← Ελλάδα

ΑΠ 1591/2009 — Υπέρβαση εξουσίας, Παραγραφή, Εφέσεως ανυποστήρικτο

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1591 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Υπέρβαση εξουσίας, Παραγραφή, Εφέσεως ανυποστήρικτο. Περίληψη: Αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης λόγω μη εξέτασης του εμπροθέσμου της έφεσης και της παραγραφής εν μέρει του αξιοποίνου της πράξης αυτεπαγγέλτως παρά την απουσία του εκκαλούντος αλλά απορριψάσης την έφεση ως ανυποστήρικτη. Παραδοχή λόγου αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄ ΚΠΔ (υπέρβαση εξουσίας). Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 1591/2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ' αριθ. 42/2009 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γρηγορίου Μάμαλη), Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 29 Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Χριστοφοράτο, περί αναιρέσεως της 12868/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18.1.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 795/

  1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως και λόγω παραγραφής να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για το αδίκημα των ασφαλιστικών εισφορών για το διάστημα από 1.1.1998 έως 1.3.
  2. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ, αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του Εφετείου δεν εμφανιστεί ο εκκαλών η έφεσή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη και η σχετική απόφαση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση. Κατά την παράγραφο όμως 4 του ίδιου άρθρου, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 13 παρ. 8 του ν. 1941/1991, εάν η έφεση ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως και συντρέχει περίπτωση του άρθρου 370 εδ. β και γ του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο παρά την απουσία του εκκαλούντος, προχωρεί στην έκδοση σχετικής απόφασης. Σύμφωνα με το άρθρο 370 εδ. β ΚΠΔ, η ποινική δίωξη τελειώνει με την οριστική παύση της ποινικής δίωξης, όταν, μεταξύ άλλων εκεί αναφερομένων περιπτώσεων, έχει παραγραφεί το αξιόποινο της πράξης. Συνακόλουθα, αν το αξιόποινο της πράξης έχει εξαλειφθεί λόγω παραγραφής, το Εφετείο οφείλει, εφόσον η έφεση έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως, παρά την απουσία του εκκαλούντος, να μην απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, αλλά να προχωρήσει στην οριστική παύση της ποινικής δίωξης, λόγω παραγραφής, διαφορετικά υπερβαίνει την εξουσία του και ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η ΚΠΔ. Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111-113 του ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου περί πλημμελημάτων, είναι πενταετής, αρχίζει δε σε κάθε περίπτωση από την ημέρα που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και ώσπου να καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι πάντως περισσότερο από τρία έτη για τα πλημμελήματα. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, απέρριψε με την προσβαλλομένη υπ' αριθ. 12868/2007 απόφασή του ως ανυποστήρικτη, λόγω απουσίας του εκκαλούντος ήδη αναιρεσείοντος, την έφεσή του κατά της υπ' αριθ. 18528/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποίαν αυτός είχε καταδικαστεί για παράβαση του α.ν. 86/1967 σε ποινή φυλακίσεως δέκα

(10)μηνών, η οποία είχε μετατραπεί σε χρηματική προς 4,40 ευρώ για κάθε ημέρα φυλακίσεως και σε χρηματική ποινή 500 ευρώ. Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του α.ν. 86/1967 "Περί επιβολής κυρώσεων κατά καθυστερούντων την καταβολήν και την απόδοση εισφορών εις Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφαλίσεως", τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών "όστις υπέχων νόμιμον υποχρέωσιν καταβολής των βαρυνουσών αυτόν τον ίδιον ασφαλιστικών εισφορών (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους εις το Υπουργείο Εργασίας υπαγομένους πάσης φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής, Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφαλίσεως ή ειδικούς λογαριασμούς, δεν καταβάλει τούτους εντός μηνός, αφ' ής αύται κατέστησαν προς τους ως άνω οργανισμούς". Έτσι και η προαναφερόμενη πράξη, σύμφωνα με τα άρθρα 12 και 18 εδ. β ΠΚ χαρακτηρίζεται πλημμέλεια και συνακόλουθα παραγράφεται μετά πέντε έτη από την ημέρα που τελέσθηκε ή με τον υπολογισμό της αναστολής μετά οκτώ έτη από τότε. Με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του ΚΠΔ πλημμέλεια της υπερβάσεως εξουσίας για τον λόγο ότι απέρριψε ως ανυποστήρικτη την από 14.9.2006 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της προαναφερομένης υπ' αριθ. 18528/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, χωρίς το δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση αποφάσεως για οριστική παύση της ποινικής διώξεως λόγω παραγραφής του ως άνω πλημμελήματος, για το οποίο ο αναιρεσείων είχε κηρυχθεί ένοχος πρωτοδίκως. Από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο Άρειος Πάγος για την έρευνα της βασιμότητας του λόγου αναιρέσεως, προκύπτουν τα ακόλουθα: Η προσβαλλόμενη απόφαση, εξαιτίας της απουσίας του αναιρεσείοντος, τότε εκκαλούντος, κατά την εκδίκαση της εφέσεώς του (μετά την απόρριψη σχετικού αιτήματος περί αναβολής της δίκης λόγω ασθενείας του), την απέρριψε ως ανυποστήρικτη, χωρίς να ερευνήσει ούτε το εμπρόθεσμο της ασκήσεώς της ούτε το ζήτημα της λόγω παραγραφής (ολικής ή μερικής) εξαλείψεως του αξιοποίνου του πλημμελήματος της μη έγκαιρης καταβολής προς το ΤΕΒΕ εργοδοτικών εισφορών, για τις οποίες είχε κηρυχθεί ένοχος πρωτοδίκως. Η έρευνα όμως αυτή ήταν αναγκαία γιατί, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ως άνω πρωτοδίκου αποφάσεως, το προαναφερόμενο πλημμέλημα φέρεται ότι τελέσθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.1998 έως 1.2.2002 και ως εκ τούτου κατά τη συζήτηση της εφέσεως (22.2.2007) είχε συμπληρωθεί ο χρόνος παραγραφής του, ήτοι εκείνος της οκταετίας με την τριετή αναστολή για τις πράξεις που τελέσθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.1998 μέχρι 22.1.
  1. Ειδικότερα, από το από ... αποδεικτικό επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ..., προκύπτει ότι η υπ' αριθ. 18528/2004 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, επιδόθηκε στον Δήμαρχο ... για τον κατηγορούμενο λόγω του ότι ήταν αγνώστου διαμονής. Εξάλλου, από την υπ' αριθ. πρωτ. 10629/2006 έκθεση εφέσεως, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων άσκησε την έφεση κατά της προαναφερομένης καταδικαστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών στις 14 Σεπτεμβρίου
  2. Επομένως, η ως άνω έφεση ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρο 473 παρ. 1 εδ. β και 4 ΚΠΔ). Ενόψει αυτών, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, όφειλε να αποφανθεί για το εμπρόθεσμο και το παραδεκτό της εφέσεως και την περίπτωση που θα έκρινε την έφεση εμπρόθεσμη και παραδεκτή, να αποφανθεί αν συντρέχει ή όχι περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 370 εδ. β ΚΠΔ, ήτοι για οριστική παύση της ποινικής δίωξης λόγω μερικής παραγραφής του αξιοποίνου του πλημμελήματος (κατ' εξακολούθηση), για το οποίο είχε κηρυχθεί ένοχος ο αναιρεσείων κατά την ημέρα της εκδικάσεως της ως άνω εφέσεώς του, κατά τα προεκτιθέμενα. Εφόσον δεν άσκησε την εξουσίαν του αυτή, υπέπεσε στην από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η ΚΠΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια της αρνητικής υπέρβασης της εξουσίας. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, είναι βάσιμος ο σχετικός λόγος αναιρέσεως της ένδικης αιτήσεως και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθ. 12868/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου
  3. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Ιουλίου
  4. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.