Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1610 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Εφέσεως απαράδεκτο. Περίληψη: Προθεσμία εφέσεως κατ’ άρθρο 473 § 1 ΚΠΔ. Άρθρο 340 § 2 ΚΠΔ - Πότε θεωρείται παρών ο δια πληρεξουσίου εκπροσωπούμενος κατηγορούμενος. Κατά της αποφάσεως που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη, μπορεί να ασκηθεί αίτηση αναιρέσεως (άρθρο 476 § 2) για τους λόγους του άθρ. 510 ΚΠΔ υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Τοιούτος είναι και ο λόγος για ελλιπή αιτιολογία. Τι πρέπει να διαλαμβάνει η απόφαση, η οποία απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη. Η αναφορά στα πρακτικά των απαιτούμενων εγγράφων δεν είναι επαρκής αιτιολογία, εάν δεν αποτελούν και παραδοχή της αποφάσεως. Αναιρεί. Παραπέμπει. Αριθμός 1610/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Δέτση, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Θεοδώρα Γκοΐνη, Βασίλειο Κουρκάκη, Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Γεώργιο Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Αλεπάκο, για αναίρεση της με αριθμό 3599/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Ιανουαρίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 192/2007. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατ' άρθρο 473 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ. "όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης". Κατ' άρθρο 340 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δικ., όπως ισχύει μετά τον Ν.3346/17.5.2006, στα πλημμελήματα επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο, τον οποίον διορίζει με έγγραφη δήλωσή του, κατά τη διατύπωση του άρθρου 42 παρ. 2 εδ. γ' Κ.Ποιν.Δικ., στην περίπτωση δε αυτή ο κατηγορούμενος θεωρείται παρών και ο συνήγορός του ενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι' αυτόν. Περαιτέρω κατά το άρθρο 476 παρ. 1 και 2 Κ.Ποιν.Δικ. το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός των άλλων περιπτώσεων, και όταν ησκήθη εκπροθέσμως. Κατά της αποφάσεως, η οποία απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη επιτρέπεται μόνο αίτηση αναιρέσεως για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται εις το άρθρο 510 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ., μεταξύ των οποίων και η ελλιπής αιτιολογία της, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσεως για το απαράδεκτο. Η απόφαση με την οποίαν το ένδικο μέσο της εφέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς του, έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Ποιν.Δικ., απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, από την έλλειψη της οποίας ιδρύεται ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δικ. λόγος αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτή ο χρόνος δημοσιεύσεως της αποφάσεως, εάν απηγγέλθη παρόντος του κατηγορουμένου εκκαλούντος ή απόντος τούτου αλλ' εκπροσωπουμένου δια πληρεξουσίου, θεωρουμένου, εντεύθεν, παρόντος, ο χρόνος επιδόσεως στον εκκαλούντα της προσβαλλομένης με την έφεση αποφάσεως (εάν απηγγέλθη απόντος τούτου, ο χρόνος ασκήσεως της εφέσεως, καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση (Ολ.Α.Π. 6/1994, 4/1995). Προς δε στην σχετική αιτιολογία πρέπει να αναφέρονται και οι αποδείξεις, οι οποίες εθεμελίωσαν τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία εστηρίχθη η απορριπτική του Δικαστηρίου κρίση της εφέσεως ως απαραδέκτου, καθ' ό εκπροθέσμως ασκηθείσης. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλομένη απόφασή του υπ' αριθμ. 3599/2006, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της ασκήσεώς της, την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. "2046/13.10.2005" αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών, με την οποίαν ούτος παρών δια πληρεξουσίου, κατεδικάσθη για χρήση πλαστού εγγράφου και ψευδή υπεύθυνη δήλώση, σε συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι τριών
(23)μηνών, ανασταλείσα επί τριετία. Από την παραδεκτή επισκόπηση υπό του Δικαστηρίου τούτου των κρισίμων εγγράφων, η άνω, κατά της οποίας η έφεση, απόφαση εδημοσιεύθη την 14.10.2005, η δε έφεση ησκήθη την 10.11.2005, ήτοι εκπροθέσμως, προκειμένου δε ο (παρών τότε δια πληρεξουσίου) κατηγορούμενος να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της εφέσεώς του επεκαλέσθη επί λέξει ότι "αυτό οφείλεται σε δικαιολογημένη πλάνη του περί την έννοια των άρθρων 340 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δικ., όπως ισχύει, και συγκεκριμένα στην πεπλανημένη αντίληψη που του δημιουργήθηκε από την υπόδειξη - συμβουλή του δικηγόρου του, για την ακριβή έναρξη της προθεσμίας άσκησης της έφεσης και σύμφωνα με την οποία η έναρξη της σχετικής προθεσμίας τρέχει από την πραγματική επίδοση της απόφασης σ' αυτόν....δεδομένου ότι στην διεξαχθείσα δίκη δεν ήτο πράγματι παρών, αλλά πλασματικώς (κατά τον νόμο) εκπροσωπηθείς από πληρεξούσιο δικηγόρο, η δε πλάνη του αυτή διήρκεσε μέχρι 7.11.2005". Στην αναιρεσιβαλλομένη η απόφαση, υπ' αριθμ. 3599/2006 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης του αναιρεσείοντος - εκκαλούντος κατηγορουμένου, παρόντος στην δίκη, αναφέρονται στα μεν πρακτικά τα ακόλουθα: "Ο συνήγορος του κατηγ/νου, αφού πήρε το λόγο από τον Προεδρεύοντα, δήλωσε ότι κλήτευσε μάρτυρα απόδειξης, του οποίου το όνομα εκφώνησε ο Προεδρεύων και βρέθηκε παρών. Κατόπιν προσήλθε ο μάρτυρας απόδειξης ο οποίος ρωτήθηκε από τον Πρόεδρο για την ταυτότητα του, απάντησε ότι ονομάζεται Γ1, γνωρίζει απλά τον κατηγορούμενο και δεν είναι συγγενής του. Επομένως, αφού ορκίστηκε στο Ιερό Ευαγγέλιο κατά το άρθρο 218 Κ.Π.Δ., εξετάστηκε και κατέθεσε ότι: Εγώ παρέσυρα τον κατηγ/νο. Πίστευα πως θα πρέπει να του επιδοθεί η απόφαση και μετά να ασκήσει έφεση. Μόλις πληροφορήθηκα την κρατούσα άποψη στο θέμα αυτό, αμέσως ασκήθηκε έφεση. Ήταν δικό μου λάθος. Στη συνέχεια ο Προεδρεύων ανέγνωσε δημόσια τα εξής έγγραφα: 1)Την υπ' αριθμ.219 και από 10.11.2006 έφεση του κατηγορουμένου κατά της υπ' αριθμ. 2046/2005 απόφασης Τριμελούς Πλημ/κείου Σερρών, 2)Αντίγραφο της εκκαλουμένης παραπάνω απόφασης", στο σκεπτικό δε αυτής ως αιτιολογία σχετικώς τα εξής: "Το Δικαστήριο, αφού συσκέφθηκε μυστικά στην έδρα του, με παρούσα τη Γραμματέα, κατάρτισε και ο Προεδρεύων δημοσίευσε αμέσως την απόφαση του, με αριθμό 3599/2006 οποία είναι η εξής : Επειδή κατά. το άρθρο 476 παρ.1 Κ. Ποιν. Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκηθεί εκπρόθεσμα το Δικαστήριο, με πρόταση του Εισαγγελέα, το κηρύσσει απαράδεκτο, διατάζει να εκτελεστεί η προσβαλλόμενη απόφαση και καταδικάζει εκείνον που το άσκησε να πληρώσει τα έξοδα της δίκης. Στην κρινόμενη περίπτωση, ο δικηγόρος Σερρών Γ1 ισχυρίζεται ότι πίστευε δικαιολογημένα ότι μπορούσε ο κατηγορούμενος πελάτης του ν' ασκήσει έφεση μεταγενέστερα, σύμφωνα με παλαιότερη άποψη της νομολογίας (βλ,Ζησιάδη Ποιν. Δικονομία, τόμος 3ος, έκδ. 1977, σελ. 111, με παραπομπές σε Π.Πετροχείλου "Έναρξις της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατ' αποφάσεως εκδοθείσης κατά κατηγορουμένου παρισταμένου δια συνηγόρου" Ποιν.Χρον. 1954, 528 και ΑΠ 35/1972 Ποιν.Χρον. 1972, 356) και ο κατηγορούμενος στηρίχθηκε, όπως λέει, στην άποψη αυτή του δικηγόρου του, Ωστόσο την κρινόμενη έφεση άσκησε άλλος δικηγόρος, ο δικηγόρος Σερρών Παναγιώτης Σουλτανίδης (ο οποίος δεν εμφανίζεται νυν), άρα δεν έχει σημασία η θέση και η πεποίθηση του άνω δικηγόρου (Γ1) για την ορθότητα των ενεργειών του κατηγορουμένου, αυτός δε (ήδη εκκαλών) δεν επικαλείται ανωτέρα βία ή άγνοια στο πρόσωπο του ασκήσαντος την έφεση δικηγόρου (Π.Σουλτανίδη), ούτε αποδεικνύονται σχετικά περιστατικά, ούτε εξ άλλου εν πάση περιπτώσει δικαιολογείται άγνοια του νόμου, όπως αναφέρει ο εκκαλών στο δικόγραφο της εφέσεως, ούτε αποδεικνύεται οιαδήποτε σχετική πλάνη...". Η αιτιολογία όμως αυτή δεν είναι αυτή που απαιτείται κατά τα προαναφερθέντα, διότι δεν αναφέρονται στο σκεπτικό αυτό της άνω αποφάσεως ούτε, έστω (και) κατ' είδος, τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία έλαβε υπ' όψη του και συνεκτίμησε το ανωτέρω Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης που την εξέδωσε και στα οποία στήριξε την κρίση του για την απόρριψη της εφέσεως ως εκπροθέσμου, ούτε ο χρόνος δημοσιεύσεως της εκκαλουμένης, (πρωτοδίκου), αποφάσεως, ούτε ο χρόνος ασκήσεως της εφέσεως κατ' αυτής, στοιχεία που δεν αναφέρονται ούτε στο διατακτικό της υπ' αριθμ. 3599/2006 αποφάσεως. Η μνεία σ'αυτό του αριθμού της εφέσεως, 219/10.11.2005, και του αριθμού της πρωτοδίκου αποφάσεως 2046/13.10.2005 δεν συνιστούν συμπλήρωση της ελλιπούς αιτιολογίας της αποφάσεως αυτής, δεδομένου μάλιστα του ότι το μεν εις τα ανωτέρω πρακτικά αυτής αναφέρεται ότι ανεγνώσθη "η υπ' αριθμ. 219 και από 10.11.2006 έφεση του κατηγορουμένου κατά της υπ' αριθμ. 2046/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών", το δε ότι η ημεροχρονολογία 13.10.2005 δεν αντιστοιχεί σε αυτήν της δημοσιεύσεως της εκκαλουμένης ως άνω υπ' αριθμ. 2046 αποφάσεως, η οποία είναι η 14.10.2005, αλλά σ' αυτήν της ενάρξεως της εκδικάσεως της υποθέσεως, όπως ακριβώς εξ αυτής της αποφάσεως προκύπτει. Περαιτέρω, η προσβαλλομένη απόφαση δεν αιτιολογεί πώς και διατί απορρίπτει τον επικαλούμενο υπό του τότε εκκαλούντος ισχυρισμόν περί πλάνης του περί την έναρξη της προθεσμίας εφέσεως κατά της αποφάσεως που τον κατεδίκασε παρόντα, που συνιστά ανωτέρα βία, διότι τον συμβούλευσε εσφαλμένως ο δικηγόρος του Γ1 και διατί "η θέση και η πεποίθηση του τελευταίου αυτού δεν έχει σημασία" όπως αναφέρει, χωρίς να αρκεί βέβαια ως αιτιολογία, ότι την έφεση την ήσκησε έτερος δικηγόρος, ο Παναγ. Σουλτανίδης, ο οποίος ως πληρεξούσιος του εκκαλούντος, άλλωστε, και επεκαλέσθη τον άνω λόγον του εκπροθέσμου. Συνεπώς, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δικ. μόνος λόγος αναιρέσεως με τον οποίον προβάλλεται η άνω πλημμέλεια της προσβαλλομένης δι'αυτής 3599/2006 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης η έλλειψη της αιτιολογίας, είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή του, να γίνει δεκτή η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δικ.). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 3399/2006 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτηθησόμενο από άλλους δικαστές από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2008. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ