Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1483 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Επίδοση, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αιτιολογημένα απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της η έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης η οποία της επιδόθηκε ως γνωστής διαμονής με τη σκέψη ότι παρά τον περί αντιθέτου ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, η προς αυτήν επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης είναι έγκυρη, δεδομένου ότι δεν αναφερόταν στην έφεσή της ότι αυτή κατέστησε γνωστή στην παραγγέλουσα την επίδοση εισαγγελική αρχή την νέα διεύθυνση της κατοικίας της, όπου μετοίκησε από εκείνη που αναφερόταν στην μήνυση και στην οποία έγινε επίδοση καθώς και τον τρόπο με τον οποίο έγινε αυτή (γνωστοποίηση). Εξάλλου μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση και τα λοιπά αναγκαία για το αιτιολογημένο αυτής στοιχεία του χρόνου της επίδοσης της πρωτόδικης απόφασης στην αναιρεσείουσα, του αποδεικτικού από το οποίο προκύπτει η επίδοση αυτή και του χρόνου άσκησης της ως άνω έφεσης. Απορρίπτει. Αριθμός 1483/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη-Εισηγητή και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Χ1 , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Αναγνωστόπουλο, για αναίρεση της ΒΤ 961/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Απριλίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, ως και στο από 21 Δεκεμβρίου 2007 δικόγραφο των προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 882/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης ως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Με την κρινόμενη από 20 Απριλίου 2007 αίτηση της Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 961/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, πρέπει να συνεκδικαστούν και οι από 21 Δεκεμβρίου 2007 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως. ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, όπου ειδική διάταξη δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της εφέσεως, αν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, είναι δέκα ημέρες, εκτός αν η διαμονή του είναι άγνωστη, οπότε είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της αποφάσεως, η οποία πρέπει να γίνεται όπως ορίζουν τα άρθρα 155 επ. του ίδιου Κώδικα. Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 του ΚΠοινΔ, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως. Κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως, για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη αιτιολογίας, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της εφέσεως ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς του, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση αποφάσεως, εφόσον αυτή εκδόθηκε ερήμην του, και εκείνον της ασκήσεως αυτής, καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επιδόσεως, εκτός αν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επιδόσεως ή ανώτερης βίας, εκ της οποίας απωλέσθηκε η προθεσμία του άρθρου 473 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά (Ολομ. Α.Π. 6 και 7/1994 και 4/1995). Αν η επίδοση είναι άκυρη δεν αρχίζει η σχετική προθεσμία της εφέσεως. Ο λόγος ακυρότητας της επίδοσης πρέπει να προβάλλεται υποχρεωτικά με την έφεση. Εξάλλου, τόπος κατοικίας του κατηγορουμένου προς τον οποίο γίνεται η επίδοση είναι εκείνος που είχε δηλώσει, κατά το άρθρο 273 παρ. 1 ΚΠοινΔ, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και, αν δε δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν έχει εμφανισθεί κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση, ενώ ως άγνωστης διαμονής θεωρείται, κατά τις διατάξεις των άρθρων 156 παρ. 1 και 2 του ιδίου Κώδικα εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη για τη δικαστική αρχή, που είχε εκδόσει το προοριζόμενο για επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους ή ακόμη και στην αστυνομική αρχή. Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 155 παρ. 1 και 2, 154 παρ. 2 και 161 παρ. 1 ΚΠοινΔ συνάγεται ότι σε κάθε περίπτωση επιδόσεως εγγράφου με θυροκόλληση, σύμφωνα με το άρθρο 155 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, πρέπει στο αποδεικτικό επιδόσεως να παρατίθενται οι προϋποθέσεις της επιδόσεως με τον τρόπο αυτό, ήτοι η άρνηση ή μη ανεύρεση στον τόπο της επιδόσεως των προσώπων που σημειώνονται στην παράγραφο 1 του ίδιου αυτού άρθρου, διαφορετικά η επίδοση είναι άκυρη. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα των προβαλλόμενων αναιρετικών λόγων προκύπτουν τα εξής: Με την υπ' αριθμ. 562/2005 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη καταδικάστηκε ερήμην σε ποινή φυλάκισης σαράντα
(40)μηνών για έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων) κατ' εξακολούθηση. Από το με ημερομηνία ...... αποδεικτικό επιδόσεως του αρχιφύλακα του Α' Αστυν.Τμήματος Πειραιά αποδεικνύεται ότι η επίδοση της πιο πάνω απόφασης έγινε στην κατηγορουμένη με θυροκόλλησή της στην κατοικία της επί της οδού ......., της πόλεως Πειραιά, η οποία αναγραφόταν στην υποβληθείσα εναντίον της μηνυτήρια αναφορά του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) Περιφερειακής Διεύθυνσης Αττικής προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών. Στο πιο πάνω αποδεικτικό επιδόσεως βεβαιώνεται από τον επιδόσαντα με θυροκόλληση αστυνομικό, σύμφωνα με το άρθρο 155 παρ. 2 ΚΠοινΔ, ότι στην ως άνω δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας της δεν ανευρέθησαν, εκτός από την κατηγορουμένη και τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου πρόσωπα, δηλαδή κάποιος σύνοικος ή οικιακός βοηθός ή θυρωρός κ.λ.π. ("και αφού δεν βρήκα αυτόν προσωπικώς ούτε άλλο από τα αναφερόμενα στο άρθρο 155 παρ. 2 ΚΠΔ πρόσωπα") και για το λόγο αυτό η κλήση θυροκολλήθηκε με την παρουσία του μάρτυρα αστυφύλακα ....... Έτσι η επίδοση αυτή είναι έγκυρη γιατί στο αποδεικτικό επιδόσεως αναφέρονται οι προϋποθέσεις της επιδόσεως με θυροκόλληση. Συνεπώς εφόσον η επίδοση αυτή είναι έγκυρη, νομίμως άρχισε να τρέχει η προβλεπόμενη από το άρθρο 473 παρ. 1 ΚΠοινΔ προθεσμία της εφέσεως. Η αναιρεσείουσα κατηγορουμένη άσκησε κατά της προαναφερόμενης καταδικαστικής απόφασης την με αριθμό εκθέσεως 1808/30.8.2006 έφεση από την οποία, παραδεκτώς επισκοπούμενη από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα του παραδεκτού και βασίμου των λόγων της αναίρεσης, προκύπτει ότι αυτή (εκκαλούσα - κατηγορουμένη), φερομένη σ' αυτή (έφεση) ως κάτοικος ...., επί της οδού ....., προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεώς της, είχε προβάλλει με αυτή ότι "Ουδέποτε έλαβε γνώση της εκκαλούμενης απόφασης. Έλαβε δε γνώση μόλις χθές με τη σύλληψή της, διότι αυτή επιδόθηκε σαν αγνώστου διαμονής στη διεύθυνση ..... Πειραιάς από την οποία έχει μετοικήσει από τον Απρίλιο του 2004 στην παραπάνω δηλωθείσα διεύθυνση, γνωστή στις Αρχές". Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, της αναιρεσείουσας - εκκαλούσας κατηγορουμένης εκπροσωπηθείσας στη δίκη από συνήγορο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από αυτήν, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, την έφεση της αναιρεσείουσας, κατά της προαναφερόμενης απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, με την ακόλουθη αιτιολογία "...Στην προκείμενη περίπτωση από την κατάθεση της μάρτυρα που εξετάσθηκε νομότυπα, τα έγγραφα που αναγνώσθησαν, τους ισχυρισμούς της εκπροσωπουμένης από συνήγορο εκκαλούσας και την όλη διαδικασία αποδείχθηκε ότι: Η εκκαλούσα με την υπ' αριθμ. ΒΜ 562/2005 απόφαση του Μονομελούς Πλημ/κείου Πειραιά, καταδικάσθηκε για παράβαση του ν.2523/1997 σε ποινή φυλάκισης 40 μηνών. Κατά την έκδοση και απαγγελία της εκκαλουμένης ως άνω αποφάσεως ήταν απούσα. Η απόφαση επιδόθηκε σ' αυτή στις ...., όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επιδόσεως του αρχιφύλακα του Α' Α.Τ. Πειραιά ...., η επίδοση δε έγινε, ως γνωστής διαμονής με θυροκόλληση. Η ένδικη έφεση ασκήθηκε από την εκκαλούσα στις 30.8.2006, όπως προκύπτει από τη σχετική υπ'αριθμ. 1808/2006 έκθεση εφέσεως. Η εκκαλούσα, φερόμενη στην ως άνω έφεση ως κάτοικος επίσης της οδού ..... στον Πειραιά, ισχυρίζεται με την έφεσή της ότι η εκκαλουμένη ακύρως της επιδόθηκε ως αγνώστου διαμονής, αφού αυτή κατά το χρόνο της επίδοσης είχε την ως άνω διεύθυνση, η οποία ήταν γνωστή στις Αρχές. Όμως, όπως προκύπτει από το ως άνω αποδεικτικό επιδόσεως, αυτή κλητεύθηκε ως γνωστής διαμονής στη διεύθυνση ..... στον Πειραιά με θυροκόλληση, ήτοι στη διεύθυνση που η ίδια είχε δηλώσει ως κατοικία της. Άλλωστε, δεν αποδείχθηκε ότι αυτή, την φερόμενη κατά τα ανωτέρω ως τελευταία γνωστή κατοικία της, είχε δηλώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, καθώς και τον τρόπο με τον οποίον κατέστησε γνωστή, την κατά τα άνω διεύθυνση της κατοικίας της. Επίσης δεν αποδείχθηκε ότι την κατά τα άνω διεύθυνση της κατοικίας της είχε δηλώσει στην αρμόδια ΔΟΥ Ε' Πειραιά, στην οποία ανήκε και στην οποία είχε αριθμό φορολογικού μητρώου. Επομένως, νομίμως έγινε η επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως στη διεύθυνση της κατοικίας της που αναφέρεται στη μήνυση (......). Συνεπώς η ένδικη έφεση ασκήθηκε πολύ πέραν της προβλεπόμενης προθεσμίας του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠΔ και για το λόγο αυτό πρέπει να απορριφθεί ως εκπροθέσμως ασκηθείσα σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ". Με αυτό που δέχθηκε το κατ' έφεση δικάσαν Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτείται για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπρόθεσμης, αφού παραθέτει σ' αυτήν ότι η επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης έγινε νόμιμα στην εκκαλούσα στις 14.6.2005 με θυροκόλληση, το οικείο από ..... αποδεικτικό επίδοσης του αρχιφύλακα αστυνομικού ....., από το οποίο προκύπτει επίδοση, ενώ περαιτέρω αναφέρει και το χρόνο ασκήσεως της εφέσεως (30.8.2006). Επί πλέον, αιτιολογημένα απέρριψε και τον προβληθέντα με την έφεση ισχυρισμό της ήδη αναιρεσείουσας ότι κατά τον χρόνο της ανωτέρω επίδοσης της πρωτόδικης απόφασης η διαμονή αυτής επί της οδού ....., όπου είχε μετοικήσει από την οδό ..... ήταν "γνωστή στις Αρχές", ο οποίος ήταν αόριστος αφού δεν επικαλούνταν ότι η νέα κατοικία της ήταν γνωστή στην Εισαγγελική Αρχή που παρήγγειλε την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης και όχι σε οποιαδήποτε άλλη Αρχή, ούτε προσδιόριζε τον τρόπο με τον οποί αυτή (Εισαγγελική Αρχή) γνώριζε τη νέα κατοικία της. Η αιτίαση της αναιρεσείουσας, ότι το δικάσαν κατ' έφεση δικαστήριο της ουσίας έπρεπε να ερευνήσει και να αιτιολογήσει από ποιά στοιχεία προκύπτει ότι η τελευταία γνωστή κατοικία αυτής (αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης), στην οποία και αναζητήθηκε βρισκόταν επί της συγκεκριμένης οδού (...... Πειραιά, όπου έγινε η θυροκόλληση της εκκαλούμενης απόφασης) ενόψει και του ότι από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι αυτή (κατηγορουμένη) απολογήθηκε προανακριτικά, ενώ η κλήτευσή της για να εμφανιστεί στην πρωτόδικη δίκη έγινε ως αγνώστου διαμονής, όπως προκύπτει από το από .... αποδεικτικό επιδόσεως του αστυφύλακα του Α' Α.Τ. Πειραιά ....., είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, αφού με την έφεσή της η αναιρεσείουσα δεν ισχυρίζεται ότι κατά τον χρόνο επίδοσης της πρωτόδικης απόφασης (14.6.2005) ήταν άγνωστης διαμονής στην Εισαγγελική Αρχή που παρήγγειλε την επίδοση της εν λόγω απόφασης και ότι τελικά έπρεπε να γίνει η επίδοση αυτής κατ' άρθρο 156 ΚΠοινΔ ως πρόσωπο άγνωστης διαμονής, ούτε επικαλείται τα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προέκυπτε το άγνωστοι της διαμονής της, ώστε το δικαστήριο της ουσίας να προβεί στην εκτίμηση και αξιολόγησή τους. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠοινΔ που του αποδίδονται με τον τρίτο λόγο του κυρίου δικογράφου της αναίρεσης και τον πρόσθετο λόγο (έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας) και με τους πρώτο και δεύτερο λόγους του κυρίου δικογράφου της αναίρεσης (υπέρβαση εξουσίας) αντίστοιχα, οι οποίοι συνεπώς είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Ενόψει αυτών, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως μαζί με τους πρόσθετους λόγους και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 20 Απριλίου 2007 αίτηση και τους επ' αυτής από 21 Δεκεμβρίου 2007 πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 961/2007 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ