ΑΠ 1393/2009 — Επανάληψη διαδικασίας

(2)ετών, με τριετή αναστολή, για την πράξη της ψευδορκίας πραγματογνώμονα (άρθρ. 226 § § 1-2 Π.Κ.) και εκθέτω τ' ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 Κ.Π.Δ. η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις που περιοριστικά αναφέρονται στο ως άνω άρθρο και όταν, μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία, μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, καθιστούν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής νέα γεγονότα ή αποδείξεις θεωρούνται εκείνες, οι οποίες, ασχέτως του αν υπήρχαν και πριν από την καταδίκη, δεν υποβλήθηκαν στην κρίση των δικαστών που δίκασαν και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες σ'αυτούς, την κρίση του δε αυτή το επιλαμβανόμενο της αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας δικαστήριο σχηματίζει από την έρευνα των πρακτικών της προηγουμένης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορούν να είναι οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, όπως καταθέσεις μαρτύρων ή και νεώτερες των προηγουμένως εξετασθέντων, συμπληρωματικές ·ή· διευκρινιστικές των όσων είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα η -άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες μόνες τους ή σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομισθεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, καθιστούν φανερό, δηλαδή σε σημείο που εγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για βαρύτερο έγκλημα από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλά, αντιθέτως, ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν, καθώς και εκείνα, με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλομένης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό, αφού η επανάληψη της διαδικασίας, ως στρεφόμενη εναντίον αμετάκλητης αποφάσεως, .δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ 127/2001 Π.Χ. ΝΑ'896, ΑΠ 1269/2001 ΠΧ ΝΒ' 507). Στην κρινόμενη υπόθεση η παραπάνω υπ'αριθμ.1400-1401-1402/05 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου είναι αμετάκλητη αφού με την υπ'αριθμ. 154/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε η κατ'αυτής ασκηθείσα από τον αιτούντα αίτηση αναίρεσης. Η παραπάνω απόφαση, με την οποία καταδικάστηκε ο αιτών, έκανε δεκτά τα εξής: "Στις 7-7-1999 ο σύζυγος της παριστάμενης ως πολιτικώς ενάγουσας Ψ, ΑΑ, κατέπεσε, από ικρίωμα (σκαλωσιά) όπου ευρίσκετο και εκτελούσε εργασίες ελαιοχρωματισμού των εξωτερικών τοίχων οικοδομής στον ..., στο έδαφος από ύψος 3,80 μέτρων. Εξετασθείς δε από την αμέσως σπεύσασα εκεί ιατρό του Κέντρου Υγείας ... ΒΒ διαπιστώθηκε υπ' αυτής ο θάνατος του, και μάλιστα ως οφειλόμενος σε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση από πτώση του σε τσιμέντο από ύψος, γνωμάτευση, που επιβεβαιώθηκε με την από 7-7-1999 γνωμάτευση του, επίσης εξετάσαντος την σορό του, ιατρού του Κέντρου Υγείας ... ΓΓ. Ακολούθως και προς διαπίστωση των ακριβών αιτίων του θανάτου του μεταφέρθηκε στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο ... και διατάχθηκε με το υπ' αριθμ. ... έγγραφο του ως προανακριτικού υπαλλήλου ενεργούντος Ανθυπαστυνόμου του Αστυνομικού Τμήματος ... ΔΔ, η διενέργεια νεκροψία νεκροτομής από τους ιατρούς του ως άνω Νοσοκομείου και επ' ακροατηρίου του Εφετείου αυτού εξετασθέντες μάρτυρες ΕΕ και ΣΤ. Οι τελευταίοι όμως δεν διενήργησαν την διαταχθείσα νεκροψία - νεκροτομή της σορού του ανωτέρω θανατωθέντος λόγω ανακλήσεως της σχετικής εντολής. Μετά δε τούτο διορίσθηκε με το υπ' αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του ενεργούντος ως προανακριτικού υπαλλήλου Υπαστυνόμου Β' ΖΖ του Α.Τ ..., να διενεργήσει αυτήν ο κατηγορούμενος, ο οποίος, ως κάτοχος των υπ' αριθμ. ... τίτλου ιατρικής ειδικότητας, ... αδείας χρησιμοποιήσεως του τίτλου της ιατρικής ειδικότητας ιατροδικαστικής και ... αδείας του Ιατρικού Συλλόγου Λακωνίας, έχοντας δώσει τον όρκο του πραγματογνώμονος, ως φέρων την ιδιότητα του ειδικού ιατροδικαστή -διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών και διαθέτων εξειδικευμένες γνώσεις νεκροψίας νεκροτομής, σωματικών κακώσεων κλπ., στις 10-7-1999 διενήργησε την διαταχθείσα νεκροψία - νεκροτομή του προαναφερθέντος και μετά τούτο συνέταξε την υπό ιδίαν ημερομηνία ιατροδικαστική έκθεση του. Στην έκθεση αυτή εξέθεσε, ότι αφού εξήτασε την σορό του θανόντος, βρήκε το μεν κρανίο και τα μαλακά μόρια της κεφαλής του χωρίς αλλοιώσεις μακροσκοπικώς ορατές, τα δε περικάρδιο, καρδιά και αγγεία, ηυξημένων διαστάσεων, αθηρωματικές πλάκες αορτής, αλλοιώσεις στεφανιαίων αρτηριών καρδίας, έκτοπος έκφυση (αρ) στεφανιαίας αρτηρίας, ισχαιμικές αλλοιώσεις προσθίου - πλαγίου τοιχώματος μυοκαρδίου - παλαιά ουλή μυοκαρδίου, εν τέλει διατύπωσε ως συμπέρασμα - γνωμοδότηση αρχικώς ότι είναι αδιευκρίνιστη η αιτία του θανάτου του και ακολούθως μετά την ιστολογική εξέταση των ληφθέντων ιστοτεμαχίων ήπατος, πνευμόνων, σπληνός, νεφρών και καρδίας αυτού από το Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ότι ο θάνατος του εν λόγω ΑΑ οφείλετο σε πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου του επί εδάφους συγγενούς διαμαρτίας περί την διάπλαση στεφανιαίων αρτηριών καρδίας. Λόγω δε της αντιφάσεως των ανωτέρω ιατρικών γνωματεύσεων και της ως άνω ιατροδικαστικής εκθέσεως του κατηγορουμένου, με την υπ' αριθμ. 8/2000 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Γυθείου, διατάχθηκε η εκταφή της σορού του εν τω μεταξύ ενταφιασθέντος ως άνω θανατωθέντος και η διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης, την οποίαν διενήργησαν οι προς τούτο διορισθέντες ως πραγματογνώμονες ΗΗ, ιατροδικαστής Α' Τάξεως και ΘΘ, ιατροδικαστής Δ' Τάξεως, οι οποίοι και διαπίστωσαν, κατά τα υπ' αυτών εκτιθέμενα στην από 16-6-2000 έκθεση πραγματογνωμοσύνης τους, ότι α) ο ως άνω ΑΑ έφερε: 1) κάταγμα της οροφής, του δεξιού οφθαλμικού κόγχου (δεξιό μετωπιαίο οστούν) με οστικό έλλειμμα, 2) κάταγμα σώματος του σφηνοειδούς οστού, 3) κάταγμα λιθοειδούς μοίρας του δεξιού κροταφικού οστού, 4) συντριπτικό κάταγμα της λιθοειδούς μοίρας του αριστερού κροταφικού οστού, 5) συντριπτικό κάταγμα του ινιακού οστού, επεκτεινόμενο προς το θόλο με διεύθυνση κατά τον προσθιοπίσθιο άξονα μήκους 6 εκ. περίπου κατά την μέση γραμμή (κατά μήκος της έσω ινιακής ακρολοφίας), 6) αποσπαστικό συντριπτικό κάταγμα του δεξιού κονδύλου του ινιακού οστού και 7) κάταγμα ύνιδος. Και β) ότι τα ανωτέρω κατάγματα τούτου προεκλήθησαν αναμφισβητήτως ενόσω αυτός ζούσε και σε καμιά περίπτωση μεταθανάτιος, αφού συνοδεύονταν από μακροσκοπικώς ορατή αιμορραγική διήθηση, η δε θέση, μορφολογία, είδος, φορά και πολλαπλούν των καταγμάτων αυτών, απεδείκνυαν ότι η πτώση εξ ύψους αυτού υπήρξε επί την κεφαλή με συνέπεια την πρόσκρουση κατά την ινιακή χώρα επί ανενδότου και σκληράς επιφανείας. Εν τέλει δε εξέφεραν το συμπέρασμα ότι, βάσει των νεκροψιακών και νεκροτομικών ευρημάτων της υπ' αυτών διενεργηθείσης πραγματογνωμοσύνης, ο θάνατος του συζύγου της πολιτικώς εναγούσης επήλθε συνεπεία, όπως επί λέξει εκθέτουν "... των βαρύτατων - θανατηφόρων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων (που προεκλήθησαν εν ζωή) αποκλειστικώς και μόνον, και λόγω πτώσεως εξ ύψους επί την κεφαλήν και προσκρούσεως κατά την ινιακή χώρα, επί ανενδότου και σκληράς επιφανείας ...". Μάλιστα στην ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης οι ανωτέρω πραγματογνώμονες εκθέτουν ρητώς ότι η κεφαλή του θανόντος είχε νεκροτομηθεί, έφερε κυκλοτερή κρανιοτομή ο δε εγκέφαλος είχε αφαιρεθεί από την κρανιακή κάψα, χωρίς να επανατοποθετηθεί, και εντός αυτής ευρίσκετο ποσότητα βάμβακος. Εκθέτουν δ' ακόμη, ότι διαπίστωσαν τα ανωτέρω κατάγματα από την επισκόπηση τόσον της ενδοκρανίου, όσον και της εξωκρανίου επιφανείας της βάσεως του κρανίου, μετά την αφαίρεση του βάμβακος από αυτήν (κρανιακή κάψα) και επίσης την καθολική αποκόλληση της σκληράς μήνιγγος του προσθίου κρανιακού βόθρου. Επομένως, εκ τούτων και δη α) ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο μόνος που διενήργησε την νεκροψία και νεκροτομή του θανόντος προς του αρχικού ενταφιασμού του, β) ότι ένεκα της ειδικότητας και των γνώσεων του ήταν σε θέση να διενεργήσει και πράγματι διενήργησε κατά τους κανόνες της ιατροδικαστικής την νεκροψία και νεκροτομή της σορού του θανόντος και γ) ότι διενήργησε αυτήν και ειδικότερα διάνοιξε το του θανόντος αφαιρώντας τον εγκέφαλο και αποκαλύπτοντας την κρανιακή^ κάψα, η οποία και έφερε τα ανωτέρω κατάγματα και αιμορραγική διήθηση κατά το προαναφερόμενο σημείο της, αποδεικνύεται, ότι οπωσδήποτε, όπως άλλωστε σαφώς, ρητώς και κατηγορηματικώς κατέθεσαν επ' ακροατηρίου του Δικαστηρίου αυτού ο ιατρός ΕΕ και ο εκ των ανωτέρω πραγματογνωμόνων, ως μάρτυς εξετασθείς, ΘΘ, διαπίστωσε και αυτός (κατηγορούμενος) αυτά (κατάγματα) ως καταφανέστατα και δυνάμενα να γίνουν αντιληπτά και από φοιτητή ιατρικής, όπως χαρακτηριστικά ο δεύτερος των μαρτύρων αυτών κατέθεσε, και επίσης την μακροσκοπικώς ορατή αιμορραγική διήθηση, εξ ων συνάγεται, κατά τα εκτιθέμενα άλλωστε στην ανωτέρω ιατροδικαστική έκθεση (15-6-2000), ότι τα κατάγματα αυτά προκλήθηκαν σε αυτόν εν ζωή και ήσαν η αιτία του θανάτου του προαναφερομένου ΑΑ. Η κρίση αυτή ενισχύεται και από τις επίσης ρητές και κατηγορηματικές καταθέσεις επ' ακροατηρίου του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου των εν λόγω πραγματογνωμόνων ΗΗ και ΘΘ. Οι καταθέσεις δ' αυτών δεν αναιρούνται από άλλα αποδεικτικά μέσα. Εκ τούτων επομένως αποδεικνύεται περαιτέρω, ότι η αιτία του θανάτου του ανωτέρω δεν ήταν η κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα αναφερόμενη στην ιατροδικαστική έκθεση του κατηγορουμένου, αλλά η ως άνω διαγνωσθείσα από τους τελευταίους αυτούς πραγματογνώμονες. Η κρίση αυτή ενισχύεται και από το γεγονός, ότι στην υπ' αριθμ. πρωτ: ... έκθεση ιστολογικής εξετάσεως των υπό του κατηγορουμένου ληφθέντων κατά την υπ' αυτού διενεργηθείσα νεκροψία νεκροτομή βιολογικών υλικών του θανόντος, μεταξύ των οποίων και του μυοκαρδίου του, δεν εκτίθεται ως αιτία του θανάτου του έμφραγμα του μυοκαρδίου του, αλλά ότι διαγνώσθηκε πρόσφατο και επομένως αναγόμενο στο εγγύς παρελθόν έμφραγμα του μυοκαρδίου και έκτοπος έκφυση της αριστεράς στεφανιαίας αρτηρίας. Ένεκα τούτων η γνωμοδότηση του κατηγορουμένου στην ανωτέρω ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής του ως άνω θανόντος, είναι ψευδής ως αντικείμενη στην προεκτεθείσα επιστημονική αλήθεια, αφού το μεν αυτός καίτοι οπωσδήποτε διέγνωσε κατά την νεκροτόμηση τα ανωτέρω επενεχθέντα στον θανόντα κατάγματα του κρανίου του και επίσης ότι αυτά προεκλήθησαν ενόσω αυτός ζούσε, με συνέπεια εκ τούτων να προκληθεί ο θάνατος του, εν τούτοις, με προς τούτο θέληση και γνωρίζοντας ότι έτσι, παρότι έχει ορκισθεί ως πραγματογνώμων ιατροδικαστής να εκθέτει τα αληθή γεγονότα, που διαπιστώνει υπό την ιδιότητα του αυτή, διαπράττει την αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας πραγματογνώμονος, όχι μόνον δεν εξέθεσε την ύπαρξη των καταγμάτων και την συνοδεύουσα αυτά, ως άμεσο αποτέλεσμα τους, αιμορραγική διήθηση, αλλά διέλαβε στην έκθεση του ψευδώς, το μεν ότι το κρανίο και τα μαλακά μόρια της κεφαλής του θανόντος δεν έφεραν μακροσκοπικώς oρατές αλλοιώσεις, το δε ότι εύρε ευρήματα εμφράγματος του μυοκαρδίου, ένεκα του οποίου, όπως γνωμοδότησε ψευδώς στη συνέχεια, επήλθε ο θάνατος του θανόντος ΑΑ. Επομένως αποδεικνύεται ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος τέλεσε κατά την υποκειμενική και αντικειμενική του υπόσταση το έγκλημα της ψευδορκίας πραγματογνώμονα που του αποδίδεται". Το δικαστήριο, για να καταλήξει στην καταδικαστική για τον αιτούντα κρίση του, στηρίχθηκε στις καταθέσεις των μαρτύρων Ψ, ΘΘ, ΕΕ και ΣΤ και στα παρακάτω έγγραφα που αναγνώσθηκαν δημοσίως στο ακροατήριο 1) την υπ'αριθμ. 820/3-6-2004 εκκαλουμένη απόφαση και πρακτικά, του Τριμελούς Πλημ/κείου Σπάρτης, 2) φωτ/φο του υπ' αριθμ. πρωτ. ... εγγράφου του Α.Τ. ..., 3) φωτ/φο του από 9.7.1999 πιστοποιητικό θανάτου, 4) φωτ/φο της από 20.9.1999 ιατρικής πιστοποίησης του Κ.Υ. ..., 6) φωτ/φο του με αριθμ. πρωτ. ... του Α.Τ. ..., 7) φωτ/φο της από 8.7.1999 έκθεσης αυτοψίας , 8) φωτ/φο της από 7.7.1999 έκθεση αυτοψίας, 9) φωτ/φο της με αριθ. πρωτ. ... Εκθέσεως Ιστολογικής Πραγματογνωμοσύνης, 10) φωτ/φο της με αριθμ. 8/2000 Διάταξης της Εισαγ. Πλημ. Γυθείου, 11) φωτ/φο της από 15.6.2000 Έκθεση Διενέργειας Ιατροδικαστικής Πραγματογνωμοσύνης μετά εκταφήν, 12) την με αριθμ. πρωτ. ... έκθεση Απομαγνητοφώνησης, 13) φωτ/φο του υπ' 4/2001 Βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημ/δικών Γυθείου, 14) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Αστυν. Δ/νση Λακωνίας, 15) το από 17.5.2004 έγγραφο του κατ/νου προς τον κ. Εισαγγελέα Πλημ. Σπάρτης, 16) το από 27.2.2002 φύλλο της Εφημερ. "...", 17) το από 28.1.1997 έγγραφο του Ιατρ. Συλλόγου Λακωνίας, 18) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Νομαρχίας Αθηνών, 19) το αριθμ. ... έγγραφο τον Ιατρ. Συλλόγου Αθηνών, 20) έγγραφο της Ελλην. Εταιρ. Ιατροδικαστών Επιστημών, 21) το αριθμ. ... έγγραφο του Παναρκ. Γεν. Nοσοκ. Τρίπολης, 22) το από 16.4.96 έγγραφο του Ιατρ. Συλλόγου Αρκαδίας, 23) την από 17.1.2002 έκθεση ένορκης εξέτασης του ΗΗ, 24) την από 15.3.2002 έκθεση ένορκης εξέτασης του ..., 25) την από 14.3.2002 ένορκη κατάθεση του ΚΚ, 26) το από 12.3.97 έγγραφο του Γεν. Νομαρχιακού Νοσοκομείου ..., 27) την από 2.6.04 βεβαίωση του Πρωτοδικείου Αθηνών 28) τα από 20.5.02 φύλλα της Εφημερίδας "...", 29) το αριθμ. ... έγγραφο της Εισαγ. Πρωτ. Γυθείου 30) την από 9.7.1999 αίτηση της πολιτικώς ενάγουσας, 31) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Α.Τ ...., 32) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Ειρηνοδικείου Γυθείου , 33) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, 34) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Γυθείου και τέλος 35) την υπ' αριθμ. ... έκθεση ιστολογικής εξετάσεως του εργαστηρίου ιατροδικαστικής και τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο αιτών, για τη στήριξη της κρινόμενης αίτησής του, επικαλείται ως νέα στοιχεία και προσκομίζει τα εξής: α) την υπ'αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του ΛΛ ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Βαρβάρας Σγούρα, β) την από 19-4-2006 αίτησή του (αντίγραφο), με την οποία ζητάει τη διόρθωση των πρακτικών της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάστηκε, γ) το υπ'αριθμ. ... έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης προς αυτόν (αναιρεσείοντα), με το οποίο του γνωστοποιείται ότι μετά από αναφορά του διατάχθηκε ένορκη Διοικητική εξέταση σε βάρος του ιατροδικαστή ΘΘ για να διερευνηθεί αν ο τελευταίος τέλεσε κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα, δ) αντίγραφο της υπ'αριθμ. ... αναφοράς του αιτούντα, ενώπιον του Σώματος Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, κατά του προαναφερθέντα ΘΘ, Ιατροδικαστής της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών και ε) αντίγραφο βιβλίου συμβάντων του Α.Τ. ... με αριθ. πρωτ. ..., στο οποίο αναφέρεται ότι ο αιτών (Χ) υπέβαλε έγκληση κατά των ΜΜ, Ψ, ΘΘ, κ.λ.π. Ο προαναφερθείς ιατρός κυτταρολόγος ΛΛ, με την προαναφερθείσα επίσης ένορκη βεβαίωσή του ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Β. Σγούρα διατυπώνει την άποψη ότι η πρωτογενής εστία, η αφορμή η οποία προκάλεσε την πτώση και την μετέπειτα προκληθείσα κρανιοεγκεφαλική κάκωση (τον θανόντα Γεωργίου Γάβαρη) ήταν το οξύ ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο. Από την παραπάνω διατύπωση γνώμης του Ιατρού ΛΛ και τις προς διάφορες κατευθύνσεις καταγγελίες και ισχυρισμούς του ίδιου του αιτούντα ουδόλως καθίσταται φανερό ότι αυτός (αιτών) είναι αθώος της αξιόποινης πράξης της ψευδορκίας πραγματογνώμονα για την οποία καταδικάστηκε ούτε ότι καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από αυτό που πραγματικά τέλεσε. Επομένως πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση ως κατ' ουσία αβάσιμη και να καταδικαστεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ Α) Να απορριφθεί η από 22-10-2008 αίτηση του Χ, ιατροδικαστή, κατοίκου ..., για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθ. 1400-1402/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου (κακ/των). Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον παραπάνω αιτούντα. Αθήνα 5 Δεκεμβρίου 2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Ε. Νικολούδης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 525 παρ.1 περ. 2 του ΚΠοινΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα αν μετά την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν, γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο, που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιασδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές, ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές εκτιμώμενες είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομίσει στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές, που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, έστω και κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των τεθέντων υπόψη τους αποδεικτικών στοιχείων, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι εκδόσαντες αυτή δικαστές, εφόσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία. Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτών με την κρινόμενη από 22-10-2008 αίτησή του εκθέτει ότι καταδικάστηκε με τη με αριθ. 1400, 1401, 1402/2005 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, σε συνολική ποινή φυλακίσεως δύο ετών, για την πράξη της ψευδορκίας πραγματογνώμονα, που τελέστηκε στις 7-7-1999. Ήδη ο αιτών, ισχυρίζεται με την αίτησή του αυτή, ότι υπάρχουν νέα μεταγενέστερα έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία, που δεν είχαν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προαναφερόμενη σε βάρος του απόφαση και ότι από τα νέα αυτά αποδεικτικά στοιχεία, γίνεται φανερό ότι είναι αθώος των πράξεων που καταδικάσθηκε, γι' αυτό και πρέπει να ακυρωθεί η άνω σε βάρος του καταδικαστική απόφαση. Η κρινόμενη ως άνω αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, έχει ασκηθεί νομοτύπως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και από πρόσωπο που δικαιούται προς τούτο, και είναι νόμιμη ( άρθρα 525 παρ. 1, 2, 527, 528 του ΚΠοινΔ), γι' αυτό πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και αφού κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο απολιπόμενος αιτών να παραστεί κατά την παραπάνω δικάσιμο, που εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της από το οικείο πινάκιο και δεν παραστάθηκε, (βλ. προσκομιζόμενο στη δικογραφία από 13-2-2009 αποδεικτικό επιδόσεως του επιμελητή της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ...), πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω η υπόθεση κατ' ουσία. Η παραπάνω υπ' αριθμ. 1400-1401-1402/05 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου είναι αμετάκλητη αφού με την υπ' αριθμ. 154/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε η κατ' αυτής ασκηθείσα από τον αιτούντα αίτηση αναίρεσης. Η παραπάνω απόφαση, με την οποία καταδικάστηκε ο αιτών, έκανε δεκτά τα εξής: "Στις 7-7-1999 ο σύζυγος της παριστάμενης ως πολιτικώς ενάγουσας Ψ, ΑΑ, κατέπεσε από ικρίωμα (σκαλωσιά) όπου ευρίσκετο και εκτελούσε εργασίες ελαιοχρωματισμού των εξωτερικών τοίχων οικοδομής στον ..., στο έδαφος από ύψος 3,80 μέτρων. Εξετασθείς δε από την αμέσως σπεύσασα εκεί ιατρό του Κέντρου Υγείας ... ΒΒ διαπιστώθηκε υπ' αυτής ο θάνατός του, και μάλιστα ως οφειλόμενος σε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση από πτώση του σε τσιμέντο από ύψος, γνωμάτευση, που επιβεβαιώθηκε με την από 7-7-1999 γνωμάτευση του, επίσης εξετάσαντος την σορό του, ιατρού του Κέντρου Υγείας ... ΓΓ. Ακολούθως και προς διαπίστωση των ακριβών αιτίων του θανάτου του, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο ... και διατάχθηκε με το υπ' αριθμ. ... έγγραφο του, ως προανακριτικού υπαλλήλου ενεργούντος, Ανθυπαστυνόμου του Αστυνομικού Τμήματος ... ΔΔ, η διενέργειανεκροψία νεκροτομής από τους ιατρούς του ως άνω Νοσοκομείου και επ' ακροατηρίου του Εφετείου αυτούεξετασθέντες μάρτυρες ΕΕ και ΣΤ. Οι τελευταίοι όμως δεν διενήργησαν την διαταχθείσα νεκροψία - νεκροτομή της σορού του ανωτέρω θανατωθέντος, λόγω ανακλήσεως της σχετικήςεντολής. Μετά δε τούτο διορίσθηκε με το υπ' αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του ενεργούντος ως προανακριτικού υπαλλήλου Υπαστυνόμου Β' ΖΖ του Α.Τ ..., να διενεργήσει αυτήν ο κατηγορούμενος, ο οποίος, ως κάτοχος των υπ' αριθμ. ... τίτλου ιατρικής ειδικότητας, ... αδείας χρησιμοποιήσεως του τίτλου της ιατρικής ειδικότητας ιατροδικαστικής και ... αδείας του Ιατρικού Συλλόγου Λακωνίας, έχοντας δώσει τον όρκο του πραγματογνώμονος, ως φέρων την ιδιότητα του ειδικού ιατροδικαστή διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών και διαθέτων εξειδικευμένες γνώσεις νεκροψίας νεκροτομής, σωματικών κακώσεων κλπ., στις 10-7-1999 διενήργησε την διαταχθείσα νεκροψία - νεκροτομή του προαναφερθέντος και μετά τούτο συνέταξε την υπό ιδίαν ημερομηνία ιατροδικαστική έκθεσή του. Στην έκθεση αυτή εξέθεσε, ότι αφού εξήτασε την σορό του θανόντος, βρήκε το μεν κρανίο και τα μαλακά μόρια της κεφαλής του χωρίς αλλοιώσεις μακροσκοπικώς ορατές, τα δε περικάρδιο, καρδιά και αγγεία, ηυξημένων διαστάσεων, αθηρωματικές πλάκες αορτής, αλλοιώσεις στεφανιαίων αρτηριών καρδίας, έκτοπος έκφυση (αρ) στεφανιαίας αρτηρίας, ισχαιμικές αλλοιώσεις προσθίου -πλαγίου τοιχώματος μυοκαρδίου - παλαιά ουλή μυοκαρδίου, εν τέλει διατύπωσε ως συμπέρασμα - γνωμοδότηση αρχικώς ότι είναι αδιευκρίνιστη η αιτία του θανάτου του και ακολούθως μετά την ιστολογική εξέταση των ληφθέντων ιστοτεμαχίων ήπατος, πνευμόνων, σπληνός, νεφρών και καρδίας αυτού από το Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ότι ο θάνατος του εν λόγω ΑΑ οφείλετο σε πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου του επί εδάφους συγγενούς διαμαρτίας περί την διάπλαση στεφανιαίων αρτηριών καρδίας. Λόγω δε της αντιφάσεως των ανωτέρω ιατρικών γνωματεύσεων και της ως άνω ιατροδικαστικής εκθέσεως του κατηγορουμένου, με την υπ' αριθμ. 8/2000 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Γυθείου, διατάχθηκε η εκταφή της σορού του εν τω μεταξύ ενταφιασθέντος ως άνω θανατωθέντος και η διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης, την οποίαν διενήργησαν οι προς τούτο διορισθέντες ως πραγματογνώμονες ΗΗ, ιατροδικαστής Α' Τάξεως και ΘΘ, ιατροδικαστής Δ' Τάξεως, οι οποίοι και διαπίστωσαν, κατά τα υπ' αυτών εκτιθέμενα στην από 16-6-2000 έκθεση πραγματογνωμοσύνης τους, ότι α) ο ως άνω ΑΑ έφερε: 1) κάταγμα της οροφής, του δεξιού οφθαλμικού κόγχου (δεξιό μετωπιαίο οστούν) με οστικό έλλειμμα, 2) κάταγμα σώματος του σφηνοειδούς οστού, 3) κάταγμα λιθοειδούς μοίρας του δεξιού κροταφικού οστού, 4) συντριπτικό κάταγμα της λιθοειδούς μοίρας του αριστερού κροταφικού οστού, 5) συντριπτικό κάταγμα του ινιακού οστού, επεκτεινόμενο προς το θόλο με διεύθυνση κατά τον προσθιοπίσθιο άξονα μήκους 6 εκ. περίπου κατά την μέση γραμμή (κατά μήκος της έσω ινιακής ακρολοφίας), 6) αποσπαστικό συντριπτικό κάταγμα του δεξιού κονδύλου του ινιακού οστού και 7) κάταγμα ύνιδος. Και β) ότι τα ανωτέρω κατάγματα τούτου προεκλήθησαν αναμφισβητήτως ενόσω αυτός ζούσε και σε καμιά περίπτωση μεταθανατίως, αφού συνοδεύονταν από μακροσκοπικώς ορατή αιμορραγική διήθηση, η δε θέση, μορφολογία, είδος, φορά και πολλαπλούν των καταγμάτων αυτών, απεδείκνυαν ότι η πτώση εξ ύψους αυτού υπήρξε επί την κεφαλή με συνέπεια την πρόσκρουση κατά την ινιακή χώρα επί ανενδότου και σκληράς επιφανείας. Εν τέλει δε εξέφεραν το συμπέρασμα ότι, βάσει των νεκροψιακών και νεκροτομικών ευρημάτων της υπ' αυτών διενεργηθείσης πραγματογνωμοσύνης, ο θάνατος του συζύγου της πολιτικώς εναγούσης επήλθε συνεπεία, όπως επί λέξει εκθέτουν "... των βαρύτατων - θανατηφόρων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων (που προεκλήθησαν εν ζωή) αποκλειστικώς και μόνον, και λόγω πτώσεως εξ ύψους επί την κεφαλήν και προσκρούσεως κατά την ινιακή χώρα, επί ανενδότου και σκληράς επιφανείας ...". Μάλιστα στην ανωτέρω έκθεση πραγματογνωμοσύνης οι ανωτέρω πραγματογνώμονες εκθέτουν ρητώς ότι η κεφαλή του θανόντος είχε νεκροτομηθεί, έφερε κυκλοτερή κρανιοτομή ο δε εγκέφαλος είχε αφαιρεθεί από την κρανιακή κάψα, χωρίς να επανατοποθετηθεί, και εντός αυτής ευρίσκετο ποσότητα βάμβακος. Εκθέτουν δ' ακόμη, ότι διαπίστωσαν τα ανωτέρω κατάγματα από την επισκόπηση τόσον της ενδοκρανίου, όσον και της εξωκρανίου επιφανείας της βάσεως του κρανίου, μετά την αφαίρεση του βάμβακος από αυτήν (κρανιακή κάψα) και επίσης την καθολική αποκόλληση της σκληρός μήνιγγος του προσθίου κρανιακού βόθρου. Επομένως, εκ τούτων και δη α) ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο μόνος που διενήργησε την νεκροψία και νεκροτομή του θανόντος προς του αρχικού ενταφιασμού του, β) ότι ένεκα της ειδικότητας και των γνώσεων του ήταν σε θέση να διενεργήσει και πράγματι διενήργησε κατά τους κανόνες της ιατροδικαστικής την νεκροψία και νεκροτομή της σορού του θανόντος και γ) ότι διενήργησε αυτήν και ειδικότερα διάνοιξε το του θανόντος αφαιρώντας τον εγκέφαλο και αποκαλύπτοντας την κρανιακή κάψα, η οποία και έφερε τα ανωτέρω κατάγματα και αιμορραγική διήθηση κατά το προαναφερόμενο σημείο της, αποδεικνύεται, ότι οπωσδήποτε, όπως άλλωστε σαφώς, ρητώς και κατηγορηματικώς κατέθεσαν επ' ακροατηρίου του Δικαστηρίου αυτού ο ιατρός ΕΕ και ο εκ των ανωτέρω πραγματογνωμόνων, ως μάρτυς εξετασθείς, ΘΘ, διαπίστωσε και αυτός (κατηγορούμενος) αυτά (κατάγματα) ως καταφανέστατα και δυνάμενα να γίνουν αντιληπτά και από φοιτητή ιατρικής, όπως χαρακτηριστικά ο δεύτερος των μαρτύρων αυτών κατέθεσε, και επίσης την μακροσκοπικώς ορατή αιμορραγική διήθηση, εξ ων συνάγεται, κατά τα εκτιθέμενα άλλωστε στην ανωτέρω ιατροδικαστική έκθεση (15-6-2000), ότι τα κατάγματα αυτά προκλήθηκαν σε αυτόν εν ζωή και ήσαν η αιτία του θανάτου του προαναφερομένου ΑΑ. Η κρίση αυτή ενισχύεται και από τις επίσης ρητές και κατηγορηματικές καταθέσεις επ' ακροατηρίου του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου των εν λόγω πραγματογνωμόνων ΗΗ και ΘΘ. Οι καταθέσεις δε αυτών δεν αναιρούνται από άλλα αποδεικτικά μέσα. Εκ τούτων επομένως, αποδεικνύεται περαιτέρω, ότι η αιτία του θανάτου του ανωτέρω δεν ήταν η κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα αναφερόμενη στην ιατροδικαστική έκθεση του κατηγορουμένου, αλλά η ως άνω διαγνωσθείσα από τους τελευταίους αυτούς πραγματογνώμονες. Η κρίση αυτή ενισχύεται και από το γεγονός, ότι στην υπ' αριθμ. πρωτ: ... έκθεση ιστολογικής εξετάσεως των υπό του κατηγορουμένου ληφθέντων κατά την υπ' αυτού διενεργηθείσα νεκροψία νεκροτομή βιολογικών υλικών του θανόντος, μεταξύ των οποίων και του μυοκαρδίου του, δεν εκτίθεται ως αιτία του θανάτου του έμφραγμα του μυοκαρδίου του, αλλά ότι διαγνώσθηκε πρόσφατο και επομένως αναγόμενο στο εγγύς παρελθόν έμφραγμα του μυοκαρδίου και έκτοπος έκφυση της αριστεράς στεφανιαίας αρτηρίας. Ένεκα τούτων, η γνωμοδότηση του κατηγορουμένου στην ανωτέρω ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής του ως άνω θανόντος, είναι ψευδής ως αντικείμενη στην προεκτεθείσα επιστημονική αλήθεια, αφού το μεν αυτός, καίτοι οπωσδήποτε διέγνωσε κατά την νεκροτόμηση τα ανωτέρω επενεχθέντα στον θανόντα κατάγματα του κρανίου του και επίσης ότι αυτά προεκλήθησαν ενόσω αυτός ζούσε, με συνέπεια εκ τούτων να προκληθεί ο θάνατός του, εν τούτοις, με προς τούτο θέληση και γνωρίζοντας ότι έτσι, παρότι έχει ορκισθεί ως πραγματογνώμων ιατροδικαστής να εκθέτει τα αληθή γεγονότα, που διαπιστώνει υπό την ιδιότητά του αυτή, διαπράττει την αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας πραγματογνώμονας, όχι μόνον δεν εξέθεσε την ύπαρξη των καταγμάτων και την συνοδεύουσα αυτά, ως άμεσο αποτέλεσμά τους, αιμορραγική διήθηση, αλλά διέλαβε στην έκθεση του ψευδώς, το μεν ότι το κρανίο και τα μαλακά μόρια της κεφαλής του θανόντος δεν έφεραν μακροσκοπικώς ορατές αλλοιώσεις, το δε ότι εύρε ευρήματα εμφράγματος του μυοκαρδίου, ένεκα του οποίου, όπως γνωμοδότησε ψευδώς στη συνέχεια, επήλθε ο θάνατος του θανόντος ΑΑ. Επομένως, αποδεικνύεται ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος τέλεσε κατά την υποκειμενική και αντικειμενική του υπόσταση το έγκλημα της ψευδορκίας πραγματογνώμονα που του αποδίδεται". Το δικαστήριο, για να καταλήξει στην καταδικαστική για τον αιτούντα κρίση του, στηρίχθηκε στις καταθέσεις των μαρτύρων Ψ, ΘΘ, ΕΕ και ΣΤ και στα παρακάτω έγγραφα που αναγνώσθηκαν δημοσίως στο ακροατήριο 1) την υπ' αριθμ. 820/3-6-2004 εκκαλουμένη απόφαση και πρακτικά, του Τριμελούς Πλημ/κείου Σπάρτης, 2) φωτ/φο του υπ' αριθμ. πρωτ. .. εγγράφου του Α.Τ. ..., 3) φωτ/φο του από 9.7.1999 πιστοποιητικό θανάτου, 4) φωτ/φο της από 20.9.1999 ιατρικής πιστοποίησης του Κ.Υ. ..., 6) φωτ/φο του με αριθμ. πρωτ. ... του Α.Τ. ..., 7) φωτ/φο της από 8.7.1999 έκθεσης αυτοψίας, 8) φωτ/φο της από 7.7.1999 έκθεση αυτοψίας, 9) φωτ/φο της με αριθ. πρωτ. ... Εκθέσεως Ιστολογικής Πραγματογνωμοσύνης, 10) φωτ/φο της με αριθμ. 8/2000 Διάταξης της Εισαγ. Πλημ. Γυθείου, 11) φωτ/φο της από 15.6.2000 Έκθεση Διενέργειας Ιατροδικαστικής Πραγματογνωμοσύνης μετά εκταφήν, 12) την με αριθμ. πρωτ. ... έκθεση Απομαγνητοφώνησης, 13) φωτ/φο του υπ'αρ. 4/2001 Βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημ/δικών Γυθείου, 14) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Αστυν. Δ/νση Λακωνίας, 15) το από 17.5.2004 έγγραφο του κατ/νσυ προς τον κ. Εισαγγελέα Πλημ. Σπάρτης, 16) το από 27.2.2002 φύλλο της Εφημερ. "...", 17) το από 28.1.1997 έγγραφο του Ιατρ. Συλλόγου Λακωνίας, 18) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Νομαρχίας Αθηνών 19) το αριθμ. ... έγγραφο τον Ιατρ. Συλλόγου Αθηνών, 20) έγγραφο της Ελλην. Εταιρ. Ιατροδικαστών Επιστημών, 21) το αριθμ. ... έγγραφο του Παναρκ. Γεν. Νοσοκ. Τρίπολης, 22) το από 16.4.96 έγγραφο του Ιατρ. Συλλόγου Αρκαδίας, 23) την από 17.1.2002 έκθεση ένορκης εξέτασης του ΗΗ, 24) την από 15.3.2002 έκθεση ένορκης εξέτασης του ..., 25) την από 14.3.2002 ένορκη κατάθεση του ΚΚ, 26) το από 12.3.97 έγγραφο του Γεν. Νομαρχιακού Νοσοκομείου ..., 27) την από 2.6.04 βεβαίωση του Πρωτοδικείου Αθηνών, 28) τα από 20.5.02 φύλλα της Εφημερίδας "...", 29) το αριθμ. ... έγγραφο της Εισαγ. Πρωτ. Γυθείου 30) την από 9.7.1999 αίτηση της πολιτικώς ενάγουσας, 31) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Α.Τ. ..., 32) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Ειρηνοδικείου Γυθείου, 33) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, 34) το αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Γυθείου και τέλος 35) την υπ' αριθμ. ... έκθεση ιστολογικής εξετάσεως του εργαστηρίου ιατροδικαστικής και τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο αιτών, για τη στήριξη της κρινόμενης αίτησής του, επικαλείται ως νέα στοιχεία και προσκομίζει τα εξής: α) την υπ' αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του ΛΛ ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Βαρβάρας Σγούρα, β) την από 19-4-2006 αίτησή του (αντίγραφο), με την οποία ζητάει τη διόρθωση των πρακτικών της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάστηκε, γ) το υπ' αριθμ. ... έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης προς αυτόν (αναιρεσείοντα), με το οποίο του γνωστοποιείται ότι, μετά από αναφορά του, διατάχθηκε ένορκη Διοικητική εξέταση σε βάρος του ιατροδικαστή ΘΘ για να διερευνηθεί αν ο τελευταίος τέλεσε κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα, δ) αντίγραφο της υπ' αριθμ. ... αναφοράς του αιτούντα, ενώπιον του Σώματος Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, κατά του προαναφερθέντα ΘΘ, Ιατροδικαστή της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών και ε) αντίγραφο βιβλίου συμβάντων του Α.Τ. ... με αριθμ. πρωτ. ..., στο οποίο αναφέρεται ότι ο αιτών (Χ) υπέβαλε έγκληση κατά των ΜΜ, Ψ, ΘΘ, κ.λ.π. Ο προαναφερθείς ιατρός κυτταρολόγος ΛΛ, με την προαναφερθείσα επίσης ένορκη βεβαίωσή του ενώπιον της Συμβολαιογράφου Αθηνών Β. Σγούρα, διατυπώνει την άποψη ότι η πρωτογενής εστία, η αφορμή η οποία προκάλεσε την πτώση και την μετέπειτα προκληθείσα κρανιοεγκεφαλική κάκωση (τον θανόντα ΑΑ) ήταν το οξύ ισχαιμικό καρδιακό επεισόδιο. Από την παραπάνω διατύπωση γνώμης του Ιατρού ΛΛ και τις προς διάφορες κατευθύνσεις καταγγελίες και ισχυρισμούς του ίδιου του αιτούντα, ουδόλως καθίσταται φανερό ότι αυτός (αιτών) είναι αθώος της αξιόποινης πράξης της ψευδορκίας πραγματογνώμονα, για την οποία καταδικάστηκε, ούτε ότι καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από αυτό που πραγματικά τέλεσε. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση ως κατ' ουσία αβάσιμη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα, κατ' άρθρον 583 παρ.1 του ΚΠοινΔ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 22-10-2008 αίτηση του Χ, κατοίκου ..., περί επαναλήψεως της διαδικασίας, που περατώθηκε αμετάκλητα με την υπ' αριθμό 1400, 1401, 1402/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι

(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Μαΐου

1. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουνίου
2. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ