ΑΠ 1401/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη επικίνδυνη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1401 / 2010 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Σωματική βλάβη επικίνδυνη. Περίληψη: Αιτιολογημένη καταδίκη αναιρεσείοντος για επικίνδυνη σωματική βλάβη που προκλήθηκε με τη χρησιμοποίηση ζώου. Απαράδεκτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικά περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου σε σχέση με την εκτίμηση των αποδείξεων. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 1401/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α' Ποινικό Τμήμα Διακοπών Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Τίγγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα-Εισηγητή και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Ιουλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μοσχοβάκο, περί αναιρέσεως της 6442/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Μαρτίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 576/10. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τις διατάξεις των άρθρων 308 και 309 του ΠΚ, αν η σωματική βλάβη τελέσθηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη, επιβάλλεται στον υπαίτιο φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης συνίσταται στην πρόκληση της κατά το άρθρο 308 παρ. 1 σωματικής βλάβης κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη, όπως ενδεικτικά αναφέρεται στη διάταξη του άρθρου 310 παρ. 2 του ΠΚ. Η σωματική κάκωση προκαλείται είτε με άμεση σωματική επίδραση είτε με έμμεση με τη χρήση μηχανήματος ή με τη χρησιμοποίηση άγριου ζώου. Για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος απαιτείται δόλος, δηλαδή, γνώση της αφηρημένης δυνατότητας του κινδύνου της ζωής ή της βαριάς σωματικής βλάβης και θέληση του υπαίτιου να προξενήσει σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας, χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη εξειδίκευση του δόλου, αρκεί να προκύπτει από τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τη θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη δε της άνω αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τί προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεώς του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών δέχθηκε, κατά πλειοψηφία, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στις 24.7.2002 και περί ώρα 17.40' η εγκαλούσα ..., δικαστική επιμελήτρια μετέβη στην οικία του κατηγορουμένου, που βρίσκεται επί της οδού ..., στα ... προκειμένου να επιδώσει σ' αυτόν ένα δικόγραφο. Το οικόπεδο, στο οποίο βρίσκεται η εν λόγω οικία, περιβάλλεται από συρματόπλεγμα στην εξωτερική δε θύρα του οικοπέδου υπάρχει κουδούνι και αναρτημένη πινακίδα με την ένδειξη "ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΚΥΛΟΣ". Η εγκαλούσα, αφού δεν έλαβε απάντηση μετά το χτύπημα του κουδουνιού και επειδή θεώρησε ότι είναι αδύνατον να θυροκολλήσει το δικόγραφο στην εξωτερική θύρα, εισήλθε στον προαύλειο χώρο και έφθασε στην εσωτερική - κύρια πόρτα της οικίας, της οποίας κτύπησε το κουδούνι, με σκοπό να διαπιστώσει την ύπαρξη ή μη του κατηγορουμένου και να προχωρήσει, αν χρειαζόταν, σε θυροκόλληση. Τη στιγμή εκείνη εμφανίσθηκε ο κατηγορούμενος μαζί με ένα μεγάλο λυκόσκυλο και η εγκαλούσα του δήλωσε την ταυτότητά της και το σκοπό της επισκέψεώς της. Ο κατηγορούμενος υψώνοντας τον τόνο της φωνής του της είπε "τι θέλεις πάλι εδώ, σήκω να φύγεις όπως ήλθες" και αρνήθηκε να παραλάβει το δικόγραφο, της πρότεινε δε να θυροκολλήσει το δικόγραφο στην εξωτερική πόρτα ή να το αφήσει στο γραμματοκιβώτιο, που ήταν δίπλα σ'αυτή. Η τελευταία του απάντησε ότι αυτό δε γίνεται και ότι νομίζει ότι η θυροκόλληση πρέπει να γίνει στην πόρτα της οικίας του. Ο σκύλος, που στο διάστημα αυτό τον κοιτούσε στα μάτια και δεν είχε κάνει καμία κίνηση, αλλά βρισκόταν σε στάση αναμονής, διότι τον κρατούσε από το περιλαίμιο ο κύριός του, μετά από νεύμα και ώθησή του από τον τελευταίο επιτέθηκε στην εγκαλούσα. Συγκεκριμένα, ο σκύλος, υπακούοντας στην παρότρυνση του κατηγορουμένου, επιτέθηκε στην εγκαλούσα και την τραυμάτισε προκαλώντας της ημικυκλική εκχύμωση 0,5 εκατ κείμενη στην έξω επιφάνεια του δεξιού αντιβραχίου, μικρή εκχύμωση στην έσω επιφάνεια του δεξιού βραχίονα και δύο μικρά κυκλικά τραύματα στην έσω επιφάνεια της δεξιάς κνήμης (κάτω τριτημόριο). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι σκοπός του κατηγορουμένου ήταν να δαγκώσει ο σκύλος του την εγκαλούσα. Η δε πράξη αυτή με τον τρόπο που τελέστηκε από τον τελευταίο μπορούσε να προκαλέσει στην παθούσα βαριά σωματική βλάβη. Ακολούθως, με βάση όσα αναφέρθηκαν το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, κατά πλειοψηφία, κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, και ήδη αναιρεσείοντα, για την αποδιδόμενη σ' αυτόν πιο πάνω αξιόποινη πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως έξι