← Ελλάδα

ΑΠ 1372/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1372 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια. Περίληψη: Σωματική βλάβη από αμέλεια. Στοιχεία του εγκλήματος. Αιτιολογημένη καταδίκη για το έγκλημα αυτό της κατηγορουμένης, η οποία δεν έλαβε μέτρα ασφαλείας που θα απέτρεπαν την πτώση εργαζομένου από υπάρχον κενό. Η μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού αντίφαση ως προς το πλάτος του κενού, δεν ασκεί επιρροή στην αιτιολογία, ενόψει της αναιρετικά ανέλεγκτης παραδοχής του Δικαστηρίου ότι ο παθών έπεσε από το ως άνω κενό και τραυματίστηκε. Η επανάληψη του διατακτικού στο σκεπτικό δεν συνιστά έλλειψη αιτιολογία, εφόσον αυτά περιέχουν τα απαραίτητα στοιχεία για τη θεμελίωση του εγκλήματος. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 1372/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ, κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Παπαγεωργίου, περί αναιρέσεως της 1342/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 413/10. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το συνδυασμό της διατάξεως του άρθρου 314 παρ. 1 εδ. α' ΠΚ, στην οποία ορίζεται ότι όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών, προς τη διάταξη του άρθρου 28 του ίδιου Κώδικα, στην οποία ορίζεται ότι από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν, συνάγεται ότι προς θεμελίωση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια απαιτείται: α) να μη καταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις να καταβάλει με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική, β) να είχε αυτός τη δυνατότητα, με βάση τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας του ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερθείσης προσοχής, είτε δεν πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική δίωξη που εφαρμόστηκε. Η επανάληψη του διατακτικού στο αιτιολογικό δεν συνιστά έλλειψη της κατά τα άνω αιτιολογίας, εφόσον αυτά περιέχουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την αιτιολογία. Ειδικώς προκειμένου περί αντιφάσεως, αυτή μπορεί να υπάρχει είτε στην ίδια την αιτιολογία είτε μεταξύ αυτής και του διατακτικού, ενώ προκειμένου να κριθεί η ύπαρξη αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Πειραιώς, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1342/2009 απόφασή του δέχτηκε κατά πλειοψηφίαν, ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκαν τα εξής: "Αποδείχθηκε αναφορικά με την κατηγορουμένη ότι στη ..., την 15-1-2003 από αμέλεια, ως μηχανικός ασφαλείας του έργου κατασκευής "ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ..." που είχε αναληφθεί από την εταιρεία "Ι&Ρ ΑΒΑΞ Α.Ε.", παρέλειψε, αν και όφειλε, να λάβει και να υποδείξει μέτρα ασφαλείας που θα απέτρεπαν την πτώση και τον τραυματισμό του εκεί εργαζόμενου μηχανολόγου-ηλεκτρολόγου μηχανικού Μ. Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια τοποθέτησης των μόνιμων κιγκλιδωμάτων των κλιμάκων του κτιρίου, δεν είχαν τοποθετηθεί προσωρινό κιγκλιδώματα, ύψους ενός μέτρου, που θα απέτρεπαν των πτώση στο κενό των εκεί εργαζομένων. Αντίθετα, παρέμενε χωρίς την ανωτέρω εξασφάλιση, κενό, πλάτους 45 εκατοστών, που είχε δημιουργηθεί μεταξύ του πλατύσκαλου μιας μόνιμης κλίμακας και του κάθετου εξωτερικού τοίχου του κτιρίου, με συνέπεια ο παθών Μ, επιβλέπων του έργου από την κοινοπραξία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ", προσεγγίζοντας το ανωτέρω σημείο να χάσει την ισορροπία του και να πέσει στο κενό. Κατά την πτώση του διέγραψε πορεία περίπου 5,40 μ., χτυπώντας αρχικό με το σώμα του στο επάνω μέρος του προβόλου που σχημάτιζε η είσοδος του κλιμακοστασίου και στη συνέχεια στο δάπεδο του κτιρίου και υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κατάγματα αριστερού ιγμόρειου ζυγωματικού, αριστερής κοτύλης και επιγονατίδας. Ο τραυματισμός του ανωτέρω εργαζόμενου θα είχε αποτραπεί εάν η κατηγορουμένη Χ, ως μηχανικός ασφαλείας, είχε εντοπίσει τον κίνδυνο που δημιουργείτο από το υπάρχον κενό για τους απασχολούμενους στο εργοτάξιο, είχε υποδείξει τρόπο για τη συνεχή εξασφάλισή του με πρόχειρα κιγκλιδώματα μέχρι την τοποθέτηση των μόνιμων κιγκλιδωμάτων στην κλίμακα και είχε ελέγξει την τοποθέτησή τους, τα οποία τοποθετήθηκαν αμέσως μετά το ατύχημα του εργαζομένου Μ. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχη". Ακολούθως στο διατακτικό της αποφάσεώς του όρισε τα εξής: "Κηρύσσει την Χ ένοχη κατά πλεοψηφία του ότι, στη ..., την 15-1-2003 από αμέλεια, δηλ. από έλλειψη της προσοχής την οποία λόγω του επαγγέλματός της όφειλε και κατά τις περιστάσεις μπορούσε να καταβάλει, δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα των παραλείψεών της και προκάλεσε σωματική κάκωση άλλου. Συγκεκριμένα, ως μηχανικός ασφαλείας του έργου κατασκευής "ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ..." που είχε αναληφθεί από την εταιρεία "I&P ΑΒΑΞ Α.Ε.", παρέλειψε, ως όφειλε, να λάβει και να υποδείξει μέτρα ασφαλείας που θα απέτρεπαν την πτώση και τον τραυματισμό του εκεί εργαζόμενου μηχανολόγου-ηλεκτρολόγου μηχανικού Μ. Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια τοποθέτησης των μόνιμων κιγκλιδωμάτων των κλιμάκων του κτιρίου, δεν είχαν τοποθετηθεί προσωρινά κιγκλιδώματα, ύψους ενός μέτρου, που θα απέτρεπαν των πτώση στο κενό των εκεί εργαζομένων. Αντίθετα, παρέμενε χωρίς την ανωτέρω εξασφάλιση κενό, πλάτους 35 εκατοστών, που είχε δημιουργηθεί μεταξύ του πλατύσκαλου μιας μόνιμης κλίμακας και του κάθετου εξωτερικού τοίχου του κτιρίου, με συνέπεια ο εργαζόμενος μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός Μ, ο οποίος είχε οριστεί ως επιβλέπων του έργου από την κοινοπραξία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ", προσεγγίζοντας το ανωτέρω σημείο να χάσει την ισορροπία του και να πέσει στο κενό. Κατά την πτώση του διέγραψε πορεία περίπου 5,40 μ., χτυπώντας αρχικά με το σώμα του στο επάνω μέρος του προβόλου που σχημάτιζε η είσοδος του κλιμακοστασίου και στη συνέχεια στο δάπεδο του κτιρίου και υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κατάγματα αριστερού ιγμόρειου ζυγωματικού, αριστερής κοτύλης και επιγονατίδας. Ο τραυματισμός του ανωτέρω εργαζόμενου θα είχε αποτραπεί εάν η κατηγορουμένη Χ, ως μηχανικός ασφαλείας, είχε εντοπίσει τον κίνδυνο που δημιουργείτο από το υπάρχον κενό για τους απασχολούμενους στο εργοτάξιο, είχε υποδείξει τρόπο για τη συνεχή εξασφάλιση του με πρόχειρα κιγκλιδώματα μέχρι την τοποθέτηση των μόνιμων κιγκλιδωμάτων στην κλίμακα και είχε ελέγξει την τοποθέτησή τους τα οποία τοποθετήθηκαν αμέσως μετά το ατύχημα του εργαζομένου Μ". Μετά από αυτά το Δικαστήριο καταδίκασε την κατηγορουμένη που κηρύχθηκε ένοχη σε ποινή φυλακίσεως οχτώ

(8)μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετίαν. Από την παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το δικάσαν Τριμελές Εφετείο διέλαβε σ' αυτήν την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, γιατί αναφέρει, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια, για το οποίο καταδίκασε την κατηγορουμένη, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 28 και 314 παρ. 1α του ΠΚ, τις οποίες ορθά εφάρμοσε και δεν τις παραβίασε. Ειδικότερα αναφέρει: α) τα περιστατικά που συνιστούν την εξωτερική αμέλεια της κατηγορουμένης, η οποία συνίσταται στο ότι, ως μηχανικός ασφαλείας του έργου κατασκευής του συγκεκριμένου κτιρίου, δεν φρόντισε να τοποθετηθούν στο πλατύσκαλο προσωρινά κιγκλιδώματα, με αποτέλεσμα να παραμείνει χωρίς εξασφάλιση το κενό που σχηματιζόταν μεταξύ του πλατύσκαλου και του κάθετου εξωτερικού τοίχου του κτιρίου, το οποίο κενό είχε μήκος όσο και το μήκος της προς τον τοίχο παρειάς του πλατύσκαλού και πλάτος, το οποίο στο μεν σκεπτικό αναφέρεται 45 εκατοστά, στο δε διατακτικό (και στο κατηγορητήριο) αναφέρεται 35 εκατοστά, β) τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της ανωτέρω παραλείψεως της κατηγορουμένης και του επελθόντος αποτελέσματος της πτώσης του παθόντος από το ως άνω κενό και του τραυματισμού του και γ) την από μέρους της κατηγο-ρουμένης μη πρόβλεψη του επελθόντος αποτελέσματος, η οποία οφείλεται στη μη καταβολή της προσοχής που όφειλε ως εκ της ανωτέρω ιδιότητάς της και μπορούσε να καταβάλει, την οποία αν κατέβαλε, θα μπορούσε να προβλέψει και να αποφύγει το εν λόγω αποτέλεσμα. Η παραδοχή του Δικαστηρίου ότι ο παθών έπεσε από το κενό στο δάπεδο του κτιρίου και τραυματίστηκε, αφορά εκτίμηση πραγμάτων και δεν ελέγχεται αναιρετικά, δεν είναι δε αυθαίρετη ως προς το αν μπορούσε να περάσει το σώμα του παθόντος από κενό πλάτους 35 εκατοστών, αλλά στηρίχθηκε στην περιεχόμενη στα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης κατάθεση του Επιθεωρητή Εργασίας .... Επομένως, το αν το πλάτος του κενού ήταν 45 ή 35 εκατοστά, δεν ασκεί επιρροή, αφού έγινε δεκτό ότι πέρασε από αυτό το σώμα του παθόντος και έτσι η μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού αντίφαση ως προς το πλάτος του κενού δεν συνιστά έλλειψη αιτιολογίας. Επίσης δεν συνιστά έλλειψη αιτιολογίας η επανάληψη του διατακτικού στο σκεπτικό, αφού αυτά περιέχουν, κατά τα άνω, όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για τη θεμελίωση του ως άνω εγκλήματος. Συνεπώς ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 22-2-2010 αίτηση της Χ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1342/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Πειραιώς. Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου
  1. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Ιουλίου
  2. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.