ΑΠ 1693/2010 — Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας

Σύνδεσμος απόφασης - link Επιστροφή - Back Περίληψη με ChatGPT AI Περίληψη με Claude AI Περίληψη με Gemini AI Περίληψη με Grok AI Αυτόματη μετάφραση Google, χρησιμοποιείστε τα κείμενα με προσοχή - Google automatic translation from Greek, use with caution ! Σημαντική Σημείωση ! Πρόκειται να ανακατευθυνθείτε σε εξωτερική πλατφόρμα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης (τρίτου πάροχου) με σκοπό την αυτόματη δημιουργία περίληψης της δικαστικής απόφασης. Καμία Ευθύνη για το Περιεχόμενο: Ο Αρειος Πάγος δεν φέρει καμία απολύτως ευθύνη για την ποιότητα, την ακρίβεια ή την πληρότητα της περίληψης που παράγεται αυτόματα από το AI. Μη Επίσημο Κείμενο: Η περίληψη αποτελεί προϊόν αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, δεν αντικαθιστά το επίσημο νομικό κείμενο και δεν φέρει καμία ισχύ ή έγκριση από το δικαστήριο. Προστασία Δεδομένων: Η χρήση της εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται με αποκλειστική σας ευθύνη, σύμφωνα με τους όρους του τρίτου παρόχου. Μόνη αυθεντική πηγή ενημέρωσης παραμένει το πρωτότυπο κείμενο της απόφασης, όπως δημοσιεύεται από τον Αρειο Πάγο. Η παρούσα λειτουργία είναι σε δοκιμαστική χρήση Ακύρωση Συνέχεια Απόφαση 1693 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας. Περίληψη: Τα τεθέντα με έφεση, στους τακτικούς δικαστές του ΜΟΕ λοιπά, πλην της καθ' ύλη αρμοδιότητας, ζητήματα της ουσίας της κατηγορίας, απαραδέκτως τέθηκαν σε αυτούς από τον εκκαλούντα στο στάδιο εκείνο της διαδικασίας και σαν απαράδεκτα, ορθά, μετά από παρουσία και ακρόαση του συνηγόρου του εκκαλούντος κατηγορουμένου, απορρίφθηκαν ως απαράδεκτα και δεν είχαν ανάγκη ιδιαίτερης και ειδικής αιτιολογίας, αφού σε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση, κατά το άρθρο 139 ΚΠΔ και 93 παρ. 3 του Συντάγματος, υπόκεινται μόνο οι παραδεκτοί και νόμιμοι ισχυρισμοί των διαδίκων και όλοι οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β, Δ, Ε και Η ΚΠ, λόγοι, κύριοι και πρόσθετοι αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. ΑΡΙΘΜΟΣ 1693/2010 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος στη σύνθεση και σύμφωνα με την 101/21-7-10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, σύμφωνα με την 104/21-7-10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, περί αναιρέσεως της 16/2010 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου, με συγκατηγορούμενο τον Ψ. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Απριλίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και τους από 9 Ιουνίου 2010 πρόσθετους λόγους, οι οποίοι καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 605/

1. Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, και τον Εισαγγελέα, ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 120 παρ. 1 και 2 του ΚΠοινΔ "το δικαστήριο οφείλει και αυτεπαγγέλτως να εξετάσει την καθ' ύλη αρμοδιότητά του σε κάθε στάδιο της δίκης. Το δικαστήριο, όταν κρίνει ότι είναι αναρμόδιο, παραπέμπει με απόφασή του την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο. Στην περίπτωση αυτή ενεργεί ό,τι και το συμβούλιο των πλημμελειοδικών όταν παραπέμπει τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό και με εκείνες των άρθρων 313, 315, 320 παρ. 2, 484 παρ. 1 και 504 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, συνάγεται ότι όταν οποιοδήποτε πολυμελές ποινικό δικαστήριο κρίνει ότι είναι αναρμόδιο να δικάσει την υπόθεση που έχει παραπεμφθεί ενώπιόν του, γιατί προέκυψε ότι το έγκλημα υπάγεται στην καθύλην αρμοδιότητα άλλου δικαστηρίου, οφείλει να κηρύξει εαυτό αναρμόδιο και να παραπέμπει την υπόθεση στο κρινόμενο απ' αυτό ως αρμόδιο δικαστήριο, η δε σχετική απόφασή του επέχει στην περίπτωση αυτή θέση παραπεμπτικού βουλεύματος και υπόκειται στα κατά των παραπεμπτικών βουλευμάτων προβλεπόμενα ένδικα μέσα και επομένως και σε έφεση και αναίρεση. Σε περίπτωση δε ασκήσεως εφέσεως κατά της αποφάσεώς του, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, εάν δεν συντρέχει η προβλεπομένη από την παράγραφο 1 του άρθρου 121 ΚΠοινΔ εξαιρετική περίπτωση, κατά την οποίαν δικάζει τούτο την υπόθεση κατ' ουσίαν ανεκκλήτως επειδή το έγκλημα υπαγόταν σ' αυτό ή σε κατώτερο από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, (σε κάθε άλλη περίπτωση) εάν κρίνει ότι ορθά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο, απορρίπτει την έφεση και επικυρώνει την εκκαλουμένη απόφαση. Η απόφασή του αυτή, υπόκειται σε αναίρεση για τους αναφερομένους στο άρθρο 484 παρ. 1 ΚΠοινΔ λόγους. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 7 του ν. 3727/18-2-2008, που αντικατέστησε το άρθρο 5 του ν. 3625/2007 και ισχύει από της δημοσιεύσεώς του στο ΦΕΚ στις 18-2-2000, ορίζεται ότι "στις περιπτώσεις ανηλίκων θυμάτων των πράξεων που αναφέρονται στα άρθρα 323 Α, 324, 336, 337 παρ.3,4, 338, 339, 342, 343, 345, 346, 347, 348, 348Α, 348Β, 349, 351, 351Α και 353 του ΠΚ, η ανάκριση διεξάγεται κατ' απόλυτη προτεραιότητα και περατώνεται για τα κακουργήματα και τα συναφή πλημμελήματα σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 21 του ν. 663/1977". Κατά το άνω άρθρο 20 του ν. 663/1977, όπως ισχύει, ορίζεται ο τρόπος περατώσεως της ανακρίσεως για τα σε αυτό κακουργήματα και τα συναφή με αυτά πλημμελήματα και κατ' άρθρο 14 παρ. 2 του ν. 1649/1986, καθιδρύεται η καθύλην αρμοδιότητα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων προς εκδίκαση αυτών. Δια του πρώτου ως άνω δικονομικού νόμου, μη περιέχοντος ειδική μεταβατική διάταξη, για τις ήδη εκκρεμείς υποθέσεις, δεν ορίζεται αν οι νέα καθιερούμενη υλική αρμοδιότητα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, καταλαμβάνει και τις μη εκδικασθείσες μέχρι της δημοσιεύσεώς του ποινικές υποθέσεις, για τις οποίες έχουν εκδοθεί παραπεμπτικά βουλεύματα και δη αμετάκλητα για να εκδικασθούν από τα κατά τόπους ΜΟΔ, σύμφωνα με τις προϊσχύουσες δικονομικές διατάξεις. Όμως, με βάση γενική αρχή του ποινικού δικονομικού δικαίου, συναγόμενη από τα άρθρα 2 του ΠΚ και 596 παρ.1 του ΚΠοινΔ, οι δικονομικοί νόμοι, αν δεν ορίζουν με μεταβατική διάταξη το αντίθετο, έχουν άμεση εφαρμογή από της ισχύος τους και στις εκκρεμείς και μη εκδικασθείσες ακόμη ποινικές υποθέσεις, από το χρονικό σημείο που καταλαμβάνουν αυτές. Δηλαδή η διαδικασία χωρεί κατά το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο που επιχειρείται η κάθε διαδικαστική πράξη και συνεπώς συνάγεται ότι οι μεν πράξεις οι οποίες έγιναν υπό το κράτος του παλαιού νόμου είναι ισχυρές, "το δε ατέλεστο μέρος της διαδικασίας", κατά την εισηγητική έκθεση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, επομένως και η μη διεξαχθείσα ακόμη δίκη, θα γίνει σύμφωνα με το νέο νόμο, από το καθοριζόμενο με το νεότερο νόμο ως παραπάνω αρμόδιο καθύλην Δικαστήριο. Από τα επισκοπούμενα για διερεύνηση του βάσιμου ή μη των λόγων αναιρέσεως έγγραφα της δικογραφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Δυνάμει του με αριθ. 75/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τριπόλεως, ο αναιρεσείων, και συγκατηγορούμενός του, παραπέμφθηκαν, μετά κυρία ανάκριση, στο ακροατήριο του ΜΟΔ Ναυπλίου, για να δικασθούν ως υπαίτιοι των παρακάτω κακουργηματικών πράξεων: α) αποπλανήσεως ανηλίκου κατ' εξακολούθηση, β) ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής, κατ' εξακολούθηση, για παράβαση των άρθρων 339 παρ. 1 α και 351 Α 'περ. β, 2 του ΠΚ αντίστοιχα. Την 11-11-2009, μετά τρίτη αναβολή και με την παρουσία του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου και του συγκατηγορουμένου του, το εκ Τακτικών Δικαστών Δικαστήριο του ΜΟΔ Τριπόλεως, με την 78/2009 απόφασή του, έκρινε το ΜΟΔ Τριπόλεως αναρμόδιο καθύλην για εκδίκαση της υποθέσεως και παρέπεμψε τους δύο κατηγορούμενους για να δικασθούν για τις δύο αυτές κακουργηματικές πράξεις στο αρμόδιο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου. Ο αναιρεσείων άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής, επέχουσας πλέον κατά τα προαναφερθέντα, θέση παραπεμπτικού βουλεύματος, την με αριθ. εκθ. 5/2009 έφεσή του, αιτούμενος, κατά τα σε αυτή διαλαμβανόμενα κατά λέξη "να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη 78/2009 απόφαση, επί τω τέλει όπως απορριφθούν όλες οι εναντίον του κατηγορίες και να μην παραπεμφθεί να δικαστεί για τα αποδιδόμενα σ' αυτόν αδικήματα, άλλως να διαταχθούν τα αιτούμενα με το από 23-11-2009 συνημμένο υπόμνημα συνοδευτικό της παρούσας εφέσεως". Από την προσβαλλόμενη 16/2010 απόφαση των Τακτικών Δικαστών του ΜΟΕ Ναυπλίου, προκύπτει ότι η εν λόγω έφεση του αναιρεσείοντος, με την παρουσία του συνηγόρου του εκκαλούντος κατηγορουμένου αυτού, που δήλωσεν, "καλώς παραπέμπεται η υπόθεση να δικασθεί στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, δεν έχουμε κάνει έφεση κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος, η έφεση προσβάλλει την απόφαση του ΜΟΔ Ναυπλίου επί της ουσίας", μετά πρόταση του Εισαγγελέα "να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ' ουσίαν, ως προς το θέμα της καθύλην αρμοδιότητας, κατά τα λοιπά δε ως απαράδεκτη", απορρίφθηκε με την ίδια ως άνω αιτιολογία, αναφερθέντων των Δικαστών παραδεκτά καθολοκληρίαν στην Εισαγγελική πρόταση, που έχει όπως παρακάτω: "Εισάγω την υπ' αριθ. 5/2009 έφεση του Χ, κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 78/11.11.2009 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ναυπλίου και εκθέτω τα ακόλουθα: Επειδή η υπό κρίση έφεση ασκείται νομότυπα και εμπρόθεσμα σύμφωνα με τα άρθρα 473 παρ. 1, 474 παρ. 1, 2, 487 ΚΠΔ, πρέπει να γίνει τοπικά δεκτή και να εξετασθεί στην ουσία της. Με το υπ' αριθ. 75/2008 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Τρίπολης παραπέμφθηκαν στο Μ.Ο.Δ. της περιφέ-ρειας του Εφετείου Ναυπλίου οι Χ και Ψ, κατηγορού-μενοι για α) αποπλάνηση ανηλίκου κατ' εξακολούθηση, β) ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής κατ' εξακολούθηση (αρθρ. 98, 399 παρ. 1α, 351 Α' περ. β', 2 Π.Κ.) και προσδιορίσθηκε δικάσιμος την 14/1/09 ενώπιον του Μ.Ο.Δ. Ναυπλίου. Την 11-11-09 το Μ.Ο.Δ. Ναυπλίου μετά τρίτη αναβολή και ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα της έδρας κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ' ύλη και παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο, δηλαδή στο Τριμελές Εφετείο Κακ/των Ναυπλίου. Από τη διάταξη του άρθρου 487 ΚΠΔ σαφώς συνάγεται ότι στον κατηγορούμενο και στον Εισαγγελέα επιτρέπεται έφεση κατά της απόφασης με την οποία το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι είναι καθ' ύλη αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο. Επειδή από την διάταξη του άρθρου 5 Ν. 3626/2007 όπως αντικ. με αρθρ. 7 Ν. 3727/2008 και αρθρ. 29 παρ. 2 Ν. 3772/2009, στις υποθέσεις ανηλίκων θυμάτων των πράξεων που αναφέρονται στα άρθρα 323 Α παρ. 4, 324, 336, 337 παρ. 3, 4, 338, 339, 342, 343, 345, 347, 348, 348 Α', 348 Β', 349, 351, 351 Α', και 353 του Ποινικού Κώδικα, η ανάκριση διεξάγεται κατ' απόλυτη προτεραιότητα και περαιώνεται για τα κακουργήματα και συναφή πλημμελήματα σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 21 Ν. 663/
2. Ο προσδιορισμός δικασίμου ορίζεται σε πρώτο βαθμό το βραδύτερο εντός έξι μηνών από την παραπομπή της υπόθεσης στο ακροατήριο και σε δεύτερο βαθμό εντός τεσσάρων μηνών από την άσκηση της έφεσης. Η αβεβαιότητα ως προς την πραγματική ηλικία του θύματος δεν εμποδίζει την έναρξη της ποινικής διαδικασίας. Τα κακουργήματα του προηγουμένου εδαφίου εκδικά-ζονται από το Τριμελές Εφετείο (το τελευταίο εδάφιο προστέθηκε με άρθρο 29 Ν. 3772/2009). Επομένως το Μ.Ο.Δ. Ναυπλίου με την υπ' αριθ. 78/11-11-2009 απόφαση των Τακτικών Δικαστών, εξετάζοντας αυτεπαγ-γέλτως την καθύλην αρμοδιότητα αυτού, ορθώς έκρινεν ότι είναι αναρμόδιο καθ' ύλη, ύστερα από την έναρξη ισχύος του Νόμου 3772/2009 και παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο Δικαστήριο, που είναι το Τριμελές Εφετείο Κακ/των Ναυπλίου. Άρα η από 23-11-2009 έφεση του Χ, όσον αφορά την καθύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμη και αβάσιμη στην ουσία της, ενώ κατά τα λοιπά πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη". Από τα προεκτεθέντα και από τις άνω παραδοχές, έπεται, ότι οι κατηγορούμενοι παραπέμπονται να δικασθούν, για τα εγκλήματα της αποπλανήσεως ανηλίκου και ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής, κατ' εξακολούθηση, κατά ανηλίκων που δε συμπλήρωσαν το 13ο έτος ή το 15ο έτος της ηλικίας τους κατά το χρόνο τελέσεως, σε βαθμό κακουργήματος και ότι, σύμφωνα με το προπαρατεθέν άρθρο 7 του ν. 3728/2008, αρμόδιο για εκδίκαση των άνω εγκλημάτων διωκομένων σε βαθμό κακουργήματος, για τα οποία παραπέμπονται αμετα-κλήτως, ως μη ασκήσαντες έφεση, οι κατηγορούμενοι και δη ο εκκαλών αναιρεσείων κατηγορούμενος, είναι πλέον το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου. Το εκ Τακτικών Δικαστών ΜΟΕ Ναυπλίου, που έκρινε ομοίως και απέρριψε κατ' ουσίαν την ασκηθείσα 5/2009 έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου και επικύρωσε την πρωτόδικη με αριθ. 78/2009 απόφαση του εκ Τακτικών Δικαστών ΜΟΔ Τριπόλεως, που έκρινε εαυτό αναρμόδιο καθύλην και παρέπεμψε τους κατηγορουμένους να δικασθούν στο αρμόδιο καθύλην Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου, με λόγο εφέσεως την υλική αναρμοδιότητα, ορθά τις προπαρατεθείσες διατάξεις ερμήνευσε και εφάρμοσε, με ειδική, σαφή, μη αντιφατική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία έκρινε, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και χωρίς να υπερβεί την εξουσία του, απέρριψε κατ' ουσία την έφεση του αναιρεσείοντος. Συνεπώς ο σχετικός λόγος αναιρέσεως του κυρίου δικογράφου και του δικογράφου των προσθέτων λόγων, πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά τους λοιπούς λόγους αναιρέσεως, για αρνητική υπέρβαση εξουσίας, απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας από έλλειψη ακροάσεως του συνηγόρου και για αναιτιολόγητη και αντιφατική απόρριψη της εφέσεως και των αντιρρήσεων του εκκαλούντος ως προς την κρίση του ΜΟΔ επί της ουσίας της κατηγορίας και των επί των κατηγοριών υποβληθεισών ενστάσεων και αιτημάτων του, που υποβλήθηκαν και αναλύθηκαν στο συνημμένο, με υπογραφή και του γραμματέως, στην έκθεση εφέσεως υπόμνημά του, στο ΜΟΕ Ναυπλίου, και δη για μη αναφορά των διατάξεων του ποινικού νόμου που παραπέμπεται, για απαράδεκτο της δίωξης ελλείψει εμπρόθεσμης εγκλήσεως, για μη διάταξη περαιτέρω κυρίας ανακρίσεως και για μη διενέργεια αιτηθείσας και από τον Ανακριτή ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης, αυτοί είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι, μετά το αμετάκλητο του αρχικού 75/2008 παραπεμπτικού επί των κατηγοριών βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Τριπόλεως και την έκδοση της 78/2009 προσβληθείσας με έφεση αποφάσεως του εκ Τακτικών Δικαστών Δικαστηρίου του ΜΟΔ Τριπόλεως, το εκ Τακτικών Δικαστών ΜΟΕ Ναυπλίου, επιληφθέν της με αριθ. 5/2009 εφέσεως του κατηγορουμένου, αρμοδιότητα είχε, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 502 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, να ασχοληθεί μόνον με το ζήτημα αν ορθά το εκ Τακτικών Δικαστών Δικαστήριο του ΜΟΔ Τριπόλεως, με την 78/2009 απόφασή του, έκρινε το ΜΟΔ Τριπόλεως αναρμόδιο καθύλην για εκδίκαση των κατηγοριών της υποθέσεως, όπως εισαγόταν με το μη προσβαλλόμενο ως προς την παραπομπή αρχικό βούλευμα και αν ορθά παρέπεμψε τους δύο κατηγορούμενους για να δικασθούν για τις δύο αυτές κακουργηματικές πράξεις, στο αρμόδιο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου, ήτοι αποκλειστικά κρινόταν η ορθή ή μη παραπομπή του εκκαλούντος στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Ναυπλίου και συνεπώς τα παραπάνω τεθέντα στους τακτικούς δικαστές του ΜΟΕ Ναυπλίου λοιπά, πλην της καθύλην αρμοδιότητας, ζητήματα της ουσίας της κατηγορίας, απαραδέκτως τέθηκαν σε αυτούς από τον εκκαλούντα στο στάδιο εκείνο της διαδικασίας και σαν απαράδεκτα, ορθά, μετά από παρουσία και ακρόαση του συνηγόρου του εκκαλούντος κατηγορουμένου, απορ-ρίφθηκαν ως απαράδεκτα και δεν είχαν ανάγκη ιδιαίτερης και ειδικής αιτιολογίας, αφού σε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση, κατά το άρθρο 139 του ΚΠοινΔ και 93 παρ. 3 του Συντάγματος, υπόκεινται μόνο οι παραδεκτοί και νόμιμοι ισχυρισμοί των διαδίκων και όλοι οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β, Δ, Ε και Η του ΚΠοινΔ, λόγοι, κύριοι και πρόσθετοι αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, ελλείψει άλλου λόγου αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει τη με αριθμ. εκθ. 2/9-4-2009 αίτηση του Χ, όπως διαμορφώθηκε με τους από 9 Ιουνίου 2010 πρόσθετους λόγους, περί αναιρέσεως της 16/2010 αποφάσεως των Τακτικών Δικαστών ΜΟΕ Ναυπλίου. Και Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι