ΑΠ 1440/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Συναυτουργία, Βιασμός, Απαγωγή ακούσια

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1440 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Συναυτουργία, Βιασμός, Απαγωγή ακούσια. Περίληψη: Ακούσια απαγωγή με σκοπό την ακολασία. Βιασμός κατά συναυτουργία. Επαρκής αιτιολογία και απόρριψη του σχετικού λόγου αναιρέσεως. Αριθμός 1440/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό, Νικόλαο Ζαΐρη, (ορισθέντα προς συμπλήρωση της συνθέσεως με την υπ' αριθ. 54/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδόπουλο - Τσαγιάννη, περί αναιρέσεως της 158α, 159, 160, 161, 162, 163, 164/2007 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πειραιά. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22.2.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 470/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.-'Ελλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ, υπάρχει, όταν δεν εκτίθεται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία σχετικά με την αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποδείξεις για την ενοχή του κατηγορουμένου. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους, ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία - και όχι μόνο μερικά απ' αυτά κατ' επιλογή - όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ.(Ολ.ΑΠ 1/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 158α, 159, 160, 161, 162, 163, 164/2007 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πειραιώς, με μνεία κατ' είδος όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία έλαβε υπόψη της, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση της τα ακόλουθα περιστατικά "...Η παθούσα ........, Ουκρανή υπήκοος, εργαζόταν στο μπαρ που βρίσκεται επί της οδού ..... στον Κορυδαλλό. Ο κατηγορούμενος Χ1, συχνός πελάτης του καταστήματος προσπαθούσε ανεπιτυχώς να πείσει την παθούσα να επιδοθεί στην πορνεία. Την 9-5-1998 ο Γ1, ο οποίος ήταν φίλος και ομοχώριος του κατηγορουμένου διότι τόσον αυτός όσο και ο θείος του Γ κατάγονται από το ίδιο χωριό της Γεωργίας με τον κατηγορούμενο, πήγε στην οδό ..... στο μπαρ όπου εργαζόταν ως σερβιτόρα η παραπάνω παθούσα και ζήτησε απ' αυτή να καθίσει στο τραπέζι του. Η τελευταία κάθισε μ' αυτόν για μια ώρα περίπου και αυτός της ζήτησε να τον ακολουθήσει μετά το τέλος της εργασίας της, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Δύο ημέρες μετά (11-5-1998), όταν η παθούσα τελείωσε την εργασία της, περί ώρα 06.00 περίπου, βρήκε ένα ταξί για να επιστρέψει στην οικία της που τότε βρισκόταν στη Νίκαια επί της οδού ........ Ο κατηγορούμενος μαζί με τον Γ1 και το θείο του τελευταίου Γ την ακολούθησαν και μόλις κατέβηκε από το ταξί και πλησίασε προς την κατοικία της προσπάθησαν να την εμποδίσουν να εισέλθει σ' αυτή και τότε ο Γ χτυπώντας την με τα χέρια του στο κεφάλι, την άρπαξε δια της βίας και την επιβίβασε στο υπ' αριθ. .... αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Γ
2. 'Ολοι οι προαναφερθέντες, έχοντας αποφασίσει να ικανοποιήσουν τις γενετήσιες ορέξεις τους, την οδήγησαν σε ερηµικό μέρος της περιοχής .... Πάρνηθας µε σκοπό να ενεργήσουν ασελγείς πράξεις σε βάρος της και να έλθουν µαζί της σε εξώγαµη συνουσία χωρίς τη θέλησή της. Η περιοχή ήταν ερηµική και προσφερόταν για την ενέργεια ασελγών πράξεων. Εκεί ο καθένας µόνος από τους άλλους, όταν αυτοί ευρίσκονταν εκτός του αυτοκινήτου, χρησιµοποιώντας τις υπέρτερες σωµατικές τους δυνάµεις την χτύπησαν στο πρόσωπο και σε όλο της το σώµα. Με τον τρόπο αυτό ως και µε την απειλή ότι θα την σκοτώσουν, έκαµψαν κάθε της αντίσταση και παρά τη θέλησή της, ήρθαν διαδοχικά αρχικά σε πλήρη κατά φύση συνουσία µ' αυτήν και στη συνέχεια κατά όµοιο τρόπο επέτυχαν στοµατικό έρωτα (πεολειχία) µαζί της. Η παθούσα συνεχώς αντιδρούσε και φώναζε, όµως οι εκκλήσεις της τόσο προς τους κατηγορούµενους όσο και προς τυχόν τρίτους δεν εισακούσθηκαν. Η περιοχή ήταν ακατοίκητη και κανείς δε µπορούσε να τη βοηθήσει. Στη συνέχεια, ο κατηγορούµενος µαζί µε τα προαναφερόµενα άτοµα, αφού επιβίβασαν την παθούσα στο αυτοκίνητο που είχαν, επέστρεψαν αυτήν στην οικία της. Κατά τη διαδροµή, ο κατηγορούµενος Χ1, της έδωσε ένα ιδιόχειρο σηµείωµα σε χαρτί από πακέτο περιτυλίγµατος τσιγάρων, γραµµένο στη ρωσική γλώσσα, όπου της είχε αναγράψει τόπο συνάντησης προκειµένου η τελευταία να φέρει 1.000 δολάρια για να της επιστρέψουν το ατοµικό βιβλιάριο υγείας της. Η πραγµατική του όµως βούληση ήταν ο εκφοβισµός της παθούσας και η συνεχής επαφή µαζί της. Η παθούσα, αµέσως, µετά την αποβίβασή της από το αυτοκίνητο υπέβαλε έγκληση σχετικά µε τις παραπάνω πράξεις στο Αστυνοµικό Τµήµα Νικαίας, όπου λεπτοµερώς ανέφερε όσα διαδραµατίστηκαν. Επίσης την ίδια ηµέρα η παθούσα µετέβη στον ιατροδικαστή για εξέταση, όπου διαπιστώθηκε από τον ιατροδικαστή ...... ότι αυτή έφερε επί του σώµατός της κακώσεις, εκχυµώσεις οφθαλµών, υπόσφαγµα αριστερού οφθαλµού, εκχυµώσεις δεξιού ηµιθωρακίου άνωθεν µαστού, αµυχές βραχιόνων, εκδορές πήχεως στην έσω επιφάνεια, µώλωπες ραχιαίας επιφάνειας πήχεως, εκδορές δεξιού έσω σφυρού και µώλωπες δεξιού γλουτού. Από δε την έκθεση εργαστηριακής εξέτασης του Χηµείου της Ελληνικής Αστυνοµίας (.....), προκύπτει ότι ανευρέθη σπερµατικό υγρό σε δείγµα κολπικού υγρού της παθούσας - που είχε ληφθεί ευθύς µετά το βιασµό - στη φούστα και στο παλτό της παθούσας που φορούσε κατά τον κρίσιµο χρόνο του βιασµού. Η παθούσα, µετά την υπόδειξη των αστυνοµικών οργάνων, πήγε στο χώρο της συνάντησης που της είχε ορίσει ο κατηγορούµενος Χ1 µε το προαναφερόµενο σηµείωµα, Τετάρτη 13-5-
3. Εκεί εµφανίστηκε ο Γ1, εντός του παραπάνω αυτοκινήτου, ο οποίος αντιληφθείς την παρουσία αστυνοµικών, ανέπτυξε ταχύτητα και προσπάθησε να διαφύγει. Οι αστυνοµικοί τον σταµάτησαν διαπιστώνοντας ότι αυτός οδηγούσε αυτοκίνητο χωρίς την άδεια ικανότητας οδηγήσεως και ότι στο χέρι του αυτός φορούσε την χρυσή αλυσίδα που είχαν αφαιρέσει από την παθούσα. Μετά τη σύλληψή του ο Γ1 οδηγήθηκε στο Αστυνοµικό Τµήµα και εκεί από φωτογραφίες που είχε µαζί του, η παθούσα αναγνώρισε τον κατηγορούµενο Γ που έλαβαν µέρος στις παραπάνω πράξεις. Σε τηλεφωνική δε επικοινωνία του Γ1 από το Αστυνοµικό Τµήµα µε τον κατηγορούµενο Χ1, καθ' υπόδειξη του αστυνομικού-προκειμένου να του ορίσει συνάντηση μαζί του-για να τον συλλάβουν, ο συλληφθείς Γ1 μιλώντας ρωσικά, παρουσία αστυνομικού και της παθούσας, του είπε να φύγει. Έτσι ο κατηγορούμενος με τον Γ παρέμειναν ασύλληπτοι και φυγοδικούσαν μέχρι 4-3-2005 που ο κατηγορούμενος Χ1 συνελήφθη δυνάμει του ΑΝΒ/ ΕΣ/ 11/ 19-5-1998 εντάλματος σύλληψης της Ανακρίτριας του Β' Τμήματος του Πρωτοδικείου Πειραιά η διατήρηση της ισχύος του οποίου είχε διατηρηθεί με το υπ' αριθ. 351/ 1999 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Πειραιά. Ο δε συλληφθείς Γ1 καταδικάστηκε για τις ίδιες πράξεις που αποδίδονται στον κατηγορούμενο με την 153-156/ 1999 απόφαση του ΜΟΔ Πειραιά και μετά από άσκηση εφέσεως εκ μέρους του με την υπ' αριθ. 145-149/ 2000 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Πειραιώς. Ο κατηγορούμενος αρνείται τις κατηγορίες και παραθέτει το ιστορικό των γεγονότων με τη δική του εκδοχή, που είναι η διενέργεια συνουσίας της παθούσας μαζί τους με τη θέλησή της και η με πληρωμή δική του συνεύρεση με την παθούσα και μάλιστα προηγουμένως έξι-επτά φορές μέσα στο αυτοκίνητο. Ωστόσο πειστική εξήγηση απ' αυτόν δεν δίδεται για τις σωματικές κακώσεις που έφερε η παθούσα που οπωσδήποτε μαρτυρούν την άσκηση σωματικής βίας, όπως δεν εξηγείται και η χρησιμοποίηση ψεύτικου ονόματος απ' αυτόν "....." που αναγράφεται στο σημείωμα που παρέδωσε ο ίδιος στην παθούσα, που όριζε χρόνο και τόπο συνάντησης προκειμένου να της παραδώσουν τα αφαιρεθέντα πράγματά της (βλ. την από ..... έκθεση παράδοσης και κατάσχεσης). Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ο κατηγορούµενος να κηρυχθεί οµοφώνως ένοχος των απoδιδoμένων σε αυτόν πράξεων της ακούσιας απαγωγής από κοινού µε σκοπό την ακολασία και του βιασµού από περισσότερους δράστες κατά συναυτουργία. Ως προς την πράξη της ληστείας, πρέπει να κηρυχθεί αθώος ο κατηγορούµενος αφού η ίδια παθούσα, εξεταζοµένη ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στις 22-12-2000 (βλ. την 145-149/ 2000 απόφαση) κατέθεσε ότι τα πράγµατά της, της τα πήρε µάλλον ο θείος του τότε κατηγορουµένου Γ
4. Τέλος στον κατηγορούµενο πρέπει αν αναγνωρισθεί το ελαφρυντικό του προτέρου εντίµου βίου (άρθρο 84 παρ. 2α ΠΚ). Περίπτωση αναγνωρίσεως του ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2ε ΠΚ, δεν συντρέχει, διότι ο κατηγορούµενος επί µακρό χρονικό διάστηµα µετά τις πράξεις του ήταν φυγόδικος, αποφεύγοντας να λογοδοτήσει για τις αξιόποινες πράξεις του, γι' αυτό πρέπει να απορριφθεί το σχετικό αίτηµα του κατηγορουµένου...." Με τις παραδοχές του αυτές, το Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο για τις πράξεις της ακούσιας απαγωγής με σκοπό την ακολασία και του βιασμού κατά συναυτουργία και επέβαλε σ' αυτόν συνολική ποινή κάθειρξης εννέα