Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1651 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Σωματική βλάβη επικίνδυνη. Περίληψη: Καταδικαστική απόφαση για επικίνδυνη σωματική βλάβη. Λόγοι: Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και παραβίαση εκ πλαγίου της ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Δέχεται τους λόγους αναίρεσης (παρελκούσης της έρευνας των λοιπών). Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 1651/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά - Εισηγήτρια και Κυριακούλα Γεροστάθη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Πάσχο, για αναίρεση της με αριθμό 314/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, κάτοικο ..., ο οποίος δεν παρέστη. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Ιουνίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 840/2010. Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 α' του ΠΚ "όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών", και κατά την όμοια του άρθρου 309 του ίδιου κώδικα, "αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη (άρθρο 310 παρ. 2 του ΠΚ), επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών". Εν όψει της διαζευκτικής διατυπώσεως της δεύτερης των διατάξεων αυτών, είναι απαραίτητο στη καταδικαστική απόφαση για επικίνδυνη σωματική βλάβη να καθορίζεται ποια από τις ως άνω δύο διακινδυνεύσεις δέχεται το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή διακινδύνευση για τη ζωή ή για βαριά σωματική βλάβη. Αυτό δεν στερείται εννόμων συνεπειών, διότι η παραδοχή της μιας ή της άλλης περιπτώσεως, αν και στις δύο περιπτώσεις η πράξη τιμωρείται με τα αυτά όρια ποινής, πρακτικώς άγει σε διαφοροποίηση της ποινικής μεταχειρίσεως του δράστη, αφού στην πρώτη πλήττεται έννομο αγαθό υπέρτερο από τη σωματική υγεία και ακεραιότητα και η ποινή θα καθορισθεί βάσει των κατ' άρθρο 79 του ΠΚ κριτηρίων. Αν υπάρχει ασάφεια, αναφορικά με το είδος της διακινδυνεύσεως, τότε συντρέχει περίπτωση εκ πλαγίου παραβάσεως της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 309 του ΠΚ και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Ε' του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, διότι ο 'Αρειος Πάγος αδυνατεί να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση για το αν το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο, με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης. Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως δημιουργεί η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ. Τέτοια έλλειψη αιτιολογίας προκειμένου για καταδικαστική απόφαση υπάρχει και όταν κατά την έκθεση των πραγματικών περιστατικών που ανάγονται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος παρατηρείται, είτε στην αιτιολογία είτε μεταξύ αιτιολογίας και διατακτικού, ασάφεια ή αντίφαση. Περαιτέρω, υπάρχει εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως της απόφασης, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που έχει πραγματικά, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή της όταν η απόφαση δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο σκεπτικό ή στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό του και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον 'Αρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 314/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων κρίθηκε ένοχος επικίνδυνης σωματικής βλάβης και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι
(6)μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία. Ειδικότερα, το παραπάνω δικαστήριο, μετά από εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζει κατ' είδος, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Σύμφωνα με το από 15/5/2000 ιδιωτικό συμφωνητικό ο εγκαλών Ψ και ο κατηγορούμενος Χ συνέστησαν την εταιρεία με την επωνυμία Χ και Σία ΟΕ", με σκοπό τη λειτουργία επιχείρησης εστιατορίου-πιτσαρίας στον ... και επί της Λεωφόρου ..., όπου βρισκόταν η έδρα της. Οι εν λόγω ομόρρυθμοι εταίροι συμμετείχαν στην πιο πάνω ομόρρυθμη εταιρεία κατά ποσοστό 50% ο καθένας. Η επιχείρηση λειτούργησε τουλάχιστον μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου του έτους 2002, ωστόσο μεταξύ των ως άνω εταίρων είχαν δημιουργηθεί έριδες, διαφωνίες και διαπληκτισμοί σχετικά με τη διαχείριση αυτής. Στις 13/12/2002 ο κατηγορούμενος κοινοποίησε στον εγκαλούντα το από 6/12/2002 εξώδικο του, δυνάμει του οποίου τον καλούσε να παρευρίσκεται στις 16/12/2002 και ώρα 18.00 στο επί της οδού ... στον ... ισόγειο κατάστημα. Η συνάντηση πράγματι έλαβε χώρα στο πατάρι του ως άνω καταστήματος, κατά την οποία ο κατηγορούμενος ήλθε συνοδευόμενος από τον Ζ, καθηγητή σε σχολή στο ... και συνάδελφό του, τον οποίο δεν γνώριζε ο εγκαλών. Επίσης προσήλθε ο ..., ο οποίος απασχολείτο ως διευθυντής της πιτσαρίας και ο ..., ο οποίος είχε απασχοληθεί στην ως άνω επιχείρηση κατά την ίδρυση της. Ακολούθησε έντονη συζήτηση μεταξύ των ως άνω δύο εταίρων και εν όψει του ότι δεν βρέθηκε λύση στα μεταξύ τους ζητήματα, ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία να αποχωρήσει. Τη χρονική στιγμή που ξεκίνησε για να φύγει, μπήκε μπροστά του ο εγκαλών για να τον εμποδίσει. Τότε ο Ζ συγκράτησε τον εγκαλούντα, αγκαλιάζονάς τον από πίσω και κρατώντας του τα χέρια. Την χρονική εκείνη στιγμή ο εγκαλών δέχθηκε χτύπημα (γροθιά) από τον κατηγορούμενο στο στήθος και έπεσαν και οι δύο κάτω παλεύοντας. Αμέσως ο εγκαλών ένιωσε έντονο αίσθημα δύσπνοιας και οι λοιποί παρευρισκόμενοι τον σήκωσαν, τον βοήθησαν να καθίσει σε μία καρέκλα, ενώ ο κατηγορούμενος και ο Ζ αποχώρησαν. Κατόπιν ο εγκαλών μετέβη στο Π.Γ.Ν.Α. ..., όπου διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί στηθαγχικό επεισόδιο με έντονη συναισθηματική φόρτιση με συνοδούς ΗΚΓ αλλοιώσεις και παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι την 20/12/
- Προέκυψε δε ότι ο τελευταίος έπασχε από στεφανιαία νόσο, γεγονός το οποίο γνώριζε ο κατηγορούμενος, το χτύπημα δε που του επέφερε (γροθιά στο στήθος), σαφώς και μπορούσε να του προκαλέσει άμεσο κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη, αφού για να αντιμετωπιστεί το στηθαγχικό επεισόδιο, που προκλήθηκε από το ανωτέρω χτύπημα, ο τελευταίος χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο ως άνω νοσοκομείο. Η ένορκη κατάθεση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου του μάρτυρα ..., ο οποίος ήταν παρών στο επίδικο επεισόδιο, είναι σαφής και με κατηγορηματικότητα αυτός αναφέρει ότι πράγματι ο εγκαλών δέχθηκε γροθιά στο στήθος από τον κατηγορούμενο (ο Ψ δέχθηκε μια μπουνιά στο λαιμό και έπεσε κάτω. Γνωρίζαμε ότι ο Ψ είχε πρόβλημα, είχαμε δεί και την τομή που είχε στο σώμα του το καλοκαίρι). ...Η σωματική βλάβη που προκάλεσε ο κατηγορούμενος στον παθόντα τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη και δεν συντρέχει περίπτωση να μετατραπεί η κατηγορία σε απλή σωματική βλάβη του άρθρου 308 παρ. 1 του ΠΚ". Ακολούθως με βάση τις παραδοχές αυτές το παραπάνω δικαστήριο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο "του ότι στον ... την 16/12/2002 με πρόθεση προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη αυτού κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντα. Συγκεκριμένα επιτέθηκε εναντίον του Ψ και του επέφερε πολλαπλά γρονθοκοπήματα στο στήθος, το κεφάλι και το λαιμό, με συνέπεια να τον τραυματίσει και ειδικότερα να του προξενήσει στηθαγχικό επεισόδιο μετά έντονης συναισθηματικής φόρτισης με συνοδούς ΗΚΓ αλλοιώσεις. Εκ του τρόπου δε που τέλεσε την πράξη αυτή και ιδίως εκ του σημείου του σώματος του παθόντα στο οποίο κατάφερε τα κτυπήματα ο κατηγορούμενος (στήθος, κεφάλι), γνωρίζοντας ότι ο παθών έπασχε από στεφανιαία νόσο, μπορούσε να προκληθεί άμεσος κίνδυνος για τη ζωή του παθόντα". 'Ετσι όμως που έκρινε το Εφετείο δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ενώ εξ άλλου παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και έτσι στερείται νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της, η απόφαση έχει αντιφατικές αιτιολογίες και ασάφειες και λογικά κενά, καθιστώντας ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής του νόμου, αφού στο μεν σκεπτικό της δέχεται ότι "ο εγκαλών δέχθηκε κτύπημα (γροθιά) από τον κατηγορούμενο στο στήθος που σαφώς μπορούσε να του προκαλέσει άμεσο κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη", στο διατακτικό της δέχεται και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα διότι επέφερε "πολλαπλά γρονθοκοπήματα στο στήθος, το κεφάλι και το λαιμό του παθόντα". Με τις αντιφατικές αυτές παραδοχές της προσβαλλόμενης καθίσταται αδύνατη η εκτίμηση και αξιολόγηση περί του ποία από τις παραδοχές και συλλογισμούς υιοθέτησε και κατέληξε στην περί ενοχής κρίση της, εκείνη του ενός χτυπήματος (γροθιάς) στο στήθος κατά το σκεπτικό ή εκείνη των πολλαπλών γρονθοκοπημάτων στο στήθος, στο κεφάλι και το λαιμό κατά το διατακτικό. Με τις παραπάνω αντιφατικές μεταξύ τους παραδοχές, δημιουργούνται σοβαρά λογικά κενά και αντιφάσεις ως προς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για την αξιολόγηση των αντικειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, ως προς τις αποδείξεις και τους νομικούς συλλογισμούς, αφού καθίσταται αδύνατη η διακρίβωση του στοιχείου εκείνου που οδήγησε στην καταδίκη του ανωτέρω, ήτοι ήταν εκείνο "της μιας γροθιάς στο στήθος ή τα πολλαπλά γρονθοκοπήματα στο στήθος, στο κεφάλι και το λαιμό". Περαιτέρω, στο σκεπτικό της αποφάσεως το δικαστήριο κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δέχεται ότι "η σωματική βλάβη που προκάλεσε ο κατηγορούμενος στον παθόντα τελέσθηκε με τέτοιο τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη", δηλαδή ότι επήλθε διαζευκτικώς διακινδύνευση των εννόμων αγαθών του παθόντος, στο διατακτικό της όμως η προσβαλλόμενη δέχεται ότι "ο κατηγορούμενος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας του κατά τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο για τη ζωή του παθόντα..". Δηλαδή στο διατακτικό της η απόφαση υιοθετεί τη μία από τις δύο υπαλλακτικές μορφές της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, ήτοι εκείνη της πρόκλησης κινδύνου για τη ζωή του παθόντα και τούτο χωρίς καμία αιτιολογία ή αναφορά στους λόγους για τους οποίους δέχεται τη συγκεκριμένη διαζευκτική μορφή πλήξεως του εννόμου αγαθού (ζωής) και όχι τη δεύτερη (βαριά σωματική βλάβη). Επομένως, οι σχετικοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης με την μορφή της έλλειψης νόμιμης βάσης, είναι ουσιαστικά βάσιμοι. Μετά από αυτά, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναιρεί την υπ' αριθμ. 314/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών. Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου
- Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 15 Οκτωβρίου
- Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ