ΑΠ 1462/2009 — Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ποινή

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1462 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ποινή. Περίληψη: Αναίρεση δεν επιτρέπεται κατά απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου που απέρριψε την προσφυγή του κατηγορουμένου που διέταξε τη μετατροπή της ποινής παροχής κοινωνικής εργασίας και εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής του. Πότε πρέπει να προσκομίζεται η εξουσιοδότηση από το συνήγορο του αναιρεσείοντος όταν ασκεί την αίτηση αναίρεσης κατ' εντολή του (εικοσαήμερη προθεσμία προσκόμισης στον αρμόδιο γραμματέα από το χρόνο της άσκησής της). Επί απαραδέκτου άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης καλείται ο αναιρεσείων ή ο νόμιμα διορισμένος συνήγορός του στο Συμβούλιο για να εκθέσει τις απόψεις του (άρθρο 476 §1 ΚΠΔ) -. Αριθμός 1462/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα. Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Μαρτίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1 κατοίκου ... που δεν παρέστη στο Συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 52876/2008 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 36/2009. Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή με αριθμό 42/27.1.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "1-Εισάγω ενώπιόν σας, κατά τα άρθρα 476 και513 παρ.1 εδ.α' ΚΠΔ, την 98/12-9-2008 αίτηση αναιρέσεως των καταδικασμένου Χ1 κατοίκου ... κατά της 52876/08 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμ/κείου Αθηνών, με την οποία το δικαστήριο τούτο απέρριψε την προσφυγή του κατά της 21/08 Διατάξεως του Εισαγγελέα Πλημμ/κών Αθηνών που διέταξε την εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής του, την οποία με προηγούμενη απόφασή του είχε μετατρέψει σε ποινή παροχή κοινωνικής εργασίας,[άρθρο 82 ΠΚ], και εκθέτω τα ακόλουθα: 2-Κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 2 παρ. 18 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε. 3-Κατά το άρθρο 465 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 6 παρ. 5 του Ν. 1653/1986, ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ. 2 (το άρθρο 465 παρ. 1 παραπέμπει από προφανή παραδρομή στην παρ. 1 αντί στην παρ. 2 του άρθρου 96). Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Στις περιπτώσεις ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά βουλεύματος, καθώς και κατά αποφάσεως, όταν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία τους, το πληρεξούσιο μπορεί να προσκομισθεί στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του. Αν η προθεσμία αυτή παρήλθε άπρακτη το ένδικο μέσο κηρύσσεται απαράδεκτο κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ. Από τα παραπάνω συνάγεται, ότι για το παραδεκτό της ασκήσεως του ένδικου μέσου με αντιπρόσωπο το πληρεξούσιο απαιτείται να υπάρχει κατά το χρόνο της ασκήσεώς του και ότι η σχετική εντολή, στερείται αξίας αν αυτή δόθηκε μεταγενεστέρως ή αν εγκρίθηκε εκ των υστέρων από τον αντιπροσωπευόμενο η άσκηση του ένδικου μέσου, διότι η έγκριση αυτή δεν καλύπτει την ανυπαρξία της εντολής. [ΑΠ.1488/05,ΑΠ.877/91 ΝΟΒ 39/1436,ΑΠ.508/89 ΝΟΒ 89/793,,ΑΠ.1060/90]. 4-Κατά το άρθρο 504 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία, ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρ.370). Η απόφαση όμως με την οποία το δικαστήριο αποφαίνεται για τη μετατροπή ή μη της ποινής που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο μετά την κήρυξη της ενοχή του, είτε εκδίδεται στην ίδια δίκη είτε σε μεταγενέστερη κατόπιν αιτήσεως του κατηγορουμένου ή του εισαγγελέα, σύμφωνα με το άρθρο 82 παρ.13 Π.Κ, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ.2 του ν.2479/1997, δεν είναι τελειωτική επί της κατηγορίας, ούτε υπάγεται σε κάποια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 504 Κ.Π.Δ, ή σε άλλη ειδική διάταξη νόμου που επιτρέπει την αναίρεση. [Α.Π. 8/01 Π.ΛΟΓ. 01/48, Π.ΧΡ. 01/594, Α.Π. 1578/04 Π.ΛΟΓ 04/1984, Π.ΔΙΚ 05/564, Α.Π. 1861/05 Π.ΛΟΓ 05/1766, Α.Π. 1310/05 Π.ΛΟΓ 05/1217]. Επομένως, η απόφαση για την μετατροπή ή η μη της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε ποινή παροχής κοινωνικής εργασίας, ακόμη και η απόρριψη της προσφυγής του κατηγορουμένου από το τριμελές πλημμ/κείο του τόπου παροχής της εργασίας κατά της διατάξεως του Εισαγγελέα Πλημμ/κών που διέταξε την εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής στην περίπτωση που η παρεχόμενη απ' αυτόν εργασία είναι ελλιπής ή πλημμελής, δεν προσβάλλεται με αίτηση αναιρέσεως .[άρθρο 82 παρ. 8 ΠΚ]. 5- Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμ/κείο Αθηνών με την 44234/07 απόφασή του μετέτρεψε τη συνολική ποινή του αναιρεσείοντος-καταδικασμένου διάρκειας 4 ετών και 34 μηνών σε παροχή κοινωφελούς εργασίας. Πλην όμως ο Εισαγγελέας Πλημμ/κών Αθηνών με την 21/08 διάταξή του διέταξε την εκτέλεση της προαναφερόμενης ποινής του καταδικασμένου για το λόγο ότι η παρεχόμενη απ' αυτόν κοινωφελής εργασία ήταν πλημμελής. Ο ανωτέρω προσέφυγε στο Τριμελές Πλημμ/κείο Αθηνών, το οποίο με την προσβαλλόμενη 52876/08 απόφασή του απέρριψε την προσφυγή του. Ήδη ο ανωτέρω με την κρινόμενη αίτησή του ζητά την αναίρεση της απορριπτικής αυτής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμ/κείου Αθηνών για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Η αίτηση αυτή ασκήθηκε για λογαριασμό του από τον εμφανισθέντα ως αντιπρόσωπό του Γεώργιο Σκούτα, δικηγόρο Αθηνών, δυνάμει της θεωρημένης για το γνήσιο της υπογραφής της και συνημμένης από 11-9-08 εξουσιοδοτήσεώς του. Πλην όμως, όπως προκύπτει από την έκθεση της αιτήσεως αναιρέσεως και της επικαλούμενης εξουσιοδότησης, η μεν αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, η δε εξουσιοδότηση δόθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2008, ήτοι μετά την άσκηση της αναιρέσεως και ακόμη μετά την πάροδο είκοσι ημερών από την άσκησή της, μέσα στην οποία μπορούσε να προσκομισθεί η σχετική εξουσιοδότηση στον αρμόδιο γραμματέα. Επομένως, η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις του νόμου. 6-Κατ' ακολουθία, η εισαγόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη τόσο διότι στρέφεται εναντίον απόφασης κατά της οποίας δεν προβλέπεται, όσο και διότι ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή της. Εν όψει τούτων, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, σε συμβούλιο, επιβάλλεται το μεν να απορρίψει ως απαράδεκτη την ανωτέρω αίτηση αναιρέσεως του καταδικασμένου, το δε να καταδικάσει αυτόν στα δικαστικά έξοδα των 220 Ε. ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩ Α-Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 98/12-9-2008 αίτηση αναιρέσεως των καταδικασμένου Χ1 κατοίκου ... κατά της 52876/08 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμ/κείου Αθηνών, και Β-Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των 220 Ε. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής". Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από κλητεύτηκε, όπως προκύπτει από το από ... αποδεικτικό επίδοσης της επιμελήτριας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ... νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 463 εδ. α ΚΠΔ ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνον εκείνος, που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα να το ασκήσει ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται, κηρύσσεται αυτό απαράδεκτο. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 504 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά απόφασης, η οποία, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 370 ΚΠΔ). Η απόφαση, όμως, με την οποία το δικαστήριο αποφαίνεται για τη μετατροπή ή μη της ποινής που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο μετά την κήρυξη της ενοχής του, είτε εκδίδεται στην ίδια δίκη, είτε σε μεταγενέστερη, μετά από αίτηση του κατηγορουμένου ή του εισαγγελέα, σύμφωνα με το άρθρο 82 παρ. 13 του ΠΚ, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 2 του ν. 2479/1987, δεν είναι τελειωτική της κατηγορίας, ούτε υπάγεται σε κάποια από τις περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 504 ΚΠΔ ή σε άλλη ειδική διάταξη νόμου που επιτρέπει την αναίρεση. Κατά συνέπεια, η απόφαση για τη μετατροπή ή μη της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε ποινή παροχής κοινωνικής εργασίας, ακόμη και η απόρριψη της προσφυγής του κατηγορουμένου από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο του τόπου παροχής της εργασίας κατά της διάταξης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών που διέταξε την εκτέλεση της στερητικής της ελευθερίας ποινής στην περίπτωση που η παρεχόμενη απ' αυτήν εργασία είναι ελλιπής ή πλημμελής, δεν προσβάλλεται με αίτηση αναίρεσης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 465 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 6 παρ. 5 του ν. 1653/1986, ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ. 2 ΚΠΔ. Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Στις περιπτώσεις άσκησης ενδίκου μέσου κατά βουλεύματος, καθώς και κατά απόφασης, όταν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της, το πληρεξούσιο μπορεί να προσκομισθεί στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του. Αν η προθεσμία αυτή παρήλθε άπρακτη το ένδικο μέσο κηρύσσεται απαράδεκτο κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι για το παραδεκτό της άσκησης του ένδικου μέσου με αντιπρόσωπο απαιτείται να υπάρχει κατά το χρόνο της άσκησής του η σχετική εντολή, στερείται δε αξίας αν αυτή δόθηκε μεταγενεστέρως ή αν εγκρίθηκε εκ των υστέρων από τον αντιπροσωπευώμενο η άσκηση του ένδικου μέσου, διότι η έγκριση αυτή δεν καλύπτει την ανυπαρξία της εντολής. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της απόφασης που έχει προσβληθεί (στην περίπτωση που εκκρεμεί το στάδιο της εκτέλεσής τους και την καταδίκη στα δικαστικά έξοδα εκείνου που το άσκησε. Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση όλων των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα περιστατικά: Με την υπ' αριθμ.54234/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών μετατράπηκε η συνολική ποινή του αναιρεσείοντος, καταδικασμένου σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών και τριών μηνών με την υπ' αριθμ. 43889/2007 απόφαση του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου για την πράξη της απάτης από κοινού κατ' εξακολούθηση, με ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, σε παροχή κοινωφελούς εργασίας, κατά παραδοχή της από 5-7-2007 σχετικής αίτησής του. Στη συνέχεια όμως ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών με την υπ' αριθμ. 21/2008 διάταξή του διέταξε την εκτέλεση της προαναφερόμενης ποινής του αναιρεσείοντος για το λόγο ότι η παρεχόμενη απ' αυτόν κοινωφελής εργασία ήταν πλημμελής. Ο ανωτέρω προσέφυγε στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, το οποίο με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 52876/2008 απόφασή του απέρριψε την προσφυγή του. Αυτός με την κρινόμενη αίτησή του ζητεί την αναίρεση της προαναφερόμενης απορριπτικής απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Η κρινόμενη από 12-9-2008 αίτηση ασκήθηκε για λογαριασμό του αναιρεσείοντος από τον εμφανισθέντα ως αντιπρόσωπό του Γεώργιο Δημ. Σκούτα, δικηγόρο Αθηνών, δυνάμει της θεωρημένης για το γνήσιο της υπογραφής της και συνημμένης από 11-9-2008 εξουσιοδότησής του, όπως στην πρώτη παράγραφο της εν λόγω αίτησης ρητώς αναφέρεται. Πλην όμως, όπως προκύπτει από την έκθεση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της επικαλούμενης εξουσιοδότησης, η μεν αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2008, όπως προαναφέρθηκε, η δε εξουσιοδότηση δόθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2008, ήτοι μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και την πάροδο είκοσι ημερών από την άσκησή της, μέσα στην οποία μπορούσε να προσκομισθεί στον αρμόδιο γραμματέα η σχετική εξουσιοδότηση του αναιρεσείοντος προς τον ως άνω δικηγόρο. Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις του νόμου κατά τα προεκτιθέμενα. Κατ' ακολουθία, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, τόσον διότι στρέφεται εναντίον απόφασης κατά της οποίας δεν προβλέπεται το ένδικο μέσο της αναίρεσης, όσο και διότι ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή της, μετά και την κλήτευσή του (βλ. το σχετικό από... αποδεικτικό επίδοσης της επιμελήτριας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ...) και μη εμφάνιση στο Συμβούλιο τούτο του ασκήσαντος για λογαριασμό του αναιρεσείοντος την κρινόμενη αίτηση δικηγόρου. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 12 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση του καταδικασμένου Χ1 κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 52876/2008 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι