ΑΠ 1384/2010 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Κ.Ο.Κ

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1384 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Κ.Ο.Κ.. Περίληψη: Αιτιολογία αποφάσεως. Ειδική και εμπεριστατωμένη. Ειδικότερα ως προς τα αποδεικτικά μέσα. Πότε υπάρχει. Οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος. Μη αναφορά των αναγνωσθέντων εγγράφων μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη, αλλά παραπομπή στην πρωτόδικη απόφαση και τα πρακτικά της, όπου παρατίθενται τα αναγνωσθέντα έγγραφα. Η παραπομπή αυτή δεν καλύπτει την ανάγνωση ενός εγγράφου το πρώτο στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Από το αιτιολογικό δεν προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και αξιολόγησε και το έγγραφο αυτό. Έλλειψη αιτιολογίας. Δεκτός ο πρόσθετος λόγος. Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 1384/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Στ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη - Εισηγητή και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαΐου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Γραμματικό, περί αναιρέσεως της 20363/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Φεβρουαρίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως και στους από 9 Απριλίου 2010 προσθέτους λόγους, τα οποία καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 313/10. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, καθώς και οι πρόσθετοι επ'αυτής λόγοι αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Έλλειψη, της κατά τα άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος παρ. 3 και 139 ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναίρεσης της καταδικαστικής αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 περ. Δ' ΚΠΔ, υπάρχει στην καταδικαστική απόφαση όταν δεν εκτίθενται σ' αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Όταν δεν αναφέρονται κατ είδος τα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν για τον σχηματισμό της κρίσεως περί της ενοχής του κατηγορουμένου, αλλά γίνεται αναφορά στην πρωτόδικη απόφαση και τα πρακτικά της, με τον τρόπο αυτό καλύπτεται η μη αναφορά των αναγνωσθέντων εγγράφων, μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, εφόσον αυτά αναφέρονται στα πρακτικά της πρωτόδικης αποφάσεως που αναγνώσθηκαν, δεν καλύπτεται όμως η μη αναφορά κάποιου εγγράφου που το πρώτον αναγνώσθηκε σε δεύτερο βαθμό. Αν από το σύνολο της αποφάσεως δεν καθίσταται βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη και αξιολογήθηκε και το έγγραφο αυτό τότε η απόφαση πάσχει από έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, ως προς τα αποδεικτικά μέσα και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως. Στην κρινόμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση και τα πρακτικά της, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, το Τριμελές Πλημ/κειο, που δίκασε κατ έφεση, κήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο του ότι: " Στη ... στις 27-5-2009 οδηγούσε το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ευρισκόμενος υπό την επήρεια οινοπνεύματος και με ποσοστό αλκοόλης 1,10 χιλιοστών του γραμμαρίου ανά λίτρο αίματος (πιθανομολογούμενη μέτρηση καθότι αρνήθηκε να υποβληθεί σε εξέταση αλκοτέστ), ενώ γνώριζε ότι αυτό απαγορεύεται". Για να καταλήξει στην καταδικαστική αυτή κρίση το Δικαστήριο, όπως βεβαιώνει στην αρχή του σκεπτικού, έλαβε υπόψη τα πρακτικά και την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, τα οποία και αναγνώσθηκαν. Άλλα αποδεικτικά μέσα δεν μνημονεύει το Δικαστήριο. Όπως προκύπτει από τα πρακτικά της 20363/2009 πρωτόδικης απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κειου Θεσσαλονίκης, που παραδεκτά επισκοπούνται, εξετάσθηκαν ένας μάρτυρας κατηγορίας και ένας υπερασπίσεως, οι καταθέσεις των οποίων και περιέχονται στα πρακτικά και αναγνώσθηκαν τέσσερα