Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1575 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αγνώστου διαμονής επίδοση, Αιτιολογίας επάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Τι πρέπει να περιέχει η έφεση κατά ερήμην καταδικαστικής απόφασης που κοινοποιήθηκε ως άγνωστης διαμονής. Απορρίπτει αναίρεση για έλλειψη αιτιολογίας. Αριθμός 1575/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ορισθέντα με την υπ' αριθμ. 57/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Σαραντινού), Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή-Εισηγητή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειο Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας-κατηγορουμένης Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Θωμά, για αναίρεση της 789/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Φεβρουαρίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 374/2008. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι.- Επειδή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 Κ.Π.Δ., το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως, κατά δε της απόφασης που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, είναι επιτρεπτή η άσκηση αίτησης αναίρεσης, για όλους τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 510 του ίδιου κώδικα, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη αιτιολογίας, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης ως απαράδεκτο λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, εκ της ελλείψεως της οποίας ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο της επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης με την έφεση απόφασης και εκείνου της άσκησης αυτής, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης, εκτός αν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανωτέρας βίας, εκ της οποίας απωλέσθηκε η προθεσμία (του άρθρου 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ.), οπότε, η αιτιολογία, πρέπει να εκτείνεται και στα ζητήματα αυτά (Ποιν. Ολομ. Α.Π. 6 και 7/1994, 4/1995). Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση, αλλιώς το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να αιτιολογήσει την απόρριψή τους, είναι και η επίδοση "ως άγνωστης διαμονής", χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών-κατηγορούμενος είχε "γνωστή διαμονή". Επίσης, πρέπει να προβάλλεται υποχρεωτικά με την έφεση και ο λόγος "ανώτερης βίας", εκ της οποίας ο εκκαλών παρακωλύθηκε στην εκπρόθεσμη άσκησή της, στην έννοια όμως της οποίας (ανώτερης βίας) δεν εμπίπτει και ο ισχυρισμός για ακυρότητα της επίδοσης, ω ς άγνωστης διαμονής. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 789/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δίκη κατά την οποία η αναιρεσείουσα εκκαλούσα κατηγορουμένη εκπροσωπήθηκε από συνήγορο, με αυτήν απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, η έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αρ. 87289/2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτή καταδικάστηκε, μαζί με το συγκατηγορούμενό της, σε ποινή φυλακίσεως δέκα πέντε
(15)μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική, προς 4,40 ευρώ ημερησίως, για την αξιόποινη πράξη της απάτης από κοινού. Ως αιτιολογία για την απόρριψη της έφεσης αυτής το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, διέλαβε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα εξής: "Κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκηθεί εκπρόθεσμα, το Δικαστήριο, με πρόταση του Εισαγγελέα, το κηρύσσει απαράδεκτο και διατάζει να εκτελεστεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση, η κατηγορουμένη καταδικάστηκε ερήμην, με την απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει αριθμό 87289/2003. Η απόφαση αυτή της κοινοποιήθηκε στις ...., όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης του Αρχιφύλακα Α.Τ Ν.Κηφισίας ....., που βρίσκεται στη δικογραφία και άσκησε την κρινόμενη έφεση στις 9-5-2007, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας. Εξάλλου, επί νομότυπης επίδοσης της απόφασης στον κατηγορούμενο ως αγνώστου διαμονής, οπότε η προθεσμία προς άσκηση της εφέσεως αρχίζει να τρέχει ανεξαρτήτως της γνώσης ή μη από αυτόν της απόφασης, μόνος ο ισχυρισμός του ότι δεν έχει λάβει γνώση της απόφασης, δεν θεμελιώνει χωρίς άλλο ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα για άσκηση εμπρόθεσμης έφεσης (Α.Π. 824/2003). Στην προκειμένη περίπτωση η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στην κατηγορουμένη ως αγνώστου διαμονής, στη διεύθυνση....., που είχε δηλώσει κατά την οπισθογράφηση, στις 14-8-2000, της υπ' αρ. ... τραπεζικής επιταγής της Τράπεζας Eurobank και στην έφεσή της αναφέρει ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη της αποφάσεως και δεν της κοινοποιήθηκε στη διεύθυνση της κατοικίας της, ..... Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός, όπως προαναφέρθηκε, δεν αποτελεί ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα και εφόσον η έφεση ασκήθηκε στις 9-5-2007, πρέπει ν' απορριφθεί ως εκπρόθεσμη". Περαιτέρω, από τη σχετική υπ' αρ. πρωτ. 3504/9-5-2007 έκθεση έφεσης, η οποία παραδεκτά επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο, για την έρευνα του παραδεκτού και του βασίμου του προβαλλόμενου λόγου αναίρεσης, προκύπτει πράγματι ότι η αναιρεσείουσα-εκκαλούσα, προκειμένου να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της ασκηθείσας έφεσης, δεν προέβαλε ότι αυτή, κατά το χρόνο της επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως, ήταν γνωστής διαμονής και ότι συνεπώς, η γενόμενη προς αυτήν επίδοση ως άγνωστης διαμονής, ήταν άκυρη, για παράβαση του άρθρου 156 παρ. 1 και 2 του Κ.Π.Δ., ούτε, άλλωστε προέβαλε και κάποιο λόγο ύπαρξης ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, από το οποίο να εμποδίστηκε να ασκήσει εμπρόθεσμη έφεση, απλώς περιορίστηκε να επικαλεστεί "ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη της αποφάσεως, η οποία δεν της έχει κοινοποιηθεί στη διεύθυνση της κατοικίας της". Κατά συνέπεια, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει, ούτε ότι η εκκαλούσα, κατά το χρόνο επίδοσης της εκκαλουμένης αποφάσεως, δεν ήταν γνωστής, αλλά άγνωστης διαμονής και ως εκ περισσού διέλαβε στο αιτιολογικό της, όσα εξέθεσε σε αυτό, ούτε επίσης και να διαλάβει αιτιολογία, αναφορικά με την ύπαρξη ή μη ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος. Το γεγονός ότι, ο συνήγορος της αναιρεσείουσας, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, ζήτησε, μετά την ανάπτυξη της έφεσης από τον Εισαγγελέα, να θεωρηθεί αυτή ως εμπροθέσμως ασκηθείσα, προβάλλοντας ως λόγο την ύπαρξη ανωτέρας βίας, συνισταμένης εις το ότι, συνεπεία των καταστρεπτικών σεισμών του Σεπτεμβρίου του 1999, έκλεισε την επιχείρησή της η αναιρεσείουσα και για το λόγο αυτό δεν άσκησε εμπρόθεσμη έφεση, δεν επέβαλε την υποχρέωση στο Δικαστήριο να απαντήσει και κατ' επέκταση να αιτιολογήσει την επ' αυτού του λόγου απόφασή του, καθόσον, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, ο λόγος αυτός δεν περιείχετο στην ασκηθείσα έφεση. Ενόψει όλων αυτών είναι προφανές ότι, η προσβαλλομένη απόφαση, περιέχει την επιβαλλόμενη αιτιολογία και συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ., πρώτος λόγος της ένδικης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. ΙΙ.- Επειδή, με το δεύτερο λόγο της ένδικης αίτησης, η αναιρεσείουσα διατείνεται ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση, καθ' υπέρβαση εξουσίας και κατά παράβαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ απέρριψε το αίτημά της για αναβολή της δίκης, αφενός μεν για να προσκομισθούν δημόσια έγγραφα και αφετέρου λόγω ασθενείας της. Ο λόγος αυτός, κατά το πρώτο μέρος του κατ' ορθή εκτίμηση, ανάγεται στον εκ του άρθρου 510 παρ,. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναίρεσης, είναι, όμως, αβάσιμος και απορριπτέος, καθόσον, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, τέτοιο αίτημα δεν υποβλήθηκε. Περαιτέρω, η επίκληση του άρθρου 6 της Ε.Σ.Δ.Α που προβλέπει την αρχή της δίκαιης δίκης, εφόσον δεν συνδυάζεται με κάποιον από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ. λόγους, δεν δημιουργεί ιδιαίτερο λόγο αναίρεσης, στη συγκεκριμένη δε περίπτωση, η επικαλούμενη πλημμέλεια της προσβαλλομένης, εφόσον δεν συνδυάσθηκε, παρά τα αντιθέτως επικαλούμενα, με κάποιο αίτημα της αναιρεσείουσας, το οποίο να απορρίφθηκε αναιτιολόγητα, δεν συνιστά παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης και ο σχετικός λόγος κατά το δεύτερο μέρος του είναι απαράδεκτος. Μετά από αυτά και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει η ένδικη αναίρεση να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αρ. 37/2008, αίτηση της Χ1, για αναίρεση της υπ' αρ. 789/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι
(220)ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουνίου
- Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ