Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 152 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Αιτιολογία αποφάσεως που απορρίπτει ένδικο μέσο ως εκπρόθεσμο. Επίκληση λόγου αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας. Δεν αναφέρεται μεταξύ των αποδεικτικών μέσων η απολογία της κατηγορουμένης. Ενώ εκτιμήθηκε ότι είχε προβληθεί ως λόγος έφεσης ανώτερη βία για τη μη γνώση της απόφασης, η απορριπτική αιτιολογία είναι αντιφατική και ασαφής. Αναιρεί Αριθμός 152/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη-Εισηγητή, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης ...... που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Μπιτσαξή, για αναίρεση της 764/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Μαρτίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 485/2007. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ H απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της εφέσεως, ως εκπρόθεσμο, για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αν απαγγέλθηκε απόντος του εκκαλούντος, το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό τούτου ή μνεία, κατά τα άρθρα 154 παρ.1, 156 και 161 παρ.1 ΚΠΔ, στοιχείων εγκυρότητας της επιδόσεως, εκτός εάν προβάλλεται δια της εφέσεως λόγος ακυρότητας της επιδόσεως, ή ανώτερης βίας, εκ της οποίας απολέσθηκε η προθεσμία, οπότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική του λόγου τούτου κρίση του δικαστηρίου. Ο λόγος ανώτερης βίας εκ της οποίας ο εκκαλών παρακωλύθηκε στην εμπρόθεσμη άσκησή της, πρέπει να προβάλλεται υποχρεωτικά με την έφεση. Τόπος δε κατοικίας θεωρείται εκείνος που έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ.1 ΚΠΔ, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλωθεί στη αρμόδια εισαγγελική αρχή και αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν έχει εμφανισθεί κατ'αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση. Όταν δε το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, κατά δε της σχετικής αποφάσεως ή βουλεύματος επιτρέπεται αναίρεση (476 παρ.1 και 2 ΚΠΔ). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 764/2007 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που την εξέδωσε, δικάζοντας ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, επί της εφέσεως της κατηγορουμένης και ήδη αναιρεσείουσας, κατά της ερήμην αυτής εκδοθείσης 10774/1999 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία εκείνη είχε καταδικασθεί, ερήμην, σε ποινή φυλάκισης οκτώ
(8)μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική προς 1500 δραχμές ημερησίως, για συκοφαντική δυσφήμηση, πράξη η οποία φέρεται ότι τελέστηκε στις 16/11/1993, αφού ερεύνησε τον προβληθέντα ισχυρισμό του πληρεξουσίου του δικηγόρου της, ότι η έφεσή της ήταν εμπρόθεσμη, επειδή αυτή δεν έλαβε γνώση της εκκαλούμενης αποφάσεως, απέρριψε στη συνέχεια, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, την έφεση, ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη), με την εξής αιτιολογία: "...... Στην κρινόμενη περίπτωση, η κατηγορούμενη καταδικάστηκε ερήμην, με την απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει αριθμό 10774/
- Η απόφαση αυτή της κοινοποιήθηκε στις 13-6-2000, όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης του αστυφύλακα ..... που βρίσκεται στη δικογραφία και άσκησε την κρινόμενη έφεση στις 8-11-2006, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας και χωρίς να αναφέρει στο έγγραφο της έφεσης λόγο που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Ειδικότερα από κανένα στοιχείο της δικογραφίας (κατάθεση μάρτυρος Μ1, αναγνωσθέντα έγγραφα κλπ) δεν αιτιολογείται το εκπρόθεσμο της έφεσης και ειδικά από λόγους ανωτέρας βίας. Ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης ότι δεν έλαβε γνώση της επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης γιατί επιδόθηκε σε διεύθυνση που δεν κατοικούσε κατά τον χρόνο της επίδοσης αλλά σε προγενέστερο χρόνο, δεν ευσταθεί, γιατί στη διεύθυνση αυτή θυροκολλήθηκε και δεν έκανε γνωστή την καινούργια της διεύθυνση στην Αρμόδια Αρχή. Συνεπώς, εφόσον η έφεση ασκήθηκε εκπροθέσμως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη κατά πλειοψηφία, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό". Με αυτά όμως που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία . Ειδικότερα, αν και, όπως προκύπτει από τις πιο πάνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι προβλήθηκε νομίμως από την εκκαλούσα ισχυρισμός ότι δεν έλαβε γνώση της εκκαλουμένης αποφάσεως για λόγους ανώτερης βίας, στη συνέχεια απέρριψε τον ισχυρισμό αυτόν με την ασαφή και αντιφατική αιτιολογία ότι αυτός (ο ισχυρισμός) "δεν ευσταθεί γιατί στη διεύθυνση αυτή θυροκολλήθηκε και δεν έκανε γνωστή την καινούργια της διεύθυνση στην Αρμόδια Αρχή". Δηλαδή, ενώ δέχεται ότι η αναιρεσείουσα είχε μεταβάλει πράγματι κατοικία κατά το χρόνο της επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης, δέχεται κατά τρόπο αντιφατικό ότι, επειδή θυροκολλήθηκε η απόφαση (ενδεχομένως, όπως ασαφώς υπονοείται, στην αρχική της διεύθυνση, όπου αυτή δεν διέμενε πλέον) έλαβε γνώση της απόφασης αυτής. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση, προκειμένου να καταλήξει στην απόρριψη ως απαραδέκτου, του ενδίκου μέσου της εφέσεως της ήδη αναιρεσείουσας, έλαβε υπόψη της "την κατάθεση μάρτυρος Μ1 τα αναγνωσθέντα έγγραφα κλπ". Από την αναφορά αυτή των αποδεικτικών μέσων, δεν καθίσται σαφές, αφενός μεν, ποία αποδεικτικά μέσα έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο, εκτός από την κατάθεση του πιο πάνω μάρτυρα και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, αφετέρου δε, αν έλαβε υπόψη του και την απολογία της κατηγορουμένης. Πρέπει δε να παρατηρηθεί ότι δεν μπορεί να συναχθεί, έστω και εμμέσως, ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του την εν λόγω απολογία, δεδομένου ότι ουδεμία αναφορά διαλαμβάνεται στο σκεπτικό σχετικά με όσα αυτή εξέθεσε σχετικά, όπως λ.χ.ότι ο μηνυτής γνώριζε την νέα της διεύθυνση. Όπως δε αναφέρθηκε στην πιο πάνω σκέψη, εφόσον δεν έχει διενεργηθεί προανάκριση (ώστε ο κατηγορούμενος να δηλώσει, κατά το άρθρο 273 παρ.1 ΚΠΔ την κατοικία του), τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή στην έγκληση, αυτό όμως δεν ισχύει όταν ο μηνυτής σκόπιμα ανέγραψε ανακριβή διεύθυνση. Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και το νόμο ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και ο από το άρθρο 510 παρ.1 Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η έλλειψη αυτή, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο (άρθ. 519 ΚΠΔ), αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, προκειμένου να ερευνηθεί και να κριθεί αν η έφεση ασκήθηκε παραδεκτώς και, σε καταφατική περίπτωση, να κριθεί η παραγραφή ή όχι του αξιοποίνου της αποδιδόμενης στην αναιρεσείουσα πράξεως, δεδομένου ότι ο Αρειος Πάγος δεν μπορεί να αποφανθεί περί του παραδεκτού ή όχι του ενδίκου μέσου της εφέσεως. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την προσβαλλόμενη 764/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιανουαρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ