ΑΠ 1383/2013 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Έκθεση ενδίκου μέσου

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1383 / 2013 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Έκθεση ενδίκου μέσου. Περίληψη: Απόρριψη έφεσης ως ανυποστήρικτης. Ποινική Δικονομία. Αναίρεση. Λόγοι. Απόλυτη ακυρότητα. Παράβαση των διατάξεων για τη δημοσιότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Εγγράφων ανάγνωση. Δεν είναι αναγκαία η ανάγνωση στο ακροατήριο και δεν δημιουργείται απόλυτη ακυρότητα, ούτε παραβιάζεται η αρχή της δημοσιότητας στο ακροατήριο και της προφορικότητας της διαδικασίας, της εκθέσεως εφέσεως του κατηγορουμένου διότι δεν είναι έγγραφο της αποδεικτικής διαδικασίας αλλά διαδικαστικό έγγραφο και λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα. Ορθή και αιτιολογημένη η απόφαση. Απορρίπτει αναίρεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 1383/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη-Εισηγήτρια, Βασίλειο Καπελούζο και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειουσών - κατηγορουμένων: 1) Ε. Π. του Β., κατοίκου ... που παρέστη στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Αναγνώστου και 2) Π. Π. του Κ., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, περί αναιρέσεως της 1812/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείουσες - κατηγορούμενες ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 21 Ιουνίου 2013 δύο χωριστές αιτήσεις τους, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 775/2013. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειουσών, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Εισάγονται, ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, οι από 21-6-2013 ( υπ` αριθμό 14 και 13 ) δύο αιτήσεις αναίρεσης των, 1) Ε. Π. και 2) Π. Π., αντίστοιχα, για αναίρεση της υπ` αριθ. 1812/2013 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν ως συναφείς. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 171 παρ. 1 στοιχ. δ', 329, 331, 364 και 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ, συνάγεται ότι τότε μόνον επέρχεται η συνιστώσα λόγο αναιρέσεως απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, όταν το δικαστήριο για τον σχηματισμό της κρίσεώς του περί της ενοχής ή μη του κατηγορουμένου, έλαβε υπόψη του μη δημοσίως αναγνωσθέντα έγγραφα, παραβιάζοντας έτσι την άσκηση του από το άρθρο 358 του ιδίου Κώδικα δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβεί σε δηλώσεις, εξηγήσεις και παρατηρήσεις αναφορικά με το αποδεικτικό αυτό μέσον. Όμως, δεν είναι αναγκαίο να αναγνωσθούν στο ακροατήριο τα έγγραφα που αποτελούν τη βάση ή το υλικό αντικείμενο του εγκλήματος που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και γενικώς τα διαδικαστικά έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, τα οποία δεν είναι έγγραφα της αποδεικτικής διαδικασίας και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο αυτεπάγγελτα, διότι, στην περίπτωση αυτή, γνωρίζει ο κατηγορούμενος την κατηγορία, προκειμένου να αντιτάξει την υπεράσπισή του κατ` αυτής. Τέτοια έγγραφα είναι και η έκθεση εφέσεως του κατηγορουμένου, αφού αυτή δεν είναι έγγραφο της αποδεικτικής διαδικασίας και λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την προσβαλλόμενη υπ` αριθμό 1812/2013 απόφασή του, δικάζοντας κατ` έφεση, απέρριψε ως ανυποστήρικτες τις υπ` αριθμό 761, 762 /19-11-2012 δύο εφέσεις των ήδη αναιρεσειουσών, κατά της υπ` αριθμό 2870/2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία το Δικαστήριο κηρύχθηκε αναρμόδιο για την εκδίκαση της υπόθεσης (απάτη από κοινού, κατ` εξακολούθηση, με ζημία άνω των 73.000 ευρώ), και παρέπεμψε αυτές στο ακροατήριο του αρμοδίου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, για να δικαστούν για την παραπάνω πράξη. Το δικαστήριο, προκειμένου να καταλήξει στην ανωτέρω κρίση του, και να απορρίψει τις παραπάνω εφέσεις ως ανυποστήρικτες, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε πράγματι, μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, και τις υπ` αριθμό 761, 762 /19-11-2012 εφέσεις τις οποίες είχαν ασκήσει οι κατηγορούμενες - αναιρεσείουσες, χωρίς προηγούμενη ανάγνωσή τους, όπως από την επισκόπηση των οικείων πρακτικών, προκύπτει. Ειδικότερα τις έλαβε υπόψη του, και μάλιστα με αναφορά τους, και στο σκεπτικό της προσβαλλομένης απόφασης, προκειμένου να δικαιολογήσει πέραν της νομότυπης κλήτευσης των εκκαλουσών, το νομότυπο και εμπρόθεσμο της κλήτευσης και του αντικλήτου δικηγόρου τους, Ευθυμίου Αναγνώστου, τον οποίο με το δικόγραφο της Έφεσης είχαν ορίσει ως αντίκλητο. Όμως, τα έγγραφα αυτά, (εκθέσεις έφεσης) είναι διαδικαστικά έγγραφα, και δεν ήταν αναγκαία η ανάγνωσή τους στο ακροατήριο, αφού δεν είναι έγγραφα της αποδεικτικής διαδικασίας και λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα. Επομένως, δεν επήλθε εξ αυτού του λόγου απόλυτη ακυρότητα και ο συναφής λόγος αναιρέσεως, αμφοτέρων των κρινομένων αιτήσεων, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος. Επιπλέον από τη μη ανάγνωση των παραπάνω εφέσεων των αναιρεσειουσών, ουδεμία παράβαση των περί δημοσιότητας διατάξεων της διαδικασίας στο ακροατήριο και της προφορικότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο επήλθε. Με βάση τις σκέψεις που προηγήθηκαν οι σχετικοί λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Γ'του Κ.Π.Δ των κρινομένων αιτήσεων, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες: α) της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο και β) της παράβασης των διατάξεων για τη δημοσιότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Μετά από αυτά και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αίτησης προς έρευνα, πρέπει αυτή να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί εκάστη των αναιρεσειουσών, στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τις από 21-6-2013, (υπ` αριθ. 14 και 13) ενώπιον του Γραμματέα του εκδόντος την προσβαλλομένη απόφαση δικαστηρίου, ασκηθείσες αιτήσεις των, 1) Ε. Π. του Β. και 2) Π. Π. του Κ., αντίστοιχα, για αναίρεση της με αριθμό 1812/2013, αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα