ΑΠ 1412/2010 — Έκδοση, Αποχή αποφάσεως

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1412 / 2010 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Έκδοση, Αποχή αποφάσεως. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης εκζητουμένου περί της εκδόσεως του οποίου έχει αμετακλήτως γνωμοδοτήσει ήδη το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο και για την έκδοση του οποίου στις αρμόδιες δικαστικές αρχές των ΗΠΑ έχει ήδη αποφασίσει ο υπουργός Δικαιοσύνης, χωρίς να έχει εντός δύο ετών από την ημέρα συλλήψεώς του υλοποιηθεί η περί εκδόσεώς του απόφαση κατά της αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, που ήταν αρμόδιο για την έκδοση περί παρατάσεως κατά έξι μήνες της προθεσμίας εντός της οποίας από της συλλήψεως του εκζητουμένου έπρεπε να γίνει η παράδοσή του στο Κράτος από το οποίο ζητείται η έκδοση. Απέχει να αποφανθεί το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου επί της άνω αιτήσεως αναιρέσεως διότι κρίθηκε ότι το προσβαλλόμενο βούλευμα δεν ήταν από αυτά κατά των οποίων επιτρέπεται άσκηση αναιρέσεως διότι προεβλήθη από τον εκζητούμενο αμφιβολία μετά την περί εκδόσεώς του απόφαση του αρμόδιου συμβουλίου ή μετά την έκδοση του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών περί παρατάσεως της προθεσμίας των δύο ετών από της συλλήψεώς του, εντός της οποίας έπρεπε να γίνει η έκδοσή του ή να απολυθεί, κατά έξι μηνών και εν όψει του απαραδέκτου του ενδίκου μέσου έπρεπε κατ' άρθρο 476 § 1 ΚΠΔ να κληθεί από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο διάδικος που άσκησε το ένδικο αυτό μέσο ή ο αντίκλητος δικηγόρος του προ 24 ωρών να εκθέσει τις απόψεις του και δεν προκύπτει από τη δικογραφία ότι έγινε τέτοια ειδοποίηση. ΑΡΙΘΜΟΣ 1412/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ- ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Τίγγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Ιουλίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος -κατηγορουμένου Χ, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 57/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου. Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Μαΐου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 698/

1. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Παντελής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλόπουλου με αριθμό 211/31.5.10, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 452 παρ. 3 Κ.Π.Δ., η οποία προσετέθη με το άρθρο 12 του Ν. 1897/1990, κάθε αμφιβολία ή αντίρρηση σχετικά με την κράτηση του εκζητουμένου, επιλύεται από το αρμόδιο για την έκδοση Συμβούλιο Εφετών, ύστερα από κλήτευσή του προ 24 ωρών, κατά δε του εκδιδομένου βουλεύματος επιτρέπεται στον Εισαγγελέα και στον εκζητούμενο το ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Εξ άλλου, κατά το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, όπως και αυτή προσετέθη με το άρθρο 12 του Ν. 1897/1990, "Σε κάθε περίπτωση ο εκζητούμενος απολύεται, αν περάσουν δύο έτη από την ημέρα της συλλήψεώς του, η οποία προθεσμία δύναται να παραταθεί με απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου κατά έξι ακόμη μήνες". Εκ των διατάξεων αυτών σαφώς προκύπτει, πρώτον, ότι οι κατά τα άνω αμφιβολίες ή αντιρρήσεις σχετικώς με την κράτηση του εκζητουμένου, δέον να αφορούν μόνο τη συμπλήρωση του ρηθέντος ανωτάτου ορίου κρατήσεως των δύο ετών ή μετά από παράταση των δύο ετών και έξι μηνών και, δεύτερον, ότι αρμόδιο για την παράταση της κρατήσεως είναι το αρμόδιο για την έκδοση Συμβούλιο Εφετών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ... υπήκοος Χ, συνελήφθη στην Ελλάδα στις 10.5.2008 κατόπιν αιτήματος των Δικαστικών Αρχών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, για να εκδοθεί σ'αυτές, για να δικαστεί για τις αναφερόμενες στην αίτηση αξιόποινες πράξεις. Το αρμοδίως επιληφθέν Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, με το υπ'αριθμ. 67/2008 βούλευμά του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως αυτού. Κατά του εν λόγω βουλεύματος ο εκζητούμενος άσκησε έφεση, η οποία έγινε εν μέρει δεκτή με την έκδοση από τον 'Αρειο Πάγο της υπ'αριθμ. 2097/2008 αποφάσεώς του. Με την απόφαση αυτή ο 'Αρειος Πάγος γνωμοδότησε για την έκδοση αυτού στις ΗΠΑ, για να δικαστεί για τις αξιόποινες πράξεις της δολοπλοκίας εξαπατήσεως σε πρώτο βαθμό, κλοπής σε πρώτο και δεύτερο βαθμό κ.τ.λ. Επακολούθησε η έκδοση της υπ'αριθμ. πρωτ. 29095 ΦΕΑ 1209/15-6-2009 αποφάσεως του Υπουργού Δικαιοσύνης, με την οποία διετάσσετο η έκδοση του ανωτέρω στις δικαστικές αρχές της Κομητείας της . Το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, επικειμένης της συμπληρώσεως διετίας κρατήσεως του εκζητουμένου, εξέδωσε το υπ'αριθμ. 57/5-5-2010 βούλευμα, με το οποίο παρέτεινε για έξι ακόμη μήνες την κράτηση αυτού, ήτοι μέχρι τις 10-11-
2. Η 10η ημέρα είναι η νόμιμος προθεσμία (άρθρο 243 Αστ. Κώδικος), η οποία είναι αντίστοιχος της ημέρας συλλήψεως. Κατά του προαναφερθέντος βουλεύματος, ο εκζητούμενος, δια του εξουσιοδοτηθέντος πληρεξουσίου του δικηγόρου, άσκησε την από 14-5-2010 αίτηση αναιρέσεως, δια της οποίας μεταξύ άλλων προβάλλει, ότι αναρμοδίως απεφάνθη επί της παρατάσεως το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, υποστηρίζοντας ότι αρμόδιο ήτο το Συμβούλιο Εφετών του τόπου κρατήσεως, ήτοι το Συμβούλιο Εφετών Πειραιώς. Σύμφωνα, όμως, με τα ήδη εκτεθέντα, αρμόδιο ήταν το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, ως αρμόδιο για την έκδοση του αναιρεσείοντος. Επομένως, ο περί υπερβάσεως εξουσίας τέταρτος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Επίσης, ο ίδιος (5ος) λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίο το εξάμηνο της παρατάσεως έχει ως όριο λήξεως την 10-11-2010, αντί του ορθού 9-11-2010, δια τους ήδη αναφερθέντες λόγους είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Περαιτέρω, η προβλεπομένη από τη διάταξη του άρθρου 452 παρ. 2 εδάφιο τελευταίο του Κ.Π.Δ. παράταση της κρατήσεως κατά έξι μήνες, δεν εξαρτάται από τη συνδρομή εξαιρετικών περιστάσεων, όπως συμβαίνει με την εξακολούθηση ή παράταση της κατά τις διατάξεις του άρθρου 287 Κ.Π.Δ. προσωρινής κρατήσεως. Αρκεί για την παράταση κρατήσεως του εκζητουμένου η μη παράδοση και παραλαβή αυτού στο διάστημα των δύο ετών από της συλλήψεώς του. Επομένως, για την παράταση των έξι μηνών, το Συμβούλιο δεν υποχρεούται εις ιδιαίτερη αιτιολογία. Για την πληρότητα αυτής αρκεί η μνεία στο σχετικό βούλευμα, ότι κατόπιν αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών ή κατόπιν εφέσεως του Αρείου Πάγου, είχε διαταχθεί η έκδοση του εκζητουμένου και η μη υλοποίηση αυτής εντός της διετίας από της συλλήψεώς του. Επομένως, οι τα αντίθετα υποστηρίζοντες, 1ος, 2ος και 3ος λόγοι αναιρέσεως, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Ο 6ος λόγος αναιρέσεως, περί ελλείψεως ακροάσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι ο λόγος αυτός δεν συμπεριλαμβάνεται στους προβλεπομένους από το άρθρο 484 Κ.Π.Δ. λόγους αναιρέσεως κατά βουλεύματος. Ο λόγος αυτός είναι και αβάσιμος, διότι το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, δια του προσβαλλομένου βουλεύματος απεφάνθη δια την παράταση της κρατήσεως του εκζητουμένου κατά έξι μήνες, δια την οποία δεν προβλέπεται προηγούμενη κλήτευση αυτού, όπως προβλέπεται επί αμφιβολιών ή αντιρρήσεων σχετικών με την κράτηση αυτού, δηλαδή περί της συμπληρώσεως ή όχι του ανωτάτου ορίου κρατήσεως του υπό έκδοση συλληφθέντος. Οι αιτιάσεις υπό τους 7ο και 8ο λόγους αναιρέσεως, δεν εμπίπτουν σε κάποιον από τους περιοριστικούς λόγους αναιρέσεως του άρθρου 484 Κ.Π.Δ. και, επομένως, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες. Είναι, όμως, και αβάσιμες, διότι κατά το άρθρο 306 Κ.Π.Δ. οι συνεδριάσεις των δικαστικών συμβουλίων δεν είναι δημόσιες και κατά συνέπεια τα βουλεύματα αυτών δεν δημοσιεύονται σε δημόσια συνεδρίαση. Επίσης, η πρόταση του Αντ/λέως Εφετών προς το Συμβούλιο Εφετών που εξέδωσε το προσβαλλόμενο βούλευμα, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα, έχει ημεροχρονολογία την 3.5.
3. Κατ'ακολουθίαν πάντων των ανωτέρω. Προτείνομεν α) Να απορριφθεί η υπ'αριθμ. 4/14-5-2010 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατά του υπ'αριθμ. 57/2010 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, και β) Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα. Αθήνα Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος. Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 452 παρ. 3 η οποία προσετέθη με το άρθρο 12 παρ. 9 του ν. 1897/1990 ¨κάθε αμφιβολία ή αντίρρηση σχετικά με την κράτηση του εκζητουμένου επιλύεται από το αρμόδιο για την έκδοση συμβούλιο εφετών ύστερα από κλήτευσή του προ 24 ωρών. Κατά του βουλεύματος επιτρέπεται στον εισαγγελέα και στον εκζητούμενο το ένδικο μέσο της αναιρέσεως". Εξάλλου κατά το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 του ίδιου άνω άρθρου του Κ.Ποιν.Δ, όπως προσετέθη με το άρθρο 12 παρ. 9 του ν. 1897/
4. "Σε κάθε περίπτωση ο εκζητούμενος απολύεται αν περάσουν δύο έτη από την ημέρα της συλλήψεώς του, η οποία προθεσμία δύναται να παραταθεί με απόφαση του δικαστικού συμβουλίου κατά έξι ακόμη μήνες. Με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται υποχρέωση να αποφασίζει ο Υπουργός Δικαιοσύνης για την έκδοση ή όχι μέσα σε ορισμένο διάστημα προς διασφάλιση των δικαιωμάτων του εκζητουμένου η δε προθεσμία των δύο ετών (και σε περίπτωση παρατάσεώς της των δύο ετών και έξι μηνών) δεν έχει χαρακτήρα προσωρινής κρατήσεως του άρθρου 287 Κ.Ποιν.Δ ενόψει όσων ορίζονται στο άρθρο 452 για τη δυνατότητα του Υπουργού Δικαιοσύνης να διατάξει την έκδοση του εκζητουμένου στην περίπτωση κατά την οποία το αρμόδιο συμβούλιο γνωμοδοτήσει αμετακλήτως καταφατικά για την έκδοση οπότε μέχρι να αποφανθεί ο Υπουργός Δικαιοσύνης για την έκδοση ή όχι ή μέχρι να γίνουν όσα πρέπει για την υλοποίηση της περί εκδόσεως σχετικής αποφάσεως ο εκζητούμενος που παραμένει στο Ελληνικό έδαφος κρατείται οριστικώς. Από αυτές τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 452 Κ.Ποιν.Δ που προσετέθησαν με το άρθρο 12 παρ. 7 και 8 του ν. 18967/1990 προκύπτει ακόμη ότι οι προβλεπόμενες στην τελευταία αμφιβολίες και αντιρρήσεις σχετικά με τη κράτηση του εκζητουμένου δεν μπορεί να αφορούν παρά μόνον στη συμπλήρωση ή όχι του προβλεπόμενου ανωτάτου ορίου της προθεσμίας εντός της οποίας από της συλλήψεως του εκζητουμένου στην Ελλάδα ως Κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοσή του πρέπει να γίνει η παράδοσή του στο Κράτος που ζητεί την έκδοσή του ή η απόλυση του προσώπου για το οποίο ήδη έχει γνωμοδοτήσει το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο τελεσιδίκως να εκδοθεί και όχι σε άλλους λόγους και ισχυρισμούς του εκζητουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση ο ... υπήκοος Χ, που γεννήθηκε στις ... στο ... συνελήφθη στην Ελλάδα στις 10.5.2008 κατόπιν αιτήματος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για να εκδοθεί σ' αυτές για τις αναφερόμενες στην αίτηση αξιόποινες πράξεις. Το αρμόδιο να επιληφθεί Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου με την 67/2008 απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ τη εκδόσεως του ανωτέρω εκζητουμένου ... υπηκόου. Κατά της εν λόγω αποφάσεως ο εκζητούμενος άσκησε έφεση η οποία έγινε δεκτή εν μέρει από τον Άρειο Πάγο με την 2097/2008 απόφασή του. Με αυτή την απόφαση ο Άρειος Πάγος κατά μερική παραδοχή της αιτήσεως εκδόσεως γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις δικαστικές Αρχές της Κομητείας της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ για να δικαστεί για τις αξιόποινες πράξεις της δολοπλοκίας εξαπατήσεως σε πρωτόβαθμο της κλοπής σε πρώτο και σε δεύτερο βαθμό και για άλλες αναφερομένες πράξεις. Επίσης ο Άρειος Πάγος με την 243/2009 απόφασή του απέρριψε έφεση του εκζητουμένου κατά της 89/2008 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου που είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της εκδόσεως του ίδιου άνω ουκρανού υπηκόου για άλλες αξιόποινες πράξεις στις δικαστικές Αρχές της Νότιας Περιφερείας Φλόριντα των Η.Π.Α. Ακολούθως με την υπ' αριθμ. πρωτ. 2905ΦΕΑ1209/15.6.2009 απόφαση το Υπουργού Δικαιοσύνης διετάχθη η έκδοση αυτού του εκζητουμένου στις άνω δικαστικές Αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Στη συνέχεια εισήχθη από τον Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου αίτημα να αποφανθεί το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκάνησου, που είχε γνωμοδοτήσει επί της εκδόσεως του ανωτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 452 παρ. 2 εδαφ. γ' Κ.Ποιν.Δ για την παράταση κατ' εξαίρεση κατά έξι