ΑΠ 153/2013 — Ψευδής καταμήνυση

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 153 / 2013 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Ψευδής καταμήνυση. Περίληψη: Αναίρεση καταδικαστικής απόφασης για ψευδή καταμήνυση. Επίκληση λόγων α) εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή νόμου, β) έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Υπάρχει τυπική αιτιολογία, αφού το αιτιολογικό αποτελεί πιστή αντιγραφή του διατακτικού χωρίς αναφορά στα περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία. Αναιρεί για έλλειψη αιτιολογίας σε σχέση με τα ψευδή περιστατικά και τον δόλο του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου που είναι υπερχειλής στο συγκεκριμένο αδίκημα. Αριθμός 153/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Μαρία Βασιλάκη και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ε. Μ. του Β., κατοίκου ..., Δωδεκανήσου, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη, για αναίρεση της υπ' αριθ. 140/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δωδ/νήσου. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) Ά. Α. Χ. του Α., κάτοικο ... και 2) Μ. Χ. του Σ., κάτοικο ..., που δεν παραστάθηκαν. Το Τριμελές Εφετείο Δωδ/νήσου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Οκτωβρίου 2012 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1081/2012. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 229 § 1 Π.Κ., όποιος εν γνώσει καταμηνύει άλλον ψευδώς ή αναφέρει γι' αυτόν ενώπιον της αρχής ότι τέλεσε αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη του γι' αυτή τιμωρείται με φυλάκιση. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, για την στοιχειοθέτηση του πλημμελήματος της ψευδούς καταμηνύσεως, απαιτείται η πράξη που αποδίδεται σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα, να είναι αξιόποινη ή πειθαρχικώς κολάσιμη και ψευδής, ο υπαίτιος να γνώριζε την αναλήθειά της και να έγινε από αυτόν με σκοπό να ασκηθεί ποινική ή πειθαρχική δίωξη εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία του ψευδομηνυτού. Έτσι, εκτός από τα λοιπά στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος αυτού, απαιτείται και άμεσος δόλος δηλαδή δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει αναγκαίως την γνώση ότι η γενόμενη καταμήνυση είναι ψευδής. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΔΠ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου, για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις (αποδεικτικά μέσα) που τα θεμελίωσαν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Έλλειψη αιτιολογίας δεν υπάρχει, στην περίπτωση που η αιτιολογία εξαντλείται στην επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, όταν αυτό περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. Όσον αφορά το δόλο, που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του Π.Κ. για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξεως, η ύπαρξη του δεν είναι κατ αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαίτερα, γιατί ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεως του. Όταν όμως, για το αξιόποινο της πράξεως, απαιτούνται, όπως και στο έγκλημα της ψευδούς καταμηνύσεως, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν κατά νόμο την αντικειμενική υπόσταση αυτής, και ορισμένα πρόσθετα στοιχεία, όπως η τέλεση της πράξεως εν γνώσει ορισμένων περιστατικών, άμεσος δηλαδή δόλος από μέρους του υπαιτίου ή σκοπός επελεύσεως ορισμένου προσθέτου αποτελέσματος, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στη γνώση αυτή, με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν την διαληφθείσα γνώση ως και τον σκοπό. Συνεπώς, επί του ανωτέρω εγκλήματος, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του, απαιτείται, για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, να εκτίθενται στην καταδικαστική απόφαση τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία να προκύπτει η γνώση του κατηγορουμένου περί του ψευδούς περιεχομένου της μηνύσεως του και ο σκοπός του να επιτύχει την δίωξη του μηνυθέντος για την καταμηνυθείσα αξιόποινη πράξη. II. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Δωδεκανήσου, που δίκασε ανεκκλήτως, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 140/2012 απόφαση του ,όπως προκύπτει από την επισκόπηση για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου του σκεπτικού της και του διατακτικού της, καταδίκασε τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς καταμηνύσεως κατά συρροή, με την παρακάτω αιτιολογία, αφού δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ειδικότερα, τα εξής: "Από τις προφορικές καταθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου τούτου των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν νόμιμα, απ' όλα γενικά και χωρίς εξαίρεση τα νομίμως αναγνωσθέντα έγγραφα, και από όλη την αποδεικτική διαδικασία, όπως αναλυτικά αναφέρεται στα πρακτικά της παρούσας, αποδείχθηκαν τα εξής: Στη Ρόδο και στις 23.3.2005 εν γνώσει του καταμήνυσε άλλους ψευδώς ενώπιον της αρχής, ότι τέλεσε αξιόποινη πράξη με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξη τους γι' αυτήν και συγκεκριμένα: Στη Ρόδο και στις 23.3.2005, υπέβαλε ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου μήνυση κατά των εγκαλουσών Μ. Χ. και Ά. Χ., στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι στις 20.12.2004 ο εγκαλών εμφάνισε προς πληρωμή στο υποκατάστημα Ρόδου της Τράπεζας ΝΟVΑ ΒΑΝΚ την υπ' αρ. .../10.12.2004 επιταγή αξίας 93.911 Ε. και εκδόσεως της Γ. Δ. σε βάρος του επ' ονόματι της λογαριασμού που τηρείτο στο ως άνω τραπεζικό υποκατάστημα. Ανέφερε ακόμα, ότι η ως άνω επιταγή δεν πληρώθηκε λόγω ανάκλησης της με σχετική και από 17.12.2004 δήλωση της ως άνω εκδότριας και ότι για το λόγο αυτό στην οπίσθια πλευρά της ως άνω επιταγής τέθηκε η ρήτρα η παρούσα επιταγή με αρ. ... η οποία παρουσιάσθηκε σήμερα δεν πληρώθηκε λόγω εντολής μη πληρωμής της με επαρκές υπόλοιπο. Ρόδος 20 Δεκεμβρίου 2004 Τράπεζα NOVA BANK Α Ε. κατ/μα Ρόδου