ΑΠ 1466/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως απαράδεκτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1466 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αίτηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως 5μελούς Εφετείου (σε συμβούλιο) που απέρριψε έφεση ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως της. Πρέπει να περιέχει λόγους ορισμένους και παραδεκτούς, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Λόγος εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Δ' ΚΠΔ. Τι πρέπει να περιέχει για να είναι ορισμένος. Αοριστία πρώτου λόγου που περιορίζεται στην επανάληψη της διατυπώσεως του άρθρου 510 παρ. 1 εδαφ. Δ' και παράθεση του άρθρου, μη νόμιμος δεύτερος λόγος για υπέρβαση εξουσίας (510 παρ. 1 Η ΚΠΔ). Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης. Αριθμός 1466/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Γεώργιο Μπατζαλέξη-Εισηγητή και Χριστόφορο Κοσμίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Απριλίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μπουλούκο, περί αναιρέσεως της 351/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Απριλίου 2009 αίτηση αναιρέσεως , η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 647/2009. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά αποφάσεων και βουλευμάτων πρέπει στη έκθεση ή δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ειδικότερα για το ορισμένο του από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγου αναίρεσης για έλλειψη της ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα και δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν διαφοροποιείται ως προς το παραδεκτό του από τους άλλους λόγους αναίρεσης, ούτε από τον αντίστοιχο λόγο επί βουλευμάτων, πρέπει να προσδιορίζεται με την αναίρεση σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας ( ΟλΑΠ 2/2002 και 19/2001). Τέλος κατά την διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, ή ασκήθηκε εκπροθέσμως, το αρμόδιο να κρίνει επ' αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε συμβούλιο), μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και, αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Στην κρινόμενη περίπτωση η κρινόμενη με αριθμό εκθέσεως 75/14-4-2009 αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της 351/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε σε Συμβούλιο και απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως, την με αριθμό εκθέσεως 1480/20-11-2008 έφεση του αναιρεσείοντος ... κατά της 4790/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε ένοχος των πράξεων: 1) Απόπειρας απάτης (42, 386 παρ. 1 και 3 α ΠΚ), 2) πλαστογραφίας με χρήση (216 παρ. 1 και 3 β ΠΚ), 3) υφαρπαγής ψευδούς βεβαιώσεως (220 παρ. 1 ΠΚ), 4) ψευδούς υπεύθυνης δήλωσης (22 παρ. 6 Ν. 1599/1986 και 5) ηθικής αυτουργίας σε ψευδή αναφορά στην αρχή (46 παρ. 1 α, 225 παρ. 2 α ΠΚ) και του επέβαλε συνολική ποινή καθείρξεως 8 ετών και 9 μηνών. Ως λόγοι αναιρέσεως αναφέρονται στην ανωτέρω έκθεση κατά λέξη: " α) Έλλειψη επαρκούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ) και β) έκδοση απόφασης καθ υπέρβαση εξουσίας (άρθρο 510 παρ. 1 Θ'-ορθό Η'- ΚΠΔ), καθώς το Συμβούλιο Εφετών απέρριψε την ως άνω ασκηθείσα έφεση ως εκπρόθεσμη, όπερ θα έπρεπε να κριθεί από το Δικαστήριο της ουσίας (Εφετείο), ως προς το παραδεκτό της άσκησής της". Με την διατύπωση αυτή, ο μεν πρώτος λόγος τυγχάνει αόριστος, διότι περιορίζεται να επαναλάβει την διατύπωση του νόμου και να παραθέσει την σχετική διάταξη, ο δε δεύτερος τυγχάνει μη νόμιμος και εκ τούτου απαράδεκτος, αφού η προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε από το αρμόδιο προς τούτο Πενταμελές Εφετείο, που συνεδρίασε σε Συμβούλιο, όπως ρητά προβλέπει η ανωτέρω διάταξης του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, και όχι από το Συμβούλιο Εφετών, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει ο αναιρεσείων. Κατ ακολουθία τούτων, σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα, πρέπει η αίτηση να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την με αριθμό εκθέσεως 75/14-4-2009 αίτηση του ... για αναίρεση της με αριθ. 351/2009 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών (Σε Συμβούλιο). Και. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι