Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1669 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Έκδοση. Περίληψη: Αίτηση των Τουρκικών Αρχών για έκδοση Τούρκου υπηκόου για να εκτίσει ποινή και να διωχθεί για αξιόποινες πράξεις. Απόρριψη από Συμβούλιο Εφετών. Έφεση Εισαγγελέα. Αναβολή για να παρασχεθούν συμπληρωματικές πληροφορίες και στοιχεία με απόφαση του Αρείου Πάγου. Αναβάλλεται και πάλι η έκδοση αποφάσεως και ζητούνται συμπληρωματικές πληροφορίες από το αιτούν Κράτος. Τάσσει προθεσμία τριών μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας. Αριθμός 1669/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος στη σύνθεση και σύμφωνα με την 101/21-7-2010 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια, Νικόλαου Κωνσταντόπουλου, Παναγιώτη Ρουμπή και Ιωάννη Γιαννακόπουλου-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 και 19 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών με εκζητουμένο τον Χ, Τούρκου υπηκόου, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Ιωάννα Κούρτοβικ και Σπυρίδωνα Φυτράκη, κατά της υπ'αριθμ. 65/2009 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας. Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 156/31-7-2009 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Γεωργίας Αράπω και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1200/2009. Προκειμένης συζητήσεως Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τους πληρεξούσιους δικηγόρους του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να μην γίνει δεκτή η έφεση. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Φέρεται για κατ` ουσία κρίση η με αριθμ. εκθ. 156/31-7-2009 έφεση του Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών κατά της με αριθμ. 65/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της μη εκδόσεως στις Τουρκικές Αρχές του εκζητούμενου Χ Τούρκου υπηκόου. Η έκδοση ζητήθηκε με 1) το 1999/3-67 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Uskudar, για να εκτίσει υπόλοιπο ποινής φυλακίσεως οκτώ
(8)μηνών και δεκαέξι
(16)ημερών για την πράξη της παραβάσεως του άρθρου 145/1 του ΤουρκΠΚ, 2) το 2004/453 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας της Άγκυρας και 3) το 2007/56 από 3-4-2009 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας της Κωνσταντινουπόλεως (INSTABUL), για να συνεχισθεί η ανάκριση και να ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη για συμμετοχή στην ηγεσία της ένοπλης τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/Μέτωπο). Η έφεση έγινε τυπικά δεκτή με την υπ` αριθ. 1810/2009 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, με την οποία αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής αποφάσεως επ` αυτής και ζητήθηκαν συμπληρωματικές πληροφορίες από το εκζητούν Κράτος. Με την ίδια απόφαση τάχθηκε προθεσμία τριών
(3)μηνών από τη δημοσίευσή της για την παροχή των πληροφοριών. Στη συνέχεια, επειδή τα στοιχεία που ζητήθηκαν δεν περιήλθαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μέχρι τις 18.12.2009, παρότι, δηλαδή, παρήλθε η τρίμηνη προθεσμία, το Δικαστήριο αυτό, με την υπ` αριθ. 327/2010 απόφασή του, ανέβαλε και πάλι την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της κρινόμενης εφέσεως και έταξε (νέα) προθεσμία δύο
(2)μηνών από τη δημοσίευσή της, προκειμένου οι αρμόδιες Αρχές του εκζητούντος Κράτους της Τουρκίας να παράσχουν τις πρόσθετες πληροφορίες και στοιχεία που είχαν ζητηθεί. Κατά το άρθρο 436 του ΚΠοινΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (άρθρ. 437 - 456 ΚΠοινΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτή, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση. Η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, που υπογράφηκε στο ..., κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6-5-1961 με το νόμο 4165/1961 και από την Δημοκρατία της Τουρκίας. Κατά το άρθρο 13 της Συμβάσεως, εάν οι υπό του αιτούντος Κράτους κοινοποιηθείσες πληροφορίες αποδεικνύονται ανεπαρκείς για τη λήψη αποφάσεως υπό του Κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση, το τελευταίο θα ζητήσει τις αναγκαιούσες συμπληρωματικές πληροφορίες, δυνάμενο να καθορίσει και προθεσμία για την λήψη τους. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 444 ΚΠοινΔ, η οποία συμπορεύεται με την ανωτέρω διάταξη της ΕυρΣυμβΕκδ., "όταν υπάρχουν αμφιβολίες για την δυνατότητα να γίνει η έκδοση κατά τα άρθρα 437 και 438, ζητούνται επεξηγήσεις από το κράτος που κάνει την αίτηση για την έκδοση. Η έκδοση δεν μπορεί να διαταχθεί παρά μόνο όταν οι επεξηγήσεις είναι τέτοιου βαθμού ώστε να διαλύουν τις αμφιβολίες που έχουν γεννηθεί". Στην προκειμένη περίπτωση, με το υπ' αριθ. 1999/3-67 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας του Uskudar ζητείται από τις Τουρκικές Αρχές η έκδοση του ανωτέρω Τούρκου υπηκόου, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής που του έχει επιβληθεί με την πιο κάτω απόφαση και το οποίο (υπόλοιπο) συνίσταται σε 8 μήνες και 16 ημέρες. Επί του αιτήματος αυτού, το εκζητούν Κράτος της Τουρκίας, σε εκτέλεση του διατακτικού της υπ` αριθ. 1810/2009 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου, παρέσχε συμπληρωματικές πληροφορίες, με το από 18.12.2009 έγγραφο της Γενικής Εισαγγελίας της Δημοκρατίας Uskudar, το οποίο διαβιβάσθηκε με το υπ` αριθ. πρωτ. 19028 ΦΕΑ 1253 από 19.2.2010 έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στο έγγραφο αυτό, ναι μεν αναφέρεται ότι ο εκζητούμενος θα αποφυλακισθεί ύστερα από 8 μήνες και 16 ημέρες από την ημερομηνία της φυλακίσεώς του και ότι, σε περίπτωση εκδόσεως, θα εκτελεστεί μόνο η ποινή αυτή, ενώ ποινή 11 ετών και 44 μηνών που του επιβλήθηκε για άλλα εγκλήματα που διέπραξε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Φυλακή έχει παραγραφεί, γιατί ο χρόνος διαγραφής, που είναι 10 έτη από τις 28.5.1990 που δραπέτευσε, έχει συμπληρωθεί. Όμως, στη συνέχεια, αναγράφεται ότι "σε περίπτωση που θα γίνει δεκτό ότι δεν συμπληρώθηκαν οι χρόνοι παραγραφής, αν αθροισθεί και με την ποινή βεβαρημένης ισόβιας κάθειρξης, δεν θα αλλάξει ο χρόνος της έμπρακτης παραμονής στη φυλακή, μόνο δε ένα μέρος της ποινής θα εκτελεστεί ως ποινή απομονωτηρίου". Από το περιεχόμενο και του νέου αυτού εγγράφου δημιουργείται ασάφεια ως προς το ακριβές υπόλοιπο της ποινής που απομένει να εκτίσει ο εκζητούμενος, αφού η τελευταία ως άνω φράση περί μη συμπληρώσεως των χρόνων παραγραφής είναι αντιφατική με το αμέσως παραπάνω αναφερόμενο για τη διαγραφή της ποινής των 11 ετών και 44 μηνών. Ακόμη, δεν επεξηγείται η έννοια της "βεβαρημένης" ισόβιας κάθειρξης, δεδομένου ότι δεν υπάρχει αντίστοιχος όρος στο ελληνικό ποινικό δίκαιο, και δεν διευκρινίζεται ποιο είναι το μέρος της ποινής του εκζητουμένου που θα εκτελεστεί ως ποινή απομονωτηρίου. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της από 13.12.1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως, που κυρώθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 4165/1961, προκύπτει ότι η αίτηση εκδόσεως πρέπει να συνοδεύεται από: α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξεως που έχει την ίδια ισχύ, β) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και χρόνου διαπράξεως αυτών, του χαρακτηρισμού των πράξεων και αναφοράς στις νομοθετικές διατάξεις που εφαρμόζονται και γ) αντίγραφο του κειμένου των διατάξεων που προβλέπουν τις αξιόποινες πράξεις και κάθε άλλη πληροφορία για τον χαρακτηρισμό και την ταυτότητα του εκζητουμένου. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι δεν απαιτείται να επισυνάπτονται στην αίτηση για την έκδοση και τα αποδεικτικά στοιχεία, από τα οποία προκύπτουν ενδείξεις ενοχής του εκζητουμένου. Ωστόσο είναι επιβεβλημένο, τα εγκλήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση να καθορίζονται σαφώς και με συγκεκριμένο τρόπο στην αίτηση του αιτούντος μέρους και στην αντίστοιχη διωκτική πράξη (ένταλμα συλλήψεως ή εκτελεστή καταδικαστική απόφαση). Ειδικότερα, απαιτείται περιγραφή των περιστάσεων τελέσεως του εγκλήματος αυτού, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τελέσεως, καθώς και η μορφή της συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη. Τούτο ενισχύεται και από την καθιερούμενη με τις διατάξεις των άρθρων 12 και 14 της ανωτέρω συμβάσεως, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 443 και 450 του ΚΠοινΔ, αρχή της ειδικότητας, σύμφωνα με την οποία η έκδοση γίνεται για έγκλημα ειδικώς οριζόμενο τόσο στην αίτηση όσο στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση και όχι για μια άλλη πράξη, δηλαδή για άλλη πράξη διαφορετική απ' αυτήν που αναφέρεται στην αίτηση κατά τα συγκροτούντα την υπόσταση αυτής στοιχεία. Με την αρχή της ειδικότητας, που θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εκδόσεως, περιορίζεται η κυριαρχική εξουσία του εκζητήσαντος κράτους και ειδικότερα το κράτος που ζητεί την έκδοση δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις προγενέστερες της παραδόσεως, άλλες από εκείνες για τις οποίες χορηγήθηκε η έκδοση, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Η αρχή της ειδικότητας θεμελιώνεται στην κυριαρχία του εκδίδοντος κράτους και συνδέεται με το συμφέρον του να μη διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικούς σκοπούς, επιδιώκει δηλαδή να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τιμωρηθεί ο εκζητούμενος και για πολιτικά εγκλήματα. Αν το εκζητούν κράτος μπορούσε να διώξει τον εκδοθέντα και για πράξεις άλλες από εκείνες για τις οποίες εκδόθηκε, η καταστρατήγηση των περιορισμών της εκδόσεως και κυρίως της μη διώξεως για πολιτικά εγκλήματα θα ήταν ευχερής. Έτσι, εφόσον η έκδοση συντελείται σε εκτέλεση μιας συμφωνίας μεταξύ δύο τουλάχιστον κρατών, δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα πέραν εκείνων που έχουν συμφωνηθεί. Αλλά και πέραν αυτού η αρχή της ειδικότητας εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των αρχών της διπλής εγκληματικότητας και της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με τις οποίες η έκδοση επιτρέπεται μόνο για εκείνες τις πράξεις που είναι αξιόποινες και κατά το δίκαιο του εκδίδοντος κράτους. Διότι αλλιώς, αν δηλαδή το κράτος που πέτυχε την έκδοση μπορούσε να δικάζει ανεξέλεγκτα και για πράξεις μη καλυπτόμενες από την τελευταία, οι ανωτέρω αρχές θα μπορούσαν ευχερώς να περιγραφούν και να καταστούν γράμμα κενό περιεχομένου. Εξάλλου, η υποχρέωση για εξειδίκευση, συγκεκριμενοποίηση και ακριβή καθορισμό της διωκόμενης πράξεως για την έκδοση θεμελιώνεται και από τις αυξημένης τυπικής ισχύος και έχουσες υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος) διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.) και ειδικότερα με το άρθρο 6 παρ. 3 αυτής (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και ειδικότερα δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί με λεπτομέρεια την φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας), καθώς και του άρθρου 14 παρ. 3 περ. α' του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2462/
- Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη που έχουν κυρώσει τα ως άνω κείμενα, στο μέτρο που αυτοπεριορίζονται στην ποινική τους εξουσία, υποχρεούνται όχι μόνο να μην αγνοούν, αλλά και να εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές. Στην προκειμένη περίπτωση, ζητείται από τις Τουρκικές Αρχές η έκδοση του ως άνω εκζητουμένου και με τα εξής δύο αιτήματα: Α) το υπ' αριθ. 2004/453 από 8-4-2009 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Άγκυρας. Το ως άνω αίτημα υποβλήθηκε μετά την έκδοση του υπ' αριθ. 2009/336 D. IS εντάλματος σύλληψης από τον Πρόεδρο του 11ου Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου της Άγκυρας. Στα σχετικά έγγραφα αναφέρονται, εκτός των άλλων, και τα εξής "... Ημερομηνία αδικήματος: Από το
- Πράξεις που προσάπτονται στον ύποπτο: Λόγω του ότι η ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο), της οποίας ο ύποπτος είναι μέλος, έχει ως σκοπό να χαλάσει την υπάρχουσα συνταγματική τάξη και αντί αυτού να ιδρύσει μία κομμουνιστική τάξη βασισμένη στις Μαρξιστικές-Λενινιστικές αρχές, έκανε την πρώτη της ενέργεια στις 20-9-1994 και έκτοτε συνεχίζει τις αιματηρές της δράσεις ... και έχει προκαλέσει τον θάνατο πολλών πολιτών και ανδρών της ασφαλείας σε αυτές τις επιθέσεις αυτοκτονίας. Εν κατακλείδι, η τρομοκρατική οργάνωση με το όνομα DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/Μέτωπο), που ιδρύθηκε το 1978 και με την χρήση εξαναγκασμού και βίας έχει ως σκοπό να άρει την τάξη που προβλέπει το Σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας ή να ιδρύσει μια άλλη τάξη αντί αυτής ή να εμποδίσει την έμπρακτη εφαρμογή αυτής της τάξης, και προς τούτον τον σκοπό η σχισματική τρομοκρατική οργάνωση έχει διοργανώσει πάρα πολλές ένοπλες και προπαγανδιστικές πράξεις και έχει προκαλέσει τον θάνατο και τον τραυματισμό πάρα πολλών πολιτών μας. Ο ύποπτος Χ ήταν μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο), της οποίας ο σκοπός και η στρατηγική περιγράφονται παραπάνω, και σύμφωνα με τις καταθέσεις των συλληφθέντων υπόπτων ... Το αδίκημα που προσάπτεται στον ύποπτο κατά την ημερομηνία του αδικήματος είναι το αδίκημα της απόπειρας άρσης της τάξης που προβλέπει το Σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας ή την δημιουργία μιας άλλης τάξης αντί αυτής ή της παρεμπόδισης της έμπρακτης εφαρμογής αυτής της τάξης με την χρήση του εξαναγκασμού και της βίας και τα άρθρα του νόμου που "ενδέχεται να εφαρμοστούν" είναι το άρθρο 146/1 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα υπ' αριθ. 765 και το άρθρο 309 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα υπ' αριθ. 5237 ... Τόπος του Εγκλήματος: Διάφοροι νομοί της Τουρκίας, όπου η τρομοκρατική οργάνωση DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο), στην διοίκηση της οποίας ήταν ο ύποπτος, από τη σύστασή της έως και τώρα πραγματοποιούσε τις δράσεις της ... Για τον ύποπτο Χ διενεργείται ανάκριση από την Εισαγγελία μας με αριθμό 2004/453 για τα αδικήματα της διατέλεσης διοικητή του παράνομου Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος/Μετώπου (DHKP/C) και παραβίασης του Συντάγματος ... Ο ύποπτος Χ είναι από τους διοικητές του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος/ Μετώπου (DHKP/C) και στην περίπτωση που εκδοθεί στην Τουρκία πρέπει να γίνει ανάκριση βάσει των συνημμένων "πιθανών άρθρων που θα εφαρμοστούν" και να ασκηθεί δημόσια αγωγή εναντίον του. Επειδή τα αδικήματα διοίκησης οργάνωσης είναι από τα αδικήματα που παρατείνονται, οι δραστηριότητες του υπόπτου, από τη χρονολογία που ξεκίνησε τη σχέση του με την οργάνωση έως την ημερομηνία που συνελήφθη, θα αξιολογηθούν ως σύνολο και γι' αυτό το λόγο θα εκδικαστεί ... Κατ' αυτόν τον τρόπο διαπιστώνεται πως ο ύποπτος Χ διοικούσε αυτοπροσώπως τις ενέργειες δίνοντας εντολές, βρισκόταν στην κεντρική επιτροπή της τρομοκρατικής οργάνωσης ... και ήταν σε διοικητική θέση και βρίσκεται στο εξωτερικό ...". Και Β) το υπ' αριθ. ανακρ. 2007/56 από 3-4-2009 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας της Κωνσταντινούπολης. Το ως άνω αίτημα υποβλήθηκε μετά την έκδοση του υπ' αριθ. 2009/44/16-1-2009 εντάλματος σύλληψης από τον Δικαστή του 13ου Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης. Στα σχετικά έγγραφα αναφέρονται, εκτός των άλλων, και τα εξής "...Πράξη που προσάπτεται στον κατηγορούμενο: Μέλος της παράνομης τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C. Ημερομηνία Αδικήματος:
- Έχει διαπιστωθεί ότι ο Χ είναι ύποπτος για το ότι είναι μέλος της παράνομης τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C-..η πράξη του υπόπτου είναι ότι είναι διοικητής στην οργάνωση... είναι δραπέτης και λαμβάνοντας υπόψη την φύση και τον χαρακτήρα του αδικήματος ... Σύμφωνα με αυτές τις καταθέσεις έχει καθοριστεί πως ο ύποπτος είναι από τους υψηλόβαθμους υπεύθυνους της οργάνωσης ... Στην περίπτωση που ο ύποπτος εκδικαστεί στην Τουρκία, θα γίνει αίτημα να τιμωρηθεί βάσει του άρθρου 5 του Νόμου υπ' αριθ. 314/1 περί Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας. Επιπλέον, λόγω του ότι είναι από τους υψηλόβαθμους αρμόδιους της οργάνωσης, θα υπάρξει η δυνατότητα να αιτηθεί η τιμώρησή του και για όλα τα άλλα αδικήματα που έχουν διαπραχθεί από την οργάνωση". Επί του πρώτου αιτήματος, το εκζητούν Κράτος της Τουρκίας, σε εκτέλεση του διατακτικού της αυτής ως άνω υπ` αριθ. 1810/2009 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου, παρέσχε συμπληρωματικές πληροφορίες, με το από 9.12.2009 έγγραφο της Γενικής Εισαγγελίας της Δημοκρατίας Ανκάρα, στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, α) ότι διεξάγεται ανάκριση κατά του εκζητουμένου για τα εγκλήματα του να είναι διοικητής του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος/ Μετώπου (DHKP/C) και της παραβάσεως του Συντάγματος, β) ποια είναι η εν λόγω τρομοκρατική οργάνωση, καθώς και μερικά από τα εγκλήματα που πραγματοποίησε, γ) τα εγκλήματα της διοικήσεως οργανώσεως είναι από τα επεκτατικά εγκλήματα και οι δράσεις του υπόπτου θα ως σύνολο, αρχίζοντας από την πρώτη επαφή του με την οργάνωση μέχρι τη σύλληψή του και θα δικασθεί γι` αυτό και δ) οι διατάξεις του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα που θα εφαρμοσθούν. Πλην, και με το νέο αυτό έγγραφο δεν αίρεται η αοριστία, για την οποία ζητήθηκαν συμπληρωματικές πληροφορίες, αφού, ενώ σ` αυτό επισυνάπτονται τα άρθρα του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα με αριθμό 5237 και του Νόμου περί Καταπολέμησης Τρομοκρατίας με αριθμό 3713, που πρόκειται να εφαρμοσθούν για τις πράξεις για τις οποίες διώκεται ο εκζητούμενος, δεν προσκομίζεται
- το κείμενο των μερών Δ και Ε του σχετικού κεφαλαίου του ΤΠΚ, στα οποία παραπέμπει το άρθρο 314 αυτού και
- το κείμενο των άρθρων 3 και 4 του Νόμου περί καταπολέμησης τρομοκρατίας, στα οποία παραπέμπει το άρθρο 5 αυτού. Επί δε του δευτέρου αιτήματος, στο οποίο, επίσης, δεν επισυνάπτεται το κείμενο των ανωτέρω άρθρων, το εκζητούν Κράτος της Τουρκίας δεν παρέσχε τις συμπληρωματικές πληροφορίες που ζητήθηκαν μέσα στην προθεσμία που τάχθηκε με τις προαναφερόμενες αποφάσεις αυτού του Δικαστηρίου. Ενόψει αυτών και του ότι και οι ίδιες οι αρμόδιες Εισαγγελικές Αρχές του εκζητούντος Κράτους, με τα ως άνω έγγραφά τους, προθυμοποιούνται να δώσουν οποιοδήποτε συμπληρωματικό στοιχείο ή έγγραφο απαιτηθεί για την έκδοση αποφάσεως για την έκδοση του εκζητουμένου, το Συμβούλιο κρίνει ότι πρέπει να αναβληθεί και πάλι η έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της εφέσεως, προκειμένου να παρασχεθούν οι πρόσθετες πληροφορίες και τα στοιχεία που αναφέρονται στο διατακτικό, να ταχθεί δε νέα προς τούτο προθεσμία τριών
(3)μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως, η οποία είναι επαρκής για τη συλλογή από τις αρμόδιες Τουρκικές Αρχές, μετάφραση και αποστολή των στοιχείων αυτών. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αναβάλλει και πάλι την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της υπ` αριθ. 156/31-7-2009 εφέσεως του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ` αριθ. 65/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Ζητεί συμπληρωματικές πληροφορίες, που θα προσκομιστούν σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, με επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, από το Κράτος που ζητεί την έκδοση του Τούρκου υπηκόου ΧΧΧ, και ειδικότερα: 1) Σε σχέση με το υπ' αριθ. 1999/3-67 αίτημα εκδόσεως της Εισαγγελίας του Uskudar, να διευκρινισθεί το ακριβές υπόλοιπο της ποινής που απομένει να εκτίσει ο εκζητούμενος, να επεξηγηθεί η έννοια της "βεβαρημένης" ισόβιας κάθειρξης και να διευκρινισθεί ποιο είναι το μέρος της ποινής του εκζητουμένου που θα εκτελεστεί ως ποινή απομονωτηρίου. 2) Σε σχέση με τα υπ' αριθ. 2004/Κ53 αίτημα εκδόσεως της Εισαγγελίας της Ankara και το υπ' αριθ. 2007/56 αίτημα εκδόσεως της Εισαγγελίας της Instabul, να προσκομισθεί το κείμενο των μερών Δ και Ε του σχετικού κεφαλαίου του ΤΠΚ, στα οποία παραπέμπει το άρθρο 314 αυτού και το κείμενο των άρθρων 3 και 4 του Νόμου περί Καταπολέμησης Τρομοκρατίας, στα οποία παραπέμπει το άρθρο 5 αυτού. Τάσσει νέα προθεσμία τριών
(3)μηνών από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως, προκειμένου οι αρμόδιες Αρχές του εκζητούντος Κράτους της Τουρκίας να παράσχουν τις πρόσθετες πληροφορίες και τα στοιχεία που αναφέρονται ανωτέρω. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2010. Και Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Οκτωβρίου 2010. Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ