Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1349 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ναρκωτικά. Περίληψη: Παράβαση Νόμου περί Ναρκωτικών. Αναιρετικοί λόγοι:
(432)δολλλαρίων ΗΠΑ. Στην οικία του β'κατηγορουμένου, επί της οδού ... αρ.33, στο ... , βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, συσκευασμένη σε νάϋλον συσκευασία, μικτού βάρους 8 γραμμαρίων περίπου, και ποσότητα κοκαΐνης, συσκευασμένη σε χάρτινη συσκευασία, μικτού βάρους 0,4 γραμμαρίων. Κατά μη προσδιορισθέντα επακριβώς χρόνο, αλλά, πάντως, εντός του χρονικού διαστήματος από 19-6-2008 έως 19-8-2008, αγόρασε ο β'κατηγορούμενος, στο Ζεφύρι Αττικής, από άτομο τα στοιχεία ταυτότητας του οποίου δεν κατέστησαν γνωστά, αντί αγνώστου τιμήματος, το οποίο κατέβαλε στον πωλητή, άγνωστες ποσότητες ακατέργαστης ινδικής κάνναβης και κοκαΐνης και πάντως τουλάχιστον τις ευθύς ως άνω κατασχεθείσες εντός της οικίας του. Τις ποσότητες αυτές καθώς και εκείνη των 8,6 γραμ. κοκαΐνης που πώλησε σ'αυτόν ο α'κατηγορούμενος, προμηθεύθηκε ο β'κατηγορούμενος και κατείχε, δηλαδή διατηρούσε υπό τη φυσική του εξουσίαση και μπορούσε να διαθέσει κατά βούληση, για δική του αποκλειστικά χρήση. Αναφορικώς με τις σχετιζόμενες με τον α'κατηγορούμενο ναρκωτικές ουσίες, ισχυρίζεται ο τελευταίος ότι φύλασσε αυτές για λογαριασμό ομοεθνούς του ονόματι "ILLI", για λογαριασμό επίσης του οποίου έλαβε από άλλο Αλβανό και τα χρηματικά ποσά που κατασχέθηκαν στην οικία του, κατόπιν δε αδείας του ιδίου ομοεθνούς του διέθεσε στον β'κατηγορούμενο την ποσότητα κοκαΐνης βάρους 8,6 γραμμαρίων. Ο ισχυρισμός αυτός του α'κατηγορουμένου ελέγχεται ως παντελώς αβάσιμος και απορριπτέος, προβάλλεται δε απλώς ως δικαιολογία των πράξεών του, διότι όχι μόνο δεν ενισχύεται από οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, αλλ'αντιθέτως αναιρείται από την ύπαρξη εντός της οικίας του α'κατηγορουμένου ηλεκτρονικού ζυγού ακριβείας για τον υπολογισμό του βάρους των ναρκωτικών καθώς και ουσίας ως επίσης και αναδευτήρα πολυτεμαχισμού χρησιμοποιουμένων για την νόθευση ναρκωτικών, που δεν ήσαν φυλασσόμενα στην οικία του α'κατηγορουμένου για λογαριασμό τρίτου, αλλά εχρησιμοποιούντο από τον α'κατηγορούμενο στον οποίο και ανήκαν, η ύπαρξη δε και η χρησιμοποίηση αυτών ευθέως μαρτυρεί εμπορία ναρκωτικών εκ μέρους του α'κατηγορουμένου. Ανατρεπτικό, επίσης, του ισχυρισμού του α'κατηγορουμένου περί φυλάξεως δήθεν ναρκωτικών για λογαριασμό τρίτου και ενισχυτικό της απόψεως περί συστηματικής ενασχολήσεως του α'κατηγορουμένου με την εμπορία ναρκωτικών αποτελεί και το γεγονός ότι ο β'κατηγορούμενος για την αγορά κοκαΐνης απευθύνθηκε στον α'κατηγορούμενο, χωρίς φυσικά να γνωρίζει ότι ο δήθεν άγνωστος ομοεθνής του "ILLI", του είχε παραδώσει κοκαΐνη προς φύλαξη. Είχε όμως τη βεβαιότητα από τη γνωριμία και συναναστροφή τους ότι ο α'κατηγορούμενος διακινούσε ναρκωτικά και μπορούσε να του προμηθεύσει κοκαΐνη. Κάτοχος, συνεπώς, των ναρκωτικών ουσιών που κατασχέθηκαν στην οικία του ήταν ο α'κατηγορούμενος. Αυτός τις είχε στη φυσική εξουσίασή του, έτσι ώστε να μπορεί κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη τους και να τις διαθέτει κατά βούληση, κατείχε δε αυτές με σκοπό την εμπορία. Αποτελούν μάλιστα οι κατασχεθείσες στην οικία του α'κατηγορουμένου ποσότητος κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης υπόλοιπο μη διακριβωθεισών στο σύνολό τους ποσοτήτων κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, τις οποίες κατά τον τελευταίο πριν τη σύλληψή του, την 19-8-2008, μήνα, κατόπιν προφορικής συμφωνίας που συνήψε ο α'κατηγορούμενος με άτομο τα στοιχεία της ταυτότητας του οποίου δεν εξακριβώθηκαν, αγόρασε ο α'κατηγορούμενος, δηλαδή έλαβε στην κυριότητά του με την παράδοσή τους προς αυτόν, αντί συμφωνηθέντος, αδιακριβώτου, τιμήματος που κατέβαλε στον πωλητή. Κατά τη διάρκεια του ίδιου μήνα, τις επί πλέον (αυτών που κατασχέθηκαν στην οικία του) ποσότητες ναρκωτικών πώλησε ο α'κατηγορούμενος διαδοχικώς σε τρίτους, μεταξύ των οποίων και ο β'κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα, ο α'κατηγορούμενος, μετά την αγορά των ναρκωτικών ουσιών, εξακολουθητικώς και με πρόθεση συνήψε άγνωστο αριθμό συμβάσεων πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών και δη κοκαΐνης και ακατέργαστης ινδικής κάνναβης, σε εκτέλεση των οποίων μεταβίβασε κατά κυριότητα και παρέδωσε σε περισσότερα άτομα, των οποίων τα στοιχεία δεν έγιναν γνωστά, πλην αυτών του β' κατηγορουμένου, στον τελευταίο μεν ποσότητα κοκαΐνης, μικτού βάρους 8,6 γραμμαρίων, στους άλλους σε αγοραστές μη εξακριβωθείσες επί μέρους ποσότητες των ως άνω ναρκωτικών ουσιών. Πλην του τιμήματος των 650 ευρώ που του κατέβαλε ο β'κατηγορούμενος, το ύψος του τιμήματος το οποίο του κατέβαλαν κάθε φορά οι άλλοι αγοραστές είναι άγνωστο, οπωσδήποτε όμως ανέρχεται συνολικώς στα κατασχεθέντα χρηματικά ποσά των 9.710 ευρώ και 432 δολλαρίων ΗΠΑ. Άλλο τρόπο αποκτήσεως των κατασχεθέντων χρημάτων δεν προβάλλει ούτε ο α'κατηγορούμενος, παρά μόνον τον αναπόδεικτο ισχυρισμό ότι δήθεν έλαβε αυτά για λογαριασμό τρίτου. Με τους αγοραστές επικοινωνούσε ο α'κατηγορούμενος με τα δύο κινητά τηλέφωνα που διέθετε και κατασχέθηκαν στην κατοχή του και συμφωνούσε την ποσότητα, το τίμημα, τον τόπο και τον χρόνο παράδοσης των ναρκωτικών. Αντιστοίχως δε ο β'κατηγορούμενος συναλλάχθηκε με τον α'κατηγορούμενο, κανονίζοντας την αγοραπωλησία της κοκαΐνης βάρους 8,6 γραμμαρίων, με το κινητό τηλέφωνο που διέθετε και κατασχέθηκε στην κατοχή του. Την ποσότητα αυτή κοκαΐνης βάρους 8,6 γραμμαρίων διέθεσε μεν ο κατηγορούμενος στον β' κατηγορούμενο για δική του αποκλειστική χρήση, δεν αποτελούσε όμως μέρος μικροποσότητας κοκαΐνης που είχε προμηθευθεί ο α'κατηγορούμενος για τις προσωπικές του ανάγκες, ώστε η εν λόγω συναλλαγή να εμπίπτει στην περίπτωση που προβλέπεται από το άρθρο 29 παρ.4 του ν.3459/2006 (μικρεμπορία μεταξύ χρηστών) που επικαλείται σχετικώς ο α'κατηγορούμενος, αλλά αποτελούσε μέρος μεγάλης ποσότητας κοκαΐνης βάρους 226,1 γραμμαρίων (217,5+8,6), την οποία ο α' κατηγορούμενος προμηθεύθηκε για να διαθέσει αυτή ολόκληρη σε τρίτους. Αβάσιμος, ωσαύτως, και απορριπτέος κρίνεται και ο ισχυρισμός του ιδίου, α' κατηγορουμένου, ότι (κατά τους προαναφερόμενους χρόνους τελέσεως από αυτόν των ως άνω αξιοποίνων πράξεων) ήταν τοξικομανής κατά την έννοια του άρθρου 30 παρ.1 του ν.3459/2006, δηλαδή άτομο που είχε αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορούσε να την αποβάλει με δικές του δυνάμεις, αλλά χρειαζόταν ειδική προς τούτο μεταχείριση. Ο ισχυρισμός αυτός του α'κατηγορουμένου δεν επιβεβαιώνεται από την από 15-9-2008 (εγχειρισθείσα στις 22-9-2008) έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του νευρολόγου - ψυχιάτρου Ι. Π. , ο οποίος διορίσθηκε πραγματογνώμονας με την υπ'αρ.374/2008 διάταξη διενέργειας πραγματογνωμοσύνης και διορισμού πραγματογνώμονα του Ανακριτή ΣΤ'Τμήματος του Πρωτοδικείου Πειραιώς, στο πλαίσιο της κυρίας ανακρίσεως για τη συγκεκριμένη υπόθεση, προς διαπίστωση της τοξικομανίας ή μη του α'κατηγορουμένου (η αναγραφή στην έκθεση αυτή της 15-9-2007 ως χρονολογίας συντάξεώς της οφείλεται προδήλως σε παραδρομή). Στα ειδικώτερον τεθέντα από τον Ανακριτή ερωτήματα α)αν ο α'κατηγορούμενος απέκτησε την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και ποίων και 2)αν μπορεί να αποβάλει την έξη αυτή με δικές του δυνάμεις ή χρειάζεται γι'αυτό ειδική μεταχείριση, ο ως άνω πραγματογνώμονας καταλήγει στις εξής απαντήσεις: "
- ο κατηγορούμενος δηλώνει ότι είχε αποκτήσει την έξη στη χρήση ναρκωτικών ουσιών στο παρελθόν όπως προκύπτει από την κλινική εξέταση, δεν φέρει σημάδια ενδοφλέβιας χρήσης. Επίσης δεν δυνάμεθα να παρατηρήσουμε συμπτώματα στερητικού συνδρόμου. Ο ίδιος αναφέρει ιστορικό χρήστη ναρκωτικών ουσιών και σύμφωνα με το ιστορικό του πιθανόν να ήταν χρήστης ουσιών. Η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει [ήτοι, ως αναφέρεται σε άλλο σημείο της έκθεσης, stedom 10 mg (0-1-1)] είναι ένδειξη χρήσης ουσιών, όμως αυτή μπορεί να χορηγηθεί και για άλλες αιτίες. Δεν δυνάμεθα να εκτιμήσουμε το βαθμό σωματικής και ψυχικής εξάρτησης που πιθανόν εμφανίζει.
- Δεν μπορούμε να προτείνουμε συγκεκριμένο μέτρο ειδικής μεταχείρισης, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα εκτίμησης του βαθμού σωματικής και ψυχικής εξάρτησης από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών αυτή την περίοδο". Τον α'κατηγορούμενο εξέτασε μεταγενεστέρως, ήτοι στις 9-1-2009, και ο ορισθείς από αυτόν ψυχίατρος Ι. Ν. , ο οποίος εξετάσθηκε και ως μάρτυρας στο Δικαστήριο τούτο. Κατά το συμπέρασμα της σχετικής ψυχιατρικής γνωμοδότησης που συνέταξε αυτός, ο α'κατηγορούμενος ...κρίνεται τοξικομανής, εξαρτημένος από την ηρωϊνη, την κοκαΐνη, το χασίς και τα υπναγωγά δισκία vulbegal και Hipnosedom. Επομένως κρίνεται ότι έχει αποκτήσει την έξη των συγκεκριμένων ναρκωτικών ουσιών και αδυνατεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, χρήζοντας ως εκ τούτου ειδικής θεραπευτικής μεταχείρισης...". Με βάση τη ψυχιατρική γνωμοδότηση αυτή δεν μπορεί να κριθεί ότι ο α'κατηγορούμενος ήταν τοξικομανής κατά τον χρόνο τελέσεως από αυτόν των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, διότι στηρίζεται σε διαπιστώσεις και ευρήματα που δεν υπήρχαν κατά τον προγενέστερο και πλησιέστερο προς εκείνο της τελέσεως των ανωτέρω πράξεων χρόνο συντάξεως της από 15-9-2008 εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης, καθώς και σε αναπόδεικτες διηγήσεις του α'κατηγορουμένου. Στηρίζεται, ειδικώτερον, 1)στη διαπίστωση ότι ο α'κατηγορούμενος έφερε "αρκετές ουλές από παλαιές φλεβοκεντήσεις και φλεβοθρομβώσεις τόσο στα άνω όσο στα κάτω άκρα", ενώ ο πραγματογνώμονας ρητώς αναφέρει στο προπαρατεθέν μέρος της εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης ότι εκεί σχετικώς σημειώνεται και σε άλλο σημείο της εκθέσεως αυτής ότι "κατά τη σωματική του (α'κατηγορουμένου) εξέταση διαπιστώνεται ότι δεν φέρει σημάδια παλιότερης ενδοφλέβιας χρήσης", 2)στα ευρήματα που είχε η ωτορινολαρυγγολογική εξέταση από τον ιατρό Ε. Κ., στις 27-1-2009 ("Σκολίωση ρινικού διαφράγματος αριστερά με ατροφία της πρόσθιας μοίρας του τετράπλευρου χόνδρου και σύστοιχα της κεφαλής της κατά ρινικής κόγχης. Δεξιά υπερτροφία της κάτω ρινικής κόγχης"), ευρήματα όμως τα οποία ούτε αναφέρονται στην από 15-9-2008 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης ούτε αποδεικνύεται ότι υπήρχαν κατά (ή πριν) τον χρόνο συντάξεως της εκθέσεως αυτής, 3)σε διηγήσεις του α'κατηγορουμένου και δη ότι αυτός α)εμφανίζει στερητικά συμπτώματα, ενώ ο πραγματογνώμονας αναφέρει στο προπαρατεθέν μέρος της εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης ότι εκεί σχετικώς σημειώνεται και σε άλλο σημείο της εκθέσεως αυτής κατηγορηματικώς ότι ο α'κατηγορούμενος "δεν εμφανίζει στερητικά συμπτώματα", β)υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών είχε αυτοκινητικό ατύχημα καθώς και εργατικό ατύχημα, χωρίς τη δήλωσή του αυτή (όπως και άλλες διηγήσεις του ότι λόγω της εμπλοκής του με τα ναρκωτικά απουσίαζε από την εργασία του και τον εγκατέλειψε η μνηστή του) να επιβεβαιώνονται από οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο, μάλιστα δε ούτε από τη μαρτυρία (τόσο στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο όσο και στο Δικαστήριο τούτο) του L. I. , συζύγου της αδελφής του α'κατηγορουμένου. Περαιτέρω, ο α'κατηγορούμενος προσκομίζει τη με ημερομηνία 19-3-2009 και αρ.πρωτ.494/09 τοξικολογική έκθεση του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικών Επιστημών, Μονάδας Τοξικολογίας, του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, η οποία φέρεται ότι αφορά την εξέταση δειγμάτων τριχών εφηβαίου που ελήφθησαν από τον α'κατηγορούμενο στις 9-1-
- Αναφέρεται στην έκθεση αυτή ότι "στα δείγματα τριχών που εξετάσθηκαν, Ι.ανιχνεύθηκαν οπιούχα, κοκαΐνη και κανναβινόλες, ΙΙ. προσδιορίσθηκαν ποσοτικά μεταβολίτες ηρωΐνης (0,80 - 2,8 ng/mg), μεταβολίτες κοκαΐνης (0,5 - 1,2 ng/mg) και κανναβινάλες (0,05 - 0,09 ng/mg), ΙΙΙ.πιστοποιήθηκε η ύπαρξη μορφίνης, 6-ακετυλομορφίνης, κοκαΐνης, βενζυλοεκγονίνης και κανναβονέλης", καταλήγει σε ως εξής: "Από τα εργαστηριακά ευρήματα τεκμηριώνεται η συστηματική χρήση ηρωϊνης, προϊόντων κάνναβης και η χρήση κοκαΐνης. Οι εξετάσεις προσδίδουν στον L. S. (α'κατηγορούμενο) την έννοια του χρήστη των παραπάνω ψυχοτρόπων και εξαρτησιογόνων ουσιών". Το αποτέλεσμα αυτό της τοξικολογικής εξέτασης και αν θεωρηθεί ως απόδειξη χρήσης των ευθύς ως άνω ναρκωτικών ουσιών από το α'κατηγορούμενο δεν αποδεικνύει και τοξικομανία αυτού και μάλιστα υπάρχουσα στον προγενέστερο χρόνο της τελέσεως από τον α'κατηγορούμενο των άνω αξιοποίνων πράξεων, κατά τον οποίο εξάρτηση του α'κατηγορουμένου από ναρκωτικές ουσίες δεν αποδεικνύεται ούτε από κάποιο άλλο αποδεικτικό στοιχείο. Το αναφερόμενο ότι μετά τη σύλληψή του ο α'κατηγορούμενος εμφάνισε συμπτώματα στερητικού συνδρόμου και μεταφέρθηκε σε Νοσοκομείο δεν επιβεβαιώνεται από πιστοποιητικό Νοσοκομείου ότι πράγματι ο α'κατηγορούμενος εισήχθη σ'αυτό λόγω στερητικού συνδρόμου και προς αντιμετώπισή του, έρχεται δε και σε αντίθεση προς ότι σχετικώς αναφέρεται στην από 15-9-2008 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης. Υπό τα ως άνω δεδομένα, πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι των πράξεων για τις οποίες διώχθηκαν και καταδικάσθηκαν πρωτοδίκως, ήτοι ο μεν α'κατηγορούμενος της αγοράς, της κατοχής και της κατ'εξακολούθηση πώλησης ναρκωτικών ουσιών (από μη τοξικομανή), ο δε β'κατηγορούμενος της προμήθειας και κατοχής μικρής ποσότητας ναρκωτικών ουσιών για ιδία χρήση (από μη τοξικομανή), κατ'εξακολούθηση, όπως οι πράξεις αυτές περιγράφονται στο διατακτικό. Το Δικαστήριο τούτο κρίνει ότι πρέπει να απορριφθεί ο ισχυρισμός του α'κατηγορουμένου περί συνδρομής στο πρόσωπό του των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ.2 περ.δ'και ε'ΠΚ, ως προς μεν την πρώτη (ειλικρινούς μετανοίας), διότι δεν προέκυψε μεταμέλεια του α'κατηγορουμένου, ο οποίος, αντιθέτως προς ότι ο ίδιος υποστηρίζει, επέδειξε αρνητική συμπεριφορά έναντι των αστυνομικών που τον συνέλαβαν, δήλωσε ψευδώς σ'αυτούς ότι διέμενε στην οδό …αρ. .., στον …, και μόνον όταν οι αστυνομικοί του κατέστησαν σαφές ότι γνωρίζουν που έμενε, ποιος ήταν και με τι ασχολείται παραδέχθηκε ότι η κατοικία του ήταν επί της οδού ... ', στη …και ότι εντός αυτής υπήρχαν ναρκωτικά, έσπευσε όμως να χρεώσει αυτά σ'άλλον, όπως και ήδη πράττει, ως προς δε τη δεύτερη (μετά τις πράξεις καλής διαγωγής), διότι και αν συμπεριφέρθηκε καλά μετά την τέλεση των ανωτέρω αξιοποίνων πράξεων, η συμπεριφορά του αυτή δεν μπορεί να αξιολογηθεί και να αποτελέσει βάση για την αναγνώριση του αντίστοιχου ελαφρυντικού, δεδομένου ότι δεν αποτελεί προϊόν ελεύθερης επιλογής του, εν όψει της συνεχούς μετά τη σύλληψή του κρατήσεώς του στη φυλακή και της εντεύθεν αδυναμίας για την εκδήλωση αντίθετης συμπεριφοράς". Περαιτέρω το δικάσαν δευτεροβάθμιο δικαστήριο καταδίκασε τον κηρυχθέντα ένοχο αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, για αγορά, κατοχή και πώληση ναρκωτικών ουσιών, σε μία ποινή κάθειρξης δώδεκα ετών. Με τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτή με πληρότητα σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος παράβασης του ν. περί ναρκωτικών ουσιών σε βάρος του αναιρεσείοντος, για το οποίο και καταδικάσθηκε σε μία ποινή. Αναφέρονται επίσης οι αποδείξεις από τις οποίες το Εφετείο συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και οι συλλογισμοί με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις παραπάνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ.1 α, 27 παρ.1 ΠΚ και 5 παρ. 1 περ. β, ζ και 2 και 20 του ν.1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του ν.2161/1993 και κωδικοποιήθηκε δια ν. 3459/2006 (άρ. 20, 30 - ΚΝΝ), που αναφέρθηκαν, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ευθέως ή εκ πλαγίου με ελλιπή ή αντιφατική ή ενδοιαστική αιτιολογία και να στερήσει έτσι την απόφασή του από νόμιμη βάση. Όσον αφορά τις ειδικότερες αιτιάσεις και λόγους αναιρέσεως, του αναιρεσείοντος, α) αιτιολογείται επαρκώς και εμπεριστατωμένα, η προμήθεια - αγορά από άγνωστο πρόσωπο, του οποίου δεν εξακριβώθηκαν τα στοιχεία ταυτότητας, αντί αδιακρίβωτου τιμήματος, η κατοχή σε συσκευασίες διαφόρων ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών, στην οικία του αναιρεσείοντος, όχι ως παρακαταθήκη ομοεθνούς του, ούτε προς ιδία αποκλειστική χρήση, που ισχυρίστηκε, αλλά προς πώληση και η πώληση από αυτές τις ποσότητες σε περισσότερα άτομα, κατ'εξακολούθηση, των οποίων αγοραστών τα στοιχεία δεν κατέστησαν γνωστά και επί πλέον δύο ανισοβαρών συσκευασιών κοκαϊνης, συνολικού βάρους 8,6 γραμμαρίων, στον συγκατηγορούμενό του Ε. Π. , συλληφθέντων και των δύο από τα αστυνομικά όργανα επ'αυτοφώρω τη στιγμή της συναλλαγής, αναφέρεται και αιτιολογείται επαρκώς ότι τα κατασχεθέντα χρηματικά ποσά που βρέθηκαν στην κατοχή του αναιρεσείοντος προέρχονται από πώληση ναρκωτικών, ενώ για την αιτιολόγηση της τελέσεως των εγκλημάτων της αγοράς, κατοχής ή πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών δεν απαιτείται ο ακριβής προσδιορισμός του επιτευχθέντος τιμήματος από κάθε μερικότερη πράξη, καθώς και της ταυτότητας των πωλητών ή αγοραστών και του χρόνου των επί μέρους πράξεων, αν δεν τίθεται θέμα παραγραφής τούτων, γιατί οι νομικοί όροι αγορά και πώληση είναι τόσο εύχρηστοι στην πράξη και έχουν ορισμένο περιεχόμενο και γνωστή έννοια που οπωσδήποτε θεμελιώνει και συνομολόγηση τιμήματος, ενώ ο μη επακριβής προσδιορισμός του χρόνου δεν δημιουργεί ασάφεια και συνεπώς έλλειψη αιτιολογίας (ΑΠ 469/2012,349, 854, 1103, 1720/2011), β) από την αναφορά στο αιτιολογικό ότι στην κατοχή του αναιρεσείοντος βρέθηκε και κατασχέθηκε χρηματικό ποσό των 920 ευρώ, ενώ αμέσως παρακάτω αναφέρεται ότι το αντίτιμο από την πώληση των ναρκωτικών προς τον β' συγκατηγορούμενό του ήταν 650 ευρώ, δεν υπάρχει αντίφαση, αφού μπορεί να είχε προηγηθεί και άλλη πώληση σε άλλο άγνωστο πρόσωπο, όπως και δέχεται τελικά η προσβαλλόμενη απόφαση, γ) με επαρκή και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απορρίφθηκε ο προβληθείς αυτοτελής ισχυρισμός του αναιρεσείοντος περί τοξικομανίας αυτού, με ρητή και εκτενή αναφορά του δικαστηρίου και στις αναγνωσθείσες από 15-9-2008 και από 9-1-2009 εκθέσεις ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του νευρολόγου ψυχιάτρου Ι. Π. και του ψυχιάτρου Ι. Ν. (τεχνικού συμβούλου), με πόρισμα του πρώτου ότι δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα εκτίμησης του βαθμού σωματικής και ψυχικής εξάρτησης του κατηγορουμένου, ενώ αντικρούεται πλήρως αιτιολογημένα και χωρίς ενδοιαστικές κρίσεις και το αντίθετο πόρισμα περί τοξικομανίας του αναιρεσείοντος, στο οποίο καταλήγει με την έκθεσή του ο ως άνω δεύτερος πραγματογνώμονας- τεχνικός σύμβουλος, που εξετάστηκε στο ακροατήριο και ως μάρτυρας υπερασπίσεως, αντικρούεται δε και η κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας αστυνομικού, ότι ο α' κατηγορούμενος κατά τη σύλληψή του εμφάνισε συμπτώματα στερητικού συνδρόμου, δ) δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας και δη αβεβαιότητα ως προς τη συνεκτίμηση από το δικαστήριο και του ιδιαίτερου αποδεικτικού μέσου της πραγματογνωμοσύνης (άρ. 178 περ. γ' ΚΠΔ) και δη των από 15-9-2008 και από 9-1-2009 αναγνωσθεισών εκθέσεων ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του νευρολόγου ψυχιάτρου Ι. Π. και του ψυχιάτρου Ι. Ν. , από τη μη ειδική αναφορά αυτών στο προοίμιο του αιτιολογικού, αφού στο προπαρατεθέν αιτιολογικό γίνεται εκτενής και σαφής αναφορά στις δύο αυτές εκθέσεις και στα πορίσματα αυτών, ε) δεν υπάρχει αβεβαιότητα ή αμφιβολία ότι συνεκτιμήθηκε από δικαστήριο, σύμφωνα με την αρχή της ηθικής αποδείξεως, όπως ορίζεται από το άρθρο 177 του ΚΠΔ, και η αναγνωσθείσα με αρ. 494/19-3-2009 τοξικολογική έκθεση του εργαστηρίου Ιατροδικαστών Επιστημών Μονάδας Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, έγγραφο που εκδόθηκε μετά από αίτηση του κατηγορουμένου, της οποίας και τα υπέρ της τοξικομανίας του κατηγορουμένου πορίσματα αιτιολογημένα αντικρούονται στις σελίδες 39-41 του αιτιολογικού, στ) από το γεγονός ότι κατ'άρθρο 30 παρ.2, 3 του ΚΝΝ, ορίζεται ότι "η συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων της προηγούμενης παραγράφου (τοξικομανίας) στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ή καταδίκου διαπιστώνεται από το δικαστήριο... ο ενεργών την προανάκριση ή την κυρία ανάκριση διατάσσει υποχρεωτικά την άμεση διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, εάν υποβληθεί ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι είναι τοξικομανής, εντός 24 ωρών από τη σύλληψή του ή κατά την αρχική απολογία του . . Οι πραγματογνώμονες εξετάζουν τον κατηγορούμενο αμέσως μόλις τους γνωστοποιηθεί η σχετική παραγγελία και σε κάθε περίπτωση το αργότερο εντός 48 ωρών, συντάσσουν δε και υποβάλλουν την έκθεσή τους όσο το δυνατόν ταχύτερα.. ." και από τη μη τήρηση της διαδικασίας αυτής αναφορικά με το χρόνο διεξαγωγής και σύμφωνα με τις διατυπώσεις που ορίζει σχετική κοινή Υπουργική Απόφαση Υπουργών Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας και Δικαιοσύνης (3982 - 3984/7-10-1987) της προαναφερθείσας δικαστικής πραγματογνωμοσύνης του νευρολόγου ψυχιάτρου Ι. Π. , δεν επήλθεν καμία ακυρότητα της διαδικασίας, αφού από τις παραπάνω διατάξεις δεν προβλέπεται καμία τέτοια ακυρότητα και δη απόλυτη ως κύρωση παράβασης της διαδικασίας αυτής, όπως αβάσιμα διατείνεται ο αναιρεσείων (ΑΠ 1336/2009). Επομένως όλοι οι συναφείς από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α', Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, για έλλειψη της επιβαλλομένης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 2 παρ.1 του ΠΚ, που προβλέπει την αναδρομική ισχύ του ηπιότερου νόμου όταν από την τέλεση της πράξης έως την αμετάκλητη εκδίκαση της ίσχυσαν δύο ή περισσότεροι νόμοι, ως ηπιότερος νόμος θεωρείται εκείνος ο οποίος, όπως ίσχυσε, περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή με την εφαρμογή, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επέρχεται ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση. Προς τούτο γίνεται σύγκριση των περισσοτέρων αυτών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπονται από καθεμιά απ' αυτές. Εάν από τη σύγκριση αυτή προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυσε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά ο νεότερος επιεικέστερος. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.1 και 2 του ν.1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του ν. 2161/1993 και κωδικοποιήθηκε δια ν. 3459/2006 (20 παρ.1, 2 ΚΝΝ), για την οποία διώχθηκε και καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, για αγορά, κατοχή και πώληση ναρκωτικών ουσιών ιδίας ποσότητας ινδικής κάνναβης και κοκαϊνης, με χρόνο τελέσεως της παράβασης, από 19-7-2008 έως 9-8-2008, ορίζεται ότι: παρ.
- "Με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα