ΑΠ 1456/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1456 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Μη εμφάνιση εγκαλούντος κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, νομίμως και εμπροθέσμως για τη συζήτηση της εφέσεως του. Απορρίπτεται αυτή ως ανυποστήρικτη. Για να έχει η απορριπτική απόφαση ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απαιτείται στο σκεπτικό της να αναφέρει το χρόνο και το αποδεικτικό επιδόσεως της κλήσεως προς συζήτηση της εφέσεως. Απορρίπτεται ο λόγος αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. ΑΡΙΘΜΟΣ 1456/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο- Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Απριλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Πέτρου, περί αναιρέσεως της 18122/2009 αποφάσεως Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Νοεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 184/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η κρινόμενη με αριθμό 84/3-11-2009 ενώπιον του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, Δημήτριο Λυμπέρη, του κατηγορουμένου, ..., κατά της 18.122/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην αυτού και απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη έφεσή του κατά της 91.792/06 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία (απόφαση Τριμελούς) καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 30-3-09 και η επίδοσή της στον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα έγινε στις 13-11-2009 με θυροκόλληση παρουσία μάρτυρα, καθώς και στην αντίκλητο δικηγόρο του, Βασιλική Κωλέτση, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, πριν από κάθε επίδοση στον ίδιο της προσβαλλόμενης αποφάσεως και πρέπει να ερευνηθεί. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 500 εδ. γ και 501 παρ. 1 του Κ.Π.Δ αν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, εφόσον διαπιστώνεται ότι ο εκκαλών κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα. Η απόφαση αυτή προσβάλλεται μόνο με αίτηση αναιρέσεως για οποιοδήποτε λόγο από τους μνημονευόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ, οι οποίοι πρέπει να αναφέρονται σε πλημμέλειες της ανωτέρω εφετειακής αποφάσεως που απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη και όχι σε πλημμέλειες της πρωτοδίκου αποφάσεως ή σε άλλα άσχετα με την απορριπτική αυτή κρίση του Εφετείου θέματα. Έτσι, στην περίπτωση που ο εκκαλών κλητεύθηκε με κλήση προς συζήτηση της εφέσεώς του, αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, η μνεία του αποδεικτικού κλητεύσεώς του και η ημερομηνία τούτου, ώστε να προκύπτει η εμπρόθεσμη κλήτευση του κατά το άρθρο 166 Κ.Π.Δ. Αν ο εκκαλών κατηγορούμενος δεν έχει κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως και δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο κατά την ορισμένη δικάσιμο, το δικαστήριο πρέπει να κηρύξει απαράδεκτη την συζήτηση και να μην απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, γιατί διαφορετικά υπερβαίνει την εξουσία του και υποπίπτει στην παράβαση του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Η, η οποία ερευνάται και αυτεπαγγέλτως. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 18.122/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη λόγω μη εμφανίσεως του η με αριθμό 12.470/15-10-2007 έκθεση εφέσεως του εκκαλούντος κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, κατά της με αριθμό 91.792/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία αυτός είχε καταδικαστεί ερήμην, για την πράξη της παραβάσεως του άρθρου 17 παρ. 8 του Ν. 1337/
2. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικάσαν ως Εφετείο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την παραπάνω έφεση, με την εξής κατά λέξη αιτιολογία: "Από τα αποδεικτικά επιδόσεως των επιμελητών Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών από 26/1/2009 της ... και από 10-2-2009 της ..., που βρίσκονται στη δικογραφία, προκύπτει ότι ο προαναφερόμενος κατηγορούμενος (και ο αντίκλητος Δικηγόρος του) κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως να εμφανιστεί σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και να υποστηρίξει την έφεση που έχει ασκήσει κατά της 91792/06 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Δεδομένου ότι δεν παρουσιάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501 του Κ.Ποιν.Δ να απορριφθεί η έφεσή του ως ανυποστήρικτη". Η αιτιολογία αυτή της προσβαλλόμενης, απορριπτικής της εφέσεως ως ανυποστήρικτης αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, είναι η απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού εκτίθενται σε αυτή σε αυτή όλα τα στοιχεία που αναφέρθηκαν και είναι αναγκαία για την πληρότητά της, εκτείνεται δηλαδή στην εγκυρότητα της κλητεύσεως τον εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος να παραστεί κατά τη συζήτηση της εφέσεώς του και διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως και τα αποδεικτικά από τα οποία αυτή προκύπτει τα οποία δεν διακρίνονται με την καταχώριση αριθμού. Ο αναιρεσείων, με το μοναδικό λόγο της αιτήσεώς του ισχυρίζεται ότι "το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάσαν ως Εφετείο, δεν διέλαβε διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν μνημονεύει τους αριθμούς των αποδεικτικών κλητεύσεως και την ημερομηνία αυτών, ώστε να συνάγεται η εμπρόθεσμη κλήτευση του και έτσι πρέπει να αναιρεθεί κατ'άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του Κ.Π.Δ., ενώ παράλληλα δεν ανεγνώσθη η αναβλητική απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία ανεβλήθη αορίστως κατά τη δικάσιμο της 28 Μαΐου 2008 η υπόθεση, λόγω τηρήσεως υπό του Γραμματέως του ωραρίου". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, κατά μεν το πρώτο σκέλος του διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως ρητά αναφέρεται τόσο η 26-1-2009 ως ημεροχρονολογία κλητεύσεως του αναιρεσείοντος (με θυροκόλληση παρουσία μάρτυρα), όσο και η 10-2-2009 ως ημεροχρονολογία επιδόσεως της κλήσεως στη διορισμένη με την έφεση αντίκλητο δικηγόρο του, κατά δε το δεύτερο σκέλος του, διότι, όπως και ο αναιρεσείων διατείνεται, η υπόθεση είχε αναβληθεί αορίστως και, η αναβλητική αυτή απόφαση δεν ασκούσε οποιαδήποτε επιρροή για την κλήτευση του αναιρεσείοντος στη δικάσιμο που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Επομένως ο σχετικός, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλονται τα αντίθετα, για ελλιπή αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Μετά ταύτα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ,.Ποιν.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθ. 84/3-11-2009 αίτηση του ..., για αναίρεση της με αριθμό 18.122/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι