← Ελλάδα

ΑΠ 1664/2008 — Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1664 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Απόφαση αθωωτική. Περίληψη: Αναίρεση από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά της απαλλακτικής για τους κατηγορούμενους απόφασης, για απάτη από κοινού και κατ’ εξακολούθηση με την επίκληση του αναιρετικού λόγου της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Επάρκεια αιτιολογίας. Απορρίπτει την αναίρεση. Αριθμός 1664/2008 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' Ποινικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σαραντινού), ο οποίος ορίσθηκε με την 57/1-4-2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 2069, 2099/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με κατηγορούμενους τους 1) Χ1, 2) Χ2, κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Ευθύμιο Καυκόπουλο και Αθανάσιο Ζαχαριάδη και 3) Χ3, κάτοικο ..., που παρέστη με τους αυτούς ως άνω πληρεξούσιους δικηγόρους. Και πολιτικώς ενάγοντες τους 1) Ψ1, 2) Ψ2, κατοίκων ..., 3) Ψ3, κάτοικο ... και 4) Ψ4, κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σεραφείμ Πολυχρόνη. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 53/19-10-2007 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σοφρωνιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1764/

  1. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το αρ. 505 παρ. 2 του ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως, μέσα στην προθεσμία του αρθρου 479 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες από την καταχώρηση της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του αρ. 473 παρ. 3 του Κ.Π.Δ. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, δικαιούται να ασκεί αναίρεση κατά πάσης αποφάσεως, αθωωτικής ή καταδικαστικής, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους του αρθ. 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη της, από τα αρθρα. 93 παρ. 3 του Συντ. και 139 του Κ.Π.Δ, απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 τη ΕΣΔΑ (ν.δ 53/74), τέτοια έλλειψη αιτιολογίας που ιδρύει τον από τον άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ, λόγο αναιρέσεως, συντρέχει, όταν δεν εκτίθενται στην απόφαση με σαφήνεια και πληρότητα τα αναγκαία πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την ανυπαρξία των αντικειμενικών ή υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους το Δικαστήριο της ουσίας κατέληξε στην αθωωτική για τον κατηγορούμενο κρίση. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα ειδικότερα, αρκεί ο προσδιορισμός τους κατ' είδος, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά. Πρέπει όμως να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά, προκειμένου να μορφώσει την αθωωτική για τον κατηγορούμενο κρίση του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη με αριθμό 2069, 2099/2007 απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, που την εξέδωσε, κήρυξε με αυτή αθώους τους κατηγορούμενους, 1) Χ2, 2) Χ3 και 3) Χ1, της πράξεως της απάτης από κοινού, κατ' εξακολούθηση, με την εξής κατά λέξη αιτιολογία: "ΕΠΕΙΔΗ από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης που εξετάστηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής, την απολογία των κατηγορουμένων στο ακροατήριο και την όλη αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα εξής: Η εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΑΓΚΡΟΒΕΤ ... ΕΤΑΙΡΙΑ - ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ", η οποία αντιπροσώπευε και εμπορευόταν ζωοτροφές, φάρμακα, κτηνοτροφικά γάλατα, κλπ, συμφώνησε με τους επαγγελματίες προβατοτρόφους που διατηρούσαν μονάδες αναπαραγωγής προβάτων της φυλής Χίου, Ψ4, Ψ1, Ψ3 και Ψ2 μέσω του πλασιέ Α, να τους πωλήσουν και παραδώσουν κτηνοτροφικό γάλα εισαγωγής από την Ολλανδία με την ονομασία ΑLPUR-O για τη διατροφή των προβάτων τους, έναντι τιμήματος 600 δραχμών κατά κιλό [1,76 ευρώ], το οποίο, κατά τον παρασκευαστή έφερε όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά (πρωτεΐνες, λίπος κλπ) στο κατάλληλο ποσοστό (λίπος τουλάχιστον 24%· και πρωτεΐνες τουλάχιστον 25%), ήταν δε κατάλληλο για την διατροφή αμνοεριφίων κατά την περίοδο του τεχνητού απογαλακτισμού. Οι εγκαλούντες ισχυρίζονται ότι αντί του αγορασθέντος πιο πάνω προϊόντος, παραδόθηκε στον καθένα απ' αυτούς ποσότητα άλλου προϊόντος με την ονομασία ΑLPIUR-Ο συσκευασμένο σε τσουβάλια, που παράγεται στην Ελλάδα και συσκευάζεται από "την ίδια πιο πάνω εταιρία, η αξία του οποίου κατά μονάδα ήταν μικρότερη από εκείνη που κατέβαλαν ως τίμημα για την αγορά του παραπάνω αλλοδαπού προϊόντος τουλάχιστον κατά το ποσό των 0,60 λεπτών [204,50 δρχ], και η ποιότητα αυτού χαμηλότερη από εκείνη του αγορασθέντος προϊόντος, αφού είχε χαμηλή περιεκτικότητα σε λίπος (16,1)και σε πρωτεΐνες (17,3), ήταν δε κατάλληλο για την διατροφή μοσχαριών. Όμως το επικαλούμενο απ' αυτούς πιο πάνω γεγονός, δηλαδή της παραδόσεως άλλου προϊόντος από το αγορασθέν, δεν επιβεβαιώνεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, παρά μόνο από τις καταθέσεις των ιδίων που κατέθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου ως μάρτυρες. Συνεπώς δημιουργούνται στο δικαστήριο πολλές αμφιβολίες ως προς το αν πράγματι παραδόθηκε σ' αυτούς άλλο προϊόν αντί του αγορασθέντος, που ήταν μικρότερης αγοραστικής αξίας και χαμηλότερης ποιότητας απ' αυτό όπως ισχυρίζονται. Τη κρίση του αυτή στηρίζει το δικαστήριο ιδιαίτερα στο γεγονός ότι από τη φωτογραφία του εν λόγω προϊόντος που τέθηκε υπόψη του δικαστηρίου, σαφώς προκύπτει ότι επί της συσκευασίας των φερόμενων ως παραδοθέντων σ' αυτούς τσουβαλιών, αναγράφονταν ευκρινέστατα και με κεφαλαία γράμματα η ονομασία ΑLPIUR-Ο, χωρίς αυτή να επικαλύπτεται τεχνηέντως με την παραπλήσια του αυθεντικού προϊόντος ονομασία, όπως δέχθηκε η εκκαλουμένη. Έτσι ο καθένας μπορούσε ευχερώς να διαπιστώσει κατά τη στιγμή της παράδοσης ή και αργότερα τη διαφορά και να ζητήσει την επιστροφή της ποσότητας στη πωλήτρια εταιρία. Τέτοιο όμως ισχυρισμό ουδέποτε προέβαλαν οι εγκαλούντες. Επί πλέον το μικρό καρτελλάκι που έχει συρραφεί στο τσουβάλι που εμφανίζεται στην παραπάνω φωτογραφία και φέρει την ονομασία ΑLPIUR-Ο, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι τέθηκε από την πωλήτρια εταιρία για την παραπλάνηση των όποιων αγοραστών δεδομένου ότι τούτο ευχερώς μπορούσε να έχει τεθεί από άλλον άγνωστο πωλητή που διακινεί στην αγορά το εν λόγω προϊόν [ΑLPIUR-Ο] της εν λόγω εταιρίας με πρόθεση εξαπάτησης του καταναλωτικού κοινού και από τον οποίο, είναι ενδεχόμενο να έχουν αγοράσει οι εγκαλούντες ανάλογες ποσότητες. Ενόψει αυτών εφόσον δεν αποδεικνύεται η εκ μέρους των κατηγορουμένων προς τους εγκαλούντες ψευδής παράσταση γεγονότων ως αληθινών, κατά τη πώληση και παράδοση σ' αυτούς των ποσοτήτων του πωληθέντος προϊόντος, δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά η πράξη που τους αποδίδεται και συνεπώς πρέπει να κηρυχθούν αθώοι". Σύμφωνα με τις παραδοχές και τις σκέψεις αυτές, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την έννοια που αναπτύχθηκε, αφού περιέχει τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και τους συλλογισμούς με τους οποίους το Δικαστήριο έκρινε αθώους τους κατηγορουμένους. Ειδικότερα, αναφέρεται στην αιτιολογία ότι λήφθηκαν υπόψη οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως και όχι μόνο των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενόρκως, καθώς και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό με όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Μάλιστα δε, στα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, περιλαμβάνονται και οι με αριθμούς 1, 5, 10, 15 σχετικές κτηνιατρικές γνωματεύσεις -βεβαιώσεις, όπως και τα με αριθμούς 3, 13, 18, δελτία αποστολής-τιμολόγια, καθώς, επίσης, επισκοπήθηκαν και οι σχετικές φωτογραφίες. Η αιτίαση, ότι το Δικαστήριο δεν εκτίμησε προσηκόντως τα τιμολόγια και τις αντίστοιχες κτηνιατρικές γνωματεύσεις-βεβαιώσεις, χωρίς να προσδιορίσει σ' αυτά το είδος των προϊόντων, και αν αυτά που αναγράφονται στα ως άνω έγγραφα, που αναγνώσθηκαν, ταυτίζονται ή όχι με εκείνα τα προϊόντα που παρέλαβαν οι εγκαλούντες, είναι απορριπτέα, ως αβάσιμη, γιατί από την παραδεκτή επισκόπηση αυτών, προκύπτει, ότι προσδιορίζεται το είδος των αναγραφόμενων σ' αυτά προϊόντων. Έτσι, ουδεμία πλέον αμφιβολία δημιουργείται, αντίθετα, με βεβαιότητα, προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του, το σύνολο των αποδεικτικών μέσων, επιπλέον δε αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και από την επισκόπησή της, προκύπτει ότι έγινε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, η επιβαλλόμενη από το συνδυασμό των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠΔ, συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση του περιεχομένου όλων των αποδεικτικών μέσων, που αναφέρονται παραπάνω και δεν λήφθηκαν επιλεκτικά υπόψη ορισμένα μόνο αποδεικτικά μέσα. Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, είναι αβάσιμος και πρέπει, επομένως να απορριφθεί. Ακολούθως, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει αυτή να απορριφθεί και η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την υπ' αριθμό 53/19-10-2007 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κατά της 2069, 2099/2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Μαΐου
  2. Και Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Ιουνίου
  3. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.