Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1515 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Πλαστογραφία. Περίληψη: Πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση με σκοπό περιουσιακό όφελος σε βάρος του Δημοσίου που υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δραχμών. Αβάσιμοι οι λόγοι για έλλειψη αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, που εφαρμόστηκαν. Στην έννοια του εγγράφου κατά την ΠΚ 13 εδ. γ και 216, περιλαμβάνεται και το φωτοτυπικό αντίγραφο του εγγράφου. Το γεγονός με έννομη σημασία που προορίζεται ή είναι πρόσφορο να αποδείξει το πρωτότυπο του εγγράφου, εμφανίζεται και στο φωτοαντίγραφο, έστω και αν δεν είναι επικυρωμένο. Απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως. Αριθμός 1515/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Παναγιωτόπουλο, για αναίρεση της με αριθμό 794-795/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους .... Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1460/2009. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 794,795/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος, πλαστογραφίας με χρήση με σκοπό περιουσιακό όφελος κατ' εξακολούθηση, σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου που υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δραχμών, με το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης επτά
(7)ετών. Όπως προκύπτει από το σκεπτικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δίκασαν Πενταμελές Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, κατά λέξη τα εξής: "Κατά το χρονικό διάστημα από του μηνός Δεκεμβρίου 1989 έως του μηνός Δεκεμβρίου 1993 η Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "Ν. Και Κ ΑΕΒΕ", που είχε την έδρα της στη Θεσσαλονίκη και της οποίας Πρόεδρος ήταν ο Κ, είχε εισαγάγει από τη ... στην Ελλάδα, μέσω του Τελωνείου ..., κενές φιάλες και βάζα. Τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων αυτών η παραπάνω εταιρεία είχε αναθέσει στον εκκαλούντα κατηγορούμενο Χ, ο οποίος δεν είχε άδεια εκτελωνιστή πλην όμως ενεργούσε με εξουσιοδότηση αρχικά του εκτελωνιστή Σ και στη συνέχεια, μετά την συνταξιοδότηση του εκτελωνιστή Σ
- Κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα ο εκκαλών κατηγορούμενος Χ κατέθεσε στο Τελωνείο ...δηλωτικά εισαγωγής που είναι ισάριθμα των φορτίων που είχαν αφιχθεί και τα εμπορεύματα που αναφέρονται σ'αυτά εναποτέθηκαν νόμιμα σε αποθηκευτικούς χώρους της ανωτέρω εταιρείας. Οι δασμοί που αναλογούσαν στα εμπορεύματα αυτά ανέρχονται στο ποσό των 182.773.333 δραχμών οι οποίοι όμως δεν καταβλήθηκαν μολονότι τα εμπορεύματα διατέθηκαν στην κατανάλωση. Για την κάλυψη της μη καταβολής των αναλογούντων ως άνω δασμών ο κατηγορούμενος Χ προέβαινε στην εξής μεθόδευση. Από διασαφήσεις εισαγωγής ή μεταφόρτωσης εμπορευμάτων που κατά το παρελθόν είχαν εκτελωνιστεί νομίμως δημιουργούσε φωτοτυπίες αυτών, αφού προηγουμένως εκάλυπτε με χημικό υγρό τους αριθμούς των δηλωτικών από τα οποία προέρχονταν τα εμπορεύματα που είχαν ήδη νομίμως τελωνιστεί και στη συνέχεια στη θέση τους σημείωνε τους αριθμούς των δηλωτικών που αφορούσαν τα εμπορεύματα της ως άνω 863 δηλωτικής εισαγωγής που δεν είχαν τελωνιστεί. Μετά από αυτά φωτοτυπούσε τις κατ' αυτόν τον τρόπο νοθευμένες διασαφήσεις και τις πλαστές αυτές φωτοτυπίες τις προσκόμιζε στο Γραφείο Δηλωτικών του Τελωνείου ... για να πιστώσει τ' αναφερόμενα σ' αυτές δηλωτικά εισαγωγής εμπορευμάτων τα οποία ήσαν τα ίδια με εκείνα που αναφέρονται στις κοινοτικές διασαφήσεις. Η χρήση φωτοτυπιών από διασαφήσεις με τα παραπάνω στοιχεία ήταν συνήθης και μακρόχρονη τακτική που εφαρμοζόταν στο Τελωνείο .... Κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα υπεύθυνος του Γραφείου παρακαλούθησης των Δηλωτικών του Τελωνείου ...ήταν ο .... Αυτός δεχόταν τις κατά τα άνω δημιουργούμενες από τον Χ φωτοτυπίες και ειδική θέση βεβαίωσε ότι τα σχετικά δηλωτικά εξοφλήθηκαν. Τα δηλωτικά εισαγωγής που φέρονται ότι εξοφλήθηκαν ή ότι τα εμπορεύματα που αυτά αφορούσαν μεταφορτώθηκαν σε άλλο Τελωνείο, το οποίο και θα προέβαινε στον Τελωνισμό αυτών αναφέρονται αναλυτικά στο διατακτικό της παρούσας. Από τις ως άνω πράξεις του κατηγορουμένου Χ το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε κατά το προαναφερθέν ποσό των 182.773.333 δραχμών. Ως εκ τούτου πρέπει ο ως άνω κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος της αποδοθείσης σ'αυτόν πράξης της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση με σκοπό το όφελος, του ίδιου και της ως άνω Ανώνυμης Εταιρείας, με βλάβη του Ελληνικού Δημοσίου που υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δραχμών κατά τα στο διατακτικό ειδικότερα οριζόμενα. Το Δικαστήριο δέχεται ότι ο ως άνω κατηγορούμενος και μέχρι το χρόνο τέλεσης της ως άνω πράξεώς του έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και εν γένει κοινωνική ζωή (άρθρο 84 παρ. 2 εδ. α' του ΠΚ)". Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα της πιο πάνω αξιόποινης πράξης με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου και ειδικότερα, του ότι: "Α) Στη ... κατά τους παρακάτω χρόνους με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα: α) στον πιο πάνω τόπο κατά το χρονικό διάστημα από 18-12-1989 έως 29-12-1993 και σε μη εξακριβωμένες επακριβώς ημερομηνίες με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος κατάρτισε πλαστά έγγραφα κατά την έννοια του άρθρου 13 εδ. γ' του Π.Κ. με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους άλλους σχετικά με γεγονότα που είχαν έννομες συνέπειες και στη συνέχεια χρησιμοποίησε εν γνώσει του τα έγγραφα αυτά επιδιώκοντας και επιτυγχάνοντας να προσπορίσει στον εαυτό του και σε άλλους περιουσιακό όφελος δια βλάβης αντίστοιχα του Ελληνικού Δημοσίου, η συνολική ζημία του οποίου υπερβαίνει το ποσό των 50.000.000 δραχμών, Ειδικότερα κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα αν και δεν διέθετε πτυχία και επαγγελματική άδεια εκτελωνιστή ενεργώντας ως αντιπρόσωπος της ανώνυμης εταιρίας "Ν και Κ ΑΕΒΕ", η οποία εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον διευθύνοντα σύμβουλο και πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της Κ, κατέθεσε κατ' εντολή και για λογαριασμό της εταιρίας στο Τελωνείο ... δηλωτικά εισαγωγής εμπορευμάτων και δη φιαλών και βάζων από γυαλί, προέλευσης ..., τα οποία προωθήθηκαν και εναποτέθηκαν σε ιδιωτικούς αποθηκευτικούς χώρους της πιο πάνω εταιρίας, στη συνέχεια δε με σκοπό να επιτύχει την παράνομη πίστωση-εξόφληση των πιο πάνω δηλωτικών κατήρτισε εξ υπαρχής πλαστά φωτοαντίγραφα διασαφήσεων εισαγωγής και μεταφόρτωσης που παρήγαγε με τη νόθευση και επαναφωτοτύπιση αντιγράφων άλλων γνησίων παραστατικών, τελωνισμένων ήδη εμπορευμάτων, δηλαδή χρησιμοποιώντας απλές φωτοτυπίες τακτοποιημένων διασαφήσεων εισαγωγής ή μεταφόρτωσης, τις οποίες επαναφωτοτύπησε αφού προηγου-μένως αλλοίωσε το περιεχόμενο τους εξαλείφοντας με χημικό διορθωτικό (ΒLΑΝCΟ) τους αριθμούς των δηλωτικών, το είδος, το βάρος, τα τεμάχια και την αξία των τελωνισμένων εμπορευ-μάτων και συμπληρώνοντας ή αντικαθιστώντας κατά περίπτωση τους αριθμούς και τα στοιχεία δηλωτικών, των οποίων τα εμπορεύματα δεν είχαν μέχρι τότε τελωνισθεί (φωτομοντάζ). Τα πιο πάνω παραποιημένα φωτοαντίγραφα διασαφήσεων εισαγωγής ή μεταφόρτωσης, τα οποία αν και ανεπιβεβαίωτα ή ανεπικύρωτα, ήταν προορισμένα και πρόσφορα, κατά τη συναλλακτική πρακτική, να αποδείξουν την ύπαρξη αντιστοίχων πρωτοτύπων εγγράφων με το ίδιο περιεχόμενο, προσκόμισε και υπέβαλλε στους αρμοδίους υπαλλήλους του γραφείου παρακολούθησης δηλωτικών του Τελωνείου ..., ... και ..., προκείμενου να παραπλανήσει αυτούς, ώστε να προβούν στην παράνομη πίστωση-εξόφληση των πιο πάνω δηλωτικών εισαγωγής, κατά τον πιο πάνω τρόπο επεδίωξε και πέτυχε να προσπορίσει στον εαυτό του και στην πιο πάνω εταιρία παράνομο περιουσιακό όφελος μη καταβάλλοντος και στερώντας αντίστοιχα από το Ελληνικό Δημόσιο τους εισπρακτέους δασμούς, τέλη, φόρους και δικαιώματα για τα εισαχθέντα από την αλλοδαπή εμπορεύματα, που ανήλθαν συνολικά στο ποσό των 182.772.333 δραχμών. Συγκεκριμένα δε για την παράνομη πίστωση - εξόφληση των επόμενων δηλωτικών παραποίησε ως ακολούθως τα πιο κάτω παραστατικά επιτυγχάνοντας μ' αυτό τον τρόπο κατά περίπτωση και συνολικά τη μη πληρωμή προς το Δημόσιο των πιο κάτω δασμολογικών επιβαρύνσεων: ΠΑΡΕΜΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΠΙΝΑΚΕΣ Από σελ. 09 έως και 28 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗΣ ΠΙΝΑΚΩΝ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΟΙΗΘΗΚΑΝ: Η στήλη αυτή αναφέρει τις συγκεκριμένες θέσεις του ενιαίου διοικητικού εγγράφου (Ε.Δ.Ε.) που διεγράφησαν - αντικαταστάθηκαν ή συμπληρώθηκαν άλλα στοιχεία από τα πραγματικά και στη συνέχεια επαναφωτοτυπήθηκαν. Οι θέσεις που παραποιήθηκαν είναι: α) ΘΕΣΗ 6:Σύνολο Δεμάτων - Σημειώνεται ο συνολικός αριθμός των δεμάτων που αναφέρει ο ενδιαφερόμενος σε όλα τα έντυπα, περιλαμβανομένων και των συμπληρωματικών αυτών που χρησιμοποιούνται, β) ΘΕΣΗ 18:Ταυτότητα και εθνικότητα του μεταφορικού μέσου κατά την άφιξη, γ) ΘΕΣΗ 28: Οικονομικά και Τραπεζικά Δεδομένα. Στη θέση αυτή αναγράφεται ο αριθμός και το έτος έκδοσης του ή των τιμολογίων. δ) ΘΕΣΗ 31:Δέματα και περιγραφή των εμπορευμάτων.Σημεία και αριθμοί. ε) ΘΕΣΗ 35:Μικτή Μάζα (σε χιλιόγραμμα), στ) ΘΕΣΗ 38:Αναγράφεται η καθαρή μάζα σε χιλιόγραμμα των εμπορευμάτων που περιγράφονται στη θέση
- ζ) ΘΕΣΗ 40:Συνοπτικό Δηλωτικό - προηγούμενο παραστατικό. Αναγράφεται ο αριθμός Δηλωτικού που πιστώνεται. η) ΘΕΣΗ 21:Ταυτότητα - εθνικότητα του ενεργού μεταφορικού μέσου που διέρχεται τα σύνορα.6) ΘΕΣΗ 22: Νόμισμα και συνολικό ποσό τιμολογίου, ι) ΘΕΣΗ 33:Κωδικός εμπορευμάτων.Σύμφωνα με την ονοματολογία ΤΑRIC. ια) ΘΕΣΗ 46:Στατική Αξία.Αναγράφεται η αξία του εμπορεύματος, ιβ) ΘΕΣΗ Ε
(1):ΧΩΡΟΣ ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΚΤΗ (όπισθεν της σελίδας). Είναι η θέση όπου περιγράφονται πλήρως και αναλυτικά τα έμπροσθεν δηλούμενα στοιχεία από τον ενδιαφερόμενο και επαληθεύονται. 4)ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΔΗΛΩΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΠΙΣΤΩΣΗ: Στη στήλη αυτή αναφέρονται οι θέσεις που προστέθηκαν τα Νούμερα Δηλωτικών και το βάρος για να πιστωθούν τα δηλωτικά χωρίς να διαγραφεί τίποτε άλλο. Όπου υπάρχει η ένδειξη "Ιη σελίδα" σημαίνει ότι σ' ένα οποιοδήποτε σημείο της 1ης σελίδας έγινε ειδική πράξη εκ των υστέρων με τα δηλωτικά και τα βάρη για να πιστωθούν τα δηλωτικά που δεν αναφέρονταν προηγουμένως στην θέση 40. 5)ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΩΘΗΚΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΟΙΗΘΕΝ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΟ: Στη στήλη αυτή αναφέρονται οι ποσότητες σε χιλιόγραμμα και το είδος των εμπορευμάτων που πιστώθηκαν παράνομα από τη χρήση των αναφερομένων στη στήλη
(2)παραποιηθέντων παραστατικών. 6)ΔΑΣΜΟΙ ΚΑ) ΦΟΡΟΙ ΠΟΥ ΖΗΜΙΩΘΗΚΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΠΙΣΤΩΘΕΝ ΔΗΛΩΤΙΚΟ: Στη στήλη αυτή αναφέρεται το ποσόν σε δραχμές που ζημιώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο σε σύνολο από την παράνομη πίστωση του Δηλωτικού. Παρατήρηση: Στις στήλες 3 και 4 όπου υπάρχει "Χ" ή "-" ή κενό δεν έχει διαπιστωθεί παραποίηση - διόρθωση ή οτιδήποτε άλλο. Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση το άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 18 εδ.β', 26 παρ.1α, 27 παρ.1, 83, 84παρ. 2α, 98 και 216 παρ. 1, 3 ΠΚ και άρθρ. 1 παρ. 1 Ν.1608/1950, όπως ισχύει μετά την αντικ/σή του με το άρθρ. 36 παρ. 1 του Ν. 2172/1993 και την τροπ/σή του με το άρθρ. 4 παρ. 3 του Ν.2408/1996, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως 794-795/2009 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, απολογία κατηγορουμένου), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τί προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Και συγκεκριμένα έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας: 1) Σ5, 2) Σ3, 3) Σ4, 4) Σ, 5) Σ1 και 6) Σ2. Σύμφωνα με τα άνω λεχθέντα, το Δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, οδηγήθηκε στις προαναφερόμενες παραδοχές, που αποτελούν την απαιτούμενη από τις πιο πάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Συγκεκριμένα, κατά τρόπο σαφή και πλήρη, αναφέρονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο αυτός καταδικάστηκε, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική διάταξη που εφαρμόστηκε, χωρίς να εμφιλοχωρήσουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά. Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού και διατακτικού, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Είναι αβάσιμες και πρέπει να απορριφθούν, οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος και συγκεκριμένα, ότι:1) Οι επίδικες φωτοτυπίες διασαφήσεων δεν είναι κατά νόμο έγγραφα με την παραπάνω έννοια, διότι κατά κανένα τρόπο δεν ήταν κατά νόμο πρόσφορες ή δεν προορίζονταν να αποδείξουν γεγονός που έχει έννομη συνέπεια. Επομένως ο εκτελωνισμός με χρήση και κατάθεση απλής φωτοτυπίας της διασάφησης είναι και αντίθετος με τον νόμο και δεν νοείται πρακτική Δημοσίας υπηρεσίας αντίθετη με συγκεκριμένες νομικές διατάξεις. Λανθασμένα επομένως το εκδόν την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστήρο ερμήνευσε και εφήρμοσε τις σχετικές νομικές διατάξεις των άρθρων 13 περ. γ' εδ. α' ΠΚ και 216 ΠΚ. Αβάσιμα όμως, διότι στην έννοια του εγγράφου κατά τα άρθρα 13γ' και 216 ΠΚ, περιλαμβάνεται και το φωτοτυπικό αντίγραφο εγγράφου, στο οποίο απεικονίζεται το πρωτότυπο εγγράφου, με τη χρησιμοποίηση κατάλληλης συσκευής (Ολ.ΑΠ 2/2000). Κατά συνέπεια, το γεγονός με έννομη σημασία, που προορίζεται ή είναι πρόσφορο να αποδείξει το πρωτότυπο εγγράφου, εμφανίζεται και στο πιστό αντίγραφο, έστω και αν δεν είναι επικυρωμένο και, επομένως, μπορεί να αποδειχθεί με αυτό (ΑΠ 2/2004 Ποιν.Χρ. ΝΔ' 394), 2) Μεταξύ αιτιολογιών και διατακτικού υφίσταται σημαντική αντίφαση, αφού στο μεν διατακτικό γίνεται δεκτό ότι "τα παραποιημένα φωτοαντίγραφα διασαφήσεων εισαγωγής ή μεταφόρτωσης τα οποία αν και ανεπιβεβαίωτα ή ανεπικύρωτα ήταν προορισμένα και πρόσφορα κατά τη συναλλακτική πρακτική να αποδείξουν την ύπαρξη αντιστοίχων πρωτοτύπων εγγράφων, με το ίδιο περιεχόμενο.." ενώ κατά τις αιτιολογίες η παραπλάνηση του Τελωνείου, επετυγχάνετο δια μόνης της καταθέσεως φωτοτυπιών διασαφήσεων. Πρόκειται περί δύο όλως διαφορετικών θέσεων ως προς την μεθόδευση και λειτουργία του στοιχείου "σκοπός παραπλάνησης", η δε ασάφεια και αντίφαση των δύο αυτών θέσεων, καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς το τι δέχεται τελικά η απόφαση και ως προς την ορθή ή όχι εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 216 παρ. 3 του ΠΚ. Παραβιάσθηκε επομένως και εκ πλαγίου η παραπάνω ουσιαστική διάταξη, αλλά και αυτή του άρθρου 13 περ. γ'εδ. α' ΠΚ, η δε πλημμέλεια αυτή καθιστά αναιρετέα την απόφαση, για τον λόγο του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Ε του ΚΠΔ. Είναι αβάσιμη επίσης και η αιτίαση αυτή, καθόσον, κατά τα άνω λεχθέντα, καμιά αντίφαση μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού στην προσβαλλόμενη απόφαση υπάρχει, είναι δε επιτρεπτή η αναφορά του σκεπτικού για την αιτιολογία, στο διατακτικό, με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο, αφού το τελευταίο περιέχει λεπτομερώς τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν την ενοχή, ούτε εξάλλου ευθέως ή εκ πλαγίου παραβιάστηκαν οι άνω διατάξεις του ΠΚ. Και 3) ότι η απόφαση στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας την οποία επιτάσσει το άρθρο 93 του Συντ. και 139 του ΚΠΔ, αφού δεν εξηγεί το δικάσαν Δικαστήριο με την αναιρεσειόμενη απόφασή του από ποιά στοιχεία η αποδείξεις προέκυψε, ότι παρά τις αυστηρές νομοθετικές προβλέψεις και προδιαγραφές, τις Υπουργικές αποφάσεις, εγκύκλιες διαταγές και άλλες οδηγίες, οι οποίες καθιστούσαν εντελώς απαγορευτική τη χρήση φωτοτυπιών, αντί των προβλεπομένων επισήμων πρωτοτύπων εντύπων διασαφήσεων, συμπληρωμένων πρωτοτύπως με γραφομηχανή ή χειρογράφως με μελάνη, ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντα του Δημοσίου, ειδικά στο Τελωνείο ..., του Νομού ... επιτρεπόταν η χρήση φωτοτυπιών από διασαφήσεις. Αβάσιμα όμως, διότι, όπως προαναφέρθηκε, το γεγονός με έννομη σημασία, που προοριζόταν να αποδείξει το πρωτότυπο του εγγράφου, αποδείκνυαν και οι φωτοτυπίες από τις εν λόγω διασαφήσεις. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά, με τους πιο πάνω λόγους αναιρέσεως, πλήττεται απαραδέκτως η άνω απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών. Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1), καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος στο Δικαστήριο αυτό, Ελληνικού Δημοσίου, μειωμένη όμως στο μισό. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 29 Σεπτεμβρίου 2009 (υπ' αριθμ. πρωτ. 7642/1.10 ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου/ 2009) αίτηση του Χ, για αναίρεση της με αριθμό 794-795/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος Ελληνικού Δημοσίου, που ανέρχεται σε διακόσια πενήντα
(250)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Σεπτεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ