ΑΠ 1480/2013 — Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1480 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Περίληψη: Απάτη ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας. Λόγοι αναίρεσης:

1. Απόλυτη ακυρότητα διότι διορίστηκε διερμηνέας εκτός πίνακα, δεν αιτιολογήθηκε ο εν λόγω διορισμός και δεν δόθηκε ο λόγος επ' αυτού στον κατηγορούμενο. Απορρίπτει διότι δεν χρειαζόταν αιτιολογία και ο λόγος στον κατηγορούμενο καθόσον από τα πρακτικά προκύπτει ότι ο διορισθείς ήταν στον πίνακα.
2. Εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου (άρθρο 386 παρ. 1 ΚΠΔ). Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης και πρόσθετους λόγους. Αριθμός 1480/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Μαρία Βασιλάκη - Εισηγήτρια, Χρυσούλα Παρασκευά και Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Μ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κοσμάτο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1268/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Απριλίου 2013 αίτησή του αναιρέσεως καθώς και στους από 18 Οκτωβρίου 2013 προσθέτους λόγους, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 545/
3. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, οι υπό κρίση από 16-4 -2013 αίτηση αναιρέσεως και οι από 18-10-2013 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως κατά της αυτής υπ' αριθμ 1268/2012 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, λόγω της προδήλου μεταξύ των συνάφειας, πρέπει να συνεκδικασθούν. Επειδή, από την διάταξη του άρθρου 233 παρ. 1 ΚΠΔ προκύπτει ότι στην περίπτωση που ο κατηγορούμενος, ο αστικός υπεύθυνος ή ο μάρτυρας δεν γνωρίζει επαρκώς την ελληνική γλώσσα, διορίζεται από τον διευθύνοντα την συζήτηση στο ακροατήριο διερμηνέας. Περαιτέρω κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 233 ΚΠΔ, προστεθείσα με το άρθρο 2 παρ. 10 του Ν. 2408/1996, ο διορισμός του διερμηνέως γίνεται κάθε χρόνο όπως αναλυτικά προβλέπεται στην διάταξη αυτή. "Σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις και εφόσον δεν είναι δυνατόν να διορισθεί διερμηνέας από εκείνους που είναι εγγεγραμμένοι στο σχετικό πίνακα, μπορεί να διορισθεί διερμηνέας και πρόσωπο που δεν περιλαμβάνεται σ' αυτόν." Από την διάταξη αυτή σε συνδυασμό προς το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 139 ΚΠΔ, που προσετέθη επίσης με τον ανωτέρω νόμο και ορίζει, ότι "αιτιολογία απαιτείται σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, τα βουλεύματα και τις διατάξεις, ανεξάρτητα του αν αυτό απαιτείται ειδικά από το νόμο ή αν είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοση τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε", προκύπτει ότι και η διάταξη του διευθύνοντος την συζήτηση, με την οποία διορίζεται ως διερμηνέας πρόσωπο το οποίο δεν περιλαμβάνεται στον οικείο πίνακα, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αν περιέχει την επιβαλλομένη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 138 παρ. 2, 3 και 171 παρ. 1 εδ. β'και δ' ΚΠΔ, συνάγεται ότι δεν επιτρέπεται να εκδίδεται απόφαση ή οποιαδήποτε διάταξη του δικαστού κατά την διαδικασία στο ακροατήριο, αν προηγουμένως δεν προτείνει ο εισαγγελέας, ακουσθούν δε και οι παρόντες διάδικοι. Επίσης η διάταξη του διευθύνοντος τη συζήτηση, με την οποία ορίζεται απλώς διερμηνέας από τον οικείο πίνακα διερμηνέων, που καταρτίζεται από το συμβούλιο Πλημμελειοδικών και εγκρίνεται από το Συμβούλιο Εφετών με τη διαδικασία και τις εγγυήσεις που ορίζει ο νόμος, δεν συνιστά διάταξη κατά την έννοια του άρθρου 138 ΚΠΔ και δεν χρειάζεται να δοθεί προηγουμένως ο λόγος στον εισαγγελέα ή τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του για να εκφράσουν τις απόψεις τους και ουδεμία ακυρότητα κατηγορουμένου, πράγμα που συμβαίνει, αντίθετα, όταν διορίζεται διερμηνέας πρόσωπο εκτός του οικείου πίνακα διερμηνέων κατά το άρθρο 233 παρ 2 του ΚΠΔ (ΑΠ 1092/2010, ΑΠ 918/2010). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα πρακτικά της προσβαλλομένης υπ' αριθ. 1268/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος για απάτη ιδιαίτερα μεγάλης αξίας σε ποινή φυλακίσεως 2 ετών μετατραπείσα προς 5 ευρώ ημερησίως προκύπτει ότι πριν την εκφώνηση του ονόματος του αλλοδαπού μάρτυρος υπερασπίσεως Ν. Λ. και την εξέτασή του η Προεδρεύουσα του Δικαστηρίου αντιλήφθηκε ότι ο επόμενος μάρτυρας αγνοεί την ελληνική γλώσσα, και ομιλεί την αγγλική. Ακολούθως δόθηκε ο λόγος στον εισαγγελέα σχετικά με το ζήτημα διορισμού ή μη διερμηνέα. Ο Εισαγγελέας πρότεινε να διορισθεί διερμηνέας της αγγλικής γλώσσας. Ύστερα απ' αυτά η προεδρεύουσα διόρισε κατά το άρθρο 233 ΚΠΔ διερμηνέα της αγγλικής γλώσσης τον Ε. Δ., δικηγόρο του δικηγορικού συλλόγου Θεσσαλονίκης [ΑΜ 8009] κάτοικο Θεσσαλονίκης, χριστιανό Ορθόδοξο μη υπαγόμενο σε καμία από τις εξαιρέσεις του άρθρου 234 ΚΠΔ. Στη συνέχεια ο ως άνω διερμηνέας ερωτήθηκε από τον προεδρεύοντα αν προτιμά να δώσει θρησκευτικό ή πολιτικό όρκο και αφού αυτός επέλεξε τον χριστιανικό τύπο όρκου, ορκίσθηκε στο Ιερό Ευαγγέλιο σύμφωνα με το άρθρο 236 ΚΠΔ, να μεταφράσει με ακρίβεια και πιστότητα όλα όσα θα ειπωθούν κατά τη συζήτηση από την Ελληνική στην Αγγλική γλώσσα και αντίστροφα ...". Ο διορισμός του διερμηνέα αυτού έγινε κατά το άρθρο 233 του ΚΠΔ, όπως ρητά ορίζεται στα πρακτικά της απόφασης, τα οποία παρέχουν σύμφωνα με το άρθρο 141 παρ3 ΚΠΔ πλήρη απόδειξη για όλα όσα αναγράφονται σ' αυτά , χωρίς να αναφέρεται εξειδικευμένα ότι έγινε από τον οικείο πίνακα, συνάγεται, όμως, σαφώς ότι έγινε από τον ισχύοντα κατά το χρόνο εκείνο (13-3-2012) οικείο πίνακα διερμηνέων του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών. Επομένως, αφού ο διερμηνέας διορίστηκε από τον οικείο πίνακα διερμηνέων και όχι εκτός πίνακα, το γεγονός ότι η διάταξη διορισμού εκδόθηκε, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω πρακτικά της δίκης, χωρίς να πάρει τον λόγο, εκθέτοντας τις απόψεις του ο κατηγορούμενος δεν δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, διότι η διευθύνουσα τη συζήτηση δεν ήταν υποχρεωμένη να αιτιολογήσει ειδικά το διορισμό αυτό από το σχετικό πίνακα διερμηνέων, ούτε να δώσει το λόγο προηγουμένως στον κατηγορούμενο, πράγμα που έπρεπε να κάνει, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, μόνο στην περίπτωση διορισμού διερμηνέα εκτός πίνακα. Επομένως, οι μοναδικοί, από το άρθρο 510§1 στοιχ. Α' και Δ' ΚΠΔ, λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα και για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας σε σχέση με το διορισμό διερμηνέα και συγκεκριμένα γιατί ο διορισμός του διερμηνέα έγινε εκτός του πίνακα των διερμηνέων, χωρίς να δοθεί ο λόγος στον κατηγορούμενο, ενώ δεν διαλαμβάνεται οποιαδήποτε αιτιολογία για το διορισμό του διερμηνέα εκτός του πίνακα, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 386 παρ.1 ΠΚ, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία, πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημιά που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι στοιχεία του εγκλήματος της απάτης είναι: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος χωρίς να είναι αναγκαία η πραγμάτωση του οφέλους αυτού β) η εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή η αθέμιτη απόκρυψη ή η παρασιώπηση αληθινών γεγονότων από την οποία παραπλανήθηκε κάποιος σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή γ) βλάβη ξένης περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την απατηλή συμπεριφορά (παραπλανητική ενέργεια ή παράλειψη του δράστη) και την συνεπεία αυτής πλάνη εκείνου που προέβη στην περιουσιακή διάθεση. Ως γεγονότα κατά την έννοια του άνω άρθρου νοούνται τα πραγματικά περιστατικά που ανάγονται στο παρελθόν ή στο παρόν και όχι εκείνα που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον, όπως είναι οι απλές υποσχέσεις ή οι συμβατικές υποχρεώσεις. Εάν όμως, οι υποσχέσεις συνοδεύονται από άλλες παραστάσεις ψευδών γεγονότων κατά τρόπο που να δημιουργείται η εντύπωση μελλοντικής εκπλήρωσης τους με βάση την εμφανιζόμενη ψευδή παράσταση τότε οι υποσχέσεις αυτές αποτελούν απατηλή συμπεριφορά. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής η μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Ολ.ΑΠ 3/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμό 1268/2012, απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος για την αξιόποινη πράξη, της απάτης με ζημιά ιδιαίτερα μεγάλη σε ποινή φυλακίσεως, δύο ετών μετατραπείσα προς 5 ευρώ ημερησίως Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής, εκτίθεται ότι ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "ΕΠΕΙΔΗ από την κατάθεση των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάστηκαν ένορκα στο ακροατήριο, την ανάγνωση των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής καθώς και της εκκαλούμενης απόφασης και την απολογία του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα περιστατικά: Στη Θεσσαλονίκη κατά το μήνα Δεκέμβριο του έτους 2005 ο κατηγορούμενος, αφού φρόντισε να δημοσιεύσει στην ημερήσια εφημερίδα "ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ" μία αγγελία με το περιεχόμενο: "Θέλετε να εργαστείτε ως ιπτάμενη συνοδός και να γνωρίσετε όλο τον κόσμο; Τότε η θέση σας είναι μαζί μας. Εάν είστε πάνω από 28 ετών απόφοιτος/η Λυκείου, μιλάτε τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα, με άψογη εξωτερική εμφάνιση, άνεση επικοινωνίας, ύψους τουλάχιστον 1,60 εκ. και θέλετε να εργαστείτε ως ιπτάμενη αεροσυνοδός ή ιπτάμενος φροντιστής, αποκτήστε τώρα την εμπειρία σε τύπους αεροσκαφών 837, ΜD-80/33 και σταδιοδρομήστε με μια λαμπρή καριέρα στη διεθνή αεροπορική αγορά", απαντούσε στις τηλεφωνικές κλήσεις των ατόμων που ενδιαφερόταν για την ως άνω αγγελία, καθορίζοντάς τους μία συνέντευξη-ενημέρωση στο ξενοδοχείο "Καψής" στη Θεσσαλονίκη, ώστε να ενημερωθούν. Κατόπιν τούτου, συναντήθηκε με τους Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο., όπου τους συστήθηκε ως ιδιοκτήτης μίας αεροπορικής εταιρίας με την επωνυμία "AIR CRUISE", δίνοντάς τους και την διεύθυνση της εταιρίας στο διαδίκτυο, ενώ συγχρόνως, σε βιντεοπροβολές που γινόταν στο χώρο η ως άνω εταιρία εμφανιζόταν ως έτοιμη να δραστηριοποιηθεί στην Ελλάδα, φαινόταν το λογότυπο της σε διάφορα αεροπλάνα, καθώς επίσης και ότι ήδη πραγματοποιεί διεθνείς πτήσεις, αλλά και ότι δίνει το δικαίωμα στους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν σε πλήρη προγράμματα εκπαίδευσης αεροσυνοδών στην Κροατία και στην Ιταλία με συνεργαζόμενες εταιρίες καθώς επίσης και να αποκτήσουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος κατόπιν εξετάσεων. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος αφού έκανε ενημέρωση για το πρόγραμμα εκπαίδευσης που θα ακολουθούσαν οι προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο., τους υποσχέθηκε ότι μόλις αποκτήσουν την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, θα υπέγραφαν συμβόλαιο συνεργασίας αρχικά με την συνεργαζόμενη εταιρία "AIR ADRIATIC" και κατόπιν με την δική του αεροπορική εταιρία "AIR CRUISE", η οποία σε λίγους μήνες θα ξεκινούσε να λειτουργεί πλήρως στην Ελλάδα, υποσχόμενος με τον τρόπο αυτό την άμεση επαγγελματική τους αποκατάσταση, αμέσως μόλις ολοκληρωνόταν το πρόγραμμα εκπαίδευσης. Με τον τρόπο δε αυτό παραπλάνησε τους προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο., ως προς τη φερεγγυότητα και την πραγματική υπόσταση της επιχείρησής του αλλά και της άμεσης επαγγελματικής τους αποκατάστασης και τους έπεισε να του καταβάλλουν από 8.000 ευρώ ο καθένας για τη συμμετοχή τους στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ως αεροσυνοδοί αλλά και για το δικαίωμά τους στο μέλλον να προσληφθούν με αυτή την ειδικότητα από τη δική του αεροπορική εταιρία, ενθαρρύνοντας τους να δεχτούν ακόμα και την λήψη προσωπικού δανείου, με μεσολάβησή του με την Τράπεζα Πειραιώς. Οι ως άνω όμως διαβεβαιώσεις και παραστάσεις του ήταν ψευδείς και ο κατηγορούμενος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας αυτών, καθόσον στην πραγματικότητα η επιχείρηση του με την επωνυμία "AIR CRUISE" δεν υφίστατο, ούτε λειτούργησε ποτέ ως αεροπορική εταιρία, αφού η επιχείρηση ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη, ούτε και είχε ο κατηγορούμενος δυνατότητα να προσφέρει επαγγελματική αποκατάσταση στους προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο., μέσω αυτής ή άλλης αεροπορικής εταιρίας, ούτε και πραγματοποίησε κάποια υπόσχεσή του για πρόσληψη, παρά μόνο μπορούσε να προσφέρει στους προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο. ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ως αεροσυνοδούς ή ιπτάμενους φροντιστές, με την αεροπορική εταιρία "AIR ADRIATIC", η οποία όμως ποτέ δεν προσέλαβε ως προσωπικό κάποιον από τους προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο.. Στην πράξη του αυτή ο κατηγορούμενος προέβη με μοναδικό σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος, περιουσιακό όφελος, χωρίς νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, καθώς εισέπραξε συνολικά από τους προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο. το ποσό των 25.500 ευρώ με αντίστοιχη ζημία της περιουσίας τους, ζημία ιδιαίτερα μεγάλη ενώ, εάν οι προαναφερθέντες Μ. Γ., Ε. Κ., Κ. Χ. και Ν. Ο. γνώριζαν την πραγματικότητα, δεν θα προέβαιναν στη συμμετοχή τους σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης αεροσυνοδών το οποίο μετά τη λήξη του δεν θα τους εξασφάλιζε μία θέση εργασίας σε κάποια αεροπορική εταιρία. Για τα περιστατικά αυτά και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος διαβεβαίωνε τους προαναφερθέντες αλλά και άλλους ότι μετά την εκπαίδευση τους είχαν εξασφαλισμένη εργασία στην Aircruise ρητά κατέθεσαν οι δύο-πρώτοι μάρτυρες Κ. Χ. και Ν. Ο., οι οποίοι και κατέβαλλαν τα χρήματα με καταναλωτικό δάνειο που έλαβαν οι παραπάνω μάρτυρες από Τράπεζα [16.000 € και το οποίο μαζί με τους τόκους ανήλθε σε 21.000 €, όπως κατέθεσαν], αλλά και οι λοιποί μάρτυρες κατηγορίας. Ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι τα χρήματα των 8.000 € για κάθε εκπαιδευόμενο αφορούσαν μόνο την εκπαίδευση τους και πληρώθηκαν στην Air Adriatic και ότι δεν υποσχέθηκε ότι θα τους προσλάβει δεν αποδείχθηκε, αλλά αντίθετα από όλα τα προαναφερθέντα αποδεικτικά στοιχεία προέκυψαν τα παραπάνω περιστατικά, το δε προβαλλόμενο κατά την απολογία του επιχείρημα σχετικά με το περιεχόμενο της δημοσιευθείσας αγγελίας ότι αυτό έγινε "..., γιατί είχε ήδη προσληφθεί προσωπικό με αυτόν τον τρόπο. Στη διαφήμιση ζητούσε και υπαλλήλους που να είναι διαθέσιμοι άμεσα, γι αυτό λέει προσλήψεις ...", δεν αναιρεί, αλλά αντίθετα ενισχύει την παραπάνω κρίση ότι πράγματι και με την εν λόγω αγγελία [αλλά και τι λοιπές ενέργειές του] υποσχόταν άμεσες προσλήψεις σε όσους μετέχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, χωρίς να έχει τη δυνατότητα αυτή. Επομένως ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για τη πράξη της απάτης ιδιαίτερα μεγάλης αξίας που του αποδίδεται, όπως ειδικότερα τα περιστατικά αναφέρονται στο διατακτικό". Με βάση τις παρακάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, την ουσιαστική διάταξη του άρθρου 386 παρ 1 ΠΚ χωρίς να την παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η επιχείρηση "AIR CRUISE" δεν υφίστατο, ούτε λειτουργούσε ποτέ ως αεροπορική εταιρία, ότι ουσιαστικά ήταν ανύπαρκτη και ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε, αντικειμενικώς, τη δυνατότητα να προσφέρει επαγγελματική αποκατάσταση στους εγκαλούντες. Επομένως και ο μοναδικός πρόσθετος λόγος από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' είναι αβάσιμος. Μετά ταύτα και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 16-4-2013 αίτηση του Μ. Κ. του Σ., κατοίκου ..., και τους επ' αυτής από 18-10-013 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1268/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα ευρώ