ΑΠ 1361/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Φθορά ξένης ιδιοκτησίας, Απόφαση αθωωτική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1361 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Φθορά ξένης ιδιοκτησίας, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Θεμελίωση του εγκλήματος αυτού. Αθωωτική απόφαση. Έφεση από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών. Η έφεση αυτή πρέπει να είναι αιτιολογημένη, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Αιτιολογία της δευτεροβάθμιας καταδικαστικής απόφασης. Απαράδεκτες οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντα ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων του Δικαστηρίου της ουσίας. Αίτηση αναίρεσης κατά της καταδικαστικής δευτεροβάθμιας απόφασης λόγω απαραδέκτου της έφεσης του Εισαγγελέα και για έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης. Απόρριψη της αίτησης αναίρεση ως κατ' ουσία αβάσιμης. ΑΡΙΘΜΟΣ 1361/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Πατεράκη, περί αναιρέσεως της 229/2009 αποφάσεως Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πρεβέζης. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, κάτοικο ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μαλέσκο. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πρέβεζας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαΐου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 784/09. Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 381 §1 ΠΚ, όποιος με πρόθεση καταστρέφει ή βλάπτει ξένο (ολικό ή εν μέρει) πράγμα ή με άλλον τρόπο καθιστά ανέφικτη τη χρήση του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας απαιτείται το μεν αλλοτριότητα του φθειρομένου πράγματος, η οποία κρίνεται κατά τις περί κυριότητας διατάξεις του Αστικού Κώδικα, το δε φθορά του ξένου πράγματος και δόλος του δράστη, που συνίσταται στη γνώση ότι το πράγμα είναι ξένο και στη βούληση ή αποδοχή της καταστροφής ή της βλάβης του. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚποινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης 229/2009 αποφάσεώς του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πρέβεζας, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στις 29-11-2002 απογευματινές ώρες, ο πολιτικώς ενάγων, Ψ, άφησε το σκαπτικό μηχάνημα (μπουλντόζα) ιδιοκτησίας του, στο οικόπεδο του ΑΑ στη θέση "..." ..., στο οποίο εκτελούσε χωματουργικές εργασίες. Το πρωί της επομένης 30-11-2002, περί ώρα 09.00' ο ίδιος (πολιτικώς ενάγων) μετέβη στον ίδιο χώρο μαζί με το γιο του και τον ΒΒ και εκεί διαπίστωσαν ότι το μηχάνημα είχε υποστεί δολιοφθορά, συγκεκριμένα δε είχαν τοποθετηθεί εντός της εξάτμισης, της δεξαμενής καυσίμου και του ψυγείου, ποσότητα λιπάσματος θειικής αμμωνίας και ζάχαρη, υλικά τα οποία προκαλούν ζημιές σε κινητήρες εσωτερικής καύσεως, επίσης δε είχε αποκοπεί και ένας ελαστικός σωλήνας τροφοδοσίας καυσίμου. Δίπλα στο μηχάνημα βρέθηκε και μία απόδειξη λιανικής πώλησης του καταστήματος ψιλικών του ΓΓ, που είχε εκδοθεί τη προηγουμένη (29-11-2002) στις 20.58' και αφορά την αγορά δύο ειδών, αξίας 1,90 € και 1,00 € αντίστοιχα. Σε ένορκη κατάθεση στο πλαίσιο αστυνομικής προανάκρισης την ίδια ημέρα (30-11-2002) ο ΓΓ, κατέθεσε ότι η άνω απόδειξη αφορούσε την αγορά περί ώρα 21.00' της προηγουμένης (29-11-2002) από τον κατηγορούμενο ενός κιλού ζάχαρης και πενήντα γραμμαρίων νες καφέ. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δράστης της προπεριγραφείσας δολιοφθοράς στο μηχάνημα έργων του εγκαλούντος είναι ο κατηγορούμενος, η κρίση δε αυτή στηρίζεται στα ακόλουθα: Το σημείο στο οποίο βρισκόταν το μηχάνημα ήταν ερημικό πολύ μακρυά από κάθε οικισμό και χωρίς να υπάρχουν εκεί οικίες ή άλλες εγκαταστάσεις. Συνεπώς η ύπαρξη της απόδειξης στην ερημική εκείνη τοποθεσία, με ημερομηνία 29-11-2002 και λίγες ώρες πριν το γεγονός, εξηγείται μόνο αν την κατείχε το πρόσωπο που έκανε τη δολιοφθορά το οποίο ήταν και το πρόσωπο που είχε αγοράσει τα είδη της απόδειξης και δη τη ζάχαρη και το πρόσωπο το οποίο τα είχε αγοράσει, όπως προαναφέρθηκε, ήταν ο κατηγορούμενος. Βεβαίως ο καταστηματάρχης ΓΓ, στην κατάθεσή του στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (βλ. πρακτικά της εκκαλουμένης), ανασκεύασε τα όσα είχε καταθέσει προανακριτικά, με το αβάσιμο και αναπόδεικτο επιχείρημα ότι δέχθηκε πιέσεις και απειλές στην αστυνομία (... "μου είπε [ο αστυνόμος] να βάλω μια υπογραφή σώνει και καλά αλλιώς δεν θα έφευγα. Δεν υπέγραψα με τη θέλησή μου"). Από αυτό δε που ο ίδιος κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο συγκεκριμένα δηλαδή "όταν κατέθεσα [στην αστυνομία] δεν ήξερα γιατί κατηγορείται ο Χ" (κατηγ/νος), συνάγεται αβίαστα ότι το χρόνο κατάθεσής του στο Αστ. Τμήμα ήταν ειλικρινής, μη γνωρίζοντας ότι στον κατηγ/νο, με τον οποίο συνδέεται φιλικά, αποδιδόταν σοβαρή αξιόποινη πράξη. Ο κατηγορούμενος προέβαλε ίδια δικαιώματα στο ακίνητο του εγκαλούντος, το οποίο ο τελευταίος είχε αποκτήσει με δημοπρασία από τον οικείο Ο.Τ.Α.. Για την προβολή δικαιωμάτων στο ακίνητο αυτό εκ μέρους του κατηγορουμένου είναι σαφείς οι καταθέσεις του εγκαλούντος και του μάρτυρα ..., συνάγεται δε αυτό και από την απολογία του στο παρόν Δικαστήριο κατά την οποία παραδέχθηκε ότι ζήτησε τοπογραφικό της περιοχής από τον οικείο Δήμο, γεγονός που προκύπτει και από το προσκομισθέν αντίγραφο αποσπάσματος πρωτοκόλλου του Δήμου ... που αναγνώσθηκε, δικαιολογηθείς ότι έπραξε τούτο "γιατί κατηγορήθηκα ότι πήγα εγώ", δικαιολογία που δεν στέκει στην κοινή λογική. Περαιτέρω, όπως προέκυψε, λίγες ημέρες μετά το γεγονός ο αδελφός του κατηγορουμένου ΔΔ, επεδίωξε συνάντηση με τον πολιτικώς ενάγοντα και του πρότεινε να ξεκινήσει την επισκευή του μηχανήματος και αυτός θα καλύψει τη δαπάνη. Τη συνάντηση αυτή επιβεβαίωσε ο μάρτυρας ΒΒ που βρισκόταν μαζί με τον πολιτικώς ενάγοντα, χωρίς όμως να ακούσει ο ίδιος τη συνομιλία, αμέσως όμως μετά του είπε το περιεχόμενο της ο τελευταίος, ο οποίος επίσης το χρόνο εκείνο γνωστοποίησε το περιστατικό και στο μάρτυρα ΑΑ. Ενδεικτικό εξάλλου και ενισχυτικό της κρίσης περί ενοχής του κατηγορουμένου είναι και το γεγονός ότι ο ίδιος, απολογούμενος στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ανέφερε ότι προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει τον εγκαλούντα στην αποκατάσταση της ζημίας, γεγονός που και ο τελευταίος επιβεβαίωσε, τούτο δε παρότι ο ίδιος (κατηγ/νος) ήταν ο κύριος ύποπτος για την πρόκληση της ζημίας, γεγονός που αντίκειται στην κοινή λογική. Εξάλλου, ενώ ο κατηγορούμενος κατά την απολογία του στο παρόν Β'/βάθμιο Δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι αναζήτησε αλλά δεν βρήκε το "Ζ" της ταμειακής μηχανής του καταστηματάρχη ΓΓ, απολογούμενος ο ίδιος στο Α'/βάθμιο Δικαστήριο είχε αναφέρει ότι το έχει στην κατοχή του, γεγονός που καταδεικνύει συνεννόηση και συνεργασία με τον ΓΓ για την απόκρυψη στοιχείων αναφορικά με την αγορά που είχε κάνει το βράδυ εκείνο ο κατηγ/νος. Από όλα τα ανωτέρω το Δικαστήριο οδηγείται στην κρίση ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε την πράξη της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας σε βάρος του εγκαλούντος και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος κατά τα οριζόμενα περαιτέρω στο διατακτικό". Στη συνέχεια το ως άνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για το έγκλημα της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας και του επέβαλε ποινή φυλάκισης έξι