ΑΠ 1371/2013 — Πλαστογραφία, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1371 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Πλαστογραφία, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Πλαστογραφία με χρήση κλπ. Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης κατηγορουμένου, κατά απόφασης που απέρριψε έφεση κατηγορουμένου ως ανυποστήρικτη, ως αβάσιμη. Αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, για υπέρβαση εξουσίας. Ορθά από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο απολιπόμενος κατηγορούμενος δεν δικάστηκε ωσάν να ήταν παρών και απορρίφθηκε η έφεσή του ως ανυποστήρικτη, αφού μόνη η εκφώνηση του ονόματος του μάρτυρα κατηγορίας, που βρέθηκε απών, η οποία εκφώνηση και έγινε εκ περισσού, χωρίς εξέταση και του μάρτυρα αυτού, δε σημαίνει ότι έγινε έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας και ότι έπρεπε κατά νόμο να ερευνηθεί η έφεση κατ' ουσίαν, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων και ο προβαλλόμενος συναφής μοναδικός λόγος αναιρέσεως για υπέρβαση εξουσίας του δικαστηρίου, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. ΑΡΙΘΜΟΣ 1371/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Κωνσταντίνο Φράγκο-Εισηγητή, Μαρία Βασιλάκη, και Χρυσούλα Παρασκευά ,Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Σ. Μ. του Θ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αβραμόπουλο, περί αναιρέσεως της 10443/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 26 Απριλίου 2013 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 567/2013. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις του άρθρο 501 παρ. 1,4 του ΚΠΔ, ορίζεται ότι "αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης δεν εμφανισθεί ο εκκαλών αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, αν συντρέχει η περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340 του ΚΠΔ, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, υπό την προϋπόθεση ότι ο εκκαλών - κατηγορούμενος κλητεύθηκε εμπροθέσμως και νομίμως, σύμφωνα με τα άρθρα 500 εδ. γ' και 166 του ΚΠΔ. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Η διάταξη του άρθρου 349 ΚΠΔ εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανιστεί για λόγους ανώτερης βίας κ.λπ. . . Αν μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης λάβει χώρα διακοπή ή αναβολή αυτής και κατά τη νέα συζήτηση ο εκκαλών κατηγορούμενος, αν και κλητεύθηκε νομίμως δεν εμφανιστεί όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, δικάζεται σαν να ήταν παρών". Εξάλλου, κατά το άρθρο 502 παρ. 1 εδ.1 ΚΠΔ, ορίζεται ότι "Αν ο εκκαλών εμφανισθεί ο ίδιος ή ο συνήγορός του στην περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 340, η συζήτηση αρχίζει και ο εισαγγελέας αναπτύσσει συνοπτικά την έφεση", κατά δε το τέταρτο εδάφιο της παρ. 1 του ίδιου άρθρου, ορίζεται ότι "Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται τα άρθρα 329 - 338, 340, 344, 347, 349, 352, 357 - 360, 366 - 373". Από τις διατάξεις αυτές και εκείνη του άρθρου 344 παρ.1 εδάφ. α' που ορίζει ότι "η αποχώρηση του κατηγορουμένου κατά τη διάρκεια της δίκης δεν κωλύει την πρόοδο της διαδικασίας", προκύπτουν τα παρακάτω: Προϋπόθεση για να αρχίσει η συζήτηση και η κατ'ουσίαν έρευνα της έφεσης του κατηγορουμένου είναι η προς υποστήριξη της έφεσης εμφάνιση αυτού ή εξουσιοδοτημένου υπ'αυτού, κατ'άρθρο 340 παρ.2 ΚΠΔ, συνηγόρου του. Αν ο εκκαλών - κατηγορούμενος ή ο εξουσιοδοτηθείς συνήγορός του, δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση έφεσης, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, αφού ερευνηθεί ότι ο εκκαλών έχει κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα να υποστηρίξει την έφεσή του. Προηγούµενη έρευνα στην περίπτωση αυτή του παραδεκτού της άσκησης της έφεσης δεν απαιτείται. Επίσης, αν ο εκκαλών - κατηγορούμενος ή ο εξουσιοδοτηθείς συνήγορός του, εμφανίστηκε μεν κατά την έναρξη της διαδικασίας της κατ' έφεση δίκης για να υποστηρίξει την έφεσή του και στη συνέχεια, μετά την έναρξη της συζήτησης, αποχώρησε, λογίζεται σαν να ήταν παρών και στο υπόλοιπο μέρος της δίκης, το δε δικαστήριο, δεσμευόμενο από την εμφάνιση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου, δεν μπορεί να απορρίψει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη κατά το άρθρο 501 ΚΠΔ, αλλά οφείλει να την ερευνήσει στην ουσία. Το ίδιο ισχύει, δηλαδή δεν απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη η έφεση, αλλά ερευνάται κατ'ουσίαν, για την ομοιότητα της περίπτωσης, κατά μείζονα λόγο και όταν ο εκκαλών - κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του, δεν εμφανίσθηκε μεν κατά την έναρξη της διαδικασίας της κατ' έφεση δίκης, αλλά στη συνέχεια, μετά τη λήψη της ταυτότητάς του, κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος, η δίκη αναβλήθηκε και στη νέα, μετ' αναβολή, δικάσιμο ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από συνήγορο. Η έναρξη της εκδίκασης της έφεσης δεν πρέπει να συγχέεται µε την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, η οποία συντελείται µε τη χρήση και την εξέταση ενός αποδεικτικού µέσου, λ.χ. µε την όρκιση και έναρξη εξέτασης του πρώτου µάρτυρα κατηγορίας. Μετά την τυπική παραδοχή της έφεσης, απόντος του κλητευθέντος εκκαλούντος και την έναρξη της ποινικής αποδεικτικής διαδικασίας, με την εξέταση οποιουδήποτε αποδεικτικού μέσου, δεν μπορεί πλέον η έφεση να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη. Η παρά το νόμο απόρριψη της εφέσεως ως ανυποστήρικτης του νομοτύπως και εμπροθέσμως κλητευθέντος εκκαλούντος κατηγορουμένου που δεν παραστάθηκε, ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η' λόγο αναιρέσεως, με τη μορφή της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας(ΟλΑΠ 3,8/2006). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης με αρ. 10443/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, προκύπτουν τα εξής: Μετά την εκφώνηση της υποθέσεως και του ονόματος του εκκαλούντος κατηγορουμένου που βρέθηκε απών, στη συνέχεια η πρόεδρος εκφώνησε το όνομα του μάρτυρα κατηγορίας Μ. Δ., που βρέθηκε απών και στη συνέχεια το δικαστήριο, αφού ανέγνωσε τα δύο αποδεικτικά επιδόσεως και την έκθεση εφέσεως, ήτοι ερεύνησε ότι ο εκκαλών - κατηγορούμενος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, για να υποστηρίξει την έφεσή του, σύμφωνα με τις αναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501 παρ.1 ΚΠΔ, με την προσβαλλόμενη με αρ. 10443/19-12- 2012 απόφασή του, απέρριψε τη με αρ. εκθ. 3472/25-10-2012 έφεση του απόντος και μη εκπροσωπηθέντος από συνήγορο κατηγορουμένου ως ανυποστήρικτη, με την παρακάτω αιτιολογία: "Επειδή, όπως προκύπτει από τα ως άνω αναγνωσθέντα έγγραφα, ήτοι την έκθεση εφέσεως του εκκαλούντος κατηγορουμένου και το αποδεικτικό επιδόσεως της κλήσεως, με κατάλογο μαρτύρων, προς αυτόν, ο κατηγορούμενος έχει κληθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα για να εμφανιστεί στο ακροατήριο κατά τη σημερινή δικάσιμο, προκειμένου να υποστηρίξει την έφεσή του, κατά της απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με αριθμό 33434/8-6-2012 και του έχει κοινοποιηθεί ο κατάλογος των μαρτύρων κατηγορίας που επρόκειτο να εξεταστούν (ΚΠοινΔ 155 παρ.1 και 2, 166, 270 παρ.1 στοιχ.γ', 326 παρ.1, 500). Ούτε ο κατηγορούμενος, όμως, ούτε κάποιος δικηγόρος, με την εξουσιοδότηση να τον εκπροσωπήσει νομίμως (ΚΠοινΔ 340 παρ.2, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του, διαδοχικά, με τα άρθρα 24 παρ.1 του ν. 3160/2003 και 13 του ν. 3346/2005), εμφανίσθηκε. Επομένως, εφόσον ο εκκαλών δεν εμφανίστηκε, η έφεσή του πρέπει να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη (σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501§1 Κ.Π.Δ, όπως το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής αντικαταστάθηκε με το άρθρο 48§1 του ν. 3160/30-6-2003)". Η αιτιολογία αυτή απόρριψης της έφεσης του εκκαλούντος κατηγορουμένου είναι ειδική και σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις του ΚΠΔ, ορθά από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο από την αρχή της διαδικασίας απολιπόμενος και μη εκπροσωπηθείς από συνήγορο κατηγορούμενος δεν δικάστηκε ωσάν να ήταν παρών και απορρίφθηκε η έφεσή του ως ανυποστήρικτη, αφού δεν είχε μεσολαβήσει καμία προηγούμενη αναβολή της υπόθεσης σε αυτή τη δικάσιμο της 19-12-2012 και μόνη η εκφώνηση του ονόματος του μάρτυρα κατηγορίας, που βρέθηκε απών, η οποία εκφώνηση και έγινε εκ περισσού, χωρίς εξέταση και του μάρτυρα αυτού, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, δε σημαίνει ότι έγινε έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας και ότι έπρεπε κατά νόμο να ερευνηθεί η έφεση κατ'ουσίαν, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων και ο προβαλλόμενος συναφής μοναδικός λόγος αναιρέσεως για υπέρβαση εξουσίας του δικαστηρίου, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος ως ανυποστήρικτη, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Μετά από αυτά, ελλείψει ετέρου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τη με αρ. εκθ. 133/ 26- 4 - 2013 αίτηση του Σ. Μ. του Θ., για αναίρεση της με αρ. 10443/19-12-2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα