Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1509 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αναιρέσεως παραδοχή, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης Εισαγγελέα Πρωτοδικών κατά αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, με την οποία έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη για πλημμελήματα. Βάσιμος ο λόγος της αιτήσεως για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 113 ΠΚ και της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 59 παρ.2 ΚΠΔ. Η αναστολή της παραγραφής, όταν με διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών αναβάλλεται η δίκη για τις πλημμεληματικές πράξεις, μέχρις οριστικού πέρατος της ποινικής δίκης για την κυρία υπόθεση, αρχίζει από την ημέρα εκδόσεως της περί αναβολής διατάξεως από τον άνω Εισαγγελέα, και όχι από την ημέρα εγκρίσεως της διατάξεως αυτής, από τον Εισαγγελέα Εφετών. Αναιρεί την απόφαση, που δέχθηκε τα αντίθετα και παραπέμπει προς νέα κρίση στο ίδιο Δικαστήριο. Αριθμός 1509/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Φράγκο, Μαρία Βασιλάκη και Χρυσούλα Παρασκευά, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, περί αναιρέσεως της 12400/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενους τους: 1)Β. Α. του Π. και 2)Π. Κ. του Λ., αμφότεροι κάτοικοι ... οι οποίοι δεν παρέστησαν. Το Τριμελές Πλημ/κείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 23/24 Σεπτεμβρίου 2012 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Ελευθερία Κισκίρα και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1257/2012. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 473 παρ.3, 479 παρ.2, 504 παρ.1 και 505 παρ.1 περ.δ'ΚΠΔ, προκύπτει ότι ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών ασκεί αναίρεση κατά των αποφάσεων του δικαστηρίου όπου είναι τοποθετημένος και κατά των αποφάσεων των μονομελών πλημμελειοδικείων και των πταισματοδικείων της περιφέρειάς του, καταδικαστικών,αθωωτικών, εκείνων που παύουν τη δίωξη ή την κηρύσσουν απαράδεκτη ή κηρύσσουν αναρμοδιότητα. Κατά των αθωωτικών αποφάσεων μπορεί να προτείνει μόνο το λόγο αναιρέσεως του άρθρ.510 παρ.1Ε, δηλ. για εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, σύμφωνα με το αρθρ.506 στοιχ.β. Στην προκείμενη περίπτωση, με δήλωσή της ενώπιον του γραμματέα του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, για την οποία συντάχθηκε η με αριθμό 23/24-9-2012 έκθεση του, η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης άσκησε αναίρεση κατά της με αριθμό 12400/2012 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης με την οποία έπαυσε οριστικά λόγω παραγραφής η κατά των κατηγορουμένων: 1)Π. Κ. του Λ. και 2)του Β. Α. του Π. ασκηθείσα ποινική δίωξη για τις πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμησης, της ηθικής αυτουργίας σε ψευδορκία μάρτυρα, της απόπειρας απάτης στο δικαστήριο και της ψευδορκίας μάρτυρα. Η αναίρεση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και πρέπει να εξεταστεί κατ'ουσίαν. Ειδικότερα, η παραπάνω Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, δήλωσε ότι ασκεί αναίρεση κατά της παραπάνω απόφασης, γιατί το Δικαστήριο εφάρμοσε με αυτή εσφαλμένα τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 17, 112 και 113 ΠΚ και έτσι, έπαυσε οριστικά λόγω παραγραφής την κατά των κατηγορουμένων ασκηθείσα ποινική δίωξη για τις παραπάνω πράξεις, ενώ έπρεπε, εφαρμόζοντας σωστά τις ως άνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, να προχωρήσει στην εξέταση κατ'ουσία της υπόθεσης για τις πράξεις αυτές. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, στην οποία το δικαστήριο αυτό, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου παραδεκτά προβαίνει, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη με αριθμό 12.400/2012 απόφασή του, έπαυσε οριστικά, λόγω παραγραφής, την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του Π. Κ. του Λ. και του Β. Α. του Π., κατηγορουμένων του ότι: Α) Ο β' κατηγορούμενος Β. Α.: 1) στην …στις 13-3-2007, εν γνώσει του καταμήνυσε άλλον ψευδώς ενώπιον της αρχής ότι τέλεσε αξιόποινες πράξεις με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του γι' αυτές. Συγκεκριμένα, κατά τον ανωτέρω τόπο και χρόνο, αφού προσήλθε ενώπιον του αρμόδιου Εισαγγελέα Πρωτ/κων Θεσ/νίκης και του αρμόδιου γραμματέως του κατέθεσε την από 12-3-07 έγκληση του (ABM A 2007 εγχ/571) σε βάρος του ενός εκ των νυν εγκαλούντων Μ. Κ., όπου ισχυρίστηκε εν γνώσει του ψευδώς ότι δήθεν ο ανωτέρω εγκαλών προκειμένου να επιτύχει την έκδοση διαταγών πληρωμών σε βάρος του (Β.Α.) με βάση τις τέσσερις συναλλαγματικές, ύψους 25.000 Ε εκάστη, που δήθεν έδωσε ως εγγύηση για τοκογλυφικό δάνειο [όπως περιγράφεται υπό στοιχείο (A) του παρόντος] στον Α. Κ. και συνεπώς να αποκομίσει δήθεν παράνομο όφελος ύψους 100.00 Ε ως τελευταίος κομιστής αυτών, έθεσε αυθαίρετα στις ανωτέρω συναλλαγματικές οι οποίες δήθεν παραδόθηκαν λευκές από τον Β.Α. στον Α.Κ. πέραν της υπογραφής του πρώτου στη θέση του αποδέκτη, όλα τα λοιπά στοιχεία αυτών, καθώς και την υπογραφή κατ' απομίμηση του Α. Κ. στη θέση του εκδότη και του πρώτου οπισθογράφου, ώστε να εμφανίζεται ο ανωτέρω εγκαλών (Μ. Κ.) ως νόμιμος τελευταίος κομιστής αυτών, και ότι ακολούθως προέβη σε χρήση των δήθεν πλαστών αυτών
(4)συναλλαγματικών αιτούμενος από το Μον/λές Πρωτ/κείο Θεσ/νίκης την έκδοση διαταγών πληρωμών βάσει αυτών. Πλην όμως, τα ανωτέρω ήταν ψευδή και ο ίδιος το γνώριζε, όπως γνώριζε ότι τα αληθή ήταν ότι ο Α. Κ. ουδέποτε του χορήγησε τοκογλυφικό δάνειο, ουδέποτε ζήτησε και ουδέποτε έλαβε τοκογλυφικούς τόκους από αυτόν, ότι οι υπογραφές στη θέση του αποδέκτη και του πρώτου οπισθογράφου στις ανωτέρω τέσσερις συναλλαγματικές είχαν τεθεί από τον ίδιο τον Α. Κ. και ότι ο Β.Α. δεν του είχε καταβάλλει τα οφειλόμενα εκ του ανωτέρω δανείου, δεν του είχε καταβάλλει τα ποσά των ανωτέρω συναλλαγματικών, και ότι ο Μ.. Κ. νομίμως είχε την ιδιότητα του τελευταίου κομιστή αυτών και ότι νομίμως χρησιμοποίησε αυτές για τις αιτήσεις έκδοσης διαταγών πληρωμών. Μοναδικός δε σκοπός του ανωτέρω κατηγ/νου (Β.Α.) ήταν να προκαλέσει την καταδίωξη του εκ των νυν εγκαλούντων Μ. Κ..2) στην …στις 13-3-2ρ07, ισχυρίστηκε για κάποιον άλλον γεγονότα που μπορεί να βλάψουν την τιμή ή την υπόληψη του, τα γεγονότα δε αυτά είναι ψευδή και ο υπαίτιος γνώριζε ότι είναι ψευδές. Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, και δη αφού προσήλθε του αρμόδιου Εισαγγελέα Πρωτ/κών Θεσ/νίκης και του αρμόδιου γραμματέως του, κατέθεσε την από 12-3-07 ψευδή κατά τα αναφερθέντα υπό στοιχείο (Α.1) του παρόντος έγκληση του (ABM A 2007 εγχ/571) σε βάρος του ενός εκ των νυν εγκαλούντων Μ. Κ., βεβαιώνοντας μάλιστα προφορικά το περιεχόμενο της, ενώ γνώριζε το ψεύδος αυτής και ότι τα αληθή είναι όσα επίσης περιγράφονται υπό στοιχείο (Α.1) του παρόντος, διαδίδοντας το περιεχόμενο της ανωτέρω έγκλησης του με τον τρόπο αυτό, στον ανωτέρω Εισαγγελέα, στον γραμματέα του και στους λοιπούς προανακριτικούς υπαλλήλους και στους συνηγόρους των διαδίκων πλευρών, ενώ τα περιγραφόμενα στην ανωτέρω κατάθεση-μήνυση γεγονότα ήταν ψευδή και ο ίδιος το γνώριζε ότι είναι ψευδή και ότι μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του εκ των νυν εγκαλούντων Μ. Κ., όπως και έγινε.- 3) στην Θεσ/νίκη στις 14-3-07, με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να εκτελέσει την άδικη πράξη που διέπραξε και συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και, στα πλαίσια της λεκτικής επικοινωνίας της με τον α' κατηγ/νο Π. Κ., με παραινέσεις, παρακλήσεις, προτροπές και φορτικότητα, έπεισε αυτόν να τελέσει την άδικη πράξη της ψευδορκίας μάρτυρα, όπως περιγράφεται υπό στοιχείο (Β) του παρόντος. 4) στην …στις 14-3-07, έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει πλημμέλημα, επιχείρησε πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, πλην όμως την πράξη του αυτήν δεν ολοκλήρωσε από αίτια εξωτερικά μη αναγόμενα στη βούληση του. Ειδικότερα, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος παράνομο περιουσιακό όφελος, αποπειράθηκε να βλάψει ξένη περιουσία προσπαθώντας να πείσει κάποιον σε πράξη με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, και συγκεκριμένα, υπό την ιδιότητα του ανακόπτοντος των υπ'αριθμ.καταθ. 48941/2006 και 28667/06 ανακοπών ενώπιον του Μον/λούς Πρωτ/κείου Θες/νίκης εναντίον των με αριθ.35301/06 και 19336/06 Διαταγών Πληρωμής του Μον/λούς Πρωτ/κείου Θες/νίκης που εκδόθηκαν κατόπιν σχετικών αιτήσεων του Μ. Κ. σε βάρος του, με σκοπό να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος για τον ίδιο, συνιστάμενο στην αποφυγή πληρωμής του ποσού συνολικά των 100.000 Ε στο οποίο υποχρεούτο βάσει των ανωτέρω Διαταγών Πληρωμής, προσπάθησε να αποδείξει ότι δήθεν κακώς εκδόθηκαν οι ανωτέρω Διαταγές Πληρωμής διότι οι συναλλαγματικές βάσει των οποίων εκδόθηκαν ήταν δήθεν προϊόν τοκογλυφικής απαίτησης σε βάρος του, α) προτείνοντας την εξέταση ως μάρτυρα του α' κατ/νου ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου, ο οποίος εξεταζόμενος κατέθεσε ενόρκως εν γνώσει του ψευδώς όσα αναφέρονται υπό στοιχείο (Β) του παρόντος τα οποία του υπαγόρευσε ως ηθικός αυτουργός ο ίδιος ο νυν β' κατ/νος γνωρίζοντας ότι είναι ψευδή, καθόσον γνώριζαν αμφότεροι ότι στην πραγματικότητα τα αληθή ήταν όσα επίσης αναφέρονται περαιτέρω υπό στοιχείο (Β) του παρόντος, και β) καταθέτοντας στα σχετικά του επί των ανωτέρω ανακοπών του, αντίγραφο της ψευδούς υπ'αριθμ.ΒΜ Α 2007 εγχ/571 έγκλησης του σε βάρος του Μ. Κ., όπου εν γνώσει του τον καταμηνύει ψευδώς για όσα περιγράφονται αναλυτικά υπό στοιχείο (Α.1) του παρόντος. Στην πράξη του δε αυτή, ο β' κατ/νος προέβη με μοναδικό σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος περιουσιακό όφελος χωρίς νόμιμο προς τούτο δικαίωμα, προσπαθώντας να παραπλανήσει τον Δικαστή του ανωτέρω Δικαστηρίου να κάνει δεκτές τις ανωτέρω ανακοπές του και να απαλλαχθεί από την υποχρέωση καταβολής συνολικά του ποσού των 100.00 Ε. Ο ανωτέρω Δικαστής όμως, χάρη στην δίκαιη κρίση του, μη πεισθείς στην αλήθεια της κατάθεσης του προταθέντος από αυτόν μάρτυρος και νυν α1 κατ/νου, και του προσκομισθέντος αντιγράφου της ανωτέρω εγκλήσεως του, απέρριψε τις ανωτέρω ανακοπές, με αποτέλεσμα να μην επιτύχει ο ανωτέρω β' κατ/νος τον σκοπό του. Β) Ο α' κατ/voς Π. Κ. στη …στις 14-3-07: ενώ εξεταζόταν ενόρκως ενώπιον αρχής αρμόδιας να ενεργεί ένορκη εξέταση, κατέθεσε εν γνώσει του ψέματα. Συγκεκριμένα στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, αφού προσήλθε ενώπιον του Δικαστή του Μον/λούς Πρωτ/κείου Θεσ/νίκης κατά την εκδίκαση των υπ' αριθμ. καταθ. 48941/2006 και 28667/06 ανακοπών που άσκησε ο β' νυν κατ/νος Β. Α. εναντίον των με αριθ.35301/06 και19336/06 διαταγών πληρωμών του Μον/λούς Πρωτ/κείου Θες/νίκης που εκδόθηκαν κατόπιν αιτήσεων του Μ. Κ. σε βάρος του, κατέθεσε ενόρκως εν γνώσει του ψευδώς ότι δήθεν ο αποβιώσας στις 16-5-2004 Α. Κ. (πατέρας των νυν εγκαλούντων), είχε δανείσει (περί τον μήνα Μάρτιο του 2003) ποσό ύψους 60.000 Ε στον α1 νυν κατ/νο (Β.Α.), υποχρεώνοντας τον να υπογράψει ως εγγύηση τέσσερις συναλλαγματικές ύψους 25.000 Ε εκάστη (εκδόσεως όλες Α. Κ., με ημερομηνία έκδοσης όλες 26-11-2003, πληρωτέες στη .., , λήξεως οι δύο πρώτες 30-9-04, 30-11-2004 και 30-12-2004 η τρίτη και τέταρτη εξ αυτών αντίστοιχα, με πρώτο οπισθογράφο όλες τον Α. Κ. και τελευταίο κομιστή τον Μ. Κ.), και να του καταβάλει εντός έτους το ποσό συνολικά των 100.000 Ε εκ των οποίων οι 40.000 Ε περίπου αποτελούσαν τοκογλυφικούς τόκους, ότι το ποσό των 25.000 Ε το κατέβαλε ο ίδιος ο α' κατ/νος για λογαριασμό του β' κατ/νου στον Α. Κ. και ότι το υπόλοιπο ποσό του το κατέβαλε ο ίδιος ο β' κατ/νος, εξοφλώντας τον πλήρως κατά το κεφάλαιο και τους τοκογλυφικούς τόκους, αμελώντας όμως να πάρει τα σώματα των ανωτέρω συναλλαγματικών παρότι τις είχε εξοφλήσει. Πλην όμως, όλα όσα κατέθεσε ο ανωτέρω α' κατ/νος ήταν ψευδή και ο ίδιος γνώριζε το ψεύδος αυτών και ότι τα αληθή είναι ότι ο αποβιώσας Α. Κ. ουδέποτε συνήψε τοκογλυφικό δάνειο με τον νυν β' κατ/νο, ουδέποτε απαίτησε και ουδέποτε έλαβε τοκογλυφικούς τόκους, και ότι ο νυν β' κατ/νος ουδέποτε του αποπλήρωσε το οφειλόμενο εκ του μεταξύ του δανείου ποσό των 100.000 Ε. Για να στηρίξει την κρίση του περί παραγραφής των πράξεων αυτών το παραπάνω Δικαστήριο στην προσβαλλόμενη απόφασή του, διέλαβε την εξής κατά λέξη αιτιολογία: "Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 1, 3, 112 και 113 Π.Κ, εφόσον το κλητήριο θέσπισμα επιδόθηκε στους κατηγορουμένους μετά τη συμπλήρωση πενταετίας, εξαλήφθηκε το αξιόποινο, συνεπεία παραγραφής. Εν προκειμένω κατά των κατηγορουμένων Π. Κ. του Λ. και Β. Α. του Π., εμφιλοχώρησε παραγραφή των πλημμελημάτων προ της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος την 17-5-2012, με το οποίο αυτοί παραπέμφθηκαν στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης στις 18-9-2012". Παρ'όλα αυτά, από το συνοπτικότατο πιο πάνω και φειδωλό σε σκέψεις σκεπτικό, προκύπτει ότι το δικάσαν Δικαστήριο υπολόγισε το χρονικό διάστημα της αναστολής της παραγραφής, από την ημέρα έγκρισης της διάταξης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών, από τον Εισαγγελέα Εφετών. Εξάλλου, από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται από το Δικαστήριο αυτό για τις ανάγκες, επίσης, του αναιρετικού ελέγχου, προκύπτουν τα ακόλουθα: Την 11/5/2007 υπεβλήθησαν ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης οι υπ' αριθμ. ΒΜ Β 2007 ΕΓΧ/968 και Β 2007 ΕΓΧ/967 συσχετισθείσες εγκλήσεις των Μ. και Η. Κ. κατά των προαναφερθέντων κατηγορουμένων. Ακολούθησε η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης δυνάμει της από 11/5/2007 παραγγελίας μας προς τον Πταισματοδίκη Θεσσαλονίκης, μετά το πέρας της οποίας εκδόθηκε η από 9/1/2009 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 59 παρ. 2 ΚΠΔ, έως το αμετάκλητο πέρας της κύριας δίκης (επί της υπ' αριθμ. ΒΜ Α 2007 ΕΓΧ/571 δικογραφίας, που σχηματίσθηκε κατά του Μ. Κ., κατηγορουμένου για τις πράξεις της κακουργηματικής πλαστογραφίας και κακουργηματικής απάτης στο Δικαστήριο). Η διάταξη αυτή εγκρίθηκε την 4/3/2009 από τον Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης. Επί της κύριας δίκης εξεδόθη την 27/3/2009 το υπ' αριθμ. 262/2009 απαλλακτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, κατά του οποίου δεν ασκήθηκε αναίρεση. Στη συνέχεια συντάθηκε το υπ' αριθμ. ΕΓ22-12/278/343 κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέα Πρωτοδικών, για τις προαναφερθείσες πράξεις, φερόμενες τελεσθείσες την 13 και 14/3/2007, το οποίο επιδόθηκε στους κατηγορούμενους την 17/5/2012 και με το οποίο αυτοί παραπέμφθηκαν στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και στη δικάσιμο της 18/9/2012. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη, με αριθμό 12400/18.9.2012 απόφασή του, έπαυσε οριστικά, λόγω παραγραφής, την ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά των κατηγορουμένων : 1) Π. Κ. του Λ. και 2) Β. Α. του Π., δεχόμενο ότι εμφιλοχώρησε παραγραφή των πλημμελημάτων προ της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος, υπολογίζοντας το χρόνο αναστολής της παραγραφής από την 4/3/2009, ημέρα κατά την οποία εγκρίθηκε από τον Εισαγγελέα Εφετών η από 9/1/2009 διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών, έως την 27/4/2009, ημέρα κατά την οποία κατέστη αμετάκλητο το υπ' αριθμ. 262/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης (σύμφωνα με τα άρθρα 483 παρ. 3 και 479 ΚΠΔ). Επισημαίνεται δε, ότι ο Εισαγγελέας Εφετών, ως εκ της λειτουργικής αρμοδιότητας του, όπως αυτή διαγράφεται στις οικείες διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και σ' αυτές του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών [ΚΟΔΚΔΛ], στον οποίο αποτυπώνεται και η συνδέουσα τους εισαγγελικούς λειτουργούς σχέση ιεραρχικής εξάρτησης, δεν εκφέρει πρωτογενή δικαιοδοτική κρίση σε όσες περιπτώσεις, κατά τις προβλέψεις του νόμου, εκφράζει τη σύμφωνη γνώμη του ή εγκρίνει πράξεις του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, όπως η αρχειοθέτηση, κατ' άρθρο 43 ΚΠΔ, της μήνυσης, η, κατά τα άρθρα 45 και 59 παρ. 1 και 4 του ίδιου Κώδικα, αποχή από την ποινική δίωξη ή η αναβολή κάθε περαιτέρω ενέργειας έως το τέλος της ποινικής δίωξης, αντιστοίχως, η αναβολή, κατ" άρθρο 32 παρ. 1 του Ν. 4139/2013, άσκησης της ποινικής δίωξης και η, κατά τους ορισμούς του άρθρου 83 παρ. 2 του Ν. 3386/2005, αποχή από την ποινική δίωξη για τις πράξεις της παράνομης εισόδου ή εξόδου υπηκόου τρίτης χώρας στο ελληνικό έδαφος, αλλά ελέγχει τη νομιμότητα και μάλιστα τον εξωτερικό τύπο των συγκεκριμένων ενεργειών του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών. Η έναρξη αναστολής της παραγραφής των προδιαληφθεισών πράξεων και η επαγωγή των συναρτώμενων με αυτές εννόμων συνεπειών, συμπίπτει με το χρόνο έκδοσης της διάταξης περί αναβολής από τον αρμόδιο προς τούτο Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και όχι από τότε που ο Εισαγγελέας Εφετών διατυπώνει τη σύμφωνη γνώμη ή τη σχετική έγκρισή του. Έτσι, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με τo να δεχτεί ότι η αναστολή παραγραφής των ανωτέρω εγκλημάτων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 113 ΠΚ και 59 παρ. 2 ΚΠΔ, άρχισε από την ημέρα που εγκρίθηκε η διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών από τον Εισαγγελέα Εφετών, εσφαλμένα εφάρμοσε τις προδιαληφθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 113 παρ. 1, 2, 3 ΠΚ και 59 παρ. 2 ΚΠΔ δεχόμενο ότι η αναστολή της παραγραφής εχώρησε για διάστημα 1 μηνός και 23 ημερών (ήτοι από την 4/3/2009, ημέρα έγκρισης της διάταξης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών από τον Εισαγγελέα Εφετών - έως την 27/4/2009 - ημέρα που κατέστη αμετάκλητο το υπ' αριθμ. 262/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, που εξεδόθη επί της κύριας υπόθεσης), ενώ θα έπρεπε να δεχθεί ότι η αναστολή της παραγραφής εχώρησε για διάστημα 3 μηνών και 18 ημερών (ήτοι από την 9/1/2009, ημέρα έκδοσης της διάταξης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών έως την 27/4/2009, ημέρα που κατέστη αμετάκλητο το υπ' αριθμ. 262/2009 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, που εξεδόθη επί της κύριας υπόθεσης). Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 17, 112 και 113 ΠΚ, καθώς και η ουσιαστικού χαρακτήρα διάταξη του άρθρου 59 παρ. 2 ΚΠΔ, είναι βάσιμοι και συνακόλουθα^ η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση για τον ανωτέρω λόγο και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την 12400/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Παραπέμπει την υπόθεση προς νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου 2013. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Δεκεμβρίου 2013. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ