Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1517 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Διάθεση ακατάλληλων τροφίμων και κρεάτων. Περίληψη: Παράβαση άρθρου 15 ΠΔ 40/77 (ακατάλληλα τρόφιμα), σε συνδ. προς άρθρο 23 Ν. 4085/60 (ως ισχύει) [Ποινική ευθύνη]. Αβάσιμοι οι λόγοι της αιτήσεως και του δικογράφου των προσθέτων λόγων για έλλειψη αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Δεν επέρχεται απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο από μη ανάγνωση εγγράφου του οποίου δεν ζητήθηκε η ανάγνωση του και αυτό δεν ήταν στα αναγνωστέα έγγραφα. Δεν παραγράφηκε η αξιόποινη πράξη λόγω παρόδου οκταετίας, όταν κατά την εκδίκαση της υποθέσεως στο δεύτερο βαθμό, δεν είχε αυτή παρέλθει. Απορρίπτει αίτηση αναιρέσεως και πρόσθετους λόγους. Αριθμός 1517/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή, Χριστόφορο Κοσμίδη και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Μαΐου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Παπουτσή, για αναίρεση της με αριθμό 865/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Ιουλίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στο από 21 Απριλίου 2010 δικόγραφο προσθέτων λόγων αναιρέσεως, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1154/2009. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι επ' αυτής. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η κρινόμενη από 20.7.2009 και με αριθμό 3/2009 ενώπιον του γραμματέα του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης αναίρεση του κατηγορουμένου, Χ1 κατά της 865/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, με την οποία καταδικάστηκε για παράβαση των άρθρων 15 εδ. ε' του Π.Δ/τος 40/1977, σε συνδ. με άρθρ. 23 Ν.4085/1960 (όπως ισχύει σε ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών και σε χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, καθώς και οι, με το από 21.4.2010 δικόγραφο που κατατέθηκε στο κατάστημα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου την ίδια ημέρα από το δικηγόρο του, με πληρεξούσιο και συντάχθηκε σχετικά έκθεση, έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Είναι συναφείς και πρέπει να συνεκδικαστούν. Με τις διατάξεις του άρθρου 15 εδ. ε' του Π.Δ/τος 40/1977 "Επιθεώρηση σφαγίων ζώων και ζωϊκών προϊόντων", ορίζεται ότι: "Ακατάλληλα προς κατανάλωσιν ως μη πληρούντα τας διατάξεις της ισχυούσης νομοθεσίας: Ως τοιαύτα νοούνται τα τρόφιμα τα οποία δεν πληρούν εν ή περισσοτέρους όρους της σχετικής νομοθεσίας. Η τύχη τούτων καθορίζεται εις τας οικείας διατάξεις". Περαιτέρω, το άρθρο 23 του Ν.4085/1960, όπως τροπ/κε ο Ν.248/1914 (Ζωοτεχνική και Κτηνιατρική Υπηρεσία), επίσης ορίζεται ότι: "πάσα παράβασις των διατάξεων του παρόντος νόμου και των εις εκτέλεσιν τούτου εκδιδομένων Β. Δ/των και υπουργικών αποφάσεων τιμωρείται διό ποινής φυλακίσεως ενός μηνός μέχρι δύο ετών". Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 865/2009 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος, παραβάσεως άρθρου 15 εδ. ε' Π.Δ/τος 40/77, σε συνδ. με άρθρ. 23 Ν.4085/60 (ως ισχύει) και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως έξι
(6)μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για μία
(1)τριετία και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Όπως προκύπτει από το σκεπτικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δίκασαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, κατά λέξη τα εξής: "ο κατηγορούμενος στο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στο διατακτικό διέθετε προς πώληση στο κατάστημα του θαλασσινά είδη, τα οποία είχε ο ίδιος καταψύξει, χωρίς να διαθέτει τις κατάλληλες προς τούτο εγκαταστάσεις, με αποτέλεσμα τα παρανόμως καταψυχθέντα θαλασσινά είδη και συγκεκριμένα ψάρια και γαρίδες, των οποίων επίσης είχε παρέλθει η ημερομηνία κατανάλωσης, καθόσον καταληκτικό χρονικό σημείο επιτρεπτής κατανάλωσης αυτών ήταν η 7-5-2001 και ο έλεγχος κατά τον οποίο βρέθηκαν τα ανωτέρω τρόφιμα έτοιμα προς διάθεση στο κατάστημα του κατηγορουμένου πραγματοποιήθηκε στις 29-5-2001. Τα παραπάνω θαλασσινά είδη λόγω της λήξεως της ημερομηνίας κατανάλωσης αλλά και της πλημμελούς καταψύξεως εγκυμονούσαν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία όσων τυχόν τα κατανάλωναν. Επίσης, στις συσκευασίες εντός των οποίων ήσαν τοποθετημένα τα παραπάνω καταψυχθέντα εμπορεύματα δεν υπήρχαν οι απαιτούμενες ενδείξεις ασφαλούς κατανάλωσης. Με βάση όλα τα παραπάνω ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί ένοχος". Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα της πιο πάνω αξιόποινης πράξεως της διαθέσεως προς πώληση τροφίμων ακαταλλήλων προς κατανάλωση και ειδικότερα του ότι: "Στη ..., όπου διατηρεί κατάστημα, στις 29/5/2001 και ώρα 12.00', κατελήφθη από αρμόδια Όργανα, κατά τον αστυκτηνιατρικό έλεγχο που έγινε στο κατάστημα του, να κατέχει διάφορα αλιεύματα (ψάρια, γαρίδες) βάρους 6 χιλιόγραμμων, τα οποία κρίθηκαν ακατάλληλα για κατανάλωση γιατί: α) είχε λήξει η ημερομηνία ανάλωσης, β) δεν υπήρχαν ενδείξεις στη συσκευασία και γ) είχαν καταψυχθεί παράνομα". Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 18 εδ.β', 26 παρ.Ια, 27 παρ.1, 15 εδ. ε'Π.Δ/τος 40/77, σε συνδ. προς το άρθρ. 23 Ν.4085/60 (ως ισχύει), τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως 865/2009 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα - εκπροσ/κε ο κατηγορούμενος), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τί προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Και συγκεκριμένα έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, κατηγορίας, Δ και υπερασπίσεως, Γ. Σύμφωνα με τα άνω λεχθέντα, το Δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, οδηγήθηκε στις προαναφερόμενες παραδοχές, που αποτελούν την απαιτούμενη από τις πιο πάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Συγκεκριμένα, κατά τρόπο σαφή και πλήρη, αναφέρονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο αυτός καταδικάστηκε, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική διάταξη που εφαρμόστηκε, χωρίς να εμφιλοχωρήσουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά. Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού και διατακτικού, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Είναι αβάσιμες και πρέπει να απορριφθούν, οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος και συγκεκριμένα, ότι: 1) 'Εσφαλε, σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ στην εφαρμογή των άρθρων 15 εδ. ε' Π.Δ/τος 40/77 και του άρθρ. 23 Ν.4085/60 (πρώτος λόγος του κυρίως δικογράφου και δεύτερος των προσθέτων λόγων), 2) Υπάρχει έλλειψη της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθόσον η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έπρεπε να αναφέρει ρητώς στο σκεπτικό αυτής, τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, τα συνιστώντας την αντικειμενική υπόσταση των εγκλημάτων των άρθρων 15 εδ. ε', ως αντικ. με το α' 23 Ν.4085/1960, και να περιέχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία περί υπαγωγής των αποδειχθέντων γεγονότων στις παραπάνω διατάξεις. Επίσης, στο σκεπτικό της απόφασης δεν αιτιολογείται, αλλά ούτε και αναφέρονται τα απαιτούμενα συγκεκριμένα στοιχεία και περιστατικά, που θεμελιώνουν την ύπαρξη της πρόθεσής μου να διαθέσω τα κατασχεθέντα προϊόντα προς κατανάλωση και του πώς και από πού αυτή στοιχειοθετείται (δεύτερος λόγος του κυρίως δικογράφου και πρώτος των προσθέτων λόγων). Αβάσιμα όμως, διότι το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφενός ορθά εφάρμοσε και ερμήνευσε τις παραπάνω διατάξεις, αφετέρου η απόφαση αυτή έχει την κατά νόμο ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, όπως αναλυτικά κατά τα άνω έχει εκτεθεί, είναι δε σαφής η έκθεση των περιστατικών στο αλληλοσυμπληρούμενο με το διατακτικό, σκεπτικό της προσβαλλόμενη αποφάσεως, ότι ο κατηγορούμενος ενέργησε από πρόθεση, 3) Κατά τη διαδικασία υπήρξαν ακυρότητες των άρθρων 170 παρ. 1 σχετικές, αλλά και απόλυτες της διάταξης του άρθρου 171 παρ. 6 κ.τ.λ., διότι δεν ανεγνώσθησαν έγγραφα, ήτοι το πρωτόκολλο καταστροφής ακατάλληλων τροφίμων, που συνέταξε ο υπάλληλος της Κτηνιατρικής Διεύθυνσης Λέσβου, που διενήργησε τον έλεγχο, ... και το οποίο συνυπέγραψε ο αστυνομικός ... και η συγγενής του, ... (τρίτος λόγος του κυρίως δικογράφου). Αβάσιμα όμως, διότι ακυρότητα προκαλεί η λήψη υπόψη εγγράφου που δεν αναγνώστηκε ή αντίθετα, η μη λήψη υπόψη εγγράφου που αναγνώστηκε ή τέλος η μη ανάγνωση εγγράφου του οποίου ζητήθηκε η ανάγνωση, γιατί έτσι παραβλάπτονται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου από το άρθρο 358 ΚΠΔ. Στην προκείμενη δε περίπτωση, το σχετικό έγγραφο δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των αναγνωσθέντων, ούτε από τα πρακτικά προκύπτει ότι ζητήθηκε η ανάγνωσή του και, κατά συνέπεια, ουδεμία ακυρότητα προκλήθηκε. Και 4) ότι το δικάσαν Δικαστήριο έπρεπε να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη εναντίον του, λόγω παραγραφής κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, αφού από το χρόνο τελέσεως της πράξεως (29.5.2001) μέχρι και το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως (20.7.2009), έχει παρέλθει χρονικό διάστημα, μεγαλύτερο των οκτώ
(8)ετών (τέταρτος λόγος της αιτήσεως). Αβάσιμα όμως, διότι το Δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι η πράξη τελέσθηκε στις 29.5.2001 και μέχρι το χρόνο που εκδικάστηκε η έφεση στο άνω Δικαστήριο, δηλαδή τις 14.5.2009, δεν παρήλθε η παραπάνω οκταετία. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α', Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας, της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά, με τους πιο πάνω λόγους αναιρέσεως, πλήττεται απαραδέκτως η άνω απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών. Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο συνολό της και οι πρόσθετοι λόγοι και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1). Για τους λόγους αυτούς Απορρίπτει την από 20 Ιουλίου 2009 (υπ' αριθμ. πρωτ.3/2009) ενώπιον του Γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης) αίτηση και τους, με ιδιαίτερο δικόγραφο που κατατέθηκε στο γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στις 21.4.2010, από τον κατηγορούμενο, κατά της αυτής αποφάσεως, ασκηθέντες πρόσθετους λόγους του Χ1, για αναίρεση της με αριθμό 865/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Σεπτεμβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ