ΑΠ 1555/2008 — Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1555 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Στην αίτηση αναιρέσεως μνημονεύεται η έγγραφη δήλωση της αναιρεσείουσας, με την οποία δίνεται η ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο να υποβάλει την αίτηση αναιρέσεως, την οποία προσαρτά, και συνακόλουθα η αναίρεση είναι παραδεκτή. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν επιδόθηκε στην κατηγορουμένη. Καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων στις 20-12-

1. Εφόσον απαγγέλθηκε χωρίς την παρουσία της τελευταίας, δεν άρχισε να τρέχει η προθεσμία της αναιρέσεως. Συνακόλουθα ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο η αναιρεσείουσα ζητεί να θεωρηθεί η αίτηση αναιρέσεως εμπρόθεσμη λόγω ανώτερης βίας, είναι απορριπτέος γιατί δεν έχει αντικείμενο στην προκείμενη περίπτωση. Ο σκοπός της επίδοσης, κατά την τελολογική ερμηνεία, είναι να λάβει γνώση το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται το έγγραφο του περιεχομένου του, χωρίς να ενδιαφέρει ποια επίδοση σε περίπτωση θυροκολλήσεως προηγήθηκε της άλλης (της κατηγορουμένης και μετά του αντικλήτου, που είναι το συνήθως συμβαίνον, ή το αντίστροφο), οπότε τα αποτελέσματα αρχίζουν από τη χρονικώς νεότερη. Συνακόλουθα απορρίπτεται ως μη νόμιμος ο λόγος αναιρέσεως περί υπερβάσεως εξουσίας, κατά την κρατούσα και ορθότερη άποψη. Αριθμός 1555/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη, Βιολέττα Κυτέα και Ελευθέριο Μάλλιο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Νινόπουλο, περί αναιρέσεως της 9131/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ1, που δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Ιανουαρίου 2007 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 201/
2. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως που εκδόθηκε με απόντα τον κατηγορούμενο είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της αποφάσεως, αν αυτή έγινε μετά την καταχώρισή της καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, από την καταχώριση δε αυτή, αν η επίδοσή της προηγήθηκε. Στο άρθρο 465 παρ. 1,2 ΚΠΔ, ορίζεται ότι:
3. Ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει, είτε αυτοπροσώπως, είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ
4. Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του, προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Στις περιπτώσεις άσκησης ενδίκου μέσου κατά βουλεύματος, καθώς και κατά αποφάσεως, όταν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία τους, το πληρεξούσιο μπορεί να προσκομισθεί στο γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο, μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του. Αν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, το ένδικο μέσο κηρύσσεται απαράδεκτο κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1του ίδιου Κώδικα. Το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής απόφασης που παρέχεται σε εκείνον που καταδικάστηκε, μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από το συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση...Ομοίως, κατ' άρθρο 96 παρ 2 ΚΠΔ ορίζεται ότι, ο διορισμός συνηγόρου του κατηγορουμένου ή άλλου διαδίκου γίνεται α) ...ή β) με έγγραφη δήλωση κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 42 παρ 2 εδαφ. β και γ. Ο διορισμός παρέχει στο συνήγορο την εξουσία να εκπροσωπεί το διάδικο σε όλες τις διαδικαστικές πράξεις που αφορούν τη συγκεκριμένη ποινική υπόθεση, εκτός αν η πληρεξουσιότητα παρέχεται για ορισμένες μόνο από τις πράξεις αυτές. Η γενική πληρεξουσιότητα περιλαμβάνει την άσκηση ενδίκων μέσων, εφ' όσον αυτό μνημονεύεται ρητά, ενώ κατ' άρθρο 42 παρ 2 εδαφ β, γ ΚΠΔ, (στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 96 παρ. 2 του ιδίου ως άνω Κώδικα), ορίζει ότι, "Το έγγραφο της πληρεξουσιότητας μπορεί να δοθεί και με απλή έγγραφη δήλωση. Η γνησιότητα της υπογραφής του εντολέα, πρέπει να βεβαιώνεται από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή, ή δικηγόρο. Στην προκείμενη περίπτωση μνημονεύεται στην έκθεση αναιρέσεως από 9-1-2007 η υπό ιδία ημερομηνία έγγραφη δήλωση της αναιρεσείουσας, με την οποία δίνεται η ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Νινόπουλο να υποβάλλει αντ' αυτής ενώπιον του Αρείου Πάγου αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 9131/27-11-2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία συντάχτηκε κατά τις διατάξεις των άρθρων 96 παρ. 2 και 42 παρ. 2βκαι γ του ΚΠΔ, την οποία και προσαρτά στην έκθεση αναιρέσεως, που αυτός ως πληρεξούσιός της υπέβαλε. Συνεπώς η ένδικη αίτηση της Χ1 για αναίρεση της ως άνω αποφάσεως είναι παραδεκτή. Η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων στις 20-12-2006, όπως προκύπτει από τη με ημερομηνία 16-1-2007 βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα, αλλά από την επισκόπηση των στοιχείων της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι αυτή επιδόθηκε στη κατηγορουμένη. Εφόσον απαγγέλθηκε χωρίς την παρουσία της τελευταίας, και εφόσον δεν επιδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν άρχισε να τρέχει η προθεσμία της αναιρέσεως. Συνεπώς είναι εμπρόθεσμη η αίτηση αναιρέσεως και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως υπό στοιχείο Γ με τον οποίο η αναιρεσείουσα ζητεί να θεωρηθεί εμπρόθεσμη, λόγω ανώτερης βίας, δεν έχει ουσιαστικό αντικείμενο στην προκείμενη περίπτωση. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 500 εδ. γ' και 501 παρ. 1 του ΚΠΔ, αν κατά τη συζήτηση της εφέσεως ο εκκαλών δεν εμφανισθεί, παρόλο ότι κλητεύτηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση, για οποιονδήποτε λόγο από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα, Περαιτέρω, κατά το άρθρο 155 παρ. 1 του ΚΠΔ, αν δεν βρεθεί στην κατοικία του εκείνος προς τον οποίο γίνεται η επίδοση ή ο σύνοικος ή ο οικιακός βοηθός ή θυρωρός, όποιος κάνει την επίδοση επικολλά το έγγραφο στην πόρτα της κατοικίας. Αν η θυροκόλληση έγινε επειδή τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παρ. 1 εδ. β' και γ' αρνήθηκαν να πάρουν το έγγραφο ή απουσίαζαν ή δεν υπήρχαν, επιδίδεται το αντίγραφο του εγγράφου στον τυχόν διορισμένο αντίκλητο του ενδιαφερομένου κατηγορουμένου. Σ' αυτή την περίπτωση τα αποτελέσματα αρχίζουν από την επίδοση στον αντίκλητο. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το κύρος της επιδόσεως δεν επηρεάζεται από ποια επίδοση, προηγήθηκε της άλλης. Η διάταξη αναφέρεται στο συνήθως συμβαίνον, που είναι να προηγείται η θυροκόλληση της επιδόσεως προς τον αντίκλητο, Ο σκοπός της επίδοσης, κατά την τελολογική ερμηνεία, είναι πραγματικά να λάβει γνώση το πρόσωπο, προς το οποίο απευθύνεται το έγγραφο του περιεχομένου του κατά τρόπο έγκυρο, χωρίς να ενδιαφέρει ποια επίδοση προηγήθηκε της άλλης, οπότε τα αποτελέσματα της επιδόσεως αρχίζουν από τη χρονικώς νεώτερη έγκυρη τοιαύτη. Συνεπώς, το κύρος της επίδοσης δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι πρώτα έγινε η επίδοση στον αντίκλητο και μετά ακολούθησε η επίδοση της κλήσεως στον κατηγορούμενο. Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, απέρριψε με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 9131/2006 απόφασή του, ως ανυποστήρικτη, την έφεση, της μη εμφανισθείσας αναιρεσείουσας, κατά της υπ' αριθμ. 61710/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών, με την οποία αυτή καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης δύο ετών, που μετατράπηκε προς 4,40 ευρώ την ημέρα, για απάτη ιδιαίτερα μεγάλης ζημίας. Το Εφετείο, αιτιολογώντας την κρίση του αυτή, δέχτηκε με την ως άνω απόφασή του, ότι από τα επιδοτήρια των 1) ....., επιμελητή δικαστηρίων, προς την κατηγορουμένη, με χρονολογία ..... και ...., επιμελήτριας δικαστηρίων, προς τον αντίκλητο δικηγόρο της κατηγορουμένης Παναγιώτη Γιαννόπουλο, με χρονολογία 9-10-2006, αντίστοιχα, η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως, να εμφανισθεί ενώπιόν του, κατά τη δικάσιμο της 27-11-2006, για να υποστηρίξει την έφεσή της, κατά της προμνημονευόμενης υπ' αριθμ.61710/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Ακολούθως, το Εφετείο, διαπιστώνοντας ότι η εκκαλούσα δεν εμφανίστηκε κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, απέρριψε την έφεσή της ως ανυποστήρικτη, κατά το άρθρο 501 ΚΠΔ. Ήδη η αναιρεσείουσα προβάλλει με την υπό κρίση από 9-1-2007 αίτηση ότι το Εφετείο, κρίνοντας ως άνω, ήτοι απορρίπτοντας την έφεσή της ως ανυποστήρικτη και μη κηρύσσοντας τη συζήτηση αυτής απαράδεκτη, υπερέβη την εξουσία του. Και τούτο με την αιτιολογία ότι, η κλήτευσή της να εμφανισθεί στο Εφετείο, προς υποστήριξη της εφέσεώς της κατά τη δικάσιμο της 27-11-2006 δεν ήταν νόμιμη, για το λόγο ότι η μνημονευόμενη σ' αυτή επίδοση προς τον αντίκλητό της δικηγόρο έγινε στις 9-10-2006, δηλαδή προηγήθηκε της επιδόσεως που έγινε στη ίδια, η οποία έλαβε χώρα στις 9-11-
5. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως βάσιμος, καθ όσον, εκ μόνου του γεγονότος ότι η προαναφερόμενη επίδοση προς τον αντίκλητο προηγήθηκε χρονικώς της επιδόσεως που έγινε προς την εκκαλούσα, δεν δημιουργείται, κατά τα προεκτεθέντα, ακυρότητα της διαδικασίας στο Εφετείο, δεδομένου ότι μετά την τελευταία επίδοση και μέχρι τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο απομένει η νόμιμη προθεσμία για εμφάνισή της στο ακροατήριο, και συνακόλουθα ο λόγος αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του ΚΠΔ. της υπέρβασης εξουσίας είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της, ως αβάσιμη και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 9-1-2007 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 9131/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και, Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια Είκοσι