ΑΠ 1495/2009 — Αιτιολογίας επάρκεια, Δόλος

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1495 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Δόλος. Περίληψη: Απλή συνδρομή. Έννοια. Αιτιολογία δόλου δεν απαιτείται διότι ενυπάρχει στη θέληση του δράστη να πραγματώσει τα περιστατικά που συγκροτούν το έγκλημα το οποίο τέλεσε. Απορρίπτει αίτηση. Αριθμός 1495/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Γεώργιο Αδαμόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Αγγελάκο, περί αναιρέσεως της 1233/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Οκτωβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1677/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 322 του Π.Κ. όποιος με απάτη ή βία ή με την απειλή βίας συλλαμβάνει, απάγει ή παράνομα κατακρατεί κάποιον, έτσι ώστε να αποστερεί το συλλαμβανόμενο από την προστασία της Πολιτείας και ιδίως όποιος περιάγει κάποιον σε ομηρία ή σε άλλη παρόμοια κατάσταση στέρησης της ελευθερίας τιμωρείται με κάθειρξη. Αν η πράξη έγινε, με σκοπό να εξαναγκαστεί ο παθών ή κάποιος άλλος σε πράξη παράλειψη ή ανοχή για την οποία δεν υπάρχει υποχρέωση του τιμωρείται... Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 47 παρ. 1 ΠΚ, όποιος εκτός από την περίπτωση της παρ. 1 στοιχ. β' του άρθρου 46 ΠΚ, παρέσχε με πρόθεση σε άλλον οποιαδήποτε συνδρομή πριν από την τέλεση ή κατά την τέλεση της άδικης πράξεως που διέπραξε, τιμωρείται ως συνεργός με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83 ΠΚ). Από το συνδυασμό των άνω διατάξεων προκύπτει ότι απλός συνεργός σε τετελεσμένη αρπαγή είναι όποιος με θετική ή αποθετική του ενέργεια, με πρόθεση παρέχει στον αυτουργό πριν από την τέλεση ή κατά τη τέλεση της άδικης πράξεως, την οποία ο τελευταίος τελεί, οποιαδήποτε υλική ή ψυχική συνδρομή, η οποία, χωρίς να είναι άμεση, συντελεί στην τέλεση της πράξεως από τον αυτουργό. Ο δόλος του απλού συνεργού συνίσταται στη γνώση του για την από τον αυτουργό τέλεση ορισμένης άδικης πράξεως, που αντικειμενικά συνιστά έγκλημα και στη βούληση να συμβάλει στην τέλεση αυτής από τον αυτουργό. Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναίρεσης, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που εφαρμόστηκε. Όσον αφορά τις αποδείξεις, αρκεί ο προσδιορισμός των αποδεικτικών μέσων κατ' είδος, ως και ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα. Η ύπαρξη του δόλου δεν απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία καθόσον ενυπάρχει στη θέληση του δράστη να πραγματώσει τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και κατά συνέπεια εξυπακούεται ότι υπάρχει από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη 1233/2008 απόφαση του, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, δέχτηκε ανελέγκτως ότι "Μετά από τηλεφωνική ανώνυμη καταγγελία, η οποία περιήλθε στους αστυνομικούς του Τμήματος Ασφαλείας ... περί το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου 2002, περί υπάρξεως λαθρομεταναστών σε αποθήκη πίσω από το Νεκροταφείο..., τους οποίους το κύκλωμα δουλεμπόρων παρακρατούσε χωρίς τη θέλησή τους, άνδρες της ανωτέρω υπηρεσίας μετέβησαν στον υποδειχθέντα τόπο προκειμένου να εντοπίσουν την αποθήκη, την οποία και εντόπισαν στον Οικισμό ..., στις .... Μετά από έλεγχο διεπίστωσαν ότι στον οικοδομικό χώρο της αποθήκης βρισκόταν ο ..., Πακιστανός υπήκοος. Εξάλλου, μέσα στην αποθήκη, η οποία ήταν κλειδωμένη, υπήρχε ειδικά διαμορφωμένος χώρος, σαν φυλακή, στον οποίο βρέθηκαν στοιβαγμένοι και μέσα στο σκοτάδι 14 λαθρομετανάστες, Αφγανοί και Ιρακινοί υπήκοοι, όπως αυτοί αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας. Αποδείχθηκε ακόμη ότι η ανωτέρω αποθήκη ανήκε στην ιδιοκτησία της Ι1 και εκμισθώθηκε από αυτήν, στις 2.8.2000, στον τρίτο κατηγορούμενο, για χρονικό διάστημα έξι