← Ελλάδα

ΑΠ 1448/2008 — Αναιρέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1448 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αναιρέσεως απαράδεκτο. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως, η οποία στρέφεται κατά αποφάσεως, η οποία κατά το χρόνο απαγγελίας της μπορούσε να προσβληθεί με έφεση. ΑΡΙΘΜΟΣ 1448/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Αλέξανδρο Νικάκη (ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Θεοδώρα Γκοϊνη, Ανδρέα Τσόλια (ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Απριλίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1 και ήδη κρατουμένης στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού, η οποία δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 56944/2006 αποφάσεως του (Αυτόφωρου) Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Οκτωβρίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1777/2007. Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη με αριθμό 116/11-3-2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω με τη σχετική δικογραφία, την από 1/10/2007 αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης Χ1, κρατουμένη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, κατά της υπ' αρ. 56944/17-10-2006 αποφάσεως του Β' Αυτοφ. Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής: Κατά το άρθρ. 504 §1 Κ.Π.Δ. "όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, η αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρ. 370 Κ.Π.Δ.)". Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της υπ' αρ. 56944/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάσθηκε για παραβ. του άρθρ. 83 §7 Ν.3386/05 σε ποινή φυλάκισης οκτώ

(8)μηνών και χρηματική ποινή 3.000 Ευρώ, ενώ με την ίδια απόφαση ανεστάλη η εκτέλεση της ποινής και διατάχθηκε η απέλασή της. Η προσβαλλόμενη όμως απόφαση κατά τον χρόνο εκδόσεώς της ήταν εκκλητή (άρθρ. 489 §1 Κ.Π.Δ.) από την αναιρεσείουσα και, κατά τα εκτεθέντα, δεν υπόκειται σε αναίρεση. Σημειώνεται δε, ότι η αναιρεσείουσα άσκησε ήδη την υπ' αρ. 4782/21-6-2007 έφεση, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δημ. Κοντογιάννη, κατά της ως άνω αποφάσεως, η εκδίκαση της οποίας και εκκρεμεί (βλ. συνημμ. ως άνω έφεση). Τέλος, η προβλεπόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 484 §3 και 511 Κ.Π.Δ. αυτεπάγγελτη από τον Άρειο Πάγο έρευνα αναιρετικών λόγων, λειτουργεί υπό την προϋπόθεση του παραδεκτού της αιτήσεως αναιρέσεως (ΟΛ. Α.Π. 19/2001 και 2/2002). Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη (άρθρ. 476 §1 - 513 §1α Κ.Π.Δ.) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στην αναιρεσείουσα (άρθρ. 583 §1 Κ.Π.Δ.). Για τους λόγους αυτούς - Προτείνω: (Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 1/10/2007 αίτηση αναίρεσης της κατηγορούμενης Χ1, κατά της υπ' αρ. 56944/2006 απόφασης του Β' Αυτοφ. Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και (Β) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εκ 220 Ευρώ, σε βάρος της αναιρεσείουσας. Αθήνα 7/2/2008 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 489 παρ. 1 περ. γ' του ΚΠοινΔ , ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου αν με αυτή καταδικάστηκε σε φυλάκιση πάνω από τέσσερις μήνες ή σε χρηματική ποινή πάνω από χίλια πεντακόσια ευρώ. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 504 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, δεν υπόκειται στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως η απόφαση, η οποία κατά το χρόνο απαγγελίας της μπορούσε να προσβληθεί με έφεση.... Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε κατά αποφάσεως, για την οποία δεν προβλέπεται. Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η 56944/2006 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία η αναιρεσείουσα καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών και χρηματική ποινή 3.000 ευρώ. για παράβαση του άρθρου 83 παρ. 7 του Ν 3386/2005, ενώ με την ίδια απόφαση ανεστάλη η εκτέλεση της ποινής και διατάχθηκε η απέλασή της. Όπως, όμως, προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, κατά της εν λόγω απόφασης, που ήταν εκκλητή, η αναιρεσείουσα άσκησε την υπ' αριθμ. 4782/2007 έφεση, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Επομένως, η απόφαση αυτή δεν υπόκειται σε αναίρεση και, συνακόλουθα, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, του ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 1-10-2007 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 56944/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Μαΐου
  1. Και, Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου
  2. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.