← Ελλάδα

ΑΠ 1454/2009 — Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1454 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Ασφαλιστικές εισφορές. Ποιος είναι υπόχρεος καταβολής τους επί νομικού προσώπου που έχει ορισθεί διαχειριστής και αναπληρωτής αυτού. Ποινική ευθύνη του τελευταίου. Αναίρεση καταδικαστικής απόφασης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου. Παραπέμπει. Αριθμός 1454/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιλτιάδη Καρπέτα, περί αναιρέσεως της 64183/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενο τον Χ

  1. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 425/
  2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 1 του α.ν. 86/1967, τιμωρείται με τις αναφερόμενες ποινές, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, κατά δε την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου και νόμου τιμωρείται για υπεξαίρεση, με τις στην εν λόγω διάταξη ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν (εργατικές) με σκοπό αποδόσεώς τους στους Οργανισμούς της παρ. 1 και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 26 παρ. 1, 5 του Α.Ν. 1846/1951, όπως έχει τροποποιηθεί, προκύπτει ότι για την καταβολή των εισφορών των ασφαλισμένων, επί παρεχόντων εξαρτημένη εργασία ευθύνεται η εργοδότης, ο οποίος υποχρεούται, κατά την πληρωμή των μισθών, να παρακρατεί τα τμήματα των εισφορών, που βαρύνουν τους ασφαλισμένους. Ως εργοδότης και κατά τις ως άνω διατάξεις κατά το άρθρο 8 παρ. 5 του Ίδιου Α.Ν. 1846/1951, νοείται ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, για λογαριασμό των οποίων προσφέρουν την εργασία τους τα υπαγόμενα στην ασφάλιση πρόσωπα. Κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ, ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του Α.Ν. 1846/1951 ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από το χρόνο που έχει ορισθεί. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Κατ' ακολουθίαν αυτών, για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση του άρθρου 1 του α.v. 86/1967 αποφάσεως (καθυστέρηση καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ) πρέπει να περιέχονται σ' αυτήν, τα κρίσιμα περιστατικά για τη θεμελίωση των δύο ως άνω αξιόποινων πράξεων που είναι η απασχόληση κατά συγκεκριμένο χρόνο με σχέση εξαρτημένης εργασίας ασφαλισμένου στους άνω Οργανισμούς προσωπικού, εκ του οποίου (χρόνου απασχόλησης) προκύπτει και ο χρόνος τελέσεως της πράξεως και τα χρηματικά ποσά, τα οποία, με βάση τις τακτικές αποδοχές του προσωπικού, όφειλε ο κατηγορούμενος εργοδότης να καταβάλει στον Ασφαλιστικό Οργανισμό ως εργοδοτικές ή εργατικές εισφορές δεν κατέβαλε ή παρακράτησε (Ποιν. Ολομ. Α.Π. 1/1996) καθώς και αναφορά, αν πρόκειται για προσωπική (ατομική) ή εταιρική επιχείρηση και ποία η νομική μορφή της τελευταίας και η θέση του κατηγορουμένου σ' αυτήν, ώστε να ανακύπτει η ιδιότητα του φερόμενου ως υπόχρεου για παρακράτηση ή απόδοση των εισφορών. Αν δεν υπάρχει αναφορά τέτοιων περιστατικών η αιτιολογία της απόφασης είναι ελλιπής και ιδρύεται ο αναφερόμενος λόγος αναίρεσης. Αν, τέλος, πρόκειται για εταιρική επιχείρηση, με τη μορφή της ομόρρυθμης εταιρίας, αρκεί μόνη η ιδιότητα των φερομένων πλειόνων εργοδοτών, ως μελών της εταιρίας (εταίρων), αφού σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 748 παρ. 1 του Α.Κ., η διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων ανήκει, αν δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά, σε όλους μαζί τους εταίρους. Όταν όμως έχει προβληθεί παραδεκτά, ισχυρισμός του κατηγορουμένου για μη συμμετοχή του στη διαχείριση της εταιρίας σύμφωνα με το άρθρο 749 Α.Κ., ο οποίος στην περίπτωση αυτή είναι αυτοτελής και η απόρριψή του έχει ανάγκη ιδιαίτερης αιτιολογίας, η αιτιολογία της απόφασης, πρέπει να εκτείνεται με πληρότητα και στον αυτοτελή αυτόν ισχυρισμό. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 64183/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, καταδικάσθηκε εκτός του Χ2, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό για την πράξη της καθυστέρησης καταβολής εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ, σε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα πέντε

(15)μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική ποινή προς 4,40 ευρώ κάθε ημέρα φυλάκισης, και χρηματική ποινή 1.500 ευρώ. Στην αιτιολογία της απόφασης, προκύπτουσα από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της αναφέρονται τα εξής: "Από την κύρια αποδεικτική διαδικασία και τα έγγραφα των οποίων έγινε ανάγνωση στο ακροατήριο καθώς και από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο και την εν γένει συζήτηση της υποθέσεως αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Όπως προκύπτει από το από ...ιδιωτικό συμφωνητικό τροποποίησης καταστατικού της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ... ΟΕ και το διακριτικό τίτλο ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ..., από την ως άνω ημερομηνία απεχώρησε ο εκ των εταίρων ..., μεταβιβάζοντας το ποσοστό του στον Χ
  1. Στον όρο 6 του ίδιου συμφωνητικού ορίζεται ότι διαχειριστής και εκπρόσωπος της εταιρίας σε όλες της τις σχέσεις και ενώπιον κάθε Αρχής είναι ο Χ2, σε περίπτωση δε απουσίας ή κωλύματος τούτου, σε όλες τις αρμοδιότητες ή πράξεις διαχείρισης εκπροσωπείται από τον Χ
  2. Περαιτέρω, για τις ανάγκες της ως άνω επιχείρησης και ειδικότερα για το χρονικό διάστημα από 9/2001 έως και ΔΧ/2001 οι Χ2 και Χ1 ως εργοδότες διατηρούσαν προσωπικό 10 μισθωτών, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας που ασφαλιζόταν στο ΙΚΑ, για την ασφάλιση του οποίου όφειλαν να καταβάλουν στον ως άνω ασφαλιστικό οργανισμό εισφορές συνολικού ύψους 18.755,69 ευρώ, μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα, μέσα στον οποίον είχε παρασχεθεί η εργασία. Ειδικότερα: α] έχοντες νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τους ίδιους ασφαλιστικών εισφορών [ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ] ύψους 12503,79 ευρώ δεν κατέβαλαν αυτές στον ως άνω οργανισμό μέσα στο μήνα κατά τον οποίον οι εισφορές έγιναν απαιτητές και β] έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση [ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ] ποσού 6251,90 ευρώ με σκοπό να τις αποδώσουν αυτές στον ίδιο οργανισμό, δεν τις κατέβαλαν σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίον έγιναν απαιτητές. Για τις παραλήψεις τους δε αυτές συντάχθηκε η με αρ. 53176 ΠΕΕ, στην οποίαν αναγράφονται 10 μισθωτοί με συνολικό ύψος αποδοχών 38.376,31 ευρώ. Με βάση τα ανωτέρω πρέπει οι πρώτος και δεύτερος κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι των πράξεων που τους αποδίδονται, αφού ως ομόρρυθμα μέλη της εταιρίας ευθύνονται αλληλέγγυα και εις ολόκληρον έναντι του ως άνω ασφαλιστικού οργανισμού...". Με βάση δε τα αποδειχθέντα αυτά περιστατικά, το Δικαστήριο κατέληξε σε καταδικαστική για τους κατηγορουμένους Χ1 (αναιρεσείοντα) και Χ2 κρίση και επέβαλε στον καθένα αυτών τις αναφερόμενες ποινές φυλάκισης και χρηματική. Η αιτιολογία όμως αυτή που διέλαβε το Δικαστήριο της ουσίας στην προσβαλλόμενη απόφασή του ως προς τον αναιρεσείοντα, είναι ελλιπής και δεν είναι η απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη, σε σχέση με την απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του περί ανάθεσης της διαχείρισης των εταιρικών υποθέσεων μόνο στον από τους εταίρους Χ2, σε περίπτωση δε απουσίας ή κωλύματος του τελευταίου όλες οι αρμοδιότητες και πράξεις διαχείρισης θα ασκούνταν από τον αναιρεσείοντα (βλ. όρο 6 του από ... ιδιωτικού συμφωνητικού τροποποίησης καταστατικού της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... Ο.Ε."), ήτοι ότι κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα από 9/2001 έως το χρόνο υποχρέωσης καταβολής του Δ.Χ./2001 διαχειριστής της ως άνω ομόρρυθμης εταιρίας είχε οριστεί το Χ2, που δεν απουσίαζε ούτε κωλύετο να ασκήσει τα σχετικά διαχειριστικά του καθήκοντα, στα οποία περιλαμβάνονταν και η έγκαιρη καταβολή προς το ΙΚΑ των οφειλομένων σε αυτό εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, και εντεύθεν δεν ανέκυπτε ζήτημα διαχείρισης της ως άνω εταιρίας από τον αναιρεσείοντα. Ο εν λόγω αυτοτελής ισχυρισμός, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. 7η σελίδα αυτών) είχε προβληθεί παραδεκτά με σαφήνεια και ορισμένα από τον εκπροσωπούντα τον αναιρεσείοντα πληρεξούσιο δικηγόρο του. Ο αυτοτελής όμως αυτός ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, απορρίφθηκε σιωπηρά από την προσβαλλόμενη απόφαση καίτοι ασκούσε επιρροή ως προς την απαλλαγή αυτού από την αναφερομένη υποχρέωση του ως διαχειριστή της ως άνω εταιρίας για πληρωμή των προς το ΙΚΑ οφειλομένων εισφορών. Επομένως, οι συναφείς, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναίρεσης της κρινόμενης αίτησης, με τους οποίους προβάλλεται η ελλιπής κατά τούτο αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης και η έλλειψη νομίμου βάσεως αυτής όσον αφορά τον αναιρεσείοντα, είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί. Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τον αναιρεσείοντα και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το μέρος αυτό για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 64183/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κατά το μέρος που αφορά τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο Χ
  3. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση, κατά το ως άνω μέρος της, στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που είχαν δικάσει προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου
  4. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Ιουνίου
  5. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.