ΑΠ 1410/2010 — Έκδοση, Μειοψηφική γνώμη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1410 / 2010 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Έκδοση, Μειοψηφική γνώμη. Περίληψη: Έφεση κατά αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών που γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εγκαλούντος αλλοδαπού στις δικαστικές αρχές της Σερβίας. Γίνεται δεκτή κατά πλειοψηφία η έφεση του εκζητουμένου διότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι ότι η αίτηση εκδόσεως για τέλεση από αυτόν εγκλήματος κατά περιουσιακού δικαιώματος με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως της 13/12/1957 υπεβλήθη για επιδείνωση της θέσεως του εκζητουμένου λόγω των θρησκευτικών και εθνικών του φρονημάτων κατά τρόπο και σε βαθμό ώστε σε περίπτωση εκδόσεως του να κινδυνεύει να υποστεί κατάφωρη προσβολή του δικαιώματός του για δίκαιη δίκη στο εκζητούν Κράτος και κατ' εφαρμογή της τιθέμενης από το άρθρο 3 § 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Εκδόσεως ρήτρας διακρίσεως που συνάδει προς το άρθρο 5 § 2 του Συντάγματος και προς το άρθρο 6 § 1 της ΕΣΔΑ γνωμοδοτεί το Συμβούλιο του Άρειου Πάγου κατά της εκδόσεως του εκζητουμένου να δικασθεί για κατάχρηση εξουσίας στο Κράτος της Σερβίας. Αριθμός 1410/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ A' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Τίγγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου και Κωνσταντίνο Τσόλα και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 6 και 13 Ιουλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Γεωργίου Παντελή και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου Χ, υπηκόου Σερβίας, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Γρηγόριο Κατσάνο και Ευάγγελο Βασιλακάκη, κατά της υπ' αριθμ. 409/2010 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, με την υπ' αριθμ. 409/2010 απόφασή του, γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Σερβίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 2/23-4-2010 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν και συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 637/10. Προκειμένης συζητήσεως Αφού άκουσε τους πληρεξούσιους δικηγόρους του εκκαλούντος - εκζητουμένου, που ζήτησαν να γίνει δεκτή η έφεσή του και να μην εκδοθεί και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο οποίος ζήτησε να απορριφθεί η προκείμενη έφεση. ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 451 παρ. 1 του Κ.ποιν.Δ κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών με την οποία αυτό γνωμοδοτεί επί αιτήσεως εκδόσεως, επιτρέπεται σ' αυτόν για τον οποίο ζητείται η έκδοση και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στο Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση από το γραμματέα Εφετών στην οποία πρέπει διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως η κρινόμενη έφεση του εκκαλούντος - εκζητούμενου Χ, σέρβου υπηκόου, κατά της υπ' αριθ. 409/22-4-2010 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του στις Αρχές του Κράτους της Σερβίας, ασκηθείσα νομίμως και εμπροθέσμώς την 23-4-2010, ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί κατ' ουσίαν ως προς τα προσβαλλόμενα με τους λόγους εφέσεως κεφάλαια της εκκαλουμένης αποφάσεως και της μεταβιβάσεως της υποθέσεως κατ' αυτά εκ της εκτάσεως του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως (άρθρο 502 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ) στο παρόν Δικαστήριο (σε συμβούλιο). Κατά τη διάταξη του άρθρου 436 Κ.Ποιν.Δ οι όροι και η διαδικασία εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματικών ρυθμίζονται, αν υπάρχει διεθνείς σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Πολιτείας και του εκζητούντος Κράτους, από τις διατάξεις της σύμβασης αυτής και συμπληρωματικά από τις διατάξεις των άρθρων 437 επ. του ιδίου Κώδικα, εφόσον αυτές δεν αντιτίθενται, σ' εκείνες της συμβάσεως ή για ζητήματα για τα οποία δεν προβλέπει η σύμβαση. Τα Κράτη της Ελλάδος και της Σερβίας έχουν υπογράψει και αποδεχθεί και τα δύο την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως που υπογραφήκε στις 13-12-1957 στο Παρίσι και κυρώθηκε από την Ελλάδα (με επιφυλάξεις για τις οποίες δεν πρόκειται) το έτος 1961 με το ν. 4165/1961 και από την Σερβία από 29-12-2002 με το νόμο περί της διεθνούς συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις της Δημοκρατίας Σερβίας. Δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο στο φάκελο και από αυτά που προσκόμισε ο εκζητούμενος ότι δεν έχει ίσχυε κατά τον χρόνο υποβολής της ένδικης αίτησης έκδοσης στο εν λόγω κράτος η άνω Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως και είναι απορριπτέος ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός που προβλήθηκε από τον εγκαλούντα - εκζητούμενο. Κατά το άρθρο 2 παρ. 1 της Σύμβασης αυτής η έκδοση ενεργείται για πράξεις κολάσιμες από τους νόμους του αιτούντος Μέρους, καθώς και του Μέρους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση, οι οποίες τιμωρούνται με ποινή στερητική της ελευθερίας ή μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου τουλάχιστον ενός έτους, ενώ κατά το άρθρο 12 η αίτηση εκδόσεως διατυπώνεται εγγράφως και υποβάλλεται δια της διπλωματικής οδού, προς υποστήριξη της δε προσάγονται α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστή καταδικαστικής απόφασης, είτε εντάλματος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως έχουσα την ίδια ισχύ, εκδιδόμενης κατά του τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος μέρους, β) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου τελέσεως τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις πουν έχουν εφαρμογή και οι οποίες πρέπει να εμφαίνονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και για αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη και αν αυτό δεν είναι εφικτό δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, ως και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος χαρακτηρισμός του καταζητούμενου ατόμου και πάσα ετέρα πληροφορία δυνάμενη να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα αυτού. Τέλος κατά τις διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5, 6 και 10 της Σύμβασης η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη, αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση αποβλέπει στη δίωξη του εκζητουμένου για τα πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του ή εθνικά φρονήματα ή αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί, εξ αιτίας κάποιου από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές ή φορολογικές παραβάσεις (με το ν. 2514/1997 με τον οποίο κυρώθηκε από την Ελλάδα η Διεθνής Σύμβαση "ΣΕΓΚΕΝ" είναι δυνατή η έκδοση για ορισμένες φορολογικές παραβάσεις αν αναφέρεται σε υπηκόους του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και αν κατά την νομοθεσία της αιτούσας χώρας ή εκείνης προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση, χώρησε παραγραφή της πράξεως. Από τις διατάξεις αυτές, οι οποίες ενόψει και του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος, υπερισχύουν κάθε αντίθετης διατάξεως του ημεδαπού δικαίου, συνάγεται με σαφήνεια, ότι σε περίπτωση εκδόσεως αλλοδαπού, κατά τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως ως κατηγορούμενου, πρέπει τα εγκλήματα για τα οποία αυτός διώκεται να είναι αξιόποινα, τόσο κατά το νόμο του αιτούντος κράτους όσο και κατά το νόμο του Κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και να τιμωρούνται με ποινή, στερητική της ελευθερίας τουλάχιστον ενός έτους. Αποδεικτικά στοιχεία της ενοχής του εκζητουμένου δεν είναι αναγκαίο να προσκομίζονται, αφού τα στοιχεία αυτά δεν διαλαμβάνονται στην αναφερόμενη διάταξη, ούτε το συμβούλιο που επιλαμβάνεται της σχετικής αιτήσεως, έχει τη εξουσία να ερευνήσει τη βασιμότητα της κατηγορίας. Εξ άλλου κατά το άρθρο 450 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ το Συμβούλιο γνωμοδοτεί αιτιολογημένα για την αίτηση της εκδόσεως και αποφαίνεται, για το αν εκείνος που έχει συλληφθεί και δικάζεται, είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο του οποίου ζητείται η έκδοση, υπάρχουν τα απαιτούμενα για την έκδοση δικαιολογητικά έγγραφα το έγκλημα που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το οποίο αυτός έχει καταδικασθεί είναι από αυτά για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και να έχει προκύπτει λόγος που εμποδίζει την δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο. Στην προκειμένη περίπτωση το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης γνωμοδότησε με την προσβαλλόμενη 409/2010 απόφασή του κατά παραδοχή αιτήματος του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Σερβίας που υποβλήθηκε με το υπ' αριθ. .../2010-88 από 16-3-2010 έγγραφο και απεστάλη στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδος με την υπ' αριθμό .../2010 και 24-3-2010 ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Σερβίας στην Αθήνα. Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, στο οποίο διαβιβάσθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών με το υπ' αριθ. Φ. .../29-3-2010 έγγραφο του το άνω αίτημα έκδοσης μαζί με τα συνημμένα σ' αυτό έγγραφα επίσημα μεταφρασμένα στην Ελληνική εστάλησαν στο Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης τα έγγραφα με την υπ' αριθ. 36246 ΦΕΑ 1290 από 12-4-2010 παραγγελία του. Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης γνωμοδότησε με την εκκαλούμενη απόφαση υπέρ της εκδόσεως του εκζητούμενου, που είναι ιερωμένος και συνελήφθη στην Ελλάδα από αστυνομικούς του Α/Τ ... κατόπιν της από 4-3-2010 εντολής προσωρινής συλλήψεως του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης μετά το υπ' αριθ. DIF ... από 24-2-2010 έγγραφο της INTERPOLL Σερβίας στις αρμόδιες Δικαστικές Αρχές της Σερβίας κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος του κράτους αυτού, ως διωκόμενου με την Κι.Br.1161/01 απόφαση (ένταλμα συλλήψεως) του Ανακριτή του Ανωτέρου Δικαστηρίου του Βελιγραδίου. Το ένταλμα αυτό εκδόθηκε προκειμένου να διευκολυνθεί η έρευνα που διενεργείται για ποινικό αδίκημα για το οποίο υπάρχει βάσιμη υποψία ότι διέπραξε ο εκζητούμενος κατά συναυτουργία και για το οποίο προβλέπεται ποινή φυλακίσεως διάρκειας άνω των δέκα ετών και ειδικότερα για την αξιόποινη σύμφωνα με το άρθρο 359 παρ. 4 σε συνδυασμό με το άρθρο 33 του Ποινικού Κώδικα της Σερβίας πράξη της καταχρήσεως εξουσίας. Συγχρόνως το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης αποφάνθηκε α) ότι αυτός που εμφανίσθηκε και είχε συλληφθεί είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο για το οποίο ζητείται η έκδοση β) ότι υπάρχουν όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα που απαιτούνται από τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως της 13-12-1957, γ) ότι το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται ο εκζητούμενος είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δ) ότι δεν συντρέχουν οι όροι του άρθρου 438 στοιχ. γ'και δ'Κ.Ποιν.Δ. Από όλα τα έγγραφα που προσκομίζονται από το κράτος που υποβάλλει την αίτηση και εκείνα που προσκομίζονται από τον εκζητούμενο (από τα οποία για τα αλλοδαπά όσα είναι μεταφρασμένα στην ελληνική) και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του εκζητουμένου που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου όπως και από όσα εξέθεσαν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο ο ίδιος ο εκζητούμενος όσο και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι του προφορικώς και εγγράφως προέκυψαν τα εξής: Η έκδοση του ήδη εκκαλούντος Χ, σέρβου υπηκόου, γεννημένου στο ... στις 11-1-1963 ζητείται προκειμένου σε σχέση με ασκηθείσα κατ' αυτού και εναντίον άλλων προσώπων ποινική δίωξη να υποβληθεί σε ανάκριση για το αδίκημα της συμμετοχής στην αξιόποινη πράξη της κατάχρησης εξουσίας που τιμωρείται, με βάση το άρθρο 359 παρ. 3 σε συνδυασμό προς τις παραγράφους 1 και 4 του ίδιου άρθρου και προς το άρθρο 33 παρ. 1 του Σερβικού Ποινικού Κώδικα, με στερητική της ελευθερίας ποινή από 2 έως 12 ετών. Το αποδιδόμενο έγκλημα συνίσταται στο ότι κατά το χρονικό διάστημα από 8-8-2004 έως 9-11-2008 στο ... ο εκζητούμενος ως υπεύθυνος πρόσωπο, αρμόδιο για την εκπροσώπηση της Επαρχίας (Επισκοπής) ... στο ... και ... και ο ΑΑ ως ιδιοκτήτης και διευθυντής της εταιρείας "EPARCHY CENTER RADE NEIMAR" καταχρώμενοι της εξουσίας τους προσπόρισαν στον εαυτό τους κέρδη συνολικού ποσού 27.640.125,00 (349,857 ευρώ). Ειδικότερα ο εκζητούμενος κατηγορείται ότι κατέβαλε χρήματα τοις μετρητοίς στον συναυτουργό του ΑΑ, δίνοντας εντολή στην ταμία της άνω επαρχίας (Επισκοπής) ... να καταβάλει στα χέρια του ΑΑ διάφορα χρηματικά ποσά που συμποσούνται σε 349857 ευρώ για πλασματικές εικονικές επισκευές ιερών Μονών της Επαρχίας ... . Έτσι ο πιο πάνω ταμίας μετά από εντολή του εκζητουμένου εξέδωσε 18 συνολικά αποδείξεις για χρήματα που εκταμίευσε και παρέδωσε στο κατηγορούμενο ΑΑ, τα οποία ο τελευταίος δεν δικαιολόγησε με προσωρινά ή οριστικά τιμολόγια ούτε τα κατέβαλε στο ταμείο της εταιρείας. Η πράξη αυτή είναι επίσης αξιόποινη κατά την ελληνική νομοθεσία χαρακτηριζόμενη ως κακουργηματική απάτη από το ότι το συνολικό παράνομο περιουσιακό όφελος και η αντίστοιχη προξενεθείσα ζημία υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ τιμωρούμενη με βάση το άρθρο 386 παρ. 1-3 εδαφ. β Ποινικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 παρ. 4 ν. 2721/1999 με κάθειρξη μέχρι δέκα