυρισμού μου. Αντίθετα, ο έλεγχος, ο οποίος και φέρει το βάρος της αποδείξεως, δεν αναφέρεται και σε άλλες κλειστές συσκευασίες που βρίσκονταν στο παραπάνω κατάστημα, ώστε να στοιχειοθετηθεί υπαιτιότητά μου ως εκπροσώπου της προμηθεύτριας εταιρείας. Με δεδομένο ότι τα προϊόντα διατέθηκαν από την εταιρεία "ΛΑ ΚΡΕ ΑΕ" και έφεραν ταμπέλες, έχει ως συνέπεια να μην φέρω ουδεμία ευθύνη για το αδίκημα. Εν συνεχεία τα εν λόγω προϊόντα διατέθηκαν στην εταιρεία "ΑΤΛΑΝΤΙΚ Α.Ε." και σε κατάστημά της, υπεύθυνος του οποίου ήταν ο Β' κατηγορούμενος κ. Χ2, ο οποίος με ενημέρωσε ότι εξ αμελείας του και λόγω της υγρασίας των ψυγείων που ήταν τοποθετημένα τα λουκάνικα ξεκόλλησαν οι ανωτέρω ετικέτες, χωρίς ο τελευταίος να τις επανατοποθετήσει στο προϊόν κατά την μεταφορά του στην βιτρίνα, γεγονός που έπραττε μετά τον έλεγχο και μάλιστα με ειδική κόλλα που προφανώς προμηθεύτηκε από το κατάστημά του. Από την αποδεικτική διαδικασία, δηλαδή από την κατάθεση του μάρτυρα κ. ....., από τις ταμπέλες που επεδείχθησαν προέκυψε ότι τα προϊόντα έφεραν ταμπέλες, όταν διατέθηκαν από την εταιρεία "ΛΑ ΚΡΕ Α.Ε.", της οποίας είμαι υπεύθυνος. Όμως, η προσβαλλόμενη απόφαση αυθαίρετα και χωρίς να υπάρχει κανένα στοιχείο στη δικογραφία ή κατάθεση των αρμοδίων οργάνων εδέχθη ότι τα προϊόντα διατέθηκαν από τη "ΛΑ ΚΡΕ Α.Ε." στην "ΑΤΛΑΝΤΙΚ Α.Ε." (σε κατάστημα σούπερ μάρκετ αυτής) χωρίς να φέρουν ταμπέλες και χωρίς να αιτιολογεί πώς αποδεικνύονται τα εν λόγω αναφερόμενα, το γεγονός δε αυτό ενισχύεται από την παράλειψη του ελέγχου να ενεργήσει αμέσως δειγματοληψία και σε κλειστές συσκευασίες. Σημειωτέον ότι ο έλεγχος των αρμοδίων οργάνων διεξήχθη στο κατάστημα σούπερ μάρκετ της εταιρείας "ΑΤΛΑΝΤΙΚ ΑΕ" και όχι στην έδρα της εταιρείας "ΛΑ ΚΡΕ ΑΕ", στο Βατώντα Ευβοίας για να μπορεί να αποσαφηνιστεί η δήθεν παράλειψή μου των μη επικολλούμενων ετικετών. Πώς λοιπόν και με ποια αιτιολογία, η προσβαλλόμενη απόφαση στο διατακτικό της δέχτηκε ότι τέλεσα και μάλιστα εκ δόλου την συγκεκριμένη αγορανομική παράβαση; Η εν λόγω αντίφαση μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού οδηγεί σε έλλειψη νόμιμης βάσης, αφού δεν είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων". Με αυτό όμως το περιεχόμενο, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η αίτηση αναιρέσεως είναι αόριστη και συνεπώς απαράδεκτη, διότι ο αναιρεσείων στην αίτησή του δεν προσδιορίζει τις αποδιδόμενες στην πληττόμενη απόφαση πλημμέλειες και τις κατ' αυτής αιτιάσεις, περιοριζόμενος μόνο σε αιτιάσεις περί την εκτίμηση των αποδείξεων και τα πράγματα, που έγιναν δεκτά από την προσβαλλόμενη απόφαση, πλήττοντας έτσι την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο από ποιες παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει η έλλειψη αιτιολογίας και σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή. Περαιτέρω, δεν προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η παραβίαση (εσφαλμένη εφαρμογή) των αναφερομένων παραπάνω διατάξεων των άρθρων 1, 12, 14, 26 παρ. 1, 27 παρ. 1, 51, 53, 57, 79, 80, 94 παρ. 1 Π.Κ. αρ. 11 παρ. 3α 89 παρ. 3, 5, παρ. 7 (ε) Κώδικα Τροφίμων και άρθρο 38 ΑΔ 14/89 και 30 παρ. 12, 15 νδ 136/46 σε συνδ. με την 14/89 ΑΔΥΕ σε σχέση με τις παραδοχές της αποφάσεως. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει, ως απαράδεκτη, να απορριφθεί συνεπεία της παντελούς αοριστίας των προαναφερόμενων από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ αναιρετικών λόγων, αλλά και κατά το μέρος που με αυτούς πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του παραπάνω Δικαστηρίου περί την εκτίμηση των αποδείξεων. Τέλος, ο αναιρεσείων πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τη με αριθμό πρωτ. 4743/2006 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κατά της 425/2006 αποφάσεως του Α' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκίδας. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220€). Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου
3. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Μαΐου
4. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ