← Ελλάδα

ΑΠ 1441/2008 — Απάτη, Πλαστογραφία, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1441 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Απάτη, Πλαστογραφία, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Πλαστογραφία κατ’ εξακολούθηση και απάτη στο δικαστήριο. Επαρκής αιτιολογία αθωωτικής απόφασης. Απόρριψη αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Αριθμός 1441/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό, Νικόλαο Ζαΐρη (ορισθέντα προς συμπλήρωση της συνθέσεως με την υπ' αριθ. 54/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 1464/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με κατηγορούμενο τον Χ1, που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Μπανάκα, και πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θωμά Μήνο. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 18/28.3.2008 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 544/2008. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 479 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και εκείνος της ελλείψεως της από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά προκειμένου για αθωωτική απόφαση, εν όψει του τεκμηρίου της αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ (ν.δ. 53/1974) και δεδομένου ότι αντικείμενο αποδείξεως στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται καθόλου στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά της πράξεως, είτε όταν δεν αιτιολογεί το δικαστήριο με σαφήνεια και πληρότητα, γιατί δεν πείστηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που προσδιορίζονται στα πρακτικά της αποφάσεως και τα οποία έλαβε υπόψη για το σχηματισμό της κρίσης του. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα ειδικότερα, αρκεί ο προσδιορισμός τους κατ' είδος, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά. Πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεξετίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να μορφώσει την αθωωτική για τον κατηγορούμενο κρίση του. ΙΙ.- Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 1.464/2007 απόφασή του, κήρυξε αθώον τον κατηγορούμενο των πράξεων της πλαστογραφίας (νόθευσης) κατ' εξακολούθηση και χρήσης πλαστών εγγράφων και της απάτης στο δικαστήριο. Προκειμένου να καταλήξει στην άνω απαλλακτική κρίση του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, ότι από κατ' είδος μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα επόμενα πραγματικά περιστατικά. "... Ο πολιτικός ενάγων, Ψ1, γεωργός στο επάγγελμα, επί πολλά έτη, προμηθευόταν από τον κατηγορούμενο, Χ1, που ήταν μέλος της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "........" και διακριτικό τίτλο "...." με έδρα τα ..... και με σκοπό την πώληση γεωργικών φαρμάκων και γεωργικών εργαλείων, διάφορα είδη φυτοφαρμάκων και αγροτικών εφοδίων προς καλυτέρευση της καλλιέργειας των αγρών του. Την άνοιξη του 2000 ο ως άνω γεωργός φέρεται ότι αγόρασε από το κατάστημα του κατηγορουμένου στα ...., όπου ασκεί την επιχείρηση του, φυτοφάρμακα συνολικής αξίας 2.362.176 δραχμών ήτοι στις 27.4.2000 αγόρασε 280 λίτρα KURADAN αξίας 504.000 δραχμών, 70 κιβώτια ΒLΑΝΤΕΧ αξίας 420.000 δραχμών, 154 λίτρα STOMP αξίας 480.000 δραχμών και 54 λίτρα DURBSAN αξίας 367.900 δραχμών για τα οποία εκδόθηκε το με αριθμό .... τιμολόγιο πώλησης συνολικής αξίας 1.912.896 δραχμών (συμπεριλαμβανομένου και του 8% για Φ.Π.Α) και το αντίστοιχο με αριθμό ...... δελτίο αποστολής φέροντα τις υπογραφές αγοραστή και πωλητή. Κατά την ως άνω ημεροχρονολογία αγόρασε επίσης από την προαναφερόμενη ομόρρυθμη εταιρία και 4 γραμμάρια ΤΟΡIC αξίας 160.000 δραχμών, 4 κιβώτια GLEAN, αξίας 112.000 δραχμών και 30 κιβώτια VIORMON αξίας 144.000 δραχμών για τα οποία εκδόθηκε το με αριθμό ...... τιμολόγιο πώλησης συνολικής αξίας 449.280 δραχμών, (συμπεριλαμβανομένου και του 8% για ΦΠΑ) και το αντίστοιχο με αριθμό ..... δελτίο αποστολής. Το τίμημα πιστώθηκε και ο πολιτικώς ενάγων την 5/5/2000 κατέθεσε στην Αγροτική Τράπεζα για λογαριασμό του κατηγορουμένου το ποσό των 2.362.176 δραχμών (βλ. το με αρθμ ........ έγγραφο της ΑΤΕ). Στη συνέχεια η ως άνω ομόρρυθμη εταιρία την 10/9/2003 κατέθεσε αίτηση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 328/2003 Δ/γή πληρωμής του αρμόδιου Δικαστή επικαλούμενη οφειλή του ανακόπτοντος συνολικού ποσού 12.598,67 ευρώ, προς επίρρωση δε του ισχυρισμού της προσεκόμισε τα με αριθμό ..... και ..... τιμολόγια και τα συνοδεύοντα αυτά με αριθμό .... και ...... αντίστοιχα δελτία αποστολής. Ο πολιτικώς ενάγων διατείνεται ότι το πρώτο εξ αυτών δελτίο αποστολής νοθεύτηκε ως προς ορισμένα στοιχεία του ώστε να προκύψει το δεύτερο εξ αυτών και συγκεκριμένα α) ως προς την αρίθμηση των εγγράφων από "401" σε "1401" β) ως προς την ημεροχρονολογία το έτος "2000" μετατράπηκε σε "1999" γ) ως προς τα παραδοθέντα αγορασθέντα προϊόντα από τον πολιτικώς ενάγοντα προστέθηκαν άλλα τρία

(3), ήτοι 15 σάκοι βαμβακόσπορος ALLEGRIA, 18 βαμβακόσπορος KORINA και 5 σάκοι βαμβακόσπορος HAZERA, ενώ η αγορασθείσα ποσότητα άλλαξε από 404 σε
  1. Κατά την κρίση όμως του Δικαστηρίου από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία δεν πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος νόθευσε το παραπάνω τιμολόγιο με σκοπό να έχει έννομη συνέπεια. Ο πολιτικώς ενάγων καταθέτει ότι το 1999 και το 2000 αγόρασε φυτοφάρμακα, αλλά δεν έχει αποδείξεις. Ο μάρτυς ......, γεωργός δεν γνωρίζει πόσα φάρμακα αγόρασε ο πολιτικώς ενάγων. Ο ...... καταθέτει ότι παρόλο που φαίνεται ότι είναι διορθωμένο το δελτίο ανταποκρίνεται σε πραγματικές αγορές, αφού φορτώσανε από δύο αποθήκες, ενώ ο κατηγορούμενος απολογούμενος διατείνεται ότι όταν εξοφλούσαν την οφειλή έπαιρναν οι οφειλέτες αγοραστές αποδείξεις πληρωμής, ο πολιτικώς ενάγων αναγνώρισε το χρέος του με την καταβολή δε που του έγινε από την Α.Τ.Ε, ποσού περίπου 2.300.00ο δραχμών δεν εξόφλησε την οφειλή του. Επίσης διατείνεται ότι μπορεί να υπήρξαν φορολογικές παρατυπίες στην επιχείρηση αλλά η ΣΔΟΕ και η Εφορία μετά από έλεγχο που κάνανε στα βιβλία της επιχείρησης δεν βρήκαν εικονικά, πλαστά ή νοθευμένα τιμολόγια (βλ. καταθ. μαρτύρων και απολογία κατηγορουμένου). Η ως άνω αλήθεια του ισχυρισμού του κατηγορουμένου κατά την κρίση του Δικαστηρίου ενισχύεται από το έγγραφο της ελεγκτικής υπηρεσίας (410 ΤΕΔΚ Λάρισας) που έκαμε έλεγχο στην επιχείρηση μετά από την ...... εντολή του προϊσταμένου της υπηρεσία του για τα έτη 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 κατά το περιεχόμενο του οποίου δεν διαπιστώθηκε έκδοση πλαστών, εικονικών, λήψη εικονικών στοιχείων ή νόθευση αυτών.(βλ. έγγραφο ελεγκτικής υπηρεσίας εφορίας Λάρισας). Κατόπιν αυτών το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι αποδείχθηκαν τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την υποκειμενική και αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της νόθευσης εγγράφων και της απάτης επί Δικαστηρίω, που αποδίδονται στο κατηγορητήριο όπως περιγράφονται οι ίδιες πράξεις λεπτομερέστατα (κατά χρόνο, τόπο κ.λ.π) στο διατακτικό της παρούσης και πρέπει να κηρυχθεί αθώος....". Σύμφωνα με τις παραδοχές και τις σκέψεις αυτές, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την έννοια που αναπτύχθηκε, αφού περιέχει τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και τους συλλογισμούς με τους οποίους το Δικαστήριο έκρινε αθώο τον κατηγορούμενο. Ειδικότερα, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δέχθηκε το δικαστήριο, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε τη νόθευση των αναφερομένων εγγράφων για τα οποία κατηγορήθηκε, εκτίθενται δε στην απόφαση οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο οδηγήθηκε στο διατυπούμενο στο διατακτικό απαλλακτικό πόρισμα. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος Εισαγγελέα ότι στην απόφαση αναφέρεται και πρόσωπο που δεν κατονομάζεται ως δεύτερος κατηγορούμενος και εντεύθεν προκύπτει ασάφεια ως προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου ο οποίος πράγματι δικάσθηκε είναι αβάσιμος. Τούτο δε διότι από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι εις πρώτον βαθμόν δικάσθηκε ως ηθικός αυτουργός των άνω πράξεων και αθωώθηκε ο αδελφός του κατηγορουμένου ......, από προφανή δε παραδρομή κατά τη σύνταξη του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν προσαρμόσθηκε αναλόγως το κείμενο αυτού με την απάλειψη των λέξεων "τον δεύτερο των κατηγορουμένων". Περαιτέρω, από την αναφορά στο σκεπτικό της αποφάσεως "το δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος νόθευσε το παραπάνω τιμολόγιο με σκοπό να έχει έννομη συνέπεια" δεν δημιουργείται κατά την σχετική αιτίαση της αναιρέσεως, ασάφεια περί του αν το δικαστήριο δέχεται τη νόθευση ή τη μη νόθευση του εγγράφου ή την νόθευση μεν αλλά την ανυπαρξία εννόμων συνεπειών, αφού στη συνέχεια του σκεπτικού του σαφώς διαλαμβάνει ότι δεν υπήρξε νόθευση και ειδικώς αναφέρει το επιστηρίζον την άποψή του έγγραφο της ελεγκτικής υπηρεσίας του 41ου ΤΕΔΚ Λάρισας. Τέλος η αιτίαση για την ύπαρξη αντιφάσεως από το γεγονός ότι ενώ στην αρχή του σκεπτικού της αποφάσεως ο κατηγορούμενος αναφέρεται ως μέλος της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "....." και τον διακριτικό τίτλο ......, στην συνέχεια στο διατακτικό διαλαμβάνεται ότι την αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής την υπέβαλε ο κατηγορούμενος με την ιδιότητά του ενός εκ των νομίμων εκπροσώπων της άνω εταιρίας, είναι αβάσιμη, και των παραδοχών αυτών της αποφάσεως δεν δημιουργείται αντίφαση, μη αποκλειομένου να κατέστη και να ήταν αυτός κατά την υποβολή της αιτήσεως εκδόσεως της διαταγής πληρωμής και εκπρόσωπος της άνω εταιρείας, σε κάθε περίπτωση δε, τα προβαλλόμενα από τον Εισαγγελέα περιστατικά, ουδεμία ασκούν έννομη επιρροή ως προς την ταυτότητα του υποκειμένου του δράστη των παραπάνω αξιοποίνων πράξεων, μη σχετιζομένων προς οποιαδήποτε καταστατική ιδιότητα του κατηγορουμένου. Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 18/28-3-2008 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1.464/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου
  2. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Μαΐου
  3. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.