Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1510 / 2012 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Τιμολόγια εικονικά. Περίληψη: Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων, κατ' εξακολούθηση. Παράβαση άρθρ. 19 παρ. 1 ν. 12523/
- Αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ΚΠΔ μοναδικός λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας, όσον αφορά την ενοχή και το δόλο του αναιρεσείοντος ιερέα. ΑΡΙΘΜΟΣ 1510/2012 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου-Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέα Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ. Λ. του Κ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Παϊπέτη, περί αναιρέσεως της 3423/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Μαρτίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 393/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ο ν. 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις", τυποποιεί ως εγκλήματα τρεις βασικές περιπτώσεις φοροδιαφυγής: α) τη μη υποβολή ή τη υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17), β) τη μη απόδοση ΦΠΑ και άλλων παρακρατουμένων φόρων ή εισφορών (άρθρο 18), και γ) την έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, την αποδοχή εικονικών και τη νόθευση τέτοιων στοιχείων (άρθρο 19). Ειδικότερα το άρθρο 19 παρ.1 του πιο πάνω νόμου, όπως τροποπ. με το άρθρο 40 παρ.1 του ν.3220/2004, ορίζει ότι. "
- Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. ...
- Το αδίκημα του άρθρου αυτού είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από τα αδικήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται με τις λοιπές ποινικές διατάξεις του παρόντος νόμου.
- ...
- Εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του, ούτε έχει δηλώσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία....". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 2 εδ. γ του ίδιου νόμου, όπως το τρίτο εδάφιο αντικαταστάθηκε με την παρ.3 άρθρ.12 ν. 2753/1999 ορίζεται:...Κατ' εξαίρεση, στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του παρόντος νόμου η ποινική δίωξη ασκείται άμεσα με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και τη μηνυτήρια αναφορά του προϊσταμένου της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας (Δ.Ο.Υ.) ή του προϊσταμένου της υπηρεσίας που διενήργησε τον έλεγχο, σε περίπτωση που ο έλεγχος διενεργήθηκε από όργανα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε.) ή των Ελεγκτικών Κέντρων του άρθρου 3 του Ν. 2343/
- Στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου η μηνυτήρια αναφορά υποβάλλεται μέσα σε ένα
(1)μήνα από την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας διοικητικής επίλυσης της διαφοράς επί της οικείας απόφασης επιβολής προστίμου (Α.Ε.Π.) του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Κ.Β.Σ.), ανεξάρτητα αν κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού πρωτοδικείου". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του ανωτέρω εγκλήματος, της φοροδιαφυγής, απαιτείται αντικειμενικώς έκδοση από το δράστη πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή νόθευση γνήσιων φορολογικών στοιχείων, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της πλαστότητας ή της εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων και επί νοθεύσεως της γνησιότητας αυτών και περαιτέρω τη θέληση η αποδοχή του δράστη να προβεί στην έκδοση των πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή στη νόθευση γνήσιων στοιχείων. Σκοπός του δράστη για την απόκρυψη φορολογητέας ύλης δεν απαιτείται πλέον, ως πρόσθετο στοιχείο, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εν λόγω εγκλήματος , μετά τις τροποποιήσεις του άνω άρθρου 19 παρ.1 του ν. 2523/1997, σε αντίθεση προς την προϊσχύσασα διάταξη του άρθρου 31 παρ.1 περ. η' του ν.1591/1986, που απαιτούσε για την υποκειμενική θεμελίωση του, πλην του βασικού δόλου, αναφορικά με τα στοιχεία της υποκειμενικής του υποστάσεως και σκοπό του δράστη να αποκρύψει τη φορολογητέα ύλη. (ΑΠ 1669/2007). Εξάλλου, η κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως υπάρχει όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα απ' αυτά χωριστά. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 3423/2012 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κηρύχθηκε ο αναιρεσείων, σε δεύτερο βαθμό, ένοχος της αξιόποινης πράξεως της εκδόσεως εικονικών φορολογικών στοιχείων, κατ' εξακολούθηση και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως είκοσι μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική ποινή έναντι δέκα
(10)ευρώ ημερησίως. Στο αιτιολογικό του άνω δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, διαλαμβάνονται κατά πιστή αντιγραφή τα εξής: " Από την αποδεικτική διαδικασία, και τα έγγραφα των οποίων έγινε η ανάγνωση στο ακροατήριο, καθώς και από τις καταθέσεις των μαρτύρων υπερασπίσεως και κατηγορίας, που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο και την εν γένει συζήτηση της υποθέσεως, προέκυψε και το Δικαστήριο πείστηκε, ότι ο κατηγορούμενος έχει τελέσει την πράξη που του αποδίδει το κατηγορητήριο και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος, διότι στην Αθήνα στις 28-12-2004, χρόνο κατά το οποίο θεωρήθηκε η από 26-10-2004 έκθεση ελέγχου από τη ΣΔΟΕ Αττικής, διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος, υπό την ιδιότητα του ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας με την επωνυμία "ΝΤΡΑΙΒΕΡΣ ΚΑΡ ΑΕ", η οποία είναι διαφημιστική, εμπορική, κτηματική, μεσιτική εταιρεία, εξέδωσε προς την επιχείρηση "Γ Π. IRMA LION ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ - ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ- ΕΜΠΟΡΙΚΗ-ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ τα ακόλουθα εικονικά φορολογικά στοιχεία 1) ΤΠΥ 866/30-7-2002 καθαρής αξίας 105.660 Ευρώ, 2) ΤΠΥ 867/30-8-2002 καθαρής αξίας 113.050 Ευρώ, 3) ΤΠΥ 869/30-9-2002 καθαρής αξίας 115,572 Ευρώ. Τα ανωτέρω φορολογικά στοιχεία είναι εικονικά διότι εκδόθηκαν νια ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολο τους , προκειμένου να διευκολυνθεί η αποδεχθείσα αυτά επιχείρηση, γεγονός το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος και παρά ταύτα εξέδωσε αυτά με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν ιδίως από την σαφή και πειστική κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, σε συνδυασμό με την ειδική έκθεση ελέγχου της ΣΔΟΕ , στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος της έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση. Ο ισχυρισμός δε, του κατηγορουμένου που , προβλήθηκε δια του συνηγόρου του, ότι πλαστογραφήθηκε η υπογραφή του στα ένδικα τιμολόγια, ελέγχεται ως αβάσιμος, καθώς δεν επιβεβαιώθηκε από κανένα αποδεικτικό μέσο. Κατόπιν τούτων, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της αποδιδομένης σε αυτόν πράξης". Με αυτά που δέχθηκε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την, κατά τα ανωτέρω, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 98 ΠΚ, 19 παρ.1, 20 παρ.1 β, 21 παρ.2, 6, 7, 10β' του ν. 2523/97, όπως συμπληρ. με το άρθρο 2 παρ.8, 9 του ν. 2954/2001 και 40 παρ.1 του ν. 3220/2004, τις οποίες ορθά εφήρμοσε και δεν τις παραβίασε, ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, όσον αφορά τις επί μέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος: Για την πληρότητα της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν ήταν απαραίτητη η ιδιαίτερη αιτιολόγηση της υπάρξεως δόλου στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, όπως αβάσιμα αιτιάται ο αναιρεσείων, αφού ενυπάρχει αυτός (δόλος) στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της εκδόσεως εικονικών φορολογικών στοιχείων και ειδικότερα εκείνων που αναφέρονται στο αιτιολογικό, αλλά και στο διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του. Παρά ταύτα, το δικαστήριο διέλαβε στο παραπάνω αιτιολογικό του και ειδική σχετική σκέψη για ύπαρξη γνώσης του κατηγορουμένου, ότι τα τρία εικονικά τιμολόγια που εξέδωσε για λογαριασμό της Α.Ε. που ήταν ο ίδιος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές με την άλλη εταιρεία ΕΠΕ, στην κατοχή της οποίας και βρέθηκαν, με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Όσον αφορά την αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι τα τρία αυτά εικονικά τιμολόγια ήταν πλαστογραφημένα ως προς την υπογραφή του, ως εκδότη, ισχυρισμός του που απορρίφθηκε ως ουσία αβάσιμος από το δικαστήριο, με αυτήν πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και γιαυτό είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί, ως αβάσιμος ο συναφής από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ μοναδικός λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Μετά από αυτά, και εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.3 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 2 Μαρτίου 2012 αίτηση - δήλωση του Χ. Λ. του Κ., για αναίρεση της 3423/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Δεκεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ