ΑΠ 1421/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Αποδεικτικά μέσα, Ανθρωποκτονία από αμέλεια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1421 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Αποδεικτικά μέσα, Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για ανθρωποκτονία από αμέλεια και απόρριψη λόγων αναίρεσης α) για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας λόγω μη μνείας μεταξύ των αποδεικτικών μέσων και την ανώνυμη κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντα, ασαφειών και αντιφάσεων και για εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 17 του ΠΚ λόγω παραδοχής ως χρόνο τέλεσής της τον χρόνο που επήλθε το αποτέλεσμα. Απορρίπτει. Αριθμός 1421/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ιωάννα Σακελλαρίου, περί αναιρέσεως της 1594/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγουσα την ... ατομικά και ως ασκούσα τη γονική μέριμνα ανηλίκων τέκνων, κάτοικο ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Ρηγάκο. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως καθώς και στο από 20 Νοεμβρίου 2008 δικόγραφο των προσθέτων λόγων αυτής (αναίρεσης), που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 438/2008. Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων τη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του Π.Κ., "όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών" ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του Π, Κ., "από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται η διαπίστωση, αφενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου, ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, εφόσον το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται, στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του Π.Κ. Κατά τη διάταξη αυτή, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης, απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του, τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης, είχε ιδιαίτερη (δηλαδή ειδική και όχι γενική) νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση (προς ενέργεια τείνουσα στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος), μπορεί να πηγάζει από ρητή διάταξη νόμου ή από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου ή από σύμβαση ή από ορισμένη προηγούμενη συμπεριφορά του, από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις (αποδεικτικά μέσα) επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Τέλος λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί κατά το άρθρο 510 παρ. 1 περ. ε' του Κ.Π.Δ., η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, ενώ εσφαλμένη ερμηνεία, όταν το δικαστήριο αποδίδει στη διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πράγματι έχει.Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Πλημ/των Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη 1594/2007 απόφασή του που εξέδωσε δέχθηκε με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό ότι από τα κατ' είδος τους μνημονευόμενα σε αυτή αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων στην ... την 1-8-2001 και περί ώρα 16.00 μ.μ. από αμέλειά του επέφερε τον θάνατο άλλου. Συγκεκριμένα, όντος διευθύνων σύμβουλος της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", εκμίσθωσε για λογαριασμό της ως άνω εταιρείας και παρέδωσε 25-7-2001 προς χρήση στους μισθωτές - αυτοκινητιστές Θ1 και ... ένα κομπρεσέρ, ως τμήμα του εξοπλισμού ενός ρυμουλκουμένου σιλοφόρου οχήματος μεταφοράς τσιμέντου, ο οποίος χρησίμευε για την διοχέτευση υπό πίεση αέρα μέσα στην επικαλούμενη βαρέλα του οχήματος προς εκφόρτωση του χύδην τσιμέντου. Στην οπίσθια άκρη του περιστρεφόμενου άξονα του αεροσυμπιεστή (κομπρεσέρ) υπήρχε φτερωτή από χυτοσίδηρο (εξωτερικής διαμέτρου 52 cm), η οποία προκαλούσε την τεχνητή κυκλοφορία του αέρα για την ψύξη του μηχανισμού του ενώ περιμετρικά της φτερωτής υπήρχε αναπόσπαστα τοποθετημένο χυτοσίδηρο δαχτυλίδι. Όταν ο παθών Θ1 την .... εντός του χώρου του εργοταξίου της επιχείρησης ετοίμου σκυροδέματος με την επωνυμία "ΜΠΕΤΟΝ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ ΑΒΕΕ" έθεσε σε λειτουργία το υπ' αριθ. κυκλοφορίας ... ΔΧΦ ρυμουλκό μετά της ανωτέρω επικαθήμενης βαρέλας μεταφοράς τσιμέντου χύδην η μεταλλική φτερωτή - σφόνδυλος του κομπρεσέρ διαλύθηκε και τα θραυσθέντα τμήματά της εκτοξεύθηκαν με ορμή σε απόσταση δεκάδων μέτρων με αποτέλεσμα μέρος απ'αυτά να πλήξουν και το σώμα του ανωτέρω παθόντα ο οποίος δεν πρόλαβε ν'απομακρυνθεί. Έτσι, ο παθών υπέστη βαρύτατες κακώσεις ημιθωρακίου και μεθαιμοραγικό chock , η οποία ήταν και η μόνη ενεργός αιτία που προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατο του παθόντος. Αποκλειστικά υπαίτιος για τον θάνατο του παθόντος είναι ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν φρόντισε να τοποθετηθεί ισχυρό προστατευτικό κάλυμα που θα προστάτευε την φτερωτή από ισχυρά κτυπήματα και θα συγκρατούσε τα τυχόν θραύσματα σε περίπτωση θραύσης των μεταλλικών εξαρτημάτων της, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Άλλωστε κι ο ίδιος κατηγορούμενος ενώ στην απολογία του ισχυρίζεται ότι το ατύχημα οφείλεται σε αστοχία υλικού, στην συνέχεια αναφέρει επί λέξει: "Το κάλυμμα μειώνει τις πιθανότητες ατυχήματος", γεγονός άλλωστε για το οποίο τοποθέτησε κάλυμμα σ'όλα τα παρόμοια μηχανήματα. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο ανθρωποκτονίας από αμέλεια και επέβαλε σ'αυτόν ποινή φυλάκισης είκοσι