Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1635 / 2010 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Καθυστέρηση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών, Επεκτατικό αποτέλεσμα. Περίληψη: Παράβαση Α.Ν. 86/1967 - ΙΚΑ - Εργοδότης - Ομόρρυθμος Εταίρος ΟΕ.
- βάσιμος ο λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
- Το επωφελές για τον αναιρεσείοντα αποτέλεσμα του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως που μόνος άσκησε ο κατηγορούμενος, πρέπει, κατ' άρθρο 469 του ΚΠΔ, να επεκταθεί και στους μη ασκήσαντες αναίρεση, δύο συγκατηγορούμενους και συγκαταδικασθέντες. Αριθμός 1635/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο-Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη, περί αναιρέσεως της 364/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Με κατηγορούμενους τους: 1)Χ1 και 2)Χ2, κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Γαρούφη. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1)Ψ, κάτοικο ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σεραφείμ Πολυχρόνη και 2)Ψ2, κάτοικο ..., που δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 26/2-7-2010 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 894/
- Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 505§2 του ΚΠοινΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία ταυ αρθρ. 479§2, δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες από την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του αρθρ. 473§3 του ΚΠοινΔ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους του αρθρ. 510§1 ΚΠοινΔ, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη της από τα άρθρα 93 §3 του Συντ. και 139 του ΚΠοινΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου αθωότητας που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6§2 του ΕΣΔΑ, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510§1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει είτε όταν δεν εκτίθενται στην απόφαση καθόλου ή εκτίθενται ελλιπώς ή κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, είτε όταν δεν αιτιολογεί το δικαστήριο γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στα πρακτικά. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το δικαστήριο για την απαλλακτική του κρίση, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά. Ακόμη, δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ή να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως. Όταν δε εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσοι, δεν σημαίνει ότι δεν ελήφθησαν υπόψη τα άλλα, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολογήσεως γιατί δεν εξαίρονται τα άλλα. Μεταξύ των αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνεται, κατά το άρθρο 178 περ. γ' ΚΠοινΔ και η πραγματογνωμοσύνη, η οποία διατάσσεται, κατά το άρθρο 183 ΚΠοινΔ, υπό προϋποθέσεις, από τον ανακριτικό υπάλληλο ή από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση των διαδίκων ή του εισαγγελέα. Ως ιδιαίτερο δε είδος αποδεικτικού μέσου η πραγματογνωμοσύνη πρέπει να μνημονεύεται ειδικώς στην αιτιολογία μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, προκείμενου να υπάρχει βεβαιότητα ότι λήφθηκε υπόψη. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κήρυξε αθώους τους κατηγορουμένους Χ1 και Χ2 εμπρησμού εξ αμελείας. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δίκασαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "Από τις ανωμοτί καταθέσεις των πολιτικώς εναγόντων Ψ2 και Ψ, από τις ένορκες επ' ακροατηρίου καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας, από την ένορκη επ' ακροατηρίου κατάθεση του μάρτυρα υπεράσπισης, που εξετάστηκαν νομότυπα στο Δικαστήριο τούτο και περιλαμβάνονται στα πρακτικά, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία των κατηγορουμένων και την όλη αποδεικτική διαδικασία. Στις 26-11-2002 και περί ώρα 17.14 μ.μ., στα ..., και ενώ ο πρώτος κατηγορούμενος, ο οποίος είναι τεχνίτης και εργάζεται στο συνεργείο επισκευής της εταιρίας Αφοί ... ΟΕ, με διαχειριστή και εργοδότη τον συγκατηγορούμενό του Χ2, πραγματοποιούσε εργασίες επισκευής στο υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... Δ.Χ.Ε. λεωφορείο ιδιοκτησίας του Ψ2, που λάμβαναν χώρα στο συνεργείο επισκευής οχημάτων του Ψ, προκλήθηκε πυρκαγιά στο εμπρόσθιο μέρος του πιο πάνω οχήματος, η οποία επεκτάθηκε και στο υπόλοιπο λεωφορείο, το οποίο κατέστρεψε με εξαίρεση τον κινητήρα αυτού, αλλά και στο συνεργείο με τα υπάρχοντα εντός αυτού υλικά, ενώ από την εν λόγω πυρκαγιά θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος σε πρόσωπα και σε ξένα πράγματα και συγκεκριμένα τόσο στους ενοίκους της οικίας άνωθεν του συνεργείου αλλά και στους περιοίκους και στις περιουσίες τους. Όμως από το αποδεικτικό υλικό δεν προέκυψε με βεβαιότητα ότι η ανωτέρω πυρκαγιά οφείλεται σε αμέλεια των κατηγορουμένων. Ειδικότερα ο μάρτυρας Ψ2 κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει την αιτία από την οποία προκλήθηκε αυτή, καθόσον δεν βρισκόταν στο σημείο και δεν είδε πώς έγινε το συμβάν, ενώ ο μάρτυρας Μ2 κατέθεσε ότι, κατά τη γνώμη του, η πυρκαγιά προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα, ενώ ο μάρτυρας Μ ειδικός πραγματογνώμονας, κατέθεσε ότι ήταν βραχυκύκλωμα 100%, ότι δεν χρησιμοποιήθηκε τροχός και ότι το ηλεκτρικό τρυπάνι δεν προκαλεί σπινθήρες. Ως εκ τούτου εφόσον αποδείχθηκε ότι η πυρκαγιά οφείλεται σε βραχυκύκλωμα, δεν προέκυψε ότι οι κατηγορούμενοι αμέλησαν να λάβουν τα συγκεκριμένα μέτρα που όφειλαν και δη ο μεν πρώτος να λάβει τα αναφερόμενα στο διατακτικό μέτρα και ο δεύτερος παρέλειψε να δώσει στον πρώτο σαφείς εντολές για την εκτέλεση των εργασιών επισκευής κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό, γι αυτό πρέπει να κηρυχθούν αθώοι". Με αυτά που δέχθηκε, το Δικαστήριο της ουσίας στέρησε την απόφαση του από την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού δεν εκθέτει, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, με βάση ποια πραγματικά περιστατικά έκρινε ότι ο ένδικος εμπρησμός δεν οφειλόταν σε αμέλεια των κατηγορουμένων, αλλά ότι αυτός οφειλόταν σε βραχυκύκλωμα. Συγκεκριμένα, από την επιτρεπτή, για την έρευνα του παραδεκτού και της βασιμότητας των λόγων αναιρέσεως, επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, προκύπτει ότι αναγνώσθηκε και η από 30.11.2002 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, η οποία διατάχθηκε από τον ανακριτικό υπάλληλο ανθυποπυραγό ... και, επομένως, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, έπρεπε να μνημονεύεται στο σκεπτικό ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, μη θεωρούμενη ως απλό έγγραφο. Πλην, αυτή δεν μνημονεύεται ούτε στο προοίμιο ούτε σε κανένα άλλο σημείο του σκεπτικού. Αντιθέτως, εξαίρεται η κατάθεση του μάρτυρα Μ, ο οποίος συνέταξε την από 2.12.2002 έκθεση πραγματογνωμοσύνης, την οποία προσκόμισαν οι συνήγοροι υπερασπίσεως των κατηγορουμένων, στην οποία κυρίως στηρίχθηκε η απαλλακτική κρίση του Δικαστηρίου. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι το δίκασαν Τριμελές Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του καθόλου την ως άνω από 30.11.2002 έκθεση για την περί αθωότητας των κατηγορουμένων κρίση του. Επομένως, ο, από το άρθρο 510§1 στοιχ. Δ ΚΠοινΔ, πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος αυτού με το οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και συγκεκριμένα γιατί δεν εκτιμήθηκε και η προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης σε συνδυασμό με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, είναι βάσιμος, παρέλκει δε η έρευνα του αυτού, κατά τα λοιπά σημεία, και του δευτέρου λόγου αναιρέσεως. Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από δικαστές άλλους, από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως, είναι εφικτή (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ" αριθ. 364/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους, από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Οκτωβρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 13 Οκτωβρίου
- Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ