ΑΠ 1523/2009 — Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1523 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. Περίληψη: Μη έγκαιρη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών. Απόρριψη αίτησης αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης για μη έγκαιρη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών. Ορθή εφαρμογή από το Δικαστήριο της ουσίας του άρθρου 33 του ν. 3346/

1. Αριθμός 1523/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή-Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Μαρτίου 2009 με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων
2. Χ1 και
3. Χ2, κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κωνσταντίνου, για αναίρεση της 6937/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουνίου 2008 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1308/
4. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά την παραγρ. 1 του άρθρου 1 του αν. ν. 86/1967, τιμωρείται με τις στη διάταξη αυτή ποινές, όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή Ειδικούς Λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, κατά δε την παρ. 2 του ιδίου άρθρου και νόμου τιμωρείται για υπεξαίρεση, με τις στην εν λόγω διάταξη ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν (εργατικές), με σκοπό αποδόσεως τους στους κατά την παραγ. 1 Οργανισμούς, και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές στους Οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 33 του ν. 3346/2005, που ορίζει ότι για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 του αν. νόμου 86/1967, απαιτείται το ποσόν των ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον υπόχρεο (εργοδοτικών), καθώς και των παρακρατουμένων ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων και υπερβαίνει συνολικώς τα 2.000 ευρώ, προκύπτει ότι : α) το όριο των 2.000 ευρώ αναφέρεται στο συνολικό ποσόν των κατά περίπτωση εισφορών, εργοδοτικών ή εργατικών, αφού πρόκειται για δύο αυτοτελή εγκλήματα, η αντικειμενική υπόσταση των οποίων συγκροτείται από διαφορετικά περιστατικά, β) αν το συνολικώς οφειλόμενο ποσόν εισφορών, εργοδοτικών ή εργατικών, είναι μικρότερο των 2.000 ευρώ, δεν θεμελιώνεται αξιόποινη πράξη μη έγκαιρης καταβολής εργοδοτικών ή παρακρατήσεων εργατικών εισφορών, γ) η εν λόγω διάταξη είναι επιεικέστερη από την προηγούμενη, αφού απαιτεί επιπροσθέτως η οφειλή να υπερβαίνει το ποσόν των 2.000 ευρώ και επομένως, ενόψει της διατάξεως του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ, εφαρμόζεται και για τις πράξεις που τελέσθηκαν πριν από τη θέση της σε ισχύ, στις 17-6-2005 και δ) το συνολικό ποσόν της οφειλής προσδιορίζεται από το συνολικό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο υπόχρεος καθυστερεί την καταβολή των εισφορών και όχι το ύψος της κατά μήνα οφειλής. Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 6937/2008 απόφασής του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, οι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στη ... κατά το χρονικό διάστημα από 1-3-2002 έως και 1-4-2004 ως εργοδότες επιχείρηση οικοδομοτεχνικού έργου και δη της εταιρίας με την επωνυμία "MODULUS Επιπλοδημιουργίες ΑΕ" και ειδικότερα ως πρόεδρος και δ/νων σύμβουλος ο Χ1 και αντιπρόεδρος ο Χ2 του Δ.Σ. αυτής, έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο από 1-1-2002 έως 28-2-2004 στην εν λόγω επιχείρηση τους προσωπικό με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αντί αμοιβής, το οποίο προσωπικό ασφαλίζεται στο ΙΚΑ προς το οποίο έπρεπε να καταβάλουν για την ασφάλισή του τις παρακάτω ασφαλιστικές εισφορές (μέσα σε 30 ημέρες από το ημερολογιακό τέλος κάθε μήνα του ως άνω χρονικού διαστήματος, στο οποίο πραγματοποιήθηκε η εργασία) δεν κατέβαλαν, υπό τις ως άνω ιδιότητές τους, στον παραπάνω Οργανισμό ασφαλιστικές εισφορές ύψους 61.760,70 ευρώ συνολικά για τις οποίες συντάχθηκε η ΠΕΕ ..., ποσό από το οποίο 41.173,78 ευρώ αφορούσε βαρύνουσες τους ίδιους εισφορές (εργοδοτικές) ενώ 20.586,92 ευρώ αφορούσε ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στην επιχείρησή τους κατά το ως άνω διάστημα, τις οποίες παρακράτησαν με σκοπό να τις αποδώσουν στον άνω Οργανισμό και δεν τις κατέβαλαν κατά τον προαναφερθέντα χρόνο που έγιναν απαιτητές (εργατικές) γενόμενοι με τον τρόπο αυτό υπαίτιοι για υπεξαίρεση του ποσού αυτού. Συνεπώς πρέπει οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι για τις πράξεις τους αυτές με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 β ΠΚ, αφού αυτές τέλεσαν λόγω των οικονομικών προβλημάτων, τα οποία αντιμετώπιζε η επιχείρησή τους, συνεπεία των οποίων ήδη έχει διακόψει την άνω επιχειρηματική της δραστηριότητα, ήτοι από μη ταπεινά αίτια". Ακολούθως το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, αφού αναγνώρισε ότι συντρέχει στο πρόσωπο των αναιρεσειόντων η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2β ΠΚ, επέβαλε σε καθένα απ' αυτούς συνολική ποινή φυλακίσεως 7 μηνών. Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 2 του αν. ν. 86/1967 και 33 του ν. 3346/2005, με το να καταδικάσει τους δύο αναιρεσείοντες για μη καταβολή εργοδοτικών εισφορών, αφού το σύνολο των εν λόγω εργοδοτικών εισφορών που δέχθηκε ως οφειλόμενες, το οποίο και λαμβάνεται υπόψη κατά τα εκτεθέντα και όχι το ποσόν της οφειλής κάθε μήνα, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες, υπερβαίνει τα 2.000 ευρώ, ανερχόμενο σε 41,173,78 ευρώ. Το ίδιο ισχύει και για τη μη καταβολή από τους αναιρεσείοντες των οφειλομένων στο ΙΚΑ εργατικών εισφορών, αφού και αυτές συνολικά υπερέβαιναν το ποσό των 2.000 ευρώ, ανερχόμενες στο ποσό των 20.586,92 ευρώ. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Ε ΚΠΔ μοναδικός λόγος αναιρέσεως. Μετά από αυτά, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 25-6-2008 αίτηση-δήλωση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6937/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Καταδικάζει καθένα αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι