Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1508 / 2010 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ψευδορκία μάρτυρα. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για ψευδορκία μάρτυρα. Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη. Απορρίπτει ως αβάσιμο τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Τα πρακτικά συνεδρίασης αποτελούν πλήρη απόδειξη και δεν επιτρέπεται ανταπόδειξη, παρά μόνο με την προσβολή τους ως πλαστών (άρθρ. 141 παρ. 3 ΚΠΔ) -. Αριθμός 1508/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β' Ποινικό Τμήμα Διακοπών Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη Προεδρεύων Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Δημητρούλα Υφαντή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά - Εισηγήτρια, Δημήτριο Κράνη και Βασίλειο Φράγγο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιο δικηγόρο του Γερασιμούλα Σιμωνετάτου, περί αναιρέσεως της 793/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Με πολιτικώς ενάγων τον Ψ, κατοίκου ..., που παρέστη αυτοπροσώπως ως δικηγόρος. Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Ιουνίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 923/2010. Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος και τον πολιτικώς ενάγοντα, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τις αποδείξεις, αρκεί αυτές να αναφέρονται στην απόφαση κατ' είδος, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων αξιολογικής συσχετίσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Λάρισας που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 793/2010 απόφασή του, με την οποία καταδίκασε τον αναιρεσείοντα Χ σε ποινή φυλάκισης τριών
(3)μηνών για την πράξη της ψευδορκίας μάρτυρα, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα, κρίση του, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών στοιχείων που κατ' είδος μνημονεύει, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης που αλληλοσυμπληρώνονται, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Επειδή, από την ανωμοτί κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντα, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, τα έγγραφα που αναγνώστηκαν, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, τις απολογίες των κατηγορουμένων και τη συζήτηση γενικά της υποθέσεως, αποδείχτηκαν τα εξής: Ο πρώτος κατηγορούμενος, Χ, εξεταζόμενος ενόρκως ενώπιον του Πταισματοδίκη Λάρισας ως μάρτυρας υπερασπίσεως του δευτέρου κατηγορουμένου, Ζ για το αδίκημα της εξυβρίσεως που τέλεσε ο τελευταίος εναντίον του εγκαλούντος εντός του Δικαστικού Μεγάρου Λάρισας, προκειμένου να πείσει ότι δεν έλαβε χώρα το αδίκημα της εξυβρίσεως κατέθεσε εν γνώσει του ψευδώς ότι "όταν κατά το τέλος (δηλ. της προαναφερθείσας αστικής δίκης) φύγαμε, χαιρετήσαμε δικηγόρους φύγαμε από το Δικαστικό Μέγαρο, ο κ. Ζ αναχώρησε για την ... και εγώ για το σπίτι μου. Θέλω ακόμη να σημειώσω ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσης δεν υπήρχε άλλος δικηγόρος εκτός από τον Βίκτωρα Γιτσαρά και τον Αθανάσιο Φώτα που παρίσταντο στην υπόθεση. Δεν παρίστατο δικηγόρος ο δικηγόρος Ψ. Όλα αυτά γίνονται γιατί υπάρχει παλαιότερη αντιδικία." Όμως η κατάθεση του ήταν αναληθής δεδομένου ότι η αλήθεια είναι ότι η ως άνω έγκληση κατά του δευτέρου κατηγορουμένου υποβλήθηκε στις 10.30, μετά το πέρας της συζητήσεως της προαναφερθείσας αγωγής και, επειδή ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε μεταβεί σε υπερκείμενο, του ισογείου, όροφο του Δικαστικού Μεγάρου, αναζητήθηκε από τα αστυνομικά όργανα εντός αυτού, Προκειμένου να συλληφθεί και δικαστεί αυτός κατά την αυτόφωρη διαδικασία, χωρίς όμως αυτό να καταστεί εφικτό, ενώ ο ίδιος ο κατηγορούμενος παρέμεινε εντός του ισογείου, β) ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν είχε αναχωρήσει για την Καρδίτσα, αλλά αντίθετα τουλάχιστον μέχρι τις 13:45 βρισκόταν στη ... και τηλεφωνούσε από τηλεφωνικό θάλαμο που βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών ... και ..., ενώ ο ίδιος δεν μετέβη στο σπίτι του, αλλά αντίθετα σε κατάστημα - καφέ που βρισκόταν έξω από το Δικαστικό Μέγαρο, γ) κατά την εκδίκαση της προαναφερθείσας αγωγής ήταν παρών και ο δικηγόρος Ψ ο οποίος απλώς δεν δήλωσε τυπικά την παράστασή του, λόγω του ότι δεν επρόκειτο να εξεταστούν μάρτυρες και δ) η ως άνω έγκληση κατετέθη λόγω του ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε απευθύνει προς τους προαναφερθέντες εκκαλούντες την εξυβριστική φράση "Τι τεμπέληδες πληρώνει η ΔΕΗ, γεμάτος ο παράδεισος" και δεν είχε σχέση με το γεγονός ότι υπήρχε παλαιότερη αντιδικία με τον δεύτερο κατηγορούμενο. Πρέπει λοιπόν να κηρυχθεί ένοχος ο πρώτος κατηγορούμενος, όπως στο διατακτικό, αλλά να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό ότι έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά ζωή (άρθρο 84 §2α Π.Κ.). Αντίθετα, προέκυψαν πολλές αμφιβολίες ότι ο πρώτος κατηγορούμενος οδηγήθηκε στην ανωτέρω κατάθεση του μετά από προτροπές και παραινέσεις του δεύτερου κατηγορούμενου. Πρέπει λοιπόν ο τελευταίος να κηρυχθεί αθώος λόγω αμφιβολιών, όπως στο διατακτικό. Με τις παραδοχές αυτές, η προσβαλλόμενη απόφαση έχει την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και το νόμο ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού στο σκεπτικό της εκτίθενται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ως άνω αξιόποινης πράξης για την οποία κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς, βάσει των οποίων έκανε την υπαγωγή τους στην οικεία ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 224 παρ. 2 του ΚΠΔ, την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να την παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα στο σκεπτικό της αποφάσεως και το διατακτικό της που επιτρεπτά το συμπληρώνει, το δικαστήριο παραθέτει εκτενώς ποια ήταν τα αληθή σε αντίθεση με τα ψευδή που κατέθεσε ο αναιρεσείων ενόρκως την 7/10/2002 ενώπιον του Πταισματοδίκη Λάρισας, και αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα τον άμεσο δόλο του για την πράξη της ψευδορκίας για την οποία τον καταδίκασε. Η παράλειψη δε της αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, δεν ήταν αναγκαία για την πληρότητα της αιτιολογίας. Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 510 παρ. 1 Δ του ΚΠΔ), πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατά το άρθρο 141 παρ. 3 του ΚΠΔ τα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ωσότου προσβληθούν για πλαστότητα αποδεικνύουν όλα όσα αναφέρονται σ' αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 140 ιδίου κώδικα και με αυτό το άρθρο. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το περιεχόμενο των πρακτικών αποτελεί πλήρη απόδειξη και δεν επιτρέπεται ανταπόδειξη παρά μόνο με την προσβολή τους ως πλαστών. Επί του προκειμένου ο αναιρεσείων αιτιάται με τον αυτό λόγο αναιρέσεως περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ότι στο σκεπτικό και το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης δεν διαλαμβάνονται εκείνα που ανακοίνωσε ο διευθύνων τη συζήτηση κατά την απαγγελία της απόφασης και ειδικότερα, ενώ ο διευθύνων τη συζήτηση ότι κηρύσσεται αθώος για το πρώτο μέρος της κατηγορίας και ένοχος μόνο για τη φράση " όλα αυτά γίνονται γιατί υπάρχει παλιότερη αντιδικία", στην καθαρογραμμένη απόφαση (στο σκεπτικό και το διατακτικό) κηρύσσεται ένοχος σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Οι αιτιάσεις αυτές είναι απορριπτέες προεχόντως ως απαράδεκτες, γιατί εφόσον δεν προσβάλλονται τα πρακτικά ως πλαστά αποτελούν πλήρη απόδειξη για όλα όσα αναγράφονται σ' αυτά μη επιτρεπομένης ανταποδείξεως. Περαιτέρω, ο αυτός λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος του που με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου, αναφορικώς με την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι απαράδεκτος και ως τέτοιος πρέπει να απορριφθεί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς διερεύνηση, πρέπει η κρινόμενη αναίρεση να απορριφθεί ως αβάσιμη, να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα και στην δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 24/6/2010 αίτηση του Χ κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 793/2010 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος εκ πεντακοσίων
(500)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Σεπτεμβρίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ