ΑΠ 1486/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1486 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Αιτιολογημένη απόρριψη της εφέσεως του κατηγορουμένου ως ανυποστήρικτης. Σε περίπτωση «κλήτευσης» του κατηγορουμένου σε ρητή δικάσιμο, που ορίστηκε με την απόφαση που έκανε δεκτή την αίτηση ακύρωσης διαδικασίας, για την αιτιολογία της απόφασης, με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη, αρκεί η μνεία της παραπάνω απόφασης και του ότι με αυτήν ορίστηκε ως ρητή δικάσιμος η ημέρα συζήτησης της έφεσης, κατά την οποία αυτή απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως. Αριθμός 1486/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Μάμαλη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη-Εισηγητή και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ειρήνη Φωτιάδου, για αναίρεση της 1958/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαΐου 2007 αίτησή του αναιρέσεως ως και στο από 11 Νοεμβρίου 2007 δικόγραφο των προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 886/

1. Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Με την κρινόμενη από 7 Μαΐου 2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1958/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, πρέπει να συνεκδικαστούν και οι από 11 Νοεμβρίου 2007 πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως. ΙΙ.- Η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη κατά το άρθρο 501 παρ. 1 εδ, α' του Κ.Ποιν.Δ λόγω μη εμφάνισης του εκκαλούντος στο ακροατήριο, για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.ΠοινΔ λόγο αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνει με σαφήνεια και πληρότητα, τα σχετικά με την προβλεπόμενη από το άρθρο 500 εδ. γ' του Κ.Ποιν.Δ εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος, η οποία γίνεται είτε κατά τα άρθρα 155 επ. 166 του Κ.Ποιν.Δ, με επίδοση της κλήσης, είτε κατά τα άρθρα 349 παρ. 2, 352 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, με αναβολή της δίκης σε ρητή δικάσιμο, είτε με τον ορισμό ρητής δικασίμου μετά από ακύρωση της διαδικασίας (άρθρο 341 Κ.ΠοινΔ). Έτσι, στην περίπτωση "κλήτευσης" του κατηγορουμένου σε ρητή δικάσιμο, που ορίσθηκε με την απόφαση που έκανε δεκτή την αίτηση ακύρωσης διαδικασίας, για την αιτιολογία της απόφασης με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη, αρκεί η μνεία της παραπάνω απόφασης και του ότι με αυτήν ορίστηκε ως ρητή δικάσιμο η ημέρα συζήτησης της έφεσης κατά την οποία αυτή απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη. Στην προκείμενη περίπτωση από τα έγγραφα της δικογραφίας, επιτρεπτά επισκοπούμενα προς έλεγχο της βασιμότητας λόγου αναίρεσης, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την υπ' αριθμ. 9472/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από 29-9-2004 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, κατά της υπ' αριθμ. 49665/2004 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε για α)ψευδορκία μάρτυρα και β)ψευδή ανώμοτη κατάθεση κατ' εξακολούθηση σε συνολική ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Με την υπ' αριθμ. 8290/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου έγινε δεκτή η από 6-7-2006 αίτηση του κατηγορουμένου, εκπροσωπηθέντος στη δίκη από το συνήγορο του Ιπποκράτη Μυλωνά δικηγόρο Αθηνών, και ακυρώθηκε η προαναφερθείσα απόφαση, ορίσθηκε δε νέα δικάσιμος για τη συζήτηση της υπόθεσης η 28-2-2007 "κατά την οποία ο κατηγορούμενος πρέπει να προσέλθει χωρίς κλήτευση". Κατά τη δικάσιμο αυτή, όπως ειδικότερα προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν εμφανίσθηκε ο κατηγορούμενος και η παραπάνω έφεσή του απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη. Για την απόρριψή της το Δικαστήριο διέλαβε την παρακάτω κατά λέξη αιτιολογία. "Επειδή, όπως προκύπτει από το αντίγραφο της υπ' αριθμ. 8290/2006 αποφάσεως του αυτού Δικαστηρίου, το οποίο βρίσκεται στη δικογραφία και το οποίο αναγνώσθηκε, ο κατηγορούμενος ήταν απών, είχε εκπροσωπηθεί δια πληρεξουσίου δικηγόρου στη δικάσιμο της 8-11-2006 κατά την οποία ακυρώθηκε η υπ' αριθμ. 9472/2005 απόφαση και διετάχθη σε ρητή δικάσιμο για την σήμερον, του γνωστοποιήθηκε δε η σημερινή δικάσιμος μέσω του εκπροσώπου-συνηγόρου του Ιπποκράτη Αλεξάνδρου Μυλωνά. Επομένως ο κατηγορούμενος έχει νόμιμα κλητευθεί για να εμφανισθεί σήμερα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και να υποστηρίξει την έφεσή του κατά της απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με αριθμό 49665/
2. Επομένως αφού δεν εμφανίστηκε πρέπει να απορριφθεί η υπ' αριθμ. 5460 με χρονολογία 29-9-04 έφεσή του ως ανυποστήρικτη σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 326, 340 και 501 Κ.Ποιν.Δ". Με το παραπάνω περιεχόμενο η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία της, αφού αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία προκύπτει η νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος προς εμφάνισή του κατά την εκδίκαση της εφέσεώς του στις 28-2-2007, η οποία ορίσθηκε με την απόφαση που έκανε δεκτή την αίτηση ακύρωσης της διαδικασίας κατά την οποία αυτός (κατηγορούμενος) είχε εκπροσωπηθεί από τον αναφερόμενο συνήγορό του, στον οποίο γνωστοποιήθηκε από το Δικαστήριο η ορισθείσα δικάσιμος προς εκδίκαση της εφέσεως του (κατηγορουμένου) και η μη εμφάνιση του τελευταίου για να υποστηρίξει αυτήν (έφεση του).Επομένως το Τριμελές Εφετείο Αθηνών που με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του αναιρεσείοντος, δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Ποιν.Δ που του αποδίδονται με τον μοναδικό λόγο του κυρίου δικογράφου της αναίρεσης και τον πρώτο πρόσθετο λόγο (έλλειψη αιτιολογίας) και τον δεύτερο πρόσθετο λόγο (έλλειψη νόμιμης βάσης) αντίστοιχα, οι οποίοι συνεπώς είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης, προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως μαζί με τους πρόσθετους λόγους και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 7 Μαΐου 2007 αίτηση και τους από 11 Νοεμβρίου 2007 πρόσθετους επ' αυτής λόγους του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1958/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι