Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1576 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Φοροδιαφυγή. Περίληψη: Καθυστέρηση καταβολής χρεών προς το Δημόσιο. Άρθρ. 25 παρ. 1 Ν. 1882/1990, όπως αντικ. με άρθρ. 23 Ν. 2523/1997 και 34 παρ. 1 Ν. 3220/
- Βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας επί αυτοτελούς ισχυρισμού. Ο περί ακύρου κλητεύσεώς του στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο που καταδικάστηκε ερήμην και περί παραγραφής, λόγω μη αναστολής της κύριας διαδικασίας αυτοτελής ισχυρισμός υποβλήθηκε στο ακροατήριο μεν αορίστως, αλλά είχε υποβληθεί ορισμένος με ειδικό λόγο εφέσεως και το Δικαστήριο είχε υποχρέωση να απαντήσει και να αιτιολογήσει ειδικά και εμπεριστατωμένα. Αναιρεί και παραπέμπει λόγω μη απαντήσεως στον παραπάνω ισχυρισμό. ΑΡΙΘΜΟΣ 1576/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθμό 42/2009 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γρηγορίου Μάμαλη), Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου..., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Καλαμίτση, περί αναιρέσεως της 15005/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 8 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1014/
- Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα τα αποδεικτικά μέσα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα από αυτά, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Η επιβαλλόμενη κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αποφάσεως πρέπει να υπάρχει όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή από το συνήγορό του. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνοι που προβάλλονται στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 170 παρ.2 και 333 παρ.2 του ΚΠοινΔ, και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή στην άρση ή τη μείωση της ικανότητας καταλογισμού ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως ή στη μείωση της ποινής, όπως είναι και ο ισχυρισμός για εξάλειψη του αξιοποίνου συνεπεία παραγραφής. Η απόρριψη ενός τέτοιου ισχυρισμού, πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν κατ' έφεση Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, αφού δέχθηκε την εκπροθέσμως ασκηθείσα έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου ως εμπρόθεσμη, με την αιτιολογία ότι η επίδοση της ερήμην εκδοθείσας καταδικαστικής αποφάσεως του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, επιδόθηκε ακύρως στον κατηγορούμενο στις 21-11-2006 ως αγνώστου διαμονής, γιατί αυτός ήταν τότε γνωστής διαμονής, προχώρησε στην κατ'ουσίαν εξέταση της υποθέσεως και καταδίκασε τον κατηγορούμενο για την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, τελεσθείσα στις 31-3-
- Όμως, από την παραδεκτά επισκοπούμενη με αριθ. 13124/23-10-2007 έκθεση εφέσεως, προκύπτει ότι ο εκκαλών κατηγορούμενος πρόβαλε, πλην άλλων και σαφή και ορισμένο ειδικό λόγο εφέσεως, ότι εκτός από την παραπάνω επίδοση σε αυτόν της ερήμην αποφάσεως και η κλήση για παράσταση αυτού στη δίκη στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που εκδόθηκε ερήμην του και του επιδόθηκε στις ..., ως αγνώστου διαμονής, λόγω μη ανευρέσεώς του στην ιδία διεύθυνση κατοικίας στη ..., είναι άκυρη, γιατί αυτός ήταν γνωστής διαμονής στη... γεγονός γνωστό στις εισαγγελικές, δικαστικές και φορολογικές Αρχές και ως εκ τούτου δεν ανεστάλη η κύρια διαδικασία και ότι κατά συνέπεια, λόγω συμπληρώσεως πενταετίας, έχουν παραγραφεί οι πράξεις μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο που φέρονται ότι τελέστηκαν στις 31-3-2000 και για τις οποίες καταδικάστηκε. Στο ακροατήριο επίσης, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ο συνήγορος του κατηγορουμένου, πριν κηρυχθεί η λήξη της αποδεικτικής διαδικασίας, δήλωσε κατά λέξη τα εξής: "Δεν είναι νόμιμη η κλήτευση του κατηγορουμένου. Έχουν παραγραφεί οι υπ' αριθ. 1 έως και 4 πράξεις κλπ". Ο παραπάνω αυτοτελής ισχυρισμός του κατηγορουμένου, υποβλήθηκε μεν αορίστως στο ακροατήριο στις 28-2-2008, πλην είχε υποβληθεί κατά τρόπο ορισμένο, με τον εν λόγω ειδικό λόγο εφέσεως και το Δικαστήριο, όφειλε να απαντήσει επ' αυτού, καθόσον αληθούς υποτιθεμένου του ισχυρισμού αυτού η πράξη είχε πράγματι υποπέσει στην πενταετή παραγραφή. Το Δικαστήριο, όμως, ενώ δέχθηκε ακυρότητα της επιδόσεως της αποφάσεως ως αγνώστου διαμονής και ως εκ τούτου εμπρόθεσμη την ασκηθείσα έφεση του κατηγορουμένου, επί του παραπάνω υποβληθέντος ορισμένου με ειδικό λόγο εφέσεως αυτοτελούς ισχυρισμού, ουδέν απάντησε. Επομένως, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ, σχετικός πρώτος λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλκουσας της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση, στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση είναι δυνατή από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως( άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί τη με αριθμό 15005/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συντιθέμενο όμως από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Ιουνίου
- Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Ιουνίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ