ΑΠ 163/2014 — Αποδεικτικά μέσα, Βεβαίωση ένορκη

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 163 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα Αποδεικτικά μέσα, Βεβαίωση ένορκη. Περίληψη: Άρθρο 559 παρ.1 ΚΠολΔικ. Δεν ιδρύεται όταν υπό το πρόσχημα της παραβιάσεως κανόνα ουσιαστικού δικαίου παραβιάζεται η ανέλεγκτη αναιρετικά ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. 559 αρ. 12. Δεν ιδρύεται όταν υπό ισοδύναμων αποδεικτικών μέσων αποδίδεται σε κάποιο μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα ή αξιοπιστία. Τα μη νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα δεν λαμβάνονται υπόψη. Έγγραφο που προσκομίσθηκε κατά τη διάρκεια της προσθήκης και αντίκρουσης ορθά δεν λήφθηκε υπόψη, αφού δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 237 ΚΠολΔικ. Η αναφορά της απόφασης ότι έλαβε υπόψη τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εννοεί ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα μη νομίμως προσκομισθέντα. Οι ένορκες βεβαιώσεις δεν πλήττονται με τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. Αριθμός 163/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Γ' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ευγενία Προγάκη, Αρεοπαγίτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Δ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεμιστοκλή Σκούρα. Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Π. του Σ., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/11/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 135/2006 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 2/5/2006 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 818/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 135/2006 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει. Στη συνέχεια εκδόθηκε η 82/2011 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26/1/2012 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη ανέγνωσε την από 2/10/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αναίρεση. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. .../29-5-2012 έκθεση επιδόσεως της δικαστικού επιμελητή Πειραιά …, ακριβές αντίγραφο της από 26-1-2012 αιτήσεως αναιρέσεως, μαζί με κλήση για συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αναιρεσείοντα προς τον αναιρεσίβλητο. Συνεπώς, εφόσον αυτός δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά εγγραφής της σ' αυτό, ούτε κατέθεσε δήλωση ότι δεν θα παραστεί, κατά την εκφώνηση αυτής, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔικ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτού (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ). Επειδή ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ λόγος αναιρέσεως, είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήττει την απόφαση, γιατί παραβίασε κανόνα δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα, υπό το πρόσχημα ότι κατά την εκτίμηση των αποδείξεων παραβιάσθηκε κανόνας δικαίου, να πλήττει την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, οπότε ο λόγος θα απορριφθεί ως απαράδεκτος, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ, γιατί πλήττει την ανέλεγκτη, περί την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου. Περαιτέρω ο αναιρετικός λόγος της διάταξης του αριθμού 12 του ίδιου άρθρου, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, τα οποία, κατά κανόνα, ενόψει του συστήματος της ελεύθερης εκτιμήσεως των αποδείξεων που ισχύει στον ΚΠολΔικ (άρθρ. 340 ΚΠολΔικ), είναι ισοδύναμα και εξαιρετικά μόνο προσδίδεται σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα αυξημένη αποδεικτική δύναμη, όπως η δικαστική ομολογία (άρθρ. 352) και τα έγγραφα, που παράγουν πλήρη απόδειξη (άρθρ. 438 επ, 441, 445), η δε απόδοση σε ισοδύναμα αποδεικτικά μέσα μεγαλύτερης ή μικρότερης βαρύτητας ή αξιοπιστίας σ' ένα από αυτά δεν ιδρύει τον λόγο αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως και με την επίκληση της παραπάνω διατάξεως του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια "ότι κατά παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 1121 και 1049 ΑΚ, καθώς και των αναλόγως εφαρμοζομένων 261 και 263 του ίδιου κώδικα, απέρριψε την ένστασή του περί αποκτήσεως δικαιώματος οιονεί νομής δουλείας διόδου, εις βάρος του ακινήτου του ενάγοντος - αναιρεσίβλητου, με έκτακτη χρησικτησία ή κτητική παραγραφή, αφού η βασιμότητα της ενστάσεως αυτής προέκυπτε από την περιεχόμενη ομολογία περί ασκήσεως, από αυτόν (αναιρεσείοντα) 20ετούς οινοεί νομής δουλείας διόδου, στην ασκηθείσα στο ίδιο πρωτόδικο δικαστήριο από 12-3-1996 και με αριθμ. πράξ. καταθ. 102/1996 προγενέστερη αγωγή του δικαιοπαρόχου του ενάγοντος Π. Π., από την οποία αυτός παραιτήθηκε χωρίς να την επανασκήσει εντός έξι μηνών και επομένως ο ομολογούμενος στην αγωγή εκείνη χρόνος 20ετούς χρησικτησίας δεν διεκόπη και συνεχίστηκε μέχρι τον χρόνο ασκήσεως της ένδικης αγωγής